منِ گذشته امضا

_ از گل‌های بدی، بودلر، ترجمه اسلامی ندوشن ص ۱۹۳

و احساس می‌کنم به هرآنچه علاج ندارد، مبتلا شده‌ام.

If you don't know where you are currently standing, you're dead.

شب بخیر محبوب عذاب کشیده‌ی بیچاره‌ی من. کودک نازنین بیچاره‌ی همیشه خسته‌ی من. امان از این باد و طوفانی که بیرون برپاست! احساس فاصله‌ی زیادی که بین ماست روی سینه‌ام سنگینی می‌کند. گریه نکن، عزیز دلم! نامه به فلیسه کافکا

که تشنه است که خونم تلاطمی دارد؟ که تشنه است در این خواب‌زار خاموشی؟ که این بلند خسیس چنین سخی شده یک‌ریز اشک می‌بارد. @shakhsaar #نصرت_رحمانی

بی‌آنکه دست‌ها را بفشاریم یا حرفی بزنیم، تمام می‌شویم.

وقتی دیگر نتوانم بنویسم، چه خواهد شد؟ با ننوشتن انسانی بدتر، باطل‌تر و نامطمئن‌تر خواهم شد که اصلا نمی‌تواند به دلت بنشیند. نامه به فلیسه کافکا.

حوالی انقلاب. عکس از ایشون: https://t.me/about_clair

اکثر اوقات حیوانات را بیشتر از اکثر آدم‌ها دوست دارم.

همه‌ چیز احساساتم را جریحه‌دار می‌کند‌. همه‌ چیز برایم کسالت‌بار است، همه‌ چیز دلم را بهم می‌زند. احساس روشنی به من می‌گوید که هرگز خوشبخت نخواهم بود. نامه به فلیسه @about_clair کافکا

چون تو دور، ما دوریم.

... و تو همه چیزت را گذاشته‌یی وسط که فقط یک بار دیگر بمیری.