Things we never said

چه تدبیرهایی که با هزار امید به کار می‌بندیم، فقط برای اینکه پی ببریم سرنوشتی جز تباهی نداشتن.

:(((

پس اگر جان من یک گل باشه، دست‌های تو خاک و نگاه تو آفتاب، و صدای تو بارون.

راستش نه خسته‌تر از اونم حقیقتش.

بیا فقط آهنگ گوش بدیم عزیزم.

در نزدیک شدن به هر آدمی، خطرهایی وجود داره و پاداش‌هایی هم. اگر شادمانی هست، رنج هم هست. مرهم و زخم چنان در هم تنیدن که تصور یکی بدون دیگری، ممکن نیست. خنده‌ی زنده‌ی صبح در سرمای ظهر بخار میشه؛ و گریه‌ی غروب میان بازوهای مطمئن شب جوانه میزنه. خون از همون جایی جاری میشه که نوازش دویده بود؛ اما این نه ارزش نوازش رو هیچ می‌کنه و نه معنای خون رو تغییر میده؛ که این دو رو باید با هم پذیرفت، یا قید هر دو رو زد.

و نقاب تو حالا از همیشه شفاف‌تره‌. اندوه نگاهت قلب من رو به درد میاره، ولی ما با انتخاب‌های خودمون زندگی می‌کنیم، و با عواقب تصمیم‌هایی که می‌گیریم. این رنج برای شونه‌های ظریف تو خیلی بزرگه، و کاش می‌تونستم ولو ارزنی رو ازش برای خودم بردارم که تو لحظه‌ای آسوده‌تر باشی. اما این راه فقط برای توست، نه من، و نه هیچ کس دیگه‌ای. وقتی پنجه‌ی شب باز شد و باد سرد وزید، یادت باشه که روح من همراهت می‌دَوه.

لازم نیست همه رو نجات بدی تو جلیقه‌ی نجات نیستی.

خطاب به چپ آمریکایی که بخاطر جنگ معذرت‌خواهی میکنه

خستم خستم خستم خستم خستم خستم خستم خستم خسنم خسمن حستم حستم خستم خسنم حسم جسنم

خیلی سوزش داره آدم سحرخیز باشه ولی کامروا نه.

راه خوبی بنظر میرسه.

غلتک کسی داره؟! اگه دارید بیاید باهاش از روم رد شید، واقعا خستم.

خورشید داره به قصد کشت می‌تابه.