مصدع اوقات

این رو هم موقتاً میگم؛ اگه هرگونه صحبت با مضامین کسشری که ذره‌ای از رادیکال بودن دور باشه دارید اصلا باهام صحبت نکنید. من حوصله‌ی کسشر مسشر ندارم راستش. ناله کردن و «آی معصومه علینژاد چه حرف خوبی زد» و «آی من بین فلانی و بهمانی فرقی نمیبینم» و اینها به من گفتن یعنی کونتون میخاره. من هم الان واقعا حوصله‌ و اعصاب خاروندن ندارم یهو دیدید با پا رفتم تو کونتون.

فکر هزاران هزاران نفری که دستگیر شدن و کسی ازشون خبر نداره، حتی اون‌هایی که کسی ازشون خبر داره. آخه اسم چند نفر رو باید صدا بزنیم؟

من به هر چیزی فکر می‌کنم تا در موردش بنویسم، متوجه میشم شدتش بسیار فراتر از اونه که من حقیر بتونم با کلمه توصیفش کنم. مثل جون عزیز آدم‌ها که حالا فقط یه عدد شده. دست خودم نیست من واقعا نمیتونم چیزی بنویسم یا حتی به زبون بیارم. صلاحیت و شایستگی توصیف اتفاقات اخیر رو در خودم نمیبینم. یا هیچ‌ واژه‌ای اونقدر قدرتمند نیست، یا مغز من به معنای واقعی کلمه فلج شده. امیدوارم زنده و در سلامت باشید.

دروغ چرا دارم از استرس می‌میرم، ‏«اما در تاریخ ایران مقدر چنین بوده‌ است که هرگز اهریمن را در این سرزمینِ فروغِ جاوید، امکان پای گرفتن نباشد». دوستتون دارم و مراقبت کنید.

پس نه من واقعا نمیتونم بگم از کی دلار شدم هرروزی که گذشت از دیروز دلارتر شدم

واقعی

توییتر و اینستاگرام رو باز میکنم، میبینم مردم عاشق سواری دادن هستن و دیگه فقط دلم برای خودم و امثال خودم میسوزه. برای بار هزارم بهم ثابت شد.

واقعا بی‌مزه‌ی بامزه‌تر از خودم ندیدم خدا برای بشریت حفظم کنه

قضیه‌ی این جزایر سه‌گانه چیه؟ رئال مادرید دنبالشونه؟

دیشب خواب میدیدم‌ چارلی کرک با رنگ پوست سبزه و ریش مشکی تو مرغ فروشی کار میکنه. بعد همه‌ش برام سوال بود این چرا قیافه‌ش انقدر آشناست. پیشبند و چکمه‌ی پلاستیکی پوشیده بود و داشت میگفت لطفا از اینجا برید فیله‌ی مرغ تموم شده. Absolute brain rot

دیگه دارم به این نتیجه میرسم ایرانی بدون خایه زنده نمی‌مونه. همیشه باید یه چیزی داشته باشه برای مالیدن وگرنه انگار احساس امنیت نمی‌کنه. بهش میگن امنیت خایه‌ای. اگه در بهترین حالت یه وقت بتونه شخصی رو کنسل کنه، سریعاً و مستاصلانه دنبال یه جفت خایه‌ی جدید میگرده که خیالش از این بابت راحت باشه.

به بهانه‌ی کریسمس یادی کنیم از سکانس.

تنها هدفم از آنلاین شدن اینه که با اعتماد به نفس در مورد چیزهایی که راجع بهشون اطلاعاتی ندارم نظر بدم

به تهرانیه میگن شما اصالتاً تهرانی هستید؟ میگه آره چطور؟ به گیافه‌م نمیخوره؟

خیلی دوست دارم بفهمم این کلاغا چی به همدیگه میگن. همیشه یکیشون میره رو درخت بقیه رو هم صدا میکنه بعد همه با هم شروع به قارقار میکنن. کار و زندگی ندارید شما؟ همین کارها رو میکنید که تهش به خونه‌ نمیرسید دیگه.

علاقه به ادبیات فارسی یعنی تو یه چنل عضوم ادمینش انقدر مودبانه صحبت میکنه روم نمیشه با لباس راحتی چنلش رو باز کنم