دیالکتیک علمی

💢 هوش مصنوعی با یک عکس احتمال بقای مبتلایان به سرطان را پیش‌بینی می‌کند آنچه پژوهشگران را شگفت‌زده کرد، پایداری نسبی نتایج این ابزار در شرایط عکاسی متفاوت بود. به گفتهٔ او، تغییر زاویه صورت، نورپردازی، حالت چهره و حتی آرایش، در مجموع تأثیر محدودی بر براوردهای مدل داشتند. پژوهشگران در آمریکا ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی ساخته‌اند که با تحلیل یک عکس چهره، سن زیستی افراد و احتمال بقای بیماران مبتلا به سرطان را براورد می‌کند.  به‌ گزارش  ایندیپندیت، به نقل از دی‌پی‌ای، متخصصان مجموعهٔ پزشکی مس جنرال بریگام در ایالت ماساچوست ایالات متحده آمریکا، ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی ساخته‌اند که با بیش از ۴۰ میلیون تصویر آموزش دیده است تا شاخص‌های کلیدی سلامت فرد را شناسایی کند. به گفته نویسندگان، براوردهای مربوط به سرطان با داده‌های واقعی بیماران مقایسه شد تا دقت آن‌ها بررسی شود. این فناوری که شرح آن در نشریه علمی لنست دیجیتال هلت (Lancet Digital Health) آمده، بر پایه بررسی نشانه‌های ظاهری مرتبط با «سن زیستی» عمل می‌کند؛ معیاری که برخلاف سن تقویمی، به وضعیت سلامت و عملکرد بدن مربوط است و با سن تقویمی، تفاوت دارد.  هوگو آرتس، استاد دانشگاه هاروارد و مدیر برنامه هوش مصنوعی در مس جنرال بریگام، این پژوهش گامی تازه‌ در استفاده از تصاویر چهره برای ارزیابی سلامت است. به گفته او، تا آنجا که پژوهشگران اطلاع دارند، این نخستین بار است که یک مدل هوش مصنوعی می‌تواند احتمال بقای افراد مبتلا به سرطان را مستقیم از روی یک عکس معمولی براورد کند. پژوهشگران دریافتند که سبک زندگی نیز بر پیری چهره تأثیر می‌گذارد و مصرف زیاد الکل، مصرف مواد مخدر و سیگار کشیدن با بالاتر به‌ نظر رسیدن سن زیستی همراه است. این الگو در مورد سیگار از همه آشکارتر بود و افراد سیگاری مسن‌تر از کسانی به نظر می‌رسیدند که سیگار را ترک کرده بودند. افراد که سیگار را ترک‌ کرده بودند، نیز مسن‌تر از کسانی به نظر می‌رسیدند که هرگز سیگار نکشیده بودند. ریموند مک، دانشیار سرطان‌شناسی پرتویی دانشکده پزشکی هاروارد، می‌گوید آنچه پژوهشگران را شگفت‌زده کرد، پایداری نسبی نتایج این ابزار در شرایط عکاسی متفاوت بود. به گفتهٔ او، تغییر زاویه صورت، نورپردازی، حالت چهره و حتی آرایش، در مجموع تأثیر محدودی بر براوردهای مدل داشتند. او افزود: «هدف ما این است که ارزیابی سلامت بر پایه عکس چهره را کمّی‌تر، باثبات‌تر و در مقیاسی گسترده اجرایی‌تر کنیم تا به تصمیم‌گیری درباره درمان متناسب با هر فرد کمک کند، نه اینکه جایگزین قضاوت پزشک شود.» 🆔@ScientificDialectics

💢 مطالعه جدید : حدود ۸۰ درصد از جوانان در آمریکا با میانگین سنی ۲۳ سال با علائم اولیه ابتلا به دیابت و بیماری‌های قلبی و کلیوی روبه‌رو هستند توجه به عادت‌های کلیدی زندگی در دهه دوم زندگی از جمله تغذیه، ورزش و خواب نقش تعیین‌کننده‌ای در سلامت بلندمدت دارد. تقریباً هیچ‌کدام از داوطلبان علائم خاصی نداشتند و تشخیص قطعی دریافت نکرده بودند. براساس این مطالعه که با عنوان «گردش خون: سلامتی و پیامدهای جمعیتی» در نشریه انجمن قلب آمریکا منتشر شده است، ۸۰ درصد از داوطلبان علائم سندرم قلبی-کلیوی-‌متابولیکی داشتند؛ عارضه‌ای که با اضافه‌وزن، اختلال در سوخت‌وساز بدن، اعمال فشار مضاعف به کلیه‌ها و آسیب‌دیدگی محسوس شریان‌ها همراه است. انجمن قلب آمریکا از اصطلاح سندرم قلبی-کلیوی-‌متابولیکی برای اشاره به ارتباط بیماری‌های متابولیکی، کلیوی و قلبی و تأثیر متقابل آن‌ها استفاده می‌کند. شدت این سندرم از صفر (فقدان عوامل خطر) تا ۴ (مرحله حاد) متغیر است. افراد در مرحله ۴ با بیماری‌های قلبی از جمله بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی یا سکته روبه‌رو می‌شوند. ممکن است صرفاً به‌دلیل اضافه‌وزن یا نتایج لب‌مرزی آزمایش در دسته افراد مستعد این سندرم قرار بگیرید؛ آن هم مدت‌ها قبل از آن‌که نشانه‌ای دال بر بیماری قلبی در پرونده پزشکی‌تان به ثبت رسیده باشد. این ۸۰ درصد عمدتاً در مراحل اولیه بیماری هستند و صرفاً با عوامل خطر دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. از بین داوطلبان بررسی‌شده در این مطالعه ۷۶.۴ درصد در مراحل اولیه- مراحل ۱ و ۲- به سر می‌بردند و کمتر از ۳ درصد به مراحل حاد رسیدند. اقدامات پیشگیرانه باید زودتر آغاز شوند تعداد بزرگسالانی که با سندرم قلبی-کلیوی-متابولیکی دست‌به‌گریبان هستند، در مقایسه با بیست سال گذشته تقریباً ۵ تا ۶ درصد افزایش یافته که عامل اصلی آن چاقی بوده است. هزار و ۲۸۳ داوطلب با میانگین سنی ۲۳ سال مورد ارزیابی قرار گرفتند. هیچ‌یک از داوطلبان با مرحله حاد این سندرم- مرحله ۴- دست‌به‌گریبان نبودند. با این‌حال، احتمال بروز علائم اولیه آسیب شریانی از جمله ضخیم‌شدن دیواره شریان‌های کاروتید در بیماران مرحله ۳ بیشتر بود. این عارضه بر اثر تجمع کلسترول و چربی، فشار خون بالا و تشکیل پلاک در شریان‌ها رخ می‌دهد. دکتر دونالد لوید-جونز، نویسنده مطالعه و متخصص قلب در مرکز پزشکی بوستون، می گوید: «آسیب‌دیدگی شریان‌ها به این معنی نیست که تا آخر عمر درگیر خواهید بود.» او گفت: «اگر بتوانید سبک زندگی‌تان را اصلاح کنید و به همکاری با پزشک ادامه دهید تا ببینید به دارو هم نیاز دارید یا خیر، می‌توانید جلوی پیشرفت آسیب اولیه را بگیرید و حتی روند بیماری را به عقب برگردانید.» چرا جوانان از خطرات پیش رو بی‌خبر هستند؟ پژوهشگران  می‌گویند ابزارهای استاندارد پزشکان برای پیش‌بینی خطر بلندمدت بیماری‌های قلبی از جمله محاسبه‌گر خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی برای جوان‌ها طراحی نشده‌اند. لوید-جونز می‌گوید برای داشتن آینده بهتر باید به تغییر اساسی سبک زندگی از جمله تغذیه، ورزش و خواب توجه کنید.او گفت: «این رویکرد به‌ویژه به درد جوان‌ها می‌خورد، زیرا ممکن است خطر ابتلای آن‌ها در کوتاه‌مدت ناچیز باشد، اما می‌دانیم که عوامل خطر به‌تدریج شدت می‌گیرند و بر طول عمر و سلامتی اثر می‌گذارند. جوانانی که این علائم را دارند، در آینده با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی روبه‌رو خواهند بود.»مشکل اصلی این است که آسیب‌ها فاقد علامت هستند. این مسئله شرایط را بغرنج‌تر می‌کند. فشار خون هم به همین شکل است؛ عارضه‌ای که از آن به‌عنوان قاتل خاموش یاد می‌شود. اگر فشار خون سیستولیک شما در طول سالیان متمادی چند واحد افزایش پیدا کند، دستگاه قلبی‌عروقی و کلیه‌های شما آسیب می‌بینند. تا زمانی که آسیب جدی نشود، ممکن است هیچ علامتی هم نداشته باشید. انجمن قلب آمریکا درباره سندرم قلبی-کلیوی-‌متابولیکی توصیه می‌کند که جوانان صرف‌نظر از وضعیت سلامتی‌شان از ۲۰ سالگی شروع به غربالگری کنند. انجمن قلب آمریکا برای بهبود سلامت قلب و عروق فهرستی تهیه کرده که شامل ۸ اصل اساسی است. این فهرست شامل تغذیه سالم، فعالیت بدنی، پرهیز از دخانیات، خواب کافی، کنترل وزن و مدیریت کلسترول، قند خون و فشار خون می‌شود. لوید-جونز در بیانیه مطبوعاتی خود گفت که از دهه دوم زندگی باید به فکر بهبود سلامت قلب و عروق خود باشید.او گفت: «فهرست فوق برای سنجش، پایش و بهبود سلامت قلب و عروق در سنین مختلف طراحی شده است، اما به‌ویژه به درد جوانان می‌خورد.» انتخاب‌های روزمره در حوزه سلامت در بلندمدت بر وضعیت قلب، کلیه‌ها و سوخت‌وساز بدن اثر می‌گذارند. پژوهشگران می‌گویند برای درک کامل ارتباط سندرم قلبی-کلیوی-متابولیکی در جوانان با خطر ابتلای آن‌ها به بیماری‌های قلبی به مطالعات بلندمدت بیشتری نیاز داریم 🆔@ScientificDialectics

💢 پژوهش جدید  : در آمریکا مردان برای تزریق بوتاکس و محصولات مشابه بیشتر از زنان هزینه می‌کنند. البته اکثریت قاطع مصرف‌کنندگان نوروتوکسین‌ها همچنان زن‌ها هستند.با این حال اکنون در دورانی زندگی می‌کنیم که کاشت مو، استفاده از پپتایدها و پیکرتراشی هم برای مردانی که می‌خواهند ظاهرشان را بهتر کنند جذابیت دارند. بر اساس داده‌های شرکت «گایدپوینت کیوسایت» (Guidepoint Qsight)، ارائه‌دهنده داده‌های حوزه پزشکی زیبایی، مردان در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶، به‌طور میانگین ۵۲۹ دلار برای تزریق بوتاکس هزینه کردند که در بازه‌ای نزدیک به پنج سال، بالاترین رقم محسوب می‌شود. این در حالی است که زنان برای تزریق نوروتوکسین‌ها به‌طور متوسط در هر نوبت مراجعه ۴۵۵ دلار پرداختند. اریکا شین، معاون ارشد بخش زیبایی گایدپوینت کیوسایت، دربارهٔ علت این تفاوت چنین توضیح می‌دهد: «مردان به‌طور معمول به میزان بیشتری از بوتاکس یا هر نوروتوکسین دیگری نیاز دارند، چون هم مساحت ناحیه تزریق در آن‌ها بیشتر است و هم عضلات پیشانی قوی‌تری دارند.» البته این داده‌ها مشخص نمی‌کند مردان در کدام قسمت بدنشان تزریق انجام داده‌اند. طبق گزارش، مردان در سال ۲۰۲۲ حدود ۱۹.۶ درصد بیشتر از زنان هزینه کردند. این فاصله طی چند سال کمتر شد، اما به‌تازگی دوباره افزایش یافته است. این گزارش نشان داد هزینه‌کرد مردان برای بوتاکس که گاهی به شوخی «بروتاکس» (Brotox) نامیده می‌شود، به‌ویژه در غرب آمریکا چشمگیر است. شین معتقد است این موضوع ممکن است ناشی از تمرکز مراکز پزشکی زیبایی در کالیفرنیا باشد؛ مراکزی که اغلب مداخلات زیبایی را به‌عنوان خدمات معرفی می‌کنند، نه اقدام‌های پزشکی. او افزود که فاصله زمانی میان جلسات در مردان و زنان یکسان است و میانگین آن چهار ماه است، اما در دیگر مناطق آمریکا، مردان بیشتر از زنان برای این تزریق‌ها به مطب پزشکان مراجعه می‌کنند.البته اکثریت قاطع مصرف‌کنندگان نوروتوکسین‌ها همچنان زن‌ها هستند.  با این حال اکنون در دورانی زندگی می‌کنیم که کاشت مو، استفاده از پپتایدها و پیکرتراشی هم برای مردانی که می‌خواهند ظاهرشان را بهتر کنند جذابیت دارند. به بیان دیگر، درمان‌های زیبایی دیگر مانند گذشته زنانه تلقی نمی‌شوند.مردان مشهور نیز توجه‌ها را به «بروتاکس» جلب کرده‌اند. چند سال پیش، جو جوناس، خواننده و بازیگر، برای جذب مخاطبان مرد و زن با نشان تجاری زئومین، متعلق به شرکت «مرتس»، همکاری کرد. سال گذشته نیز اندی کوهن اعلام کرد که پس از مدتی مقاومت، بوتاکس تزریق کرده است. این پژوهش نشان داد در میان زنان و مردان، نسل اکس (متولدان ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰، تقریباً معادل ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۹ شمسی) و نسل هزاره (متولدان ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۶، تقریباً معادل ۱۳۵۹ تا ۱۳۷۵ شمسی) بزرگ‌ترین گروه‌های مراجعه‌کنندگان را تشکیل می‌دهند. بوتاکس نام تجاری یکی از فراورده‌های سم بوتولینوم است که با مهار موقت انتقال پیام از عصب به عضله، انقباض عضلات و نمایان‌ شدن چین‌وچروک‌های ناشی از آن را کاهش می‌دهد. زئومین و داکسیفای نیز از دیگر مارک‌های فراورده‌های سم بوتولینوم‌اند که ترکیب و مدت اثرشان ممکن است متفاوت باشد. https://x.com/wsj/status/2111166822753907147?s=46&t=mJYWb7kMUO8tKY_wziy3bA 🆔@ScientificDialectics

💢 پژوهش جدید : ممکن است از هر چهار فرد مبتلا به افسردگی، یک نفر به نوعی از این بیماری دچار باشد که اختلال در ساعت درونی بدن در بروز آن نقش دارد یک پژوهش روی بیش از ۱۱ هزار نفر حاکی است اختلال در ریتم شبانه‌روزی ممکن است در افسردگی نزدیک به یک‌چهارم بیماران سهم داشته باشد. یافته‌ای که می‌تواند راه را برای درمان‌های دقیق‌تر باز کند، هرچند پژوهشگران تأکید دارند رابطه علت و معلولی اثبات نشده است. پژوهشگران از این وضعیت با عنوان «افسردگی مرتبط با ریتم شبانه‌روزی» یاد می‌کنند.این پژوهش نشان داد افرادی که به این نوع افسردگی مبتلا هستند، معمولا با اختلال خواب، کمبود انرژی و کاهش فعالیت بدنی در طول روز مواجه‌اند. علائم افسردگی در این افراد، در مقایسه با مبتلایان به دیگر انواع افسردگی، اغلب شدیدتر است و از سنین پایین‌تری آغاز می‌شود. همچنین زنان در میان این گروه سهم بیشتری دارند و احتمال پاسخ‌دادن آن‌ها به داروهای ضدافسردگی متداول کمتر است. پژوهشگران این حوزه می‌گویند اگرچه یافته‌های جدید به درک بهتر پزشکان از عوامل احتمالی بروز افسردگی کمک می‌کند، این نتایج هنوز مقدماتی است. به گفته آن‌ها، پیش از آنکه افسردگی مرتبط با ریتم شبانه‌روزی به‌طور رسمی به‌عنوان یک اختلال شناخته شود یا دستورالعمل‌های درمانی تغییر کند، به شواهد بیشتری نیاز است.پژوهش‌های پیشین نیز میان اختلال در ریتم شبانه‌روزی بدن و افسردگی ارتباط یافته بودند. ساعت درونی ۲۴ساعته بدن که مغز آن را کنترل می‌کند، چرخه خواب و بیداری، ترشح هورمون‌ها و فرایند هضم غذا را تنظیم می‌کند. اختلال در عملکرد این ساعت می‌تواند باعث احساس خستگی و آشفتگی مشابه پرواززدگی یا جت‌لگ، افزایش وزن، کاهش تمرکز و مشکلات خواب شود.پژوهش جدید با هدف معرفی افسردگی مرتبط با ریتم شبانه‌روزی به‌عنوان یکی از زیرگروه‌های افسردگی و شناسایی علائم اصلی آن انجام شده است. کالین لو، روان‌پزشک بالینی و پژوهشگر دانشگاه نیوساوت‌ولز در سیدنی استرالیا، می‌گوید این مطالعه، پژوهشگران را در شناسایی سازوکارهای زیستی زمینه‌ساز افسردگی در برخی بیماران «یک گام جلوتر» برده است.او می‌افزاید: «این پژوهش کمک بسیار ارزشمندی به شناخت علمی ما از افسردگی می‌کند.» پژوهشگران در این مطالعه وضعیت ۱۱ هزار و ۳۸۰ فرد اروپایی‌تبار مبتلا به افسردگی شدید را بررسی کردند و دریافتند نزدیک به یک‌چهارم آن‌ها، یعنی ۲ هزار و ۶۰۴ نفر، دست‌کم سه مورد از شش معیار پیشنهادی پژوهش برای تشخیص افسردگی مرتبط با ریتم شبانه‌روزی را داشتند. این معیارها شامل خواب‌آلودگی بیش‌ازحد در طول روز، احساس خستگی هنگام صبح و تمایل به بیدارماندن تا دیروقت است.تغییرات فصلی خلق‌وخو، تاخیر در زمان خواب و «جت‌لگ اجتماعی» نیز از دیگر معیارهای پیشنهادی بودند. تغییرات فصلی زمانی رخ می‌دهد که تغییر میزان نور و طول روز بر خلق‌وخوی فرد تأثیر می‌گذارد. جت‌لگ اجتماعی نیز به ناهماهنگی میان ساعت زیستی بدن و برنامه زمانی زندگی اجتماعی فرد گفته می‌شود. پژوهشگران تعیین کردند افرادی که دست‌کم سه مورد از این شش معیار را داشته باشند، در گروه مبتلایان به این نوع افسردگی قرار می‌گیرند. نتایج همچنین نشان داد افسردگی مرتبط با ریتم شبانه‌روزی با عوامل خطر ژنتیکی بیشتر برای اختلال کم‌توجهی ـ بیش‌فعالی (ADHD) و دیگر اختلالات روانی، از جمله اضطراب و اختلال افسردگی اساسی، ارتباط دارد. امیلیانا تونینی، پژوهشگر ریتم شبانه‌روزی بدن در دانشگاه سیدنی و از نویسندگان این مطالعه، می‌گوید این یافته ممکن است نشان دهد که در افراد مبتلا به این نوع افسردگی، اختلال در ریتم شبانه‌روزی یا تغییر در چرخه خواب و بیداری، با احتمال بیشتری می‌تواند علائم افسردگی را تحریک کند. به گفته او، چنین تغییراتی ممکن است برای مثال پس از تغییر ساعت رسمی در دوره ساعت تابستانی یا پس از بچه‌دارشدن رخ دهد.پژوهشگران همچنین دریافتند این نوع افسردگی با افزایش خطر التهاب و اختلال در سوخت‌وساز بدن ارتباط دارد. جیکوب کراوس، دیگر نویسنده پژوهش و محقق ریتم شبانه‌روزی بدن در دانشگاه سیدنی، می‌گوید این یافته‌ها نشان می‌دهد اختلال در سوخت‌وساز بدن ممکن است بر خلق‌وخو، سطح انرژی و خواب افراد تأثیر بگذارد. بر اساس پژوهش‌هایی که نویسندگان به آن‌ها استناد کرده‌اند، تا ۶۸ درصد افراد پس از دریافت داروهای ضدافسردگی استاندارد، بهبودی در علائم خود مشاهده نمی‌کنند.کالین لو می‌گوید این مطالعه بر داده‌های گذشته‌نگر و گزارش‌هایی متکی بوده که خود افراد درباره علائمشان ارائه کرده‌اند. به همین دلیل، برای اثبات اینکه اختلال در ریتم شبانه‌روزی می‌تواند علت بروز افسردگی باشد، به تحقیقات بیشتری نیاز است. https://www.sciencealert.com/researchers-identify-new-circadian-subtype-of-depression-affecting-1-in-4-patients 🆔@ScientificDialectics

پژوهش جدید : نوشیدن منظم چای با کاهش خطر ابتلا به بیماریهای عروقی مانند سکته مغزی، بیماری عروق کرونر قلب و حمله قلبی ارتباط دارد نوشیدن چای سه بار یا بیشتر در هفته با کاهش ۱۱ درصدی خطر بیماری‌های عروقی مانند سکته مغزی و قلبی همراه است؛ اما چای بسیار داغ با افزایش ۱۶ درصدی این خطر پیوند دارد. چای از دم کردن برگهای فرآوری‌شده گیاه کاملیا سیننسیس، بوته‌ای همیشه‌سبز و بومی شرق آسیا، به‌دست می‌آید. همه انواع چای، از جمله سفید، سبز، اولانگ، سیاه و پوئره، از همین گیاه تولید می‌شوند و طعمهای متفاوتشان به میزان اکسید شدن برگها بستگی دارد. این نوشیدنی بخش ثابت رژیم غذایی در بسیاری از فرهنگهاست. از چای صبحانه انگلیسی گرفته تا آیینهای چای در چین، چای در زندگی روزمره میلیونها نفر در سراسر جهان حضور دارد. براساس پژوهشی که در نشریه Journal of Internal Medicine (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده، ترکیبهای زیست‌فعال موجود در چای، از جمله پلی‌فنولها و فلاونویدها، دارای خواص آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظت‌کننده از اندوتلیوم هستند که به حفظ پوشش داخلی رگهای خونی و تداوم گردش خون سالم کمک می‌کنند؛ ویژگیهایی که همگی می‌توانند در پیشگیری از بیماریهای عروقی نقش داشته باشند. پژوهشگران نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر از شهروندان چین را به‌طور متوسط به مدت ۹ سال تحت پیگیری قرار دادند و میزان مصرف چای و بیماریهایی را که در این مدت بروز کرد ثبت کردند. آنها دریافتند افرادی که دست‌کم سه بار در هفته به طور منظم چای می‌نوشند، در مجموع ۱۱٫۲ درصد خطر کمتری برای ابتلا به بیماریهای عروقی دارند. قویترین ارتباط در مورد سکته مغزی ایسکمیک مشاهده شد که با کاهش ۳۶٫۶ درصدی همراه بود و پس از آن بیماریهای مغزی‌عروقی با کاهش ۱۹٫۱ درصدی قرار داشت. به گفته پژوهشگران، میزان اثر محافظتی چای تا حد زیادی به شیوه آماده‌سازی و مصرف آن بستگی داشت. در میان شرکت‌کنندگان، مصرف میانه بین دو تا سه فنجان در روز بود؛ با این حال کمترین میزان خطر در افرادی دیده شد که روزانه شش تا هشت فنجان چای می‌نوشیدند. چای سیاه قویترین و پایدارترین ارتباط را با کاهش خطر بیماریهای عروقی نشان داد و پس از آن چای سبز قرار گرفت. پژوهشگران این موضوع را به ترکیبهای حاصل از فرآیند تخمیر، مانند تی‌فلاوینها، نسبت می‌دهند که دارای خواص ضدالتهابی و تنظیم‌کننده چربی خون هستند.دمای چای و غلظت آن نیز در نتایج تاثیرگذار بود. پژوهشگران دریافتند بهترین ترکیب، چای با غلظت متوسط و دمایی است که بسیار داغ و سوزان نباشد. جالب اینکه نوشیدن چای بسیار داغ با نتیجه‌ای معکوس همراه بود: افزایش ۱۶ درصدی خطر بیماریهای عروقی. پیش از این نیز نوشیدنیهای خیلی داغ با احتمال بیشتر بروز سرطان مری ارتباط داده شده بود. پژوهشگران تاکید کردند که ارتباط محافظتی مصرف همیشگی چای در بیشتر زیرگروههای جمعیتی مشاهده شد، اما در افراد مبتلا به چاقی به شکل قابل توجهی قویتر بود. با وجود این نتایج، نویسندگان هشدار می‌دهند که تنها نوشیدن چای برای محافظت در برابر بیماریهای قلبی‌عروقی کافی نیست و باید در قالب سبک زندگی سالمتر و در کنار راهبردهای شناخته‌شده پیشگیری قرار گیرد. دل استنفورد، متخصص تغذیه ارشد در بنیاد قلب بریتانیا که در این پژوهش شرکت نداشت، گفت: «این یک مطالعه مشاهده‌ای بود و تفاوتهای دیگر در رژیم غذایی و سبک زندگی افراد می‌تواند به توضیح این یافته‌ها کمک کند» و افزود که نتایج ثابت نمی‌کند «یک فنجان چای روزانه از قلب شما محافظت می‌کند». بیماریهای قلبی‌عروقی همچنان اصلی‌ترین علت (منبع به زبان انگلیسی) بیماری و مرگ و میر در اتحادیه اروپا به شمار می‌روند و مسئول یک‌سوم کل مرگها هستند و بنا بر برآوردها حدود ۶۲ میلیون نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهند. 🆔@ScientificDialectics

💢 پیاده‌روی لنفاوی چیست و چه تأثیری بر بدن دارد؟ حرکت بیشتر دست‌ها، تنفس عمیق‌تر و به‌کارگیری عضلات بیشتر هنگام پیاده‌روی از نظر فیزیولوژیکی توجیه دارد، اما شواهدی وجود ندارد که ترکیب خاص این حرکات آثار ویژه‌ای بر سم‌زدایی، چربی‌سوزی یا تقویت ایمنی داشته باشد. «پیاده‌روی لنفاوی» تازه‌ترین روش پیاده‌روی است که در رسانه‌های اجتماعی محبوب شده است. در این روش، افراد هنگام راه رفتن دست‌هایشان را بیشتر حرکت می‌دهند، بدن را صاف نگه می‌دارند و عمیق‌تر نفس می‌کشند. گفته می‌شود این حرکات به گردش مایع لنف در بدن کمک می‌کند، نفخ را کاهش می‌دهد، گردش خون و عملکرد دستگاه ایمنی را بهبود می‌بخشد و حتی به دفع سموم کمک می‌کند. به گزارش ایندیپندیت به نقل از  کانورسیشن، این ادعا تا حدی پشتوانهٔ علمی دارد، زیرا انقباض و انبساط عضلات به حرکت لنف کمک می‌کند. با این‌ حال، هنوز شواهدی وجود ندارد که نشان دهد پیاده‌روی لنفاوی برای افراد سالم مؤثرتر از پیاده‌روی معمولی است. دستگاه لنفاوی شبکه‌ای از رگ‌ها، بافت‌ها و اندام‌ها است که در کنار دستگاه گردش خون فعالیت می‌کند. مایعات مدام از رگ‌های خونی کوچک وارد بافت‌های اطراف سلول‌ها می‌شوند و وظیفهٔ اصلی دستگاه لنفاوی جمع‌آوری مایعات و پروتئین‌های اضافی و بازگرداندن آن‌ها به جریان خون است. این دستگاه همچنین با جذب چربی‌های غذایی و ویتامین‌های محلول در چربی از رودهٔ کوچک، به گوارش کمک می‌کند. رگ‌های لنفاوی روده با میکروبیوم و دستگاه ایمنی ارتباط دارند و در حفظ سلامت روده و تنظیم التهاب نقش ایفا می‌کنند. دستگاه لنفاوی همچنین سلول‌های ایمنی را از طریق رگ‌ها و گره‌های لنفاوی جابه‌جا می‌کند. برخلاف دستگاه گردش خون، دستگاه لنفاوی پمپ مرکزی بزرگی مانند قلب ندارد. لنف مایعی شفاف یا زرد کم‌رنگ است و از چند طریق حرکت می‌کند: انقباض مستقل رگ‌های لنفاوی، تغییر فشار ناشی از تنفس، و انقباض و انبساط عضلات اسکلتی. عضلات هنگام انقباض به رگ‌های خونی و لنفاوی اطراف فشار وارد می‌کنند و همراه دریچه‌های یک‌طرفهٔ این رگ‌ها، مایعات را به جلو و به‌ویژه در پاها برخلاف نیروی جاذبه به بالا هدایت می‌کنند. عضلات ساق پا از مهم‌ترین عوامل کمک‌کننده به بازگشت خون به قلب‌اند. با هر قدم، این عضلات منقبض و منبسط می‌شوند و خون سیاهرگ‌ها را به‌سوی قلب هدایت می‌کنند. به همین دلیل، گاهی از عضلات ساق پا به‌عنوان «قلب دوم» یاد می‌شود.این عملکرد به ساق پا یا پیاده‌روی محدود نیست. فعالیت بدنی با انقباض عضلات اسکلتی دست‌ها، پاها و تنه نیز به جریان لنف کمک می‌کند. تنفس هم نقش مهمی دارد. دیافراگم، عضلهٔ اصلی تنفس، با هر دم و بازدم فشار در قفسهٔ سینه و شکم را تغییر می‌دهد. تنفس عمیق دیافراگمی تغییر فشار را افزایش می‌دهد و به حرکت خون و لنف از بخش‌های پایینی بدن به‌سوی قفسهٔ سینه کمک می‌کند. تغییر فشار اطراف اندام‌های گوارشی همچنین می‌تواند حرکت غذا در روده را تسهیل کند. بنابراین، حرکت بیشتر دست‌ها، تنفس عمیق‌تر و به‌کارگیری عضلات بیشتر هنگام پیاده‌روی از نظر فیزیولوژیکی توجیه دارد، اما شواهدی وجود ندارد که ترکیب خاص این حرکات آثار ویژه‌ای بر سم‌زدایی، چربی‌سوزی یا تقویت ایمنی داشته باشد. ورزش از روش‌های مدیریت ورم لنفاوی نیز محسوب می‌شود، عارضه‌ای که تخلیهٔ ناکافی مایع لنف باعث تورم می‌شود. تمرین‌های انقباضی عضلات، ازجمله پیاده‌روی، می‌توانند به تخلیهٔ لنف کمک کنند. فعالیت‌هایی مانند بالا رفتن از پله، رقص، شنا، باغبانی، دویدن و تمرین‌های قدرتی نیز با انقباض‌های مکرر عضلات همراه‌اند. حتی برخاستن پس از نشستن طولانی عضلات غیرفعال را به حرکت درمی‌آورد. فعالیت منظم عضلات علاوه بر کمک به گردش لنف، قدرت و عملکرد جسمانی را حفظ می‌کند و برای سلامت قلبی‌عروقی، سوخت‌وساز و سلامت روان مفید است. این فعالیت‌ها در بلندمدت توان جسمانی را افزایش می‌دهند و خطر آسیب‌دیدگی، بیماری و ضعف جسمانی را کمتر می‌کنند. https://theconversation.com/lymphatic-walking-the-social-media-trend-explained-289642 🆔@ScientificDialectics

💢 هشدار سازمان ملل: جهان به آستانهٔ خطرناک گرمایش زمین نزدیک می‌شود دمای زمین در قرن جاری ممکن است ۲.۶ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد. گزارشی از سازمان ملل متحد که روز چهارشنبه منتشر شد، نشان داد انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان در سال ۲۰۲۵ همچنان در سطحی بی‌سابقه باقی مانده است. این گزارش هشدار داد که حتی اگر دولت‌ها به تعهدات اقلیمی اخیر خود عمل کنند، ممکن است دمای زمین در قرن جاری ۲.۶ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد. به گزارش ایندیپندیت ، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، همزمان با انتشار «گزارش شکاف انتشار گازهای گلخانه‌ای ۲۰۲۶: نقطه بازگشت» گفت: «انتشار گازهای گلخانه‌ای همچنان در سطحی بی‌سابقه قرار دارد. برنامه‌های اقلیمی ملی و سیاست‌های کنونی هم به‌شکلی خطرناک، پایین‌تر از حد لازم‌اند و از افزایش دما بین ۲.۶ تا ۲.۸ درجه سانتی‌گراد حکایت دارند.» این گزارش همچنین نشان داد که اکنون پیش‌بینی می‌شود گرمایش زمین از براوردهای قبلی فراتر رود و حتی در خوش‌بینانه‌ترین سناریو احتمالی، هم پیش‌بینی‌ این است که میانگین دمای زمین تا اواسط قرن، بین ۱.۷ تا ۱.۸ درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح دمای دوران پیش از انقلاب صنعتی بشود. با وجود گسترش سریع انرژی‌های تجدیدپذیر و اجرای سیاست‌های اقلیمی که در بسیاری از کشورها به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کنند، این گزارش اعلام کرد که برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن، کاهش‌های «فوری و شدید» ضروری است. در گزارش برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد آمده است که انتشار گازهای گلخانه‌ای باید تا سال ۲۰۳۰، در مقایسه با سطح سال ۲۰۲۵، به میزان ۱۸ درصد کاهش یابد و این کاهش تا سال ۲۰۳۵ باید به ۴۵ درصد و تا سال ۲۰۴۰ به ۶۹ درصد برسد.این در حالی است که برنامه‌های ملی کنونی تنها کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای به میزان ۵ تا ۸ درصد تا سال ۲۰۳۰ و ۱۱ تا ۱۵ درصد تا سال ۲۰۳۵ را محقق می‌کنند. این گزارش پیش‌بینی کرد که در صورت ادامهٔ سیاست‌های فعلی، دمای زمین تا سال ۲۱۰۰، به میزان ۲.۸ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد و اگر کشورها تعهدات اقلیمی کنونی خود را به‌طور کامل اجرا کنند هم این افزایش به ۲.۶ درجه سانتی‌گراد خواهد رسید که هر دو براورد از پیش‌بینی‌های سال گذشته بالاترند. این تغییر بازتاب خروج ایالات متحده از پیمان پاریس و بازنگری در براوردها دربارهٔ انتشار گازهای گلخانه‌ای در گذشته، ارزیابی می‌شود. در حالی که کشورها خود را برای دور بعدی مذاکرات اقلیمی در ترکیه، یعنی سی‌ویکمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد موسوم یه کاپ ۳۱ آماده می‌کنند، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، تأکید کرد که نباید از تلاش برای مهار انتشار گازهای گلخانه‌ای که به تشدید سیل، آتش‌سوزی و دیگر بلایای طبیعی دامن می‌زنند، دست کشید.او افزود: «عبور از حد تعیین‌شده به معنای تسلیم‌ شدن نیست. هنوز می‌توانیم میزان و مدت این عبور را تا حد ممکن محدود کنیم و میزان افزایش دما تا پایان قرن را به کمتر از ۱.۵ درجه سانتی‌گراد بازگردانیم.»کشورها در چارچوب پیمان پاریس در سال ۲۰۱۵ توافق کردند برای حفظ افزایش میانگین دما در سطحی بسیار پایین‌تر از ۲ درجه سانتی‌گراد و در حالت مطلوب، محدود کردن آن به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد، تلاش کنند. با توجه به اینکه محدود کردن افزایش دما به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد بدون عبور از این آستانه یا با عبوری محدود، دیگر ممکن دانسته نمی‌شود، برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد اعلام کرد سناریو تازه این نهاد که «کمترین عبور ممکن» از این آستانه است، حدود ۵۰ درصد احتمال می‌دهد که افزایش دما را تا سال ۲۱۰۰ به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد یا کمتر بازگرداند. در این گزارش آمده است که برنامه‌های اقلیمی ارائه‌شده از سال گذشته تاکنون تقریباً هیچ تغییری در پیش‌بینی‌های مربوط به گرمایش آینده زمین ایجاد نکرده‌اند و بازگشت افزایش دما به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد به حذف کربن در مقیاس گسترده وابسته خواهد بود؛ امری که تحقق آن قطعی نیست. https://news.un.org/en/story/2026/10/1168634 🆔@ScientificDialectics

💢 چرا زمان غذا خوردن اهمیت دارد؟ سرعت سوخت‌وساز در طول روز تغییر می‌کند و ارتباط تنگاتنگی با ریتم شبانه‌روزی بدن دارد سوخت‌وساز کربوهیدرات، چربی و انرژی تحت تأثیر ریتم شبانه‌روزی بدن قرار دارد. عملکرد سلول‌های بتا- توانایی سلول‌های لوزالمعده در ترشح انسولین بعد از صرف غذا- حساسیت به انسولین و اثر گرمازایی غذا- انرژی مصرفی بدن برای هضم غذا- در ساعات صبح نسبت به عصر و شب مؤثرتر است.بدن ما در ساعات ابتدایی روز آمادگی بیشتری برای هضم غذا دارد. بر اساس پژوهشی که جروم مِنت، دانشیار زیست‌شناسی دانشگاه ای‌اند‌ام در تگزاس، انجام داده است، غذا خوردن در ساعاتی که با ریتم شبانه‌روزی بدن هم‌خوانی ندارند، باعث مختل‌شدن فرایند سوخت‌وساز شده و پیامدهای نامطلوبی برای سلامتی دارد. تنظیم ساعت غذا خوردن هم اهمیت دارد. اگر زمان مشخصی برای غذا خوردن داشته باشید، ریتم شبانه‌روزی بدن فرایند هضم غذا را بهینه‌سازی می‌کند که مزایای زیادی دارد. ۱. خواب بهتر بهبود خواب نخستین تغییری بود که فن‌فیورِن متوجه آن شد؛ تغییری که شواهد پژوهشی هم مؤید آن هستند. مطالعه پژوهشگران دانشگاه میشیگان نشان داد افرادی که در فاصله یک ساعت مانده به خواب غذا می‌خورند، شب‌ها بیشتر بیدار می‌مانند و درمجموع خواب بی‌کیفیتی دارند. احتمال این‌که این افراد در طول شب دست‌کم ۳۰ دقیقه بیدار بمانند، دوبرابر بیشتر از افرادی بود که در این فاصله سراغ غذا نمی‌روند.اگر آخرین‌بار ۴ تا ۶ ساعت قبل از خواب غذا بخورید، مدت‌زمان خواب‌تان به حد ایده‌آل نزدیک‌تر می‌شود. یکی از دلایل این موضوع به نیازهای متفاوت بدن در ساعات شب مربوط می‌شود. هرچه به شب نزدیک‌تر می‌شویم، سطح ملاتونین افزایش می‌یابد تا بدن آماده خواب شود و ترشح انسولین کاهش پیدا کند. از آن‌جا که هضم غذا به انسولین نیاز دارد، غذا خوردن در ساعات منتهی به خواب باعث می‌شود بدن ترشح انسولین را به حداقل برساند و هم‌زمان از آن برای هضم غذا استفاده کند.اگر آخرین وعده غذا را زودتر میل کنید، به بدن فرصت می‌دهید فرایند هضم را قبل از ورود به فاز شبانه به اتمام برساند. بدن در این شرایط می‌تواند شب را صرف انجام وظایف طبیعی خود کند که از جمله می‌توان به ترمیم بافت‌ها، تنظیم دستگاه ایمنی، تثبیت خاطرات و پاکسازی مواد زائد مغز اشاره کرد. بیشتر در کامنت 🆔@ScientificDialectics

💢 پژوهش جدید : افرادی که در محله‌های سرسبز زندگی می‌کنند، ممکن است با خطر کمتر ابتلا به زوال عقل روبه‌رو باشند یک مطالعه جدید در دانشگاه استکهلم و موسسه کارولینسکا در سوید نشان می‌دهد داشتن فضاهای سبز بیشتر در نزدیکی محل سکونت با کاهش ۲۰ درصدی خطر ابتلا به زوال عقل ارتباط دارد. سیسیلیا استنفورس، سرپرست پژوهش و نویسنده همکار اول این مطالعه، می‌گوید: «این یافته‌ها محیط بلافصل اطراف خانه را به عنوان بخشی مهم در ایجاد شرایطی که از سلامت مغز و سالمندی سالم حمایت می‌کند، برجسته می‌کند.» این مطالعه که در نشریه آلزایمرز و دمانس (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده، نزدیک به ۳ هزار شرکت‌کننده را دربر می‌گرفت که به مدت ۱۶ سال تحت پیگیری بودند. پژوهشگران میزان پوشش گیاهی اطراف خانه‌های شرکت‌کنندگان را نقشه‌برداری کردند و همزمان وضعیت شناختی و بروز زوال عقل در آنان را در طول زمان رصد کردند.آنها دریافتند زندگی در مجاورت فضاهای سبز به نظر می‌رسد اثر محافظتی در برابر زوال عقل دارد. این ارتباط در مورد پوشش گیاهی در نزدیک‌ترین محدوده به خانه، یعنی در فاصله تا ۱۰۰ متر، از همه قوی‌تر بود و هرچه فاصله خانه تا فضاهای سبز بیشتر می‌شد این اثر تضعیف می‌شد. در سال ۲۰۲۵ برآورد می‌شود حدود ۹ میلیون نفر در اتحادیه اروپا (منبع به زبان انگلیسی) با زوال عقل زندگی می‌کردند و پیش‌بینی می‌شود این رقم تا سال ۲۰۵۰ به بیش از ۱۴ میلیون نفر برسد.به گفته نویسندگان، افزایش این تعداد بر نیاز به راهبردهای تازه، از جمله برنامه‌ریزی شهری پایدار که از سلامت مغز حمایت کند، تاکید می‌کند. استنفورس می‌گوید: «در زمان برنامه‌ریزی و توسعه شهرها و محیط‌های مسکونی باید سلامت مغز را در نظر گرفت.»او اضافه می‌کند: «فضای سبز اطراف خانه‌های ما می‌تواند منبعی مشترک برای سلامت عمومی، سازگاری با اقلیم و تنوع زیستی باشد.» نویسندگان تاکید کردند برای دستیابی به این هدف، هم حفاظت از پوشش گیاهی موجود و هم ایجاد فضاهای سبزی که برای افراد با نیازها و توانایی‌های متفاوت قابل دسترس و قابل استفاده باشد، اهمیت دارد.تاثیر محیط بر سلامت مغز در سال‌های اخیر بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. اولف کالوایت، عصب‌شناس و هم‌رئیس گروه کاری تاثیرات محیطی در آکادمی اروپایی نورولوژی، می گوید: «محیط مستقیم شما و نیز محیط گسترده‌تر از نظر سازمان‌دهی مسکن بر خواب شما و در مجموع بر سلامت مغزتان تاثیر می‌گذارد.» 🆔@ScientificDialectics

🎥 ایلان ماسک: تا ۶ ماه دیگه، اولین چشم‌ های نیورالینک رو می‌کاریم، حتی اگه از روزی که فرد به دنیا اومده بصورت مادرزاد‌ نابینا باشه، برای اولین بار میتونه دنیارو‌ ببینه با وضوحی بشدت فوق العاده حتی بهتر از چشم انسان 🆔@ScientificDialectics

💢 از سیل تا خشکسالی؛ پنج پیامد ال‌نینو بر آب‌و‌هوای جهان با تشدید تدریجی پدیده ال‌نینو در ماه‌های اخیر، نشانه‌های تاثیر آن بر آب‌وهوای جهان بیش از پیش نمایان شده است. کشورهایی از جمله اندونزی، هند و آمریکا با خشکسالی، سیلاب و موج‌های گرما روبه‌رو شده‌اند؛ رخدادهایی که با پیش‌بینی‌ها درباره تشدید پدیده‌های شدید جوی در اثر ال‌نینو همخوانی دارند. سازمان جهانی هواشناسی می‌گوید ال‌نینوی کنونی، که از نیرومندترین نمونه‌های ثبت‌شده به شمار می‌رود، باز هم تقویت خواهد شد و دست‌کم تا سال ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت. در ادامه، به پنج نمونه از تاثیرات آن که هم‌اکنون در نقاط مختلف جهان مشاهده می‌شود، اشاره می‌کنیم. اندونزی با بدترین فصل آتش‌سوزی از سال ۲۰۱۵ روبه‌روست اندونزی که معمولا در سال‌های ال‌نینو شرایطی خشک‌تر و گرم‌تر را تجربه می‌کند، اکنون با بدترین فصل آتش‌سوزی‌های جنگلی خود از سال ۲۰۱۵ مواجه است. از ابتدای سال جاری تاکنون، دست‌کم ۸۹۵ هزار و ۶۵۷ هکتار زمین در آتش سوخته است. این رقم بیش از دو برابر مساحت سوخته‌شده در سال گذشته است؛ سالی که ال‌نینو بر شرایط آب‌وهوایی تاثیر نداشت. این آتش‌سوزی‌ها سبب تعطیلی مدارس و افزایش شمار بستری‌شدگان در بیمارستان‌های سراسر اندونزی شده‌اند شرق اقیانوس آرام به کانون طوفان‌های سهمگین تبدیل شده است در شرق اقیانوس آرام، جایی که ال‌نینو معمولا فعالیت طوفان‌های گرمسیری را تقویت می‌کند، فصل طوفان‌ها تاکنون بسیار پرتحرک بوده است. تاکنون ۲۲ طوفان نام‌گذاری‌شده و ۱۲ توفند (هاریکن) ثبت شده است که از میان آنها، ۱۰ مورد در رده توفندهای شدید قرار داشته‌اند. این تعداد از کل میانگین طوفان‌هایی که معمولا در طول یک فصل کامل شکل می‌گیرند بیشتر است؛ آن هم در شرایطی که هنوز دو ماه تا پایان فصل باقی مانده است. در این منطقه، ال‌نینو با افزایش دمای آب اقیانوس و کاهش شدت بادها در لایه‌های بالایی جو، شرایط لازم را برای تقویت طوفان‌ها فراهم می‌کند. طوفان پولو یکی از نمونه‌های این وضعیت است. فصل توفندها در اقیانوس اطلس به شکلی غیرعادی آرام مانده است در مقابل، اقیانوس اطلس امسال به شکل غیرعادی آرام بوده است. ال‌نینو معمولا باعث افزایش «برش باد» در شمال اقیانوس اطلس می‌شود؛ عاملی که طوفان‌ها را از هم می‌پاشد و شکل‌گیری آنها را محدود می‌کند. تنها یک طوفان دریایی، ایزایاس، به سواحل فلوریدا پنهندل و آلاباما رسیده است. این دیرهنگام‌ترین طوفان دریایی ثبت‌شده در عصر ماهواره‌ای (از دهه ۱۹۶۰ تاکنون) بوده است. پیش از این، رکورد زودترین زمان ثبت‌شده ۱۱ سپتامبر بود که در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۳ به ثبت رسیده بود. در یک فصل عادی، تا این مقطع از سال معمولا حدود ۱۰ طوفان نام‌گذاری‌شده، پنج توفند و دو توفند شدید ثبت می‌شد. اما امسال تنها هشت طوفان گرمسیری ثبت شده‌اند: آرتور، برتا، کریستوبال، دالی، ادوارد، فی، گونزالو و هانا. کاهش بارش‌های موسمی، کشاورزی هند را تهدید می‌کند الگوی آب‌وهوایی خشک‌تر و گرم‌تر در هند نیز مشاهده شده است؛ جایی که بارندگی حیاتی فصل موسمی ۱۳ درصد کمتر از میانگین بوده است. اگرچه اداره هواشناسی هند این وضعیت را همچنان در محدوده «عادی» طبقه‌بندی می‌کند، اما میانگین کلی تفاوت‌های قابل‌توجه بارش در مناطق مختلف هند را نشان نمی‌دهد. در حالی که بخش مرکزی هند بارشی نزدیک به حد معمول داشته، مناطق شرقی و شمال‌شرقی حدود ۲۶ درصد کمتر از میانگین بارندگی دریافت کرده‌اند و در وضعیت «خشکسالی استثنایی» قرار گرفته‌اند. ایالت‌های جنوبی هند نیز ۲۴ درصد خشک‌تر از میانگین بوده‌اند. حتی در مناطقی که بارندگی نزدیک به حد طبیعی بوده، باران‌ها به‌طور پیوسته مانند یک فصل موسمی معمولی نباریده‌اند و آب‌وهوا میان دوره‌های طولانی خشکی و بارش‌های شدید در نوسان بوده است. توفندهای نیرومند شرق چین و ژاپن را هدف گرفته‌اند در بخش غربی‌تر اقیانوس آرام نیز فصل طوفان‌ها بسیار پرتحرک بوده است و در شرق چین و ژاپن، طوفان‌هایی از جمله «مایساک» و «دوجوآن» در هفته‌های اخیر باعث سیل‌های گسترده و رانش زمین شده‌اند. در دوران ال‌نینو، گرم‌تر شدن آب‌های اقیانوس آرام باعث تغییر الگوهای باد می‌شود و در نتیجه گردبادهای گرمسیری معمولا در مناطق شرقی‌تر، دورتر از ژاپن و شرق چین، شکل می‌گیرند. اما این موضوع همچنین باعث می‌شود طوفان‌ها مسافت و زمان بیشتری برای تغذیه از آب‌های گرم در اختیار داشته باشند و پیش از رسیدن به خشکی، انرژی بیشتری کسب کرده و به طوفان‌های شدیدتری تبدیل شوند. دانشمندان معتقدند احتمال شکل‌گیری طوفان‌های بیشتری در ادامه سال وجود دارد؛ طوفان‌هایی که می‌توانند بار دیگر ژاپن و شرق چین را تحت تاثیر قرار دهند. https://www.bbc.com/weather/articles/c6dx07dznpyyo 🆔@ScientificDialectics

💢 کشف ۱۲ هزار قلم تزریقی تقلبی لاغری به ارزش ۲ میلیون پوند؛ پشت پرده بازار سیاه داروهای لاغری چیست؟ در بیرمنگام انگلستان، بیش از ۱۲ هزار قلم تزریقی تقلبی با برچسب دو داروی مشهور کاهش وزن، «تیرزپاتاید» و «رتاتروتاید»، کشف و ضبط شد؛ محموله‌ای با ارزش حدود ۲ میلیون پوند! به گزارش سایت حقیقت یابی شایعات فضای مجازی  ، سازمان تنظیم مقررات دارو و محصولات سلامت بریتانیا (MHRA) اعلام کرد که این کشف در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶، در یک واحد صنعتی در منطقه نچلز بیرمنگام انجام شده. جعبه‌هایی نیز پیدا شد که برای حدود ۳۰ هزار محصول دیگر کافی بود! مقامات هشدار داده‌اند که ایمنی، کیفیت و اثربخشی این محصولات ارزیابی نشده است. بنابراین معلوم نیست واقعاً چه ماده‌ای در آن‌ها وجود دارد، دوزشان چقدر است یا آیا آلوده‌اند. تیرزپاتاید با نام تجاری مونجارو (Mounjaro)، در بریتانیا برای دیابت نوع ۲ و مدیریت وزن در افراد واجد شرایط، مجوز دارد. اما این مجوز به معنای اصالت هر محصولی با این نام نیست. رتاتروتاید دارویی پژوهشی است که تاکنون (اکتبر ۲۰۲۶) مجوز مصرف عمومی در بریتانیا را ندارد. این اولین پرونده از این نوع نیست. بریتانیا در ماه‌های گذشته نیز عملیات‌هایی علیه تولید و توزیع غیرقانونی داروهای کاهش وزن انجام داده است؛ از جمله کشف حدود ۱۲ هزار دوز داروی غیرمجاز در نورث‌همپتون‌شایر در مه ۲۰۲۶. چرا این موضوع مهم است؟ داروی تقلبی فقط مشکل بی‌اثر بودن احتمالی را ندارد؛ احتمال وجود ماده‌ای متفاوت، دوز نامعلوم یا آلودگی نیز مطرح است. توصیه مهم: داروی کاهش وزن را فقط با تجویز معتبر و از مسیر قانونی تهیه کنید. بسته‌بندی شبیه اصل یا ادعای فروشنده، اصالت دارو را ثابت نمی‌کند. ممکن است واسطه یا فروشنده نهایی واقعاً ندانند که دارو اصل نیست. منابع : https://www.gov.uk/government/news/counterfeit-weight-loss-pens-worth-2-million-seized-by-mhra-and-west-mids-police https://www.gov.uk/government/publications/glp-1-medicines-for-weight-loss-and-diabetes-what-you-need-to-know/glp-1-medicines-for-weight-loss-and-diabetes-what-you-need-to-know https://www.gov.uk/government/news/two-arrested-during-the-mhras-largest-ever-seizure-of-unlicensed-weight-loss-medicines

💢 پژوهشگران از فناوری شبیه چت‌جی‌پی‌تی برای پیش‌بینی خطر سکته از روی DNA استفاده می‌کنند یک ابزار تازه هوش مصنوعی که عوامل خطر ژنتیکی سکته مغزی را شناسایی می‌کند می‌تواند راه را برای پیشگیری و درمان شخصی‌سازی‌شده‌تر باز کند. پژوهشگران مدلی از هوش مصنوعی توسعه داده‌اند که DNA هر فرد را تحلیل می‌کند تا عوامل خطر ژنتیکی سکته مغزی را که دومین عامل اصلی مرگ و میر در جهان است شناسایی کند. یک تیم در دانشگاه فناوری سیدنی (UTS) ژن‌های خاصی را شناسایی کرده است (منبع به زبان انگلیسی) که نشان می‌دهد برخی افراد آمادگی بیشتری برای ابتلا به سکته مغزی ایسکمیک دارند؛ شایع‌ترین نوع سکته مغزی که در آن یک لخته خون جریان خون به مغز را مسدود می‌کند. کایروی گوو، نویسنده مسئول این پژوهش، گفت: «وقتی فردی دچار سکته مغزی می‌شود به ویژه در سن پایین، معمولا می‌خواهد بداند آیا دیگر اعضای خانواده هم در معرض خطر هستند یا نه. این ابزارهای جدید هوش مصنوعی به ما امکان می‌دهد بهتر به خانواده‌ها کمک کنیم تا این خطر را درک کنند.»طبق پژوهش‌های پیشین (منبع به زبان انگلیسی) حدود 38 درصد از خطر سکته مغزی هر فرد به عوامل ژنتیکی مربوط است. گوو افزود: «به طور سنتی هنگام ارزیابی خطر سکته مغزی، ژنتیک عامل اصلی به شمار نمی‌آمد اما این مطالعه نشان می‌دهد عوامل ژنتیکی چه تاثیری می‌توانند داشته باشند.» او گفت پردازش این حجم از داده در سطح فردی برای ارائه ارزیابی شخصی‌سازی‌شده بدون استفاده از هوش مصنوعی عملا غیرممکن است. برای بهبود پیش‌بینی خطر سکته، این تیم یک مدل جدید هوش مصنوعی بر پایه ترنسفورمرها ساخت؛ همان فناوری‌ای که پشت مدل‌های زبانی بزرگ مانند ChatGPT قرار دارد و این مدل را با تنوع‌های ژنتیکی آموزش داد تا ارتباط آنها با سکته مغزی ایسکمیک را شناسایی کند. این مدل 18 گونه ژنتیکی مرتبط با سکته مغزی ایسکمیک را شناسایی کرد و نشان داد ژن‌های کلیدی مانند EDEM2 که در قشر مغز فعال است و KANK2 در خون کامل، نقش مهمی در افزایش استعداد ابتلا به سکته دارند. اعضای تیم این مدل را روی دو مجموعه داده بزرگ پزشکی که در مجموع اطلاعات بیش از 40 هزار نفر را در بر می‌گرفت آزمایش کردند.این ابزار توانست افراد را با موفقیت در گروه‌های دارای خطر ژنتیکی پایین، متوسط و بالا دسته‌بندی کند. در طول زمان مشخص شد افرادی که در گروه پرخطر قرار گرفتند نسبت به گروه کم‌خطر 21 درصد بیشتر احتمال دارد برای نخستین بار دچار سکته مغزی ایسکمیک شوند. تا امروز دانشمندان برای برآورد خطر ژنتیکی از نمره‌های خطر چندژنی یا PRS استفاده می‌کردند؛ ابزارهای آماری‌ای که بر اساس اثر تجمعی تعداد زیادی تنوع ژنتیکی، خطر ابتلا به یک بیماری را تخمین می‌زنند. با این حال این روش نادیده می‌گیرد که تنوع‌های مختلف ژنتیکی چگونه با یکدیگر برهم‌کنش می‌کنند یا اینکه جایگاه دقیق آنها روی توالی DNA چه تاثیری بر خطر کلی دارد. این مدل جدید می‌تواند راه را برای درمان‌های هدفمند و کاملا شخصی‌سازی‌شده در آینده هموار کند. جی لو، مدیر موسسه هوش مصنوعی استرالیا، گفت: «می‌توان از هوش مصنوعی برای یافتن ارتباط میان ژن‌های انسانی و بیماری و ساخت ارزیابی‌های شخصی‌سازی‌شده خطر استفاده کرد تا از رخ دادن رویدادهایی که می‌تواند زندگی فرد را دگرگون کند یا مرگبار باشد جلوگیری شود.» او گفت گام بعدی توسعه یک ابزار هوش مصنوعی چندوجهی است که بتواند ارزیابی خطر ژنتیکی را با انواع دیگر داده‌ها از جمله پرسشنامه‌های سلامت و سبک زندگی و همچنین اسکن‌ها و تصاویر پزشکی ترکیب کند تا ارزیابی دقیق‌تری از خطر سکته ارائه دهد.لو افزود: «ژنتیک تنها بخشی از خطر سکته است. توانایی ترکیب یک نمره ژنتیکی با اطلاعات بالینی و سبک زندگی از جمله عوامل خطر شناخته‌شده مانند فشار خون، سن، فیبریلاسیون دهلیزی، دیابت نوع 2 و کلسترول می‌تواند به بهبود پایش و پیشگیری کمک کند.» این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی. 🆔@ScientificDialectics

『 بـار بیگــانه ...؟! 』 گاهی سنگین‌ترین بهایی که در زندگی می‌پردازیم، نتیجه اشتباهات خودمان نیست؛ بلکه حاصل انتخاب‌ها و تصمیم‌های دیگران است. از دید روان‌شناسی، این تجربه می‌تواند احساس بی‌عدالتی، خشم، درماندگی یا حتی احساس گناه ایجاد کند. اما پذیرش این واقعیت به معنای تسلیم شدن نیست. تفاوت مهم اینجاست که ما مسئول اشتباه دیگران نیستیم، اما مسئول نحوه پاسخ دادن به آن هستیم. عدالت واقعی زمانی شکل می‌گیرد که هر انسان، مسئولیت رفتار و انتخاب‌های خودش را بپذیرد. تا زمانی که افراد از پذیرش مسئولیت فرار می‌کنند، بار اشتباهاتشان بر دوش دیگران می‌افتد و چرخه بی‌عدالتی ادامه پیدا می‌کند. بلوغ روانی یعنی یاد بگیریم مرز میان «مسئولیت خودمان» و «اشتباه دیگران» را تشخیص دهیم؛ نه بار گناهی را که متعلق به ما نیست به دوش بکشیم و نه اجازه دهیم تلخی بی‌عدالتی، هویت و آرامشمان را تعریف کند. ╭─ɢʀᴏᴜᴘ ┈┈┈┈┈┈•✧𝑚𝑒𝑙𝑖𝑠𝑠𝑎 🏛➛ @humanismpsychology ╰──┈•™       

💢 پژوهشگران آمریکایی راهی برای بازگرداندن حافظه در آلزایمر پیدا کردند با افزایش سطح یک پروتئین در مغز موش‌هایی که به بیماری شبیه آلزایمر مبتلا بودند، توانستند حافظه آن‌ها را برگردانند. وقتی تمرکز می‌کنیم، چیزی یاد می‌گیریم یا خاطره‌ای را به یاد می‌آوریم، مغز ما ریتم‌های الکتریکی سریعی تولید می‌کند. به این ریتم‌ها «نوسان گاما» می‌گویند و هر ثانیه ۳۰ تا ۹۰ بار تکرار می‌شوند. سال‌هاست دانشمندان می‌دانند این ریتم‌ها در بیماران آلزایمری ضعیف می‌شوند، اما نمی‌دانستند چرا. محققان موسسه گلدستون در آمریکا حالا پاسخ بخشی از این معما را پیدا کرده‌اند. این پژوهشگران نوعی سلول عصبی را زیر نظر گرفتند که ریتم مغز را هماهنگ می‌کند. آن‌ها دیدند در مغز سالم، این سلول‌ها نوبتی کار می‌کنند: اول چند سلول با قدرت وارد می‌شوند، بعد گروه‌های دیگر با شدت کمتر و حدود یک‌سوم سلول‌ها هم ساکت می‌مانند. خورخه پالوپ، سرپرست پژوهش، این حالت را به پرواز دسته‌ای پرندگان تشبیه می‌کند: هر پرنده لحظه‌ای جهت را تعیین می‌کند و در مجموع، الگویی هماهنگ شکل می‌گیرد؛ نه مثل رژه نظامی که همه یکسان قدم برمی‌دارند. در مغز بیمار این نظم از بین رفته بود. سلول‌هایی که باید اول وارد می‌شدند کند شده بودند، بقیه بیش از حد فعال بودند و تقریبا همه با هم کار می‌کردند. نتیجه این بود که با اینکه سلول‌های بیشتری فعال بودند، ریتم مغز ضعیف‌تر می‌شد.به گفته کرن ما، نویسنده اول مقاله، فعالیت بیشتر همیشه به معنای عملکرد بهتر نیست و نظم و زمان‌بندی مهم‌تر است. پژوهشگران پیش‌تر دریافته بودند میزان پروتئینی به نام «ناو ۱.۱» در این سلول‌ها هم در موش‌های بیمار و هم در بیماران انسانی کاهش می‌یابد. این پروتئین به سلول‌ها کمک می‌کند پیام الکتریکی بفرستند.این بار تیم تحقیق موش‌ها را طوری تغییر داد که این پروتئین بیشتری بسازند. نتیجه این بود: • نظم سلول‌ها و ریتم‌های مغز به حالت عادی برگشت. • حافظه و توان فکری موش‌ها بهتر شد. • موش‌ها عمر بیشتری داشتند. • فعالیت شبیه صرع کم شد. • پلاک‌های آمیلوئید، از نشانه‌های اصلی آلزایمر، کاهش یافت. مشاهده فعالیت شبیه صرع در موش‌ها شاید توضیح بدهد چرا بیش از یک‌چهارم بیماران آلزایمری چنین فعالیتی را در مغز خود دارند. این ارتباط البته هنوز باید در انسان بررسی شود. آیا این درمان برای انسان هم جواب می‌دهد؟هنوز نمی‌دانیم. پژوهشگران تاکید می‌کنند این نتایج فقط روی موش به دست آمده و باید بررسی شود این سلول‌ها در بیماران انسانی دقیقا چه نقشی دارند. هنوز هم معلوم نیست چطور می‌توان سطح این پروتئین را در بدن انسان بالا برد. همچنین دانشمندان نمی‌دانند چرا این سلول‌ها در مراحل اولیه آلزایمر دچار مشکل می‌شوند. نکته امیدوارکننده این است که ابزارهای ژنتیکی ساخته‌شده در موسسه آلن می‌توانند فقط همین نوع سلول را هدف بگیرند و هم در موش و هم در انسان کار می‌کنند. به گفته پژوهشگران، این ابزارها فاصله میان فهم بیماری و ساخت درمان هدفمند را کم می‌کنند. تیم پالوپ اکنون روی ساخت دارویی با مولکول کوچک کار می‌کند که فعالیت این پروتئین را بالا ببرد. این دارو می‌تواند در آلزایمر و بیماری‌های مشابه به کار برود، اما هنوز در مراحل ابتدایی است. https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261018084421.htm 🆔@ScientificDialectics

💢 نقش هوش مصنوعی و ربات‌ها در همراهی بیماران مبتلا به آلزایمر در فرانسه از ربات‌های گفتگومحور تا صداهای مجهز به هوش مصنوعی در بیمارستان‌ها و خانه‌های سالمندان آزمایش می‌شود تا از بیماران مبتلا به آلزایمر و دیگر بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی حمایت شود. در بیمارستان بروکا در پاریس، بیماران سالمند در آزمایش‌هایی شرکت دارند که در آنها از چند ربات مختلف استفاده می‌شود. ربات NAO با پرسش‌ها و تمرین‌ها گفتگو و تحریک شناختی را تشویق می‌کند. در یکی از جلسات از بیماران می‌خواهد ضرب‌المثل‌های آشنا را کامل کنند.ربات به آنها می‌گوید: «می‌خواهم آغاز یک ضرب‌المثل را به شما بدهم و شما می‌توانید سعی کنید بگویید چگونه تمام می‌شود». دستگاه دیگری به نام پارو برای ایجاد آرامش درمانی طراحی شده است. این فک رباتیک به حسگرهایی مجهز است که به آن امکان می‌دهد به حرکات و صداهای بیمار واکنش نشان دهد. در کنار آن، ربات دیگری به نام میروکی نیز هست که برای تعامل با بیماران از طریق گفتگو طراحی شده است. برای میشل ۷۲ ساله، این تجربه غیرمعمول است اما نگران‌کننده نیست. او می‌گوید: «نه، نگران نیستم، اما تماس انسانی را ترجیح می‌دهم». پژوهشگران می‌گویند واکنش یگانه‌ای به این فناوری وجود ندارد. لئا وکیونی، روانشناس و مهندس پژوهش در «بروکا لیوینگ لب»، می‌گوید: «هر جور واکنشی می‌بینیم».او می‌گوید: «برخی بیماران تقریبا شگفت‌زده می‌شوند. برایشان شگفت‌آور است که در دنیای واقعی چیزهایی را ببینند که تا حالا فقط در تلویزیون دیده بودند». اما به گفته او «بعضی دیگر آشکارا این فناوری و ربات‌ها را رد می‌کنند».پژوهشگران بررسی می‌کنند که آیا این دستگاه‌ها می‌توانند به درگیر شدن بیماران در انواع مختلف درمان کمک کنند یا نه. ماریبل پینو، پژوهشگر روانشناسی شناختی و مدیر پژوهش در «بروکا لیوینگ لب»، می‌گوید: «ربات می‌تواند نقش تسهیل‌گر را بازی کند و به درگیر شدن بیماران در جلسات درمانی کمک کند».کاربردهای احتمالی این فناوری شامل تحریک شناختی، گفتاردرمانی و زبان‌درمانی، فیزیوتراپی و توانبخشی روان‌حرکتی است. در جنوب فرانسه، آزمایش دیگری از هوش مصنوعی در یک خانه سالمندان انجام می‌شود. در مرکز «لا سپفونتواز» در استان ترن ات گارون، کارکنان سامانه هوش مصنوعی «لیوانا» را آزمایش می‌کنند؛ سامانه‌ای که برای حمایت از ساکنان هنگام بی‌قرار شدن آنها طراحی شده است. این فناوری از طریق یک تلفن کار می‌کند و می‌تواند گفتگوهای شخصی‌سازی‌شده ایجاد کند. پیش از آغاز آزمایش، کارکنان با رضایت و همکاری خانواده‌ها اطلاعات زندگینامه‌ای ساکنان را جمع‌آوری کردند؛ اطلاعاتی که می‌تواند شامل جزئیاتی درباره علایق و داستان زندگی آنها باشد.سپس این اطلاعات برای شخصی‌سازی صدا و محتوای تعاملات سامانه به کار می‌رود. الودی ژام، روانشناس، می‌گوید: «این صدا می‌تواند عناصری داشته باشد که بر اساس علایق و داستان زندگی فرد، به آرام شدن ساکن کمک کند». این سامانه به عنوان روشی غیر دارویی برای ساکنانی که با بیماری آلزایمر یا دیگر اختلالات نورودژنراتیو زندگی می‌کنند در حال بررسی است. رای ژیسلن ورین، مدیر مرکز لا سپفونتواز، این فناوری می‌تواند شکل دیگری از حمایت را هم برای ساکنان و هم برای کارکنان فراهم کند. او می‌گوید: «هدف این طرح آزمایشی، بررسی رویکردهای غیر دارویی است که می‌توانند بهبود حال عمومی ساکنان را به همراه داشته باشند و در عین حال پشتیبانی بیشتری برای کارکنان مراقبت فراهم کنند». این آزمایش‌ها در حالی انجام می‌شود که پژوهشگران به دنبال راه‌های تازه برای حمایت از افرادی با اختلالات شناختی هستند. با این حال پینو می‌گوید نقش رباتیک باید به روشنی تعریف شده بماند. او می‌گوید: «به نظر من نباید به رباتیک به عنوان ابزاری جایگزین نگاه کرد». او می‌افزاید: «اینها همچنان فقط ابزار هستند، هر قدر هم که توانایی گفتگو یا حضورشان پیشرفته شود». به گفته او یک چیز هست که فناوری هرگز نمی‌تواند فراهم کند: «آنها هرگز جایگزین روابط انسانی اساسی که مردم به آن نیاز دارند نخواهند شد». این آزمایش‌های فرانسوی گستره روش‌هایی را نشان می‌دهد که در آنها از هوش مصنوعی و رباتیک در مراقبت از مبتلایان به زوال عقل استفاده می‌شود. برخی فناوری‌ها هدفشان تحریک گفتگو است. برخی دیگر بر درمان، ایجاد آرامش یا حمایت شخصی‌سازی‌شده تمرکز دارند. اما پژوهشگران تاکید می‌کنند هدف آنها جایگزین کردن مراقبان نیست. این طرح‌های آزمایشی در عوض می‌خواهند ببینند فناوری در حالی که تماس انسانی را در مرکز مراقبت نگه می‌دارد چه چیزهایی می‌تواند به این فرایند اضافه کند. این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی 🆔@ScientificDialectics

💢 ماموریت فضایی تازه؛ آوردن نمونه‌ای از یکی از قمرهای مریخ به زمین قرار است یک ماموریت فضایی پرتاب شود که تلاش خواهد کرد بخشی از قمر فوبوسِ مریخ را برداشته و به زمین بازگرداند. اگر این ماموریت موفقیت‌آمیز باشد، برای نخستین بار نمونه‌ای از مریخ یا قمرهای آن برای بررسی در آزمایشگاه‌های زمین منتقل خواهد شد. این فضاپیما از ژاپن پرتاب می‌شود و در اوت ۲۰۲۷ به فوبوس خواهد رسید. امید می‌رود ماموریت «کاوش قمرهای مریخ» (MMX) که تحت هدایت آژانس فضایی ژاپن انجام می‌شود، معمای چگونگی شکل‌گیری قمرهای مریخ را حل کند. پروفسور سارا راسل از موزه تاریخ طبیعی، که معاون بخش تحلیل نمونه‌ها در ماموریت MMX است، گفت: «هنوز هیچ مأموریت موفقی انجام نشده که به فوبوس برود و بخشی از آن را به زمین بازگرداند.» او افزود: «فکر می‌کنم این ماموریتی فوق‌العاده بلندپروازانه و هیجان‌انگیز است.» در بخش درونی منظومه شمسی تنها سه قمر وجود دارد: ماهِ زمین و دو قمر مریخ که فوبوس و دیموس نام دارند. هر دوی این قمرها بسیار کوچک‌اند. قطر فوبوس حدود ۲۰ کیلومتر و قطر دیموس حدود ۱۰ کیلومتر است. آنها همچنین شکلی نامنظم دارند و کمی شبیه سیب‌زمینی‌های فضایی به نظر می‌رسند. فضاپیمای ماموریت MMX هنگام رسیدن به مدار و محیط اطراف مریخ، دیموس را مطالعه خواهد کرد و سپس تمرکز خود را بر فوبوس می‌گذارد. این ماموریت قصد دارد یک مریخ‌نورد کوچک را برای بررسی سطح این قمر فرود آورد، هرچند انجام این کار آسان نخواهد بود. پروفسور سارا راسل می‌گوید تاکنون هیچ‌کس مریخ‌نوردی را روی چنین قمر کوچکی فرود نیاورده است. بیشتر در کامنت 🆔@ScientificDialectics

💢 یوسف مجیدزاده از باستان شناسان نامدار ایرانی در فرانسه درگذشت یوسف مجیدزاده، زاده ۱۳۱۵ در تبریز بود و در دانشگاه تهران در رشته باستان‌شناسی تحصیل کرد و پس از کسب مدرک لیسانس با رتبه اول در سال ۱۳۴۴ با استفاده از بورس شاگرد اول‌ها به شیکاگو، ایلینوی رفت و پایه فوق‌لیسانس و سپس دکترا را با رساله «باستان‌شناسی و گرایش پیش از تاریخ و تمدن بین‌النهرین» تا سال ۱۳۵۵ گذراند. او در همان سال به ایران برگشت و با عنوان استادیار در گروه باستان‌شناسی و تاریخ هنر دانشگاه تهران مشغول تدریس شد و در سال ۱۳۵۶ به درجه دانشیاری رسید.یوسف مجیدزاده پس از بازنشستگی در پاریس زندگی می‌کرد. او با انجام چند فصل کاوش در جیرفت معتقد بود جیرفت «حلقه گم‌شده» تاریخ بشریت محسوب می‌شود و دانسته‌های بشر از مطالعات یافته‌های منطقه باستانی جیرفت (در استان کرمان مربوط به ۴۳۰۰ سال پیش) می‌تواند تاریخ را تکمیل کند. 🆔@ScientificDialectics

💢 کاشت «باغ باران» چگونه می‌تواند از خانه در برابر سیلاب محافظت کند؟ با تشدید تغییرات اقلیمی انتظار می‌رود سیل‌ها شدیدتر شوند و باغ خانه شما می‌تواند نخستین خط دفاع در برابر آب‌گرفتگی باشد.. بارش‌های شدید و سیلاب هفته گذشته منطقه کاتالونیا در اسپانیا را درنوردید، دست‌کم دو نفر را به کام مرگ کشاند و خانه‌ها و جاده‌ها را زیر آب برد. متاسفانه این نخستین بار نیست و آخرین بار هم نخواهد بود؛ دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند شمار رویدادهای شرایط حدی آب‌وهوایی در سراسر جهان، که بخشی از آن از تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی تغذیه می‌شود، افزایش یابد. وقتی سیلاب سنگین فروکش می‌کند، مردم می‌مانند و ویرانی؛ باید گل‌ولای را از خیابان‌ها کنار بزنند و آب‌گرفتگی را از اتاق‌های نشیمن خود پمپ کنند. باغ‌ها شاید آخرین چیزی باشد که مردم به سراغ تعمیرش می‌روند، اما ممکن است به سپری در برابر فجایع آینده تبدیل شود.با جدی‌تر شدن تهدید سیل و خشکسالی، استدلال به نفع کاشت «باغ بارانی» نیز قوی‌تر می‌شود. باغ بارانی دقیقا چیست؟ به زبان ساده، باغ بارانی بستری فرورفته است که در آن گیاهان بومی چندساله و بوته‌هایی کاشته می‌شود که تحمل بالایی در برابر آب دارند. این باغ در نقطه‌ای به‌طور حساب‌شده قرار می‌گیرد که آب، از ناودان‌ها، ورودی پارکینگ، خاک فشرده و دیگر منابع رواناب، به سمت آن سرازیر شود. این رواناب، گیاهان را آبیاری می‌کند و در حالی که خاک آن را جذب می‌کند، آلاینده‌ها را هم فیلتر می‌کند. به این ترتیب، آب اضافی و همین‌طور رسوبات جاده‌ای، زباله‌ها، عوامل بیماری‌زای موجود در فضولات حیوانات خانگی، کودها و مواد شیمیایی‌ای که در مسیر با خود همراه می‌کند، از ورود به کانال‌های آب باران، حوضه‌های آبریز و تالاب‌ها باز می‌ماند. باغ‌های بارانی همچنین می‌تواند جلوی ورود آب به زیرزمین خانه یا آسیب دیدن فونداسیون را بگیرد.در مناطق خشک و گرفتار خشکسالی هم بسیاری از باغبان‌ها به باغ‌های بارانی و دیگر روش‌های جمع‌آوری آب باران روی آورده‌اند. چگونه یک باغ بارانی بسازیم؟ می‌توانید باغ بارانی را هرقدر که می‌خواهید بزرگ یا کوچک طراحی کنید، اما آن را دست‌کم سه متر دورتر از خانه، گاراژ یا هر سازه دیگری بسازید. آن را روی چاه سپتیک، تاسیسات زیرزمینی یا نزدیک چاهی که آب آشامیدنی تامین می‌کند نکارید و از نقاط شیب‌دار یا زمین‌هایی که از ابتدا خیس و باتلاقی هستند دوری کنید. بستر باغ را در اندازه و شکل دلخواه خود حفر کنید (شکل‌های کلیوی، هلالی، گرد و اشکی محبوب‌تر هستند). می‌توانید خاک را به‌تدریج به سمت مرکز شیب بدهید تا آنجا ۱۵ سانتی‌متر پایین‌تر از لبه‌ها قرار گیرد، یا همه بخش‌ها به‌جز پیرامون را ۱۵ سانتی‌متر حفر کنید تا یک پشته به همین ارتفاع دور تا دور بستر فرورفته شکل بگیرد. با نصب امتداد ناودان، ایجاد شیب رو به پایین، حفر کانال یا اتصال یک لوله پی‌وی‌سی به ناودانی دورتر و عبور آن از زیر زمین تا باغ بارانی، آب را به سمت این بستر هدایت کنید. برای کند کردن جریان آب، کف کانال یا شیب را با سنگ و قلوه‌سنگ‌های کوچک بپوشانید.برخی باغبان‌ها ترجیح می‌دهند مرکز باغ را بدون گیاه بگذارند و سطح خاک آن را هم با سنگ بپوشانند. بهترین گیاهان برای باغ بارانی گیاهان بومی‌ای را انتخاب کنید که برای شرایط پرآب و اگر قرار است در مرکز بکارید، حتی برای وضعیت‌های باتلاقی مناسب باشند. گیاهان بومی به‌طور طبیعی با محیط منطقه شما سازگار شده‌اند، بنابراین رشدشان آسان‌تر است، نگهداری کمتری می‌خواهند و در عین حال زیستگاه مناسبی برای زنبورها، پرندگان، پروانه‌ها و دیگر حیات‌وحش فراهم می‌کنند. به کاشت گل‌های چندساله کنار جگن‌ها و انواع علف‌ها فکر کنید و در صورت وجود فضا، بوته‌ها و درختچه‌های کوچک را هم به ترکیب اضافه کنید. استفاده از چند گونه همیشه‌سبز نیز به جلوگیری بیشتر از فرسایش خاک کمک می‌کند. این منبع خوب به شما امکان می‌دهد بر اساس منطقه جغرافیایی و معیارهای دیگر، پوشش گیاهی بومی را جست‌وجو کنید.گیاهانی را که بیشترین نیاز آبی را دارند در مرکز و اطراف مرکز باغ بارانی بکارید؛ جایی که آب جمع می‌شود و پیش از نفوذ به خاک برای مدتی کوتاه در آنجا می‌ماند. گیاهانی را که به آب متوسط نیاز دارند در پیرامون مرتفع بستر قرار دهید که تا حدی خشک‌تر است : https://floraveg.eu/vegetation/ 🆔@ScientificDialectics

💢 از دست‌ دادن عضله با افزایش سن می‌تواند حفظ قدرت بدنی و حرکت‌ کردن را دشوارتر کند پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد که این عارضه ممکن است با پیامدی نامعمول هم مرتبط باشد و آن افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی است. سارکوپنی یا کاهش توده و قدرت عضلانی مرتبط با افزایش سن عارضه‌ای شایع است و ۱۰ تا ۱۶ درصد سالمندان در جهان را درگیر می‌کند. پژوهش‌ها بیش‌ازپیش نشان داده‌اند که این عارضه علاوه بر مشکلاتی مانند زمین‌ خوردن و شکستگی، با عملکرد دستگاه ایمنی نیز ارتباط دارد.به گزارش هلت، پژوهشگران برای بررسی دقیق‌تر این ارتباط، داده‌های حدود ۴۵۸ هزار نفر را از پایگاه بزرگ اطلاعات پزشکی «زیست‌بانک بریتانیا» بررسی کردند. آن‌ها ابتدا شرکت‌کنندگان را بر اساس توده بدون چربی بدن، با در نظر گرفتن شاخص توده بدنی، از نظر سارکوپنی ارزیابی و سپس آنان را به سه گروه تقسیم کردند: افراد مبتلا به سارکوپنی، افراد در مرحله پیش‌سارکوپنی (مرحله‌ای که توده عضلانی کاهش یافته اما هنوز همه معیارهای سارکوپنی وجود ندارد) و افراد بدون سارکوپنی.شرکت‌کنندگان به طور متوسط حدود ۱۲.۵ سال پیگیری شدند. محققان با استفاده از پرونده‌های پزشکی، موارد ابتلا به بیماری‌های عفونی از جمله سپسیس (واکنش شدید و تهدیدکننده حیات بدن به عفونت) و عفونت‌های دستگاه تنفسی، مجاری ادراری، پوست و بافت نرم را شناسایی کردند.نتایج نشان داد خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی در شرکت‌کنندگان مرحله پیش‌سارکوپنی، در مقایسه با افراد بدون سارکوپنی، ۱۸ درصد بیشتر بود. این افزایش خطر در افراد مبتلا به سارکوپنی به ۳۴ درصد رسید.قدرت کمتر گرفتن و فشردن با دست و توده عضلانی کمتر نیز با خطر بیشتر ابتلا به بیماری‌های عفونی ارتباط داشتند.این ارتباط‌ها حتی پس از آنکه پژوهشگران تاثیر عواملی مانند سن، جنس، وضعیت اجتماعی و اقتصادی، استعمال دخانیات، مصرف الکل و کم‌تحرکی را در تحلیل خود در نظر گرفتند، هم باقی ماندند. دکتر الیزابت دولینی‌کرایپ، جراح ارتوپدی، در این‌باره می‌گوید: «این پژوهش چیزی را که مدت‌ها بود می‌دانستیم، اما شواهد چندانی برایش نداشتیم، تایید می‌کند: اینکه افراد دچار کاهش عضله بیشتر در معرض بیماری‌های عفونی قرار دارند.» او افزود که این پژوهش از این جهت که محققان ابتدا شرکت‌کنندگان را از نظر سارکوپنی ارزیابی و سپس وضعیت آن‌ها را در طول زمان دنبال کردند، نیز متمایز است و در مقایسه با بررسی گذشته‌نگر پرونده‌های پزشکی یا درخواست از افراد برای به‌ یاد آوردن مشکلات سلامتی در گذشته، داده‌های قابل‌اعتمادتری فراهم می‌کند. با این حال، دولینی‌کرایپ خاطرنشان کرد استفاده از اسکن دکسا (DEXA) می‌توانست روش دقیق‌تری برای سنجش ترکیب بدن باشد، اما پژوهشگران به‌جای آن، از تحلیل امپدانس زیست‌الکتریکی استفاده کردند؛ روشی که با عبور دادن جریان الکتریکی بسیار ضعیف از بدن و اندازه‌گیری مقاومت بافت‌ها، ترکیب بدن را تخمین می‌زند. علاوه بر این محدودیت‌ها، باید به یاد داشت پژوهش نمی‌تواند نشان دهد که کاهش عضله علت افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی است. این مطالعه فقط میان این دو ارتباطی پیدا کرد. با این حال، به گفته دکتر الیزابت لندس‌ورک، متخصص پزشکی سالمندان با تخصص در زمینه زوال عقل، برای این ارتباط توضیحی محتمل وجود دارد. به نظر او، سارکوپنی می‌تواند خطر زمین‌ خوردن را افزایش دهد و این اتفاق زنجیره‌ای از پیامدها را به راه بیندازد: احتمال شکستگی استخوان بیشتر شود، سپس توان تحرک کاهش یابد و احتمال بستری‌ شدن در بیمارستان یا نیاز به مراقبت مستمر و طولانی‌مدت بیشتر شود. در چنین شرایطی، آسیب‌پذیری فرد در برابر بیماری‌های عفونی بسیار بیشتر می‌شود. اگر عضلاتتان در حال کاهش است، نگران نشوید. این وضعیت لزوما به معنای آن نیست که بیشتر به بیماری‌های عفونی مبتلا خواهید شد. در عوض آن را نشانه‌ای برای ایجاد تغییر در رژیم غذایی و برنامه ورزشی خود بدانید تا ضمن بهبود سلامت کلی، به کاهش این خطر نیز کمک کنید. هر فعالیتی که از آن لذت می‌برید، از رقص و تنیس گرفته تا پیاده‌روی می‌تواند ورزش محسوب شود. سه روز در هفته تمرین‌های تحمل وزن و قدرتی را در برنامه خود بگنجانید.او یادآور شد که قدرت عضلانی فقط توانایی بلند کردن وزنه نیست. بلکه به ما کمک می‌کند بتوانیم فعال بمانیم، در حرکت و انجام دادن کارهای روزمره مستقل باشیم و سلامت کلی خود را حفظ کنیم. https://www.health.com/muscle-loss-higher-infection-risk-12114137?utm_source=chatgpt.com 🆔@ScientificDialectics