شعرِ تَر

کسی که رسمِ سفر می‌نهاد اول بار چگونه ریشه برید از دیار و رشتهٔ یار؟ بر آن سرم که گر اشکم مدد کند ناچار «به یادِ یار و دیار آن چنان بگریم زار که از جهان ره و رسمِ سفر براندازم» #حافظ #حسین_منزوی شعرِ تَر