𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

چطور می‌توان کسانی که دوستشان‌داریم را متوجه عشقی کنیم که گاه خود درحال تلاش برای نابودی آن هستند؟

🎥 Everything Everywhere all at once

Life is ours, we live it our way - Metallica

من آدم سطحی نگری نیستم یعنی نمیتوانم باشم ، زمانی که به موسیقی گوش میدهم ، با تمام وجود سعی در دریافت حس و معنای آن دارم. گاه به خود می‌آیم و چشمانی خیس و قلبی آکنده از غم را میابم. با حضور در طبیعت از آدم‌ها دور میشوم و به خلوت ترین جای ممکن میروم با دقت به منظره پیش روی چمانم نگاه میکنم و به آواز آن گوش میدهم ، خود را در نوازش پی در پی باد رها میکنم و میگذارم تا گرمای آفتاب بوسه بر پوستم زند ، به عکس ها که خیره میشوم ارزشمندی زندگانی در چشمانم تبلور می‌کند ، با دیدن فیلم ها زندگی دیگری را زندگی میکنم و با کتاب ها ، با کتاب‌ها می‌میرم و زنده می‌شوم غرق میشوم و نجات میابم ، از دست می‌دهم و به دست می‌آورم .به ضن من زندگانی بسیار ارزشمند تر و کوتاه تر از آن است که سطحی از آن گذر کرد ،‌ باید عمیقاً غمگین شوی تا بتوانی ارزش خوشحالی را درک کنی و باید درد کشید تا قدر آن لحظات خوب را دریابی ، زندگی کوتاه تر از آن است که تنها یک رهگذر باشیم نه بیشتر.

books,music,nature; The things that keep me alive

NORWEGIAN WOODS

People like us Know how to survive There's no point in living If you can't feel the life We know when to kiss And we know when to kill If we can't have it all Then nobody will There's no point in living if you can't feel alive

حقا مبارزه با زندگی بس خنده دار است آدمی در هفده سالگی میمیرد و در هفتاد سالگی به دل خاک سپرده می‌شود.

دروغ چرا ، این روزها کارد به استخوانم رسیده است ، ترس وجودم را فرا گرفته‌ و من را در خود می‌بلعد ، تاریکی من را در خودش حل می‌کند ، سرما تک تک سلول هایم را احاطه می‌کند و خونی سرخ در رگ هایم یخ می‌زند ، پلک هایم خواب را به خودشان حرام کرده اند و حرامیان در سر تا سر شهر درحال گردش‌ اند ، کفتارهای پیر هنوز هم بر دل جنازه ها منقار می‌کوبند ، خون های زیادی ریخته اند این شغال های پیر ، اما ارواح در انتظارند. وطن چشم به راه است پس ادامه می‌دهم ، با ترس ، با خون یخ زده در رگها ، پاها سست شده اند اما توان دارند ، دست ها می‌لرزند اما به هم گره شده اند ، تن خسته اما استوار است، من خسته ام اما ادامه میدهم ، ادامه میدهم زیرا این تنها راه نجات است.

خانواده می‌تونه نهاد فاسد و فاسد کننده‌ای باشه ، منطق رو خدشه دار می‌کنه و حیات عقلی انسان رو به کام مرگ میکشونه به فرد مسئولیت هایی رو بر خلاف باورش تحمیل می‌کنه که با حذف نسبت خونی نباید وجود داشته باشند.

این پیام و یکی از نوشته های چنل رو که دوست دارین توی چنلتون فوروارد کنین و من با توجه به وایبی که چنلتون بهم میده بهتون فیلم معرفی کنم.🌱

جایی دورتر از تو دوستت دارن ، جایی دورتر از تو تحسینت میکنن ، جایی دورتر از تو بهت فکر میکنن ، درحالی که تو اینجا تو این نقطه از دست رفتی.

ریکاوری برای مردگان متحرک هروقت که دلم می‌گیره به زندگی معمولی برمی‌گردم ، امروز ظهر بیدار شدم ، دستمال و کاغذهای دورم رو دور ریختم وسایل رو جا به جا کردم و لباسارو ریختم تو ماشین حتی لباسای تمیز انگار که همشون لکه کثافت این زندگی رو به دوش میکشیدن ، میام ، می‌شینم ، خیره میشم به اینور به اونور ، طوری خیره میشم که انگار تو دنیا هیچکس دیگه ای جز من وجود نداره ، فقط کارای معمولی.تو این لحظه نه خوشبختی کسی به چشم میاد نه ترس از فردا و بدبختی آزارت میده ، نه منتظر هیچ احتمالی .

رنج زیادی می‌بریم و زندگی بیرحمانه درس های دشواری بهمون میده ، اما بالاخره یه روز به همه اونهایی که روزی‌‌ از کنارت گذشتن حق میدی، حاضر نمیشی دوباره به زندگیت راهشون بدی‌ اما چیزی هم برای بخشش وجود نداره. سخته ولی میفهمی هیچکس کامل نیست و ماها فقط یک عده آدم معمولی ایم که داریم زندگی می‌کنیم.

دوستان چنل یوتیوب زدم و اولین ویدیو رو هم اپلود کردم. لطفا سابسکرایب کنید و لایک و کامنت و دیگه شدیدا تشکرمندم💙✨

آدم قبل از شناخت خودش ، شروع به انکار و پنهان کردن بخش های وجودش می‌کنه ، انگار مثل فیلم The Man in the Iron Mask جای کاراکتر فیلیپ‌ قرارداره و دائما چهره واقعی خودش رو زیر یک ماسک سنگین و آهنی قایم می‌کنه با این تفاوت بزرگ که داستان این ماسک مجازات نپذیرفتن خود هست. ولی وقتی که اون پروسه سخت و طاقت فرسای پذیرش اتفاق میوفته و دست دوستی به سمت خودت دراز می‌کنی نقطه‌ای که با ایگوی خودت به صلح می‌رسی اون نقاب سنگین میوفته و باتصویر واقعی خودت روبه‌رو میشی. این رو به رو شدن و پذیرفتن تو رو به سمت تعالی و رشد سوق میده.