صدای انترناسیونالیستی

نقد مارکسیستی دموکراسی بورژوایی   دموکراسی، برخلاف ادعای ایدئولوژی بورژوایی، شکل نهایی و جاودانه‌ی سازمان‌دهی جامعه نیست؛ بلکه محصول تاریخی مناسبات سرمایه‌داری و بیان سیاسی جامعه‌ای است که در آن، انسان‌ها اتمیزه و از یکدیگر و از توانایی‌های اجتماعی و انسانی خویش بیگانه شده‌اند و نیروی کارشان به کالا تبدیل شده است.   مارکس، در عین نقد ریشه‌ای این بیگانگی، از مبارزه برای دموکراسی در دوره‌ای که این مبارزه بیانگر پیشرفت تاریخی بورژوازی بود، حمایت می‌کرد؛ اما افق مبارزه‌ی پرولتاریا هرگز به تحقق دموکراسی محدود نمی‌شد. هدف، رهایی انسان از مناسبات طبقاتی و الغای خودِ پرولتاریا به ‌مثابه‌ی یک طبقه‌ی استثمار شونده بود.   چپِ سرمایه، با تبدیل دموکراسی به ارزشی ابدی و دفاع از نظم سیاسی موجود، نمی‌تواند افقی انقلابی برای رهایی طبقاتی ترسیم کند. پارلمان، انتخابات و رقابت احزاب، هرچند شکل‌هایی از مشارکت سیاسی را فراهم می‌کنند، در نهایت در چارچوب مناسبات مالکیت خصوصی، کار مزدی و سلطه‌ی سرمایه عمل می‌کنند و به باز تولید این مناسبات یاری می‌رسانند.   آزادی سیاسی در چارچوب جامعه‌ی سرمایه‌داری، به معنای رهایی انسان از استثمار نیست؛ بلکه در محدوده‌ی نظمی تعریف می‌شود که باز تولید استثمار و بردگی مزدی را ممکن می‌سازد. مبارزه‌ی پرولتری نمی‌تواند به انتخاب میان جناح‌های مختلف بورژوازی یا دفاع از یکی از اشکال حکمرانی سرمایه محدود شود. نیروی رهایی ‌بخش طبقه‌ی کارگر در خودسازمان‌یابی مستقل، مجامع عمومی، تصمیم گیری جمعی و گسترش مبارزه در مقیاس بین‌المللی نهفته است.   مسئله، نجات دموکراسی سرمایه‌داری نیست. مسئله، به زیر کشیدن نظمی اجتماعی است که در آن انسان‌ها تحت سلطه‌ی سرمایه زندگی می‌کنند. رهایی پرولتاریا تنها به دست خودِ پرولتاریا و از طریق الغای مناسبات سرمایه‌داری ممکن است.   #کمونیست_چپ   تماس از طریق تلگرام: @internationalists کانال تلگرام: https://t.me/intvoice ایمیل:  contact@internationalistvoice.org  وبسایت:  www.internationalistvoice.org ایکس(توییترسابق) : https://x.com/int_voice