صدای انترناسیونالیستی

مفهوم دیالکتیکی مارکس از: دین افیون توده ها است توضیح باز نشر: بورژوازی اسلامی مراسم تشییع رهبر کشته ‌شده خود را به یک آیین ایدئولوژیک تبدیل کرد و کوشید آن را در قالب روایتی مشابه روایت کربلا در سنت شیعی بازنمایی کند. روایتی که با برانگیختن احساسات مذهبی، در پی تحکیم هژمونی ایدئولوژیک، نه ‌تنها در سطح ملی بلکه در سراسر حوزه نفوذ منطقه‌ای است. درک دیالکتیکی این پدیده در برداشت مارکسیستی از دین، به ‌مثابه شکلی از ایدئولوژی و یکی از ابزارهای بازتولید مناسبات اجتماعی و سلطه طبقاتی، امکان ‌پذیر است. «دین افیون توده‌ها است»، یکی از عمیق‌ترین، پایه‌ای‌ترین توصیفی است که مارکس از دین کرده است. متاسفانه این توصیف دیالکتیکی مارکس از طرف گرایشات راست و چپ سرمایه مسخ شده، تعابیری مسخ شده و از مفهوم خود تهی شده ارائه گردیده. آنها القاء می‌کنند که گویا منظور مارکس از دین افیون توده‌ها، این است که دین افیون است، باعث تخدیر توده ها و از رمق افتادن توده‌ها می‌شود. آن موقع سوال می‌کنند، این همه شورش، عصیان، قیام و غیره به نام دین و با هویت دین صورت گرفته و جامعه را به حرکت درآورده است، چگونه توجیه می‌شود. #کمونیست_چپ