❤زادگاه من چاپشلو❤

قوجالیق شعر اوستاد ڪریمے مراغہ ای🌹👌 ✍سس:صحرا بیگلری❤️👌 🌸🍃🌸🍃🌸🍃

دلم واینستاد گفتم یه کم آب بدم گناه داره 😊🌹

‏فیلم از طرف عموحیدر

شنیده ها میگن گل شو بجوشونی چطور ریشه چوب شیرین را میجوشونن شیره شا میگیرن برای معده خوبه اینا هم میگن بجشونی شیره شا بگیری برای استخوان درد خوبه بدن درد خوبه

‏فیلم از طرف عموحیدر

حیات وحش ترکی اینجا به دره مار ها معروف هستش ببینید این مستند را به ترکی درگزی عموحیدر https://t.me/chapeshloo_1

#سمنو توضیحات اول فارسی گفتم همه با فرهنگ ما آشنا باشند اشعار ترکی سوزمه خواندن ترکی اطلاعت بنده همینقدر بود شما هم میتونید دانسته های خود را زیر این پست نظر بدید ✍️ کانال زادگاه من چاپشلو👇 https://t.me/chapeshloo_1

صدای ما، خاک ماست؛ نگاهی از منظر یک تُرک خراسانی به مفهوم وطن ✍️ Dəmir Gücü برای بسیاری، مفهوم «وطن» در مرزهای جغرافیایی خلاصه می‌شود. اما درک یک تُرک خراسانی از وطن، مفهومی فراتر از خطوط روی نقشه است؛ جایی که زبان، فرهنگ و تاریخ با هویت گره خورده‌اند. این فهم، برخاسته از نسلی است که در این سرزمین زیسته، کار کرده، ساخته و برای حفظ خاک و شرف خود جنگیده‌اند. زبان مادری ما، تُرکی خراسانی، صرفاً مجموعه‌ای از کلمات نیست؛ بلکه روحی مشترک است که نسل‌ها را به یکدیگر متصل می‌کند. با این زبان، نه تنها ارتباط برقرار می‌کنیم، بلکه هویت خود را زندگی می‌کنیم. از دست رفتن این زبان، به‌معنای از دست رفتن بخشی از وطن است. تُرک‌های خراسان بومیان این سرزمین‌اند همان دوران هون ها و خوارزمشاهیان، غزنویان، تیموریان، سلجوقیان و ایلخانان گرفته تا عصر افشاریان و... خود آنان هستند؛ تاریخ این منطقه با زیست ایشان درآمیخته است. شهرهایی چون مشهد، بجنورد، قوچان، شیروان، درگز، کلات، اسفراین، راز و جرگلان و کالپوش،فاروج و... صرفاً نام جغرافیایی نیستند؛ بلکه حاملان حافظه تاریخی، فرهنگ و پایداری‌اند. زبان تورکی خراسانی، زنده در خانه‌ها، گنجینه‌ای‌ست از شعر، ضرب‌المثل و دانش بومی. درک مفهوم وطن در این بستر، نه فقط جغرافیایی که فرهنگی است. موسیقی فولکلور، رقص‌ محلی، داستان‌های کهن و لالایی‌های مادرانه، عناصر زنده و جاری این فرهنگ‌اند که موجودیت فرهنگی ما را تثبیت می‌کنند. هویت تُرکی نه نقطه ضعف، بلکه نقطه قوت است.با این پیش‌زمینه، وطن برای ما فقط یک احساس نیست؛ بلکه یک مسئولیت است. در طول تاریخ، تُرک‌های خراسان بخشی از توسعه کشاورزی، تجارت، صنایع دستی، معماری، هنر و جنگاوری منطقه بوده‌اند. بنابراین وطن، محل مشارکت فعال در ساختن امروز و آینده است. این پرسش که چرا وطن برای ما اهمیت دارد، پاسخی ساده دارد: بی‌هویت، آینده‌ای نخواهیم داشت. وطن برای تورک خراسانی، یعنی حق مشارکت در تعریف آینده، یعنی حفظ زبان و فرهنگی که ما را می‌سازد. اگر نسل امروز به این ارزش‌ها بی‌توجه بماند، و همواره بازیچه دست شوونیسم در کل بخش های زندگیش (فرهنگی، اجتماعی، سیاسی) قرار میگیرد، به زبان ساده یعنی زندگی ای ندارد حتی نفس کشیدنش هم برای یک ارباب می‌شود. در برابر این تفکر که هویت محلی «مربوط به گذشته» است، ما معتقدیم که هویت ما همچون ساز ملی قوشمه‌ است: هرگاه به صدا درآید، دل‌ها را می‌لرزاند. بنابراین، وظیفه ماست که به نسل بعدی آموزش دهیم وطن مفهومی صرفاً سیاسی نیست؛ بلکه جایی است که با شنیدن نوای قوشمه، دل‌گرم می‌شویم و با شنیدن حکایات اجدادی و اشعار فولکلور، احساس افتخار می‌کنیم. پیام ما به نسل جوان واضح است: اگر می‌خواهید وطن را حفظ کنید، باید زبان، فرهنگ را بیاموزید، زنجیر آسیمیلاسیون رو پاره کنید و تاریخ خود را بشناسید. حتی ساده‌ترین کارها، از صحبت با زبان مادری تا گوش سپردن به یک ترانه فولکلور، تاثیرگذارند. اینگونه است که نسل «Z» با اعتماد به نفس ریشه‌دار می‌تواند در جامعه حضور یابد چرا که همه چیز برایش مشخص هست. برای یک تُرک خراسانی، وطن یعنی عشق به گذشته و امید به آینده؛ یعنی آگاهی از این‌که ما بخشی از چیزی بزرگ‌تر از خود هستیم. درک این حقیقت، راه ساختن آینده‌ای بهتر برای خود و همگان است. تاکید ما بر هویت، نه از جنس تمایز، بلکه از منظر تکثر است. ما تورک‌های خراسان، جزئی از ایران با همه رنگ‌ها، اقوام و ملت‌های آن هستیم. وظیفه ماست که نسل جدید را از افتادن در دام‌های تحریف و سوء‌استفاده افراد منفعت طلب و جیرهخوار نجات دهیم. اکنون زمان آن رسیده است که روایت خود را خودمان بنویسیم؛ پیش از آن‌که دیگران، تصویر ما را تحریف کنند. زمان آن است که مدارس، زبان ما را بشناسند، رسانه‌ها صدای ما را بشنوند و نخبگان‌مان در عرصه‌های مدنی و رسمی، بازآفرینی هویت را پیش ببرند. و اگر روزی از یک تُرک خراسانی بپرسند «وطن برای تو یعنی چه؟»، پاسخ چنین باشد: «وطن من، صدای مادر و مادربزرگم است وقتی لالایی تُرکی می‌خوانند، و قابلمه‌ای است که روی اجاق ذغالی، یارمه، یَخنی و قئیش می‌پزد.» ✍️ Dəmir Gücü ____ https://t.me/xorasan_demir @chapeshloo_1

🔸 #مقاله 📚 ✨ خاکی که در خون می‌جوشد. ✍️Dəmir Gücü | محمد برزگر دِوین 📖 مطالعه کرده‌ای؟ 🙏 اگر به نظرت مفید بود، برای دیگران بفرست! 🌾هویت ما، قدرت ماست. 🔗 @xorasan_demir ____ 👇

صدای ما، خاک ماست؛ نگاهی از منظر یک تُرک خراسانی به مفهوم وطن ✍️ Dəmir Gücü برای بسیاری، مفهوم «وطن» در مرزهای جغرافیایی خلاصه می‌شود. اما درک یک تُرک خراسانی از وطن، مفهومی فراتر از خطوط روی نقشه است؛ جایی که زبان، فرهنگ و تاریخ با هویت گره خورده‌اند. این فهم، برخاسته از نسلی است که در این سرزمین زیسته، کار کرده، ساخته و برای حفظ خاک و شرف خود جنگیده‌اند. زبان مادری ما، تُرکی خراسانی، صرفاً مجموعه‌ای از کلمات نیست؛ بلکه روحی مشترک است که نسل‌ها را به یکدیگر متصل می‌کند. با این زبان، نه تنها ارتباط برقرار می‌کنیم، بلکه هویت خود را زندگی می‌کنیم. از دست رفتن این زبان، به‌معنای از دست رفتن بخشی از وطن است. تُرک‌های خراسان بومیان این سرزمین‌اند همان دوران هون ها و خوارزمشاهیان، غزنویان، تیموریان، سلجوقیان و ایلخانان گرفته تا عصر افشاریان و... خود آنان هستند؛ تاریخ این منطقه با زیست ایشان درآمیخته است. شهرهایی چون مشهد، بجنورد، قوچان، شیروان، درگز، کلات، اسفراین، راز و جرگلان و کالپوش،فاروج و... صرفاً نام جغرافیایی نیستند؛ بلکه حاملان حافظه تاریخی، فرهنگ و پایداری‌اند. زبان تورکی خراسانی، زنده در خانه‌ها، گنجینه‌ای‌ست از شعر، ضرب‌المثل و دانش بومی. درک مفهوم وطن در این بستر، نه فقط جغرافیایی که فرهنگی است. موسیقی فولکلور، رقص‌ محلی، داستان‌های کهن و لالایی‌های مادرانه، عناصر زنده و جاری این فرهنگ‌اند که موجودیت فرهنگی ما را تثبیت می‌کنند. هویت تُرکی نه نقطه ضعف، بلکه نقطه قوت است.با این پیش‌زمینه، وطن برای ما فقط یک احساس نیست؛ بلکه یک مسئولیت است. در طول تاریخ، تُرک‌های خراسان بخشی از توسعه کشاورزی، تجارت، صنایع دستی، معماری، هنر و جنگاوری منطقه بوده‌اند. بنابراین وطن، محل مشارکت فعال در ساختن امروز و آینده است. این پرسش که چرا وطن برای ما اهمیت دارد، پاسخی ساده دارد: بی‌هویت، آینده‌ای نخواهیم داشت. وطن برای تورک خراسانی، یعنی حق مشارکت در تعریف آینده، یعنی حفظ زبان و فرهنگی که ما را می‌سازد. اگر نسل امروز به این ارزش‌ها بی‌توجه بماند، و همواره بازیچه دست شوونیسم در کل بخش های زندگیش (فرهنگی، اجتماعی، سیاسی) قرار میگیرد، به زبان ساده یعنی زندگی ای ندارد حتی نفس کشیدنش هم برای یک ارباب می‌شود. در برابر این تفکر که هویت محلی «مربوط به گذشته» است، ما معتقدیم که هویت ما همچون ساز ملی قوشمه‌ است: هرگاه به صدا درآید، دل‌ها را می‌لرزاند. بنابراین، وظیفه ماست که به نسل بعدی آموزش دهیم وطن مفهومی صرفاً سیاسی نیست؛ بلکه جایی است که با شنیدن نوای قوشمه، دل‌گرم می‌شویم و با شنیدن حکایات اجدادی و اشعار فولکلور، احساس افتخار می‌کنیم. پیام ما به نسل جوان واضح است: اگر می‌خواهید وطن را حفظ کنید، باید زبان، فرهنگ را بیاموزید، زنجیر آسیمیلاسیون رو پاره کنید و تاریخ خود را بشناسید. حتی ساده‌ترین کارها، از صحبت با زبان مادری تا گوش سپردن به یک ترانه فولکلور، تاثیرگذارند. اینگونه است که نسل «Z» با اعتماد به نفس ریشه‌دار می‌تواند در جامعه حضور یابد چرا که همه چیز برایش مشخص هست. برای یک تُرک خراسانی، وطن یعنی عشق به گذشته و امید به آینده؛ یعنی آگاهی از این‌که ما بخشی از چیزی بزرگ‌تر از خود هستیم. درک این حقیقت، راه ساختن آینده‌ای بهتر برای خود و همگان است. تاکید ما بر هویت، نه از جنس تمایز، بلکه از منظر تکثر است. ما تورک‌های خراسان، جزئی از ایران با همه رنگ‌ها، اقوام و ملت‌های آن هستیم. وظیفه ماست که نسل جدید را از افتادن در دام‌های تحریف و سوء‌استفاده افراد منفعت طلب و جیرهخوار نجات دهیم. اکنون زمان آن رسیده است که روایت خود را خودمان بنویسیم؛ پیش از آن‌که دیگران، تصویر ما را تحریف کنند. زمان آن است که مدارس، زبان ما را بشناسند، رسانه‌ها صدای ما را بشنوند و نخبگان‌مان در عرصه‌های مدنی و رسمی، بازآفرینی هویت را پیش ببرند. و اگر روزی از یک تُرک خراسانی بپرسند «وطن برای تو یعنی چه؟»، پاسخ چنین باشد: «وطن من، صدای مادر و مادربزرگم است وقتی لالایی تُرکی می‌خوانند، و قابلمه‌ای است که روی اجاق ذغالی، یارمه، یَخنی و ق