شعرِ تَر

این مانیفست، آغازِ دی‌نامه است؛ پیمانی برای آنکه آنچه بر ایران و ایرانی در «دی‌خون١۴٠۴» گذشت، در هیاهوی زمان گم نشود. بخوانیدش؛ و اگر خود را در این پیمان شریک می‌دانید، نگذارید نزد شما بماند؛ از دستی به دست دیگر بسپاریدش. حافظه، وقتی جمعی می‌شود، شکست‌ناپذیر است. #دی_نامه #تا_ابد_از_دی_بگو https://t.me/DeyNameh1404