🎼📚✸ کانال شعرو دکلمه و اواز سناریو 😍

🔮 #دکلمه 🔮 دردناک‌ترین چیز دنیا چیه؟ اینکه عاشق باشی… ولی قبل از اینکه دستت به دستش برسه، اسمش بشه «مرحوم». عشقشون ساده بود… نه قرار بود قهرمان بشن، نه قرار بود اسمشون جایی ثبت بشه. فقط می‌خواستن کنار هم پیر بشن… همین. قرار بود یه خونه کوچیک داشته باشن، با یه پنجره که عصرها نور بیفته روی صورتش. قرار بود دعوا کنن، قهر کنن، آشتی کنن، بخندن… زندگی کنن. ولی زندگی نکردن… جا موندن وسط دود، وسط فریاد، وسط خیابون‌هایی که دیگه بوی عشق نمی‌داد… بوی ترس می‌داد. اون شب، شاید آخرین پیامش این بود: «مواظب خودت باش… زود برمی‌گردم.» ولی برنگشت. هیچ‌وقت برنگشت. گوشیش خاموش شد… ولی دل یکی هنوز روشن موند، با هزار تا امیدی که قرار نبود برگرده. یکی‌شون رفت… یکی‌شون موند… و بدترین قسمت قصه اینه اون که موند، هر روز هزار بار مُرد. دیگه سالگرد ندارن… دیگه قول و قرار ندارن… دیگه آینده‌ای نیست که براش بجنگن. فقط یه مشت خاطره مونده، یه عکس دونفره، یه صدای ضبط شده، یه پیام «دوستت دارم» که هر بار گوش می‌دی، قلبت از توی سینه‌ات می‌افته پایین. می‌دونی سخته چیه؟ اینکه بدونی اگه اون شب یه دقیقه دیرتر می‌رفت… اگه اون کوچه رو نمی‌پیچید… اگه اون گلوله راهشو کج می‌کرد… الان شاید کنار هم بودن. ولی سرنوشت، به عشقشون فرصت نداد. هیچ‌کس نفهمید چقدر رویا داشتن. هیچ‌کس نفهمید چقدر برای هم نقشه کشیده بودن. هیچ‌کس نفهمید که یه قلب، هنوز توی این شهر، برای کسی می‌تپه که زیر خاک خوابه. عشقشون پایدار نبود… نه چون کم بود، نه چون سرد شد، نه چون خیانت شد… پایدار نبود چون اجازه ندادن پایدار بمونه. بعضی عشق‌ها نمی‌میرن… ناتمام می‌مونن. و ناتمام موندن، خیلی دردناک‌تر از تموم شدنه. حالا یکی هر شب با عکسش حرف می‌زنه… با یه قاب سرد… با یه اسم که گذشته شده. و هر بار می‌گه: «ما قرار نبود اینجوری تموم شیم… ما فقط می‌خواستیم با هم باشیم… همین.» و دنیا… خیلی راحت ادامه داد. ولی یه دل، هنوز همون‌جا ایستاده. همون شب. همون لحظه. همون صدای آخر. و عشقش… همیشه نیمه‌کاره موند. خیلی تلخه وقتی نه خداحافظی کردی، نه بغل آخر رو گرفتی، نه گفتی «دوستت دارم» برای آخرین بار… فقط یه‌دفعه همه‌چی تموم شد. و اینجاست که می‌فهمی بعضی عشق‌ها، نه به هم رسیدن، نه از هم بریدن… فقط وسط شلوغی دنیا جا موندن ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌