fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯

𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯

رفتن به کانال در Telegram

دیروز تویِ اتوبوس، یک نفر عطر زده بود. من گاهی بوی کسی را که قبل از من رویِ صندلی نشسته حس می‌کنم. ما دانسته یا ندانسته هرجا می‌رویم تکه‌هایی از خودمان را جا می‌گذاریم. 😮‍💨 — سايمون ون بوی / وهم جدایی ART: A Real Talent

نمایش بیشتر
2 007
مشترکین
-124 ساعت
-57 روز
-3030 روز
آرشیو پست ها
Repost from N/a
01-After-Life-S01E01-WEB-DL-subtitle_1080 After Life
15 آوریل 2022, 03:18
15 آوریل 2022, ~06:39

Repost from N/a
سریال زیبای "بعد از زندگی" 📍After Life (2019) با زیرنویس چسبیده فارسی 🍿IMDb 8.4🌟 💎ژانر؛ کمدی | درام 🌍محصول؛ انگلیس 📮خلا
سریال زیبای "بعد از زندگی" 📍After Life (2019) با زیرنویس چسبیده فارسی 🍿IMDb 8.4🌟 💎ژانر؛ کمدی | درام 🌍محصول؛ انگلیس 📮خلاصه داستان؛ "تونی" پس از مرگ همسرش متحول می‌شود و تصمیم می‌گیرد به جای رفتاری مؤدبانه، با بی‌خیالی هر چه دوست دارد انجام دهد و به زبان بیاورد... After Life
15 آوریل 2022, 03:18
15 آوریل 2022, ~06:48

ﺭﻭﯼ ﻭﯾﺘﺮﯾﻦ ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺑﻔﺮﻭﺷﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺭﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ: ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼ‌ﻫﺎ و ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ‌ﻫﺎ ﺭا ﺑﻪ ﻣﻮقع ﺑﮕﻮیید، ﺣﺮف‌هاﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎ " ﮐﻼ‌
ﺭﻭﯼ ﻭﯾﺘﺮﯾﻦ ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺑﻔﺮﻭﺷﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺭﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ: ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼ‌ﻫﺎ و ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ‌ﻫﺎ ﺭا ﺑﻪ ﻣﻮقع ﺑﮕﻮیید، ﺣﺮف‌هاﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎ " ﮐﻼ‌ﻡ " ﻣﻄﺮﺡ کنید، ﻧﻪ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﻼ‌ﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ می‌شود ﮐﻪ ﺷﻤﺎ می‌گوﯾﯿﺪ ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﺗﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ... ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ.
14 آوریل 2022, 09:10

امروز بعد از ماه‌ها فوتبال بازی کردم.… رفته بودیم پیک‌نیک کنیم و دست بر قضا کنار میز‌مان، دو تا دروازه‌ی توردار و بی‌صاحب افتاده بود و پنجاه متر زمین با چمن تُنُک. من دروازه‌ که می‌بینیم، می‌شوم مثل آدمی که وحی بهش نازل شده و باید فوتبال بازی کند. پیامبری که اصلاً فوتبال بلد نیست و شوت‌هایش در بهترین حالت از چهل متری دروازه، عابرها را نشانه می‌گیرد و از داشتن بچه محروم‌شان می‌کند. به هر حال امر، امر پروردگار بود و ریختیم توی زمین و یارکشی کردیم و دو تا تیم هفت هشت نفری دست و پا کردیم و افتادیم به جان همدیگر. آفتاب و خاک و شوت‌های بی‌ثمر و بدتر از همه کفش‌هایی که با آن هر کاری می‌شد کرد الا فوتبال. حتی می‌شد با آن‌ها کاه‌گل لگد کرد. یک ساعت بازی کردیم و نفس‌ برید و دوازده تا گل خوردیم و هیچی نزدیم. بعد فهمیدم انگشت پایم زق زق می‌کند. بعد هم درد. آن‌چنان دردی که دلم می‌خواست دروازه‌های وحی را گاز بگیرم. رفتیم دور میز و چیپس و پفک و گلابی خوردیم. با یکی از هم‌تیمی‌ها از درد انگشتم حرف زدم. کلی آسمان ریسمان بافتم و تا جایی که جا داشت ماجرا را آگراندیسمان کردم تا عمق درد را به مخاطبم منتقل کنم. که نشد. بعد خوب که فکر کردم دیدم درد انگشت پای من خیلی از مخاطبم دور است. هر چقدر دورتر، ناپدیدتر. درست مثل کرم‌خوردگی دندان که فقط زبان خود آدم عمق و سیاهی و دردش را درک می‌کند. درد فقط برای من که صاحبش بودم، بزرگ بود وگرنه برای دیگر چیزی نامفهوم و غیر قابل ترجمه. یادم آمد که سال اول دانشگاه بودم. بلیط قطار گرفتم تا نوروز بروم اهواز پیش خانواده. بلیط کم بود و رئیس قطار با توجه به معصومیت چهره‌ام (به تصور خودم البته) من را انداخت توی کوپه‌ای که سه خانم محترم آن‌جا بودند. مادربزرگ و مادر و دختری که اسمش انسیه بود. قطار به قم نرسیده بود که عاشق انسیه شدم و قلاب‌مان به هم گیر کرد و تا صبح توی راهروی کوپه با هم گپ زدیم. من از رشادت‌هایم ‌می‌گفتم و انسیه ‌می‌گفت اوف، آفرین آقای مهندس. صبح رسیدیم اهواز. موبایل هم وجود نداشت تا شماره بدهم. شماره خوابگاه هم که دادنی نبود. انسیه در ایستگاه قطار اهواز از من جدا رفت. من ماندم و قلبم که مثل انگشت پایم زق زق می‌کرد از درد. رفتم خانه. تمام سیزده روز سعی کردم دردم را ترجمه کنم و به اطرافیانم منتقل کنم. که نشد. درد را من فقط می‌فهمیدم که صاحبش بودم. از دید بقیه این فقط یک ناله‌ی دور بود که به آن‌ها ربطی نداشت. یا مثلاً آن وقتی که درد زدن هواپیمای اوکراینی داشت جرواجرمان می‌کرد. صاحب درد ما بودیم اما هیچ وقت نتوانستم آن را درست برای کسانی که دور بودند ترجمه کنم. این درد برای آن‌ها حکم پیچ خوردن پای یک آدم‌فضایی را داشت که در سیاره‌ای خارج از کهکشان راه شیری بود. آن‌قدر دور که در قبال آن در بهترین حالت می‌گفتند: «آخی». بعد هم به زندگی روزمره‌شان ادامه می‌دادند. خلاصه درد انگشت مال من است. صاحبش منم. صدای زق‌زق‌اش را هیچ کس نمی‌فهمد. درد بیخ ریش صاحبش است. فوقش حس ترحم به خودمان بگیریم. آخی. طفلکی. بهتری؟ وگرنه ما از این‌جا درد مادری را که بچه‌اش زیر لگد سربازی مرده است، چه شکلی ترجمه کنیم؟ من دورم. صاحب درد هم نیستم. فوقش ادای هم‌دردی دربیاورم که آن‌هم الکی است. اصلاً شما می‌دانید انگشت پای من چقدر درد می‌کند؟
13 آوریل 2022, 10:24

من زنی را می‌شناسم که هیچ‌گاه در انتظار ظهور دستی برای برآوردن آرزوهاش نماند، خودش بلند شد، یک‌تنه ایستاد و برای آرزوهای خودش آستین بالا زد و ذره ذره موفق شد. من زنی را می‌شناسم که هم ظریف بود، هم محکم، هم تکیه‌گاه بود، هم تکیه زدن به شانه‌های مردانه‌ای را دوست داشت. هم گریه می‌کرد، هم می‌‌خندید، هم دوست داشت، هم دوست‌داشتنی بود. من زنی را می‌شناسم که هم کودکانه شیطنت می‌کرد، هم بالغانه مدیریت. هم سربه‌زیر بود، هم جسور. هم عاشق بود، هم فارغ. من زنی را می‌شناسم که آرام بود و آرامش را به‌قدر دایره‌ی تأثیر خودش تکثیر می‌کرد. زنی که زیباترین بود، هم درونی و هم بیرونی و متناسب با شرایط، درست‌ترین حرف‌‌ها را می‌زد و اصیل‌ترین رفتارها را داشت. من زنی را می‌شناسم که مستقلانه می‌زیست و مستقلانه اقدام می‌کرد، که کمک می‌گرفت اما همیشه اول و آخر، روی توانمندی‌های خودش حساب می‌کرد. که سنگفرش‌های یک خیابان معمولی با خیابان‌های پاریس براش فرقی نمی‌کرد و حال دلش با تابش آفتاب و تماشای گیاه و پرنده‌ها و کتاب‌ها و موسیقی خوب می‌شد. که برای حال خوب خودش می‌جنگید و لایه‌های زمخت عادت و روزمرگی را کنار می‌زد و از لابلای جزئیات ساده و دست و پاگیر حیات، دلپذیرترین دلخوشی‌ها را برای خودش بیرون می‌کشید و عمیقاً ذوق می‌کرد. من زنی را می‌شناسم که حضورش حال جهان را بهتر می‌کرد. که عمیق بود و وسیع بود و با گیاهان و با آسمان و با اقیانوس‌های آرام و در نوسان، نسبت داشت.
12 آوریل 2022, 02:22

"روشنفکر" کسی است که چیزی جذاب‌تر از "سکس" کشف کرده باشد.! ‌ ‌ آلدوس هاکسلی دنیای قشنگ نو
10 آوریل 2022, 11:10

Repost from N/a
09 آوریل 2022, 13:56

Repost from N/a
مرد خشمگین (به انگلیسی: 12 Angry Men) فیلمی درام حقوقی محصول سال ۱۹۵۷ آمریکاست که بر اساس داستانی تلویزیونی به همین نام نوشته رجینالد رز و به کارگردانی سیدنی لومت ساخته شده‌است. داستان دربارهٔ هیئت منصفه دادگاهی متشکل از دوازده نفر است که بایستی دربارهٔ گناهکار بودن یا بی‌گناهی جوانی به اتهام قتل تصمیم‌گیری کنند. فیلم به دلیل اینکه تنها از یک لوکیشن در بیشتر طول فیلم و دوازده بازیگر اصلی استفاده کرده‌است مورد توجه می‌باشد. همچنین شخصیت مثبت این فیلم (تصمیم‌گیرنده شماره ۸) در لیست پنجاه قهرمان برتر تاریخ سینما در بنیاد فیلم آمریکا (AFI)، در رتبه ۲۸ قرار دارد. ایده نمایشنامه رجینالد رز، بارها در فیلم‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفت. معروف‌ترین بازسازی این فیلم، نسخه سال ۱۹۹۷ با همین نام است که آن هم توسط مترو گلدوین مایر منتشر شد. این فیلم هم در کسب جوایز موفق بود و هم در نظر عموم؛ و در کل بازسازی خوبی محسوب می‌شود. فیلم هندی در انتظار تصمیم‌گیری (به هندی: Ek Ruka Hua Faisla) و فیلم روسی ۱۲ از بازسازی‌های دیگر این فیلم هستند. این فیلم همچنین در بیشتر «مجموعه لیست‌های ۱۰۰ سال…» بفا از جمله ۱۰۰ سال… ۱۰۰ فیلم و ۱۰۰ سال… ۱۰۰ هیجان؛ در اولی به عنوان هشتاد و هفتمین فیلم برتر تاریخ سینمای جهان و در دومی به عنوان هشتاد و هشتمین فیلم هیجان‌انگیز برتر شناخته شده‌است. بازیگران در ۱۲ مرد خشمگین نامی ندارند و از ابتدا تا به انتها آن‌ها را براساس شماره ایی که دارند صدا می‌کنند. در این بین تنها هنری فوندا و جوزف سویینی هستند که در انتهای فیلم تماشاگران را آگاه می‌کنند که نامشان به ترتیب دیویس و مک کاردل است. iMovie
09 آوریل 2022, 13:55

هر کسی در این دنیا چیزی برمی‌دارد! من دست برداشتم... – صادق هدایت
08 آوریل 2022, 13:46

photo content
08 آوریل 2022, 09:35

اگر بخواهی کتابی صد صفحه‌ای درباره امید بنویسی، چه می‌نویسی؟ ” ۹۹ صفحه را خالی می‌گذارم صفحه آخر، سطر آخر می‌نویسم: یادت باشه دنیا گرد است، هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطه‌ی شروع باشی. زندگی ساختنی است، نه ماندنی، بمان برای ساختن، نساز برای ماندن. منتظر نباش کسی برایت گل بیاورد، خاک را زیر و روکن، بذر را بکار، از آن مراقبت کن، گل خواهد داد. “ – گابریل گارسیا مارکز
08 آوریل 2022, 09:33

همیشه برام سوال بود که آدما از کجا می‌فهمن دیگه بزرگ شدن؟! از فردای تولد ۲۸ سالگی‌شون؟! از روز عروسی یا نامزدی‌شون؟! یا از بعد از تموم شدنِ سربازی؟! چندوقت پیش فهمیدم که دیگه بزرگ شده‌م. یه حس عجیبی بود که سراغم اومد وقتی آخرِ شب داشتم مسواک‌ می‌زدم و خودمو توی آینه نگاه می‌کردم. دیدم دیگه کسی کارامو پای بچگیم نمی‌ذاره! که اگه تو خیابون دیوونه بازی دربیارم دیگه کسی نمیگه ای‌بابا نوجوونه! که اگه پولم تموم بشه دیگه روم‌ نمی‌شه زنگ بزنم از بابام بگیرم. به راحتی نمیرم توی رابطه، به راحتی هم نمی‌تونم از رابطه بیام بیرون. به فکر پول و بیزنس و سقفِ بالای سرمم. دیگه نمی‌تونم کل پولمو تو یه روز لباس بخرم. نمی‌تونم به قسط بانک و وام و پول برق که ۲ برابر شده فکر‌ نکنم. دیگه‌ نمی‌تونم بدون سنجیدن عواقبِ کاری انجامش بدم. دیگه نمی‌تونم شبا خونه‌ی دوستام بخوابم! دیگه بی‌کله نیستم نمی‌تونم هر خلافی که خواستمو امتحان کنم. عجیبه دیگه نمی‌تونم با بی‌خوابی کنار بیام. نمی‌تونم ۲۰ ساعت یه‌کله پشت فرمون بشینم. دیگه مریض میشم بیخیال نیستم، میترسم از خوب نشدنم. دیگه بچه نیستم. نوجوونم نیستم. بزرگ شده‌م و این حالِ خیلی خوبی نیست.
06 آوریل 2022, 01:16

آخرین دیدار دیدار آخر در روز پنجشنبه ۱۵ یا در جمعه ۱۶ فروردین ۱۳۳۰ صورت می‌گیرد. خواهر شهید نورایی در منزل را باز می‌کند. هدا
آخرین دیدار دیدار آخر در روز پنجشنبه ۱۵ یا در جمعه ۱۶ فروردین ۱۳۳۰ صورت می‌گیرد. خواهر شهید نورایی در منزل را باز می‌کند. هدایت است با همان بارانی و کلاه همیشگی و همان عینک درشت. او را به اتاق بیمار مشایعت می‌کنند. شهید نورایی چند روزی است که بینایی خود را هم از دست داده است. بر تختی در میان درد و در کنار مرگ. ... هدایت مدتی خاموش میان اتاق ایستاده است. کلاهش را در دست دارد. بی‌‌سخن، نگاهش به سوی آن بستر است. خواهر به انجام کاری اتاق را ترک می‌کند و چند لحظه‌ای بعد باز می‌گردد. دیگر هدایت نیست. در خروجی منزل نیمه‌باز مانده است. عكس: از چپ: صادق هدايت (نیمرخ)، دكتر حسن شهيد نورايی
05 آوریل 2022, 07:31

نوروز هم تمام شد... ما ماندیم و سالی جدید، سالی که قرار گذاشته‌ایم سال خوبی باشد! سالی که به خودمان قول داده‌ایم خوب بسازیمش، حتی اگر زمین و زمانه سخت بگیرد، حتی اگر ویروس‌ها کمر به نابودی‌مان بسته باشند. بیایید با هم عهد کنیم که… امسال را به جز مهربانی و لبخند، چیزی برای دل‌های خسته‌ی هم نداشته باشیم. نسل ما، همدلی می‌خواهد، همراهی می‌خواهد، امید می‌خواهد. کمی همدل باشیم و برای دل و جان یکدیگر، نویدبخش اتفاقات خوب… شاید دنیا دلش خواسته باز هم سخت بگیرد، - این من و توییم که نباید خودمان را از فرصت لبخند، از فرصت ساختن و امیدواری برای روزهای خوب‌تر محروم کنیم. - این من و توییم که نباید به بهانه‌ی تقدیر، زانوی سرد غم‌ها را بغل بگیریم. می‌توان ساده هم شاد بود، حتی با یک گل، حتی با لبخند معصومانه‌ی یک کودک، حتی با شنیدنِ صدای نفس‌های عزیزانی که کنار مهربانی‌شان نفس می‌کشیم. بیایید برای شادی و سلامتی هم دعا کنیم، آرزو کنیم، کمک کنیم. شاید خدا دید، به انسانیت امیدوار شد، دستِ اتفاقات بد را گرفت و از سرزمین ما دورشان کرد. شاید دوباره مثل نیاکان‌مان خوشبخت شدیم. من ایمان دارم، اگر ما اراده کنیم، همه چیز درست خواهد شد، همه‌اش بستگی دارد به خودمان. من دارم چراغ ذهن و جان این مردم را می‌بینم که دانه دانه شب‌های سیاهمان را روشن می‌کند. دل من هم روشن است. امسال، سال خوبی خواهد بود ... 🌱
03 آوریل 2022, 08:37

بيا، با بوسه‌ای به جهان ناشناخته عزيمت كنيم. – آلفرد دو موسه
02 آوریل 2022, 12:35

02 آوریل 2022, 08:29

02 آوریل 2022, 08:29
02 آوریل 2022, ~08:30

باز هم سيزدهى ديگر و يک شهر پر از شادی و با هم بودن... از خدا خواسته‌ام کلِ خوشبختی دنیا گره‌ای کور شود با همه‌ی زندگی‌ات و غم از خانه و کاشانه‌ی تو دور شود... همه روزت نوروز، همه ایامت عید، باغ لبخندت سبز... سیزدهتون بِدر💚🌱
02 آوریل 2022, 08:05

photo content
01 آوریل 2022, 09:14