آفتاب و مرگ

من قصد ندارم این کانال رو نگه دارم. بخاطر اینکه نمی‌تونم از خشمی که داره منو می‌خوره نگم. از اینکه 40 هزار نفر توی دو روز کشته شدن. بعد نت رو بستند. هرچیزی می‌نویسم مسخره است. زندگی مسخره نیست ولی از زندگی نوشتن برای من حداقل مسخره و غیر عادی شده. حال بدی رو تجربه می‌کنم به طور کلی. شاید به صورت گمنام اعتیاد به نوشتن رو یک جوری مرتفع کردم. اگر سوگواری‌هاتون گزینشیه و مثلا برای بی‌گناهان جنگ ناراحت می‌شید ولی برای بی‌گناهان کشته شده در کوچه و خیابون در روزها و سال‌های قبل جنگ، نه بیاین دیگه همو فراموش کنیم. حتی اگه نون و نمک هم رو خوردیم.