شهرزاد

منم دکترم 😭

دوستان اون بچه‌ی فامیل که تو سرمون می‌زدن ایشونن:

صد و نود و پنجمین کتاب از اول سال رو می‌خونم.

خداقوت راستش خیلی خوشحال شدم یک پزشک بین اعضای این‌جاست🥲

امتحان‌های علوم‌پزشکی بوس بوسیم کرده حسابی و هنوزم تموم نشده😗

وضعیت ادبیات ژاپن تا این لحظه. ۶۰ درصد کتاب‌های موردنظر رو هنوز نخوندم و امروز ۱۶ شهریوره. 🫪 شما تابستان خود را چه کرده‌اید؟ @GhostoflibBot

• کازوئو ایشی‌گورو ۱. منظره‌ی پریده‌رنگ تپه‌ها ۲. مجموعه داستان شبانه‌ها ۳. هنرمندی از جهان شناور (در حال خوندن) ۴. بازمانده‌ی روز ۵. تسلی‌ناپذیر (در حال خواندن) • شوساکو اندو ۱. سکوت ۲. دریا و زهر •موراکامی مجموعه «کجا ممکن است پیدایش کنم» •کوبو آبه مجموعه «تجاوز قانونی» در حال خواندن

.

این رو خاطرتونه؟

چندروز گذشته را در نومیدی مطلق نسبت به روزگارمان گذرانده‌ام. از چنگ‌زدن به دلایل کوچک خوشبختی دست کشیده‌ام؟ مطلقن. اما این دلایل کوچک تا کجا مگر توان دارند؟ کنجکاوم بدانم. امروز دیگر نتوانستم ننویسم. تمام این مدت نمی‌خواستم نومیدی‌ام را بپراکنم، ترجیح‌م سکوت بود، اما تا کجا می‌شود کناره گرفت و تظاهر کرد که سیل به خانه‌ی تو نرسیده‌است؟ یا اگر خانه‌ی تو هم روی آب شناور است، تا کی می‌توان انگشتان‌ را کنار گوش‌ها تکان‌تکان داد و زبان گرداند که "اصلن هم درد نداشت؟" درد تا مغز استخوان‌مان نفوذ کرده‌است. من در روزهای گذشته برای برگ تازه‌ی گلدان‌مان ذوق کرده‌ام. قربان برنج مهمانی که شفته نشده و درست قد کشیده، رفته‌ام. به روی نوری که روی درب‌های کابینت افتاده و طرحی از گیپور به‌جا گذاشته لبخند زده‌ام. از خنک‌شدن هوا در این‌ شب‌های تابستان تا تصور پیچیدن عطر کیک کدوحلوایی و خریدن یک دامن گل‌دار تازه و ترجمه‌ی خوب رمان ایشی‌گورو و و و خوش‌حال شده‌ام، اما بلافاصله خبر افزایش دلار و افزایش قیمت بنزین و درگیری‌ها در جنوب و... -می‌بینی زورشان چه‌قدر می‌چربد؟- به صورتم سیلی زده که نه، به خودت بیا. حرف من سخت‌تر شدن زندگی‌ست حتا برای کسی که شادمانی‌کردن را بلد است. برای منِ بلدِ کار این چنگ‌زدن‌ها دارد ناممکن می‌شود، چه برسد به کسی که مدام در گردباد غم‌ها و افسردگی‌ها کشیده می‌شود.

من هم با این پیام خیلی لبخند زدم.💗

چند دقیقه‌ است رسیده‌ام به این شعر سوزناک از شهریار و بلند بر وزن مفاعیلن می‌خوانم‌ش؛ بهاری بود و ما را هم شبابی و شکرخوابی چه غفلت داشتیم ای گل شبیخون جوانی را چه بیداری تلخی بود از خواب خوش مستی که در کامم به زهر آلود شهد شادمانی را

اخیرن./

این‌‌‌جا کافه چبروشکاست؛ خیلی زیباست، بی‌شباهت به یک تابلوی نقاشی نیست ولی سه میز بیشتر برای نشستن نداره و سیگار کشیدن در همین فضای نقلی آزاده. پیش از رفتن این نکات رو در نظر داشته‌باشید.

روسی‌ترین کافه‌ی شهر.

و رمان بعدی از کازوئو ایشی‌گورو؛ تسلی‌ناپذیر./

💗💗🥲 خیلی خوشحال می‌شم این‌ها رو می‌شنوم.

من تا آخر شب جواب پیام‌هاتون رو نی‌دن، از صبوری شما ممنونم. یک‌سری پاسخ به سؤالات احتمالی رو بدم: دوره غیرحضوری، آفلاین و رایگانه.

ابر عزیزم💗💗