؛متن کوتاه؛

هنوز صدایت را مثل باد بر فراز دریا می شنوم هر موجی رویایی می آورد که نمی توانم فراموشش کنم. شهر زیر آسمان مخملی آرام خوابید در دورترین سکوت به دنبال دستانت میگشتم. در عطر تابستون لبخندت همچنان باقیست مثل نور در خانه ها، مثل آب و هوا هرگز تصمیم نمی گیرد. اگر به قلب من برگردی همان راه را خواهی یافت جایی که دنیا پنهان می شود و شب تنها مال من است. خودداری کنید من هزار روز زندگی کرده ام، اما هیچ کدام اینطور نیستند که در آن خورشید بین انگشتان آسمان تو ایستاد. قهوه، موسیقی آهسته، یک رقص بی پایان، و نگاه تو که به آنچه دل محدود نمی کند می گوید. در عطر تابستون لبخندت همچنان باقیست مثل نور در خانه ها، مثل آب و هوا هرگز تصمیم نمی گیرد. اگر به قلب من برگردی همان راه را خواهی یافت جایی که دنیا پنهان می شود و شب تنها مال من است. اکنون باد کلمات و شعر را می برد، اما در رویاها وقتی میخوابم تو برمیگردی کنارم. و آهسته نفس میکشم انگار برای اولین بار آن تابستان شیرین و جاودانه ای که هنوز در دل می ماند. فینال رد پای تو در بوی تابستان زنده می ماند، مثل ستاره ای که خاموش می شود اما راهم را روشن می کند. و اگر زمان مرا بخواند، نمی توانم فراموش کنم، که در آسمان آن ساعت عشق را آموختم