Klinik Psixoloq Fuad Əsədov

Yəqin ki, insanları ən çox narahat edən problemlərin təməlində ailə yatır. Bir dəfə bir məqalədə belə bir statistika oxumuşdum. Dünyada olan ailələrin sadəcə 20 faizi funksionaldı. Digərləri bu və ya digər şəkildə fərdlərə zərər vericidir. Ailə problemlərini əsasən iki qrupa bölə bilərik. Valideyn-övlad və ər-arvad problemləri. Çox maraqlıdır ki, hər iki növ konflikt üçün belə bir cümlə işlənir. Hər ailədə olur belə şeylər. Əvvəla dediyim kimi hər ailədə olmur, 80 faiz ailədə olur. Digərləri anlaşmazlıqları sivil və sakit şəkildə həll edə bilirlər. Amma, lap tutaq ki, hər ailədə olur. Yəni? Nə olsun indi? Hər zaman deyirəm. Hər şey sözdə başlayır. Bir problemi "hər yerdə olur belə şeylər" deyərək normallaşdıranda, o problemi həll etməkdən uzaqlaşırsınız. O problem artıq sizin normanız, həyatınızın ayrılmaz parçası olur. Bu eynən ona bənzəyir ki, imtahandan aşağı yığan tələbə "amma sinifdə hər kəs aşağı bal toplayıb" deyir. Tamam, sinifdə hər kəs aşağı bal toplamış ola bilər, amma sən niyə aşağı topladın, söhbət ondan gedir. Eləcə də, hər ailədə ya da səksən faiz ailədə problem ola bilər, amma sənin ailəndə niyə problem var, bunu düşünməlisən. Bu problem niyə var və onu necə həll etmək olar? Ya da ola bilər ki, bu problemi həll etmək sənin əlində deyil. Atan alkoqolikdi, anan kobuddu, baban narsistdi və s. Bu zaman da bunu qəbul etməlisən. "Bu məni incidir" deməyi bacarmalısan. Qəbul etmədiyin problemlər bir gün daha ağır fəsadları ilə qarşına çıxacaq. Problemlərini normallaşdırma və hislərini etiraf et. Freud demiş, zamanında ifadə edilməmiş heç bir hiss əsla ölməz. Fuad Əsədov