دیده بان حمل ونقل

هوالحکیم💐 💢 واقعیت‌های حمل‌ونقل جاده‌ای؛ آمارهایی که در جاده نمی‌چرخند... در نهمین نمایشگاه حمل‌ونقل و لجستیک، دبیر انجمن شرکت‌های بزرگ مقیاس با افتخار از سهم ۳۵ درصدی این شرکت‌ها در جابجایی کالا سخن گفت!! عددی درخشان، اما آیا واقعاً انعکاس واقعیت میدانی است یا صرفاً تکرار یک روایت تبلیغاتی؟ کارشناسانی چون جناب آقای علی‌اکبر عادلی می‌گویند این آمار فاصله‌ای جدی با واقعیت دارد... نگاهی ساده به داده‌های رسمی کافی است: طبق گزارش سازمان راهداری، هر سال حدود ۶۰۰ میلیون تن کالاتوسط ۴۶۵ هزار کامیون جابجا می‌شود، یعنی میانگین سهم هر خودرو باری نزدیک به ۱۵ تن.. این ساختار نشان می‌دهد که عمده بار جابجایی کشور، نه توسط شرکت‌های بزرگ، بلکه توسط صدها هزار راننده خود مالک و شرکت های باربری کوچک انجام می‌شود. دراصل آمارها می‌درخشند، اما جاده چیز دیگری می‌گوید!!! ادعای ۳۵درصدی بودن سهم شرکت‌های بزرگ نه با ظرفیت ناوگان آن‌ها همخوان است، نه با وسعت فعالیتشان! اگر واقعیت را ببینیم، بسیاری از شرکت‌های بزرگ در عمل بیشتر نقش پیمانکار یا واسطه دارند تا مالک واقعی شبکه حمل‌ونقل.. آن‌ها حجم بالایی از بار را با ناوگان متعلق به رانندگان مستقل خود مالک جابجا می‌کنند، در نتیجه، آمار رسمی از سهم را نباید با مالکیت واقعی اشتباه گرفت. البته👇 نقش سازمان‌دهنده و توان فنی شرکت‌های بزرگ قابل انکار نیست.. از ردیابی هوشمند گرفته تا بهینه‌سازی فرآیند حمل بار، اما پرسش مهم اینجاست! که آیا این سیستم‌ها واقعاً شبکه ملی هوشمند ساخته‌اند، یا صرفاً جزیره‌هایی دیجیتال در میان یک اقیانوس سنتی خلق کرده‌اند؟ واقعیت این است که قدرت تبلیغ و ارتباطات در بسیاری از موارد پررنگ‌تر از دستاوردهای عملیاتی است. هرچند هوشمندسازی پیشرفت قابل توجهی داشته، اما هنوز از ایجاد تحول بنیادی در ساختار حمل‌ونقل کشور فاصله زیادی دارد. لذا در دل این تصویر نابرابر، شرکت‌های کوچک و متوسط و حتی رانندگان وکامیونداران خودمالک بار اصلی اقتصاد جاده‌ای ایران را بر دوش دارند... این گروه‌ها، با وجود نبود زیرساخت‌های فناوری، استوانه‌های واقعی چرخش کالا در کشورند... وقتی بحران‌ها پیش می‌آید، این‌ها هستند که انعطاف، سرعت پاسخ، و تداوم جریان کالا را تضمین می‌کنند. نادیده گرفتن‌شان، یعنی بی‌اعتنایی به ستون فقرات لجستیک ملی. هوشمندسازی؛ اگر فقط ویترین نباشد ایده‌ی هوشمندسازی حمل‌ونقل جذاب است، اما خطر بزرگش در نمایشی شدن است!! اگر داده‌کاوی و فناوری صرفاً برای نمایش عملکرد چند شرکت شاخص به کار رود، نتیجه‌اش چیزی جز تمرکز قدرت، حذف رقبا و تحریف واقعیت نخواهد بود. هوشمندسازی واقعی یعنی: داده‌گیری از تمام بازیگران، نه فقط نهادهای متمرکز.. تحلیل رفتارِ رانندگان وکامیونداران خودمالک و مسیرهای پرتقاضا... شناسایی گلوگاه‌های واقعی هزینه و توقف... و تبدیل داده‌های خام به سیاست‌های اجرایی قابل اعتماد... خلاص✋ ✍خدادادبکرانی ۱۴۰۴.۱۱.۳۰ 🔺دیده بان حمل ونقل جاده ای کل کشور