کتابخانه اقراء

در خانهٔ پیامبر ﷺ | ۲ تو دختر پیامبری! اشک‌ها همیشه از روی ضعف جاری نمی‌شوند؛ گاهی از این‌رو جاری می‌شوند که دل آن‌قدر لطیف و نازک است که نمی‌تواند زخمی را که یک کلمه در دل، جایی پنهان از دید دیگران نشانده است، تحمل کند. در خانهٔ پیامبر ﷺ، صفیه دختر حیی رضی‌الله‌عنها گریه کرد؛ نه از دردی در جسم، بلکه از زخمی که بر غرور و کرامتش وارد شده بود. پیامبر ﷺ نزد او آمد و دید که گریه می‌کند. فرمود: «چه چیزی تو را به گریه انداخته است؟» گفت: حفصه رضی‌الله‌عنها به من گفت: «تو دختر یک یهودی هستی.» پیامبر ﷺ فرمود: «تو دختر پیامبری، عمویت نیز پیامبر است و تو همسر پیامبر هستی؛ پس او به چه چیزی بر تو فخر می‌کند؟!» سپس به حفصه گفت: «ای حفصه، از خدا بترس.» زن به‌طور طبیعی لطیف و حساس است؛ و چگونه چنین نباشد، در حالی که از دنده‌ای نزدیک به قلب آفریده شده است؟! و در هر مخلوقی نشانه‌ها و آثاری از اصل آفرینش در وجودش باقی می‌ماند. زن بسیار عاطفی و نهایت احساساتی است، اما این ضعف نیست؛ بلکه برای این است که مسئولیت بزرگی که خداوند در این زندگی برایش قرار داده، به چنین عاطفه و احساسی نیاز دارد. برای همین، وقتی می‌بینید زنی در کوچک‌ترین موقعیت‌ها گریه می‌کند، یا با یک کلمه حالتش تغییر می‌کند و با یک حرف، تمام وجودش به‌هم می‌ریزد، این هیچ ربطی به ضعف شخصیت، سطحی‌بودن و بی‌ارزشی ندارد؛ چنان‌که جاهلان و ابلهان در مورد زنان می‌پندارند. برعکس، کاملاً ممکن است و هیچ تناقضی هم ندارد که همان زن لطیفی که از سوختن یک غذا، چون حواسش به آن نبوده، گریه می‌کند، در موقعیت‌های دیگر همچون شیر ماده در برابر سختی‌های زندگی بایستد؛ درست مثل قوی‌ترین مردان. تمام ماجرا این است که زن، بخش لطیف و زیبای انسانیت است و گریه یکی از راه‌های او برای بیان این لطافت و جلب توجه و محبت است. پس هرگز گریه‌های او را کوچک نشمارید و تحقیر نکنید؛ این اشک‌ها فرصت‌هایی طلایی برای رسیدن به قلب و تسخیر کردن درون اوست، زیرا زن را فقط می‌توان از راه دلش به دست آورد. و مبادا در لحظات شکستگی و اشک‌ریزی‌اش از او روی برگردانید؛ زیرا اگر در زمان ضعفش کنارش نباشید، در سلامتی و شادی‌اش بهره‌ای نخواهید داشت. و اگر در سخت‌ترین و بدترین لحظاتش تحملش نکنید، زیباترین لحظاتش را نیز به دست نخواهید آورد. «چه چیزی تو را به گریه انداخته؟» این پرسشی سرشار از مهربانی و توجه است؛ وقتی صفیه احساس امنیت کرد، سفرهٔ دلش را گشود. طبیعت زن همین‌گونه است؛ وقتی احساس امنیت کند، دلش را می‌گشاید. وقتی صفیه ماجرا را گفت، پیامبر ﷺ خاطرش را آرام کرد، سخنی گفت که او را خوشحال ساخت و در عین حال، اشتباه را نیز نادیده نگرفت. در این ماجرا، نوعی از رقابت و کشمکش میان هووها دیده می‌شود؛ و این ربطی به میزان ایمان ندارد، بلکه به طبیعت و سرشت انسانی بر می‌گردد. طبیعت زن همین است که نسبت به هووی دیگر غیرت دارد، هرچند در بالاترین درجهٔ ایمان باشد. پیش از این نیز ساره به هاجر غیرت ورزید، در حالی که خداوند برای بزرگی او، فرعون را ناتوان ساخت. و طبیعت روابط هووها چنین است که نقش‌ها تبدیل می‌شود؛ کسی که امروز آزار می‌دهد، فردا آزار می‌بیند. کسی که شب مکر می‌ورزد، صبح برایش مکر چیده می‌شود. چه زیباست دلجویی در لحظهٔ اندوه؛ و چه‌قدر شیرین است این کار برای دل‌ها! به مشکلات زندگی از این زاویه نگاه کنید؛ این‌ها فرصت‌هایی است برای همدلی، دلجویی و ابراز عشق و محبت. یک موقعیت سخت، غیرتی که انسان را از کوره بیرون می‌کند، یا خستگی کارهای خانه؛ این همه فرصت‌هایی است برای شما تا قلبی مهربان باشید که دلداری می‌دهد و شانه‌ای گرم باشید که بار غم و غصه‌هایش را بر آن بگذارد. مردانگی و سرپرستی‌ات را این‌گونه نشان بده؛ بر پیشانی‌اش بوسه‌ای بزن، به او بگو که برایت مهم است، عزیز است و بی‌ارزش نیست. بگو: «من کنار تو هستم، با تو قوی‌ام و بی‌تو نمی‌توانم.» خواهید دید که چگونه چهره‌اش درخشان می‌شود و همهٔ رنج‌ها و گذشته را فراموش می‌کند. باور کنید، در درون هر زنی، کودکی کوچک با دو گیسو وجود دارد که به محبت نیاز دارد، هرچقدر هم که سنش بالا رفته باشد. و از پیامبر ﷺ درس را بیاموز؛ او این موقعیت را با جانبداری (یکی را بر دیگری پیروز کردن) یا با دشمنی‌ای که کینه‌اش در دل بماند، خاموش نکرد؛ بلکه آن را با حکمت آرام کرد. دل شکسته را التیام داد و به دست آورد، و خطاکار را بدون اینکه غرورش جریحه‌دار شود، تذکر داد. با این کارش، پیش از آنکه خانه‌ها را مدیریت کند، دل‌ها را تربیت می‌کرد و پیش از آنکه به ظاهر امور بپردازد، احساسات را اصلاح می‌نمود. از همین رو، خانه‌هایش نه با قسوت و سختگیری، بلکه با حکمت و عدالتی آمیخته با رحمت استوار ماند! ✍🏼 ادهم شرقاوی 📝 افراهیم چرخی t.me/iqraaLib