Science and Religion

🔹 دین در برابر داده‌های علم و شبهات الحاد (بخش سوم): چگونگی پیدایش جهان پس از آنکه ثابت شد جهان آغازی دارد، این پرسش مطرح می‌شود که این آغاز چگونه بوده است. برای درک این موضوع، ابتدا باید دو مقدمه علمی مهم را مرور کنیم. نخست، ساختار اتم. بر اساس مدل استاندارد، اتم از ذرات زیراتمی تشکیل شده است. الکترون ذره‌ای با بار منفی و جرم بسیار کوچک است. پروتون ذره‌ای با بار مثبت است که جرم آن حدود هزار و هشتصد برابر الکترون است. نوترون ذره‌ای بدون بار است که جرمی مشابه پروتون دارد. پروتون‌ها و نوترون‌ها خود از ذرات کوچک‌تری به نام کوارک ساخته شده‌اند. الکترون‌ها در مدارهایی به دور هسته اتم (که از پروتون و نوترون تشکیل شده) می‌گردند. دوم، نیروهای چهارگانه طبیعت. جهان توسط چهار نیروی بنیادی اداره می‌شود. نیروی گرانش که اجسام را بر اساس جرمشان به هم جذب می‌کند و ضعیف‌ترین نیرو است. نیروی الکترومغناطیس که بین ذرات باردار عمل می‌کند و می‌تواند جاذبه یا دافعه داشته باشد. نیروی هسته‌ای قوی که کوارک‌ها را درون پروتون و نوترون و پروتون‌ها و نوترون‌ها را درون هسته کنار هم نگه می‌دارد. و نیروی هسته‌ای ضعیف که مسئول فروپاشی رادیواکتیو و تشکیل عناصر در ستارگان است. با این مقدمه، به داستان پیدایش جهان می‌پردازیم. آغاز جهان با یک انفجار عظیم (بیگ بنگ) در حدود سیزده میلیارد و هفتصد میلیون سال پیش رخ داد. در آن لحظه، جهان در نقطه‌ای با چگالی و دمای بی‌نهایت متمرکز بود که به آن «تکینگی» می‌گویند. پس از انفجار، جهان با سرعتی بسیار فراتر از سرعت نور منبسط شد. همزمان با سرد شدن جهان، ماده اولیه به شکل ذرات زیراتمی مانند کوارک‌ها و الکترون‌ها شکل گرفت. این ذرات سپس پروتون‌ها و نوترون‌ها را ساختند و در ادامه هسته‌های هیدروژن و هلیوم به وجود آمدند. با سردتر شدن جهان، الکترون‌ها به دور هسته‌ها گرفتار شدند و اتم‌ها شکل گرفتند. ماده‌ای که در اثر انفجار در فضا پراکنده شده بود، به دلیل تفاوت‌های جزئی در چگالی، به صورت توده‌های گازی درآمد. این توده‌ها هسته‌های اولیه کهکشان‌ها را تشکیل دادند. جهان در مسیر تحول خود از تکینگی به انرژی، از انرژی به ماده، از ماده به پروتون و نوترون، از آنها به هسته، از هسته به اتم، از اتم به کهکشان‌ها، از کهکشان‌ها به نسل اول ستارگان، از ستارگان به عناصر جدول تناوبی، سپس به نسل‌های بعدی ستارگان، و در نهایت به منظومه شمسی و کره زمین رسید که ما اکنون در آن زندگی می‌کنیم. اما این داستان، دو معما را پیش روی ما قرار می‌دهد که حل آنها ضروری است. معمای اول، معمای ابهام است. در آن لحظات نخستین، یعنی حدود یک صد و چهل و سومین ثانیه پس از انفجار، قوانین فیزیک به شکلی که امروز می‌شناسیم وجود نداشتند. کارل تاونز، فیزیکدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل، می‌گوید: «تاکنون هیچ پاسخ علمی‌ای وجود ندارد که توضیح دهد این انفجار چگونه رخ داده است. و تا زمانی که پاسخ علمی نداریم، به تفسیرهای دینی و غیبی رجوع می‌کنیم. بنابراین من به خدای خالق ایمان دارم که این جهان را آفرید و با قدرت خود مسئله انفجار را محقق کرد.» معمای دوم، حرکت از بی‌نظمی به نظم است. انفجار به طور طبیعی بی‌نظمی و پراکندگی ایجاد می‌کند، نه نظم. اما جهان از طریق این انفجار، از بی‌نظمی به سمت نظمی تکاملی حرکت کرد و به حیات عاقل و تمدن بشری رسید. این مسیر نیازمند یک نظم‌دهنده دانا و توانا است که جهان را از بی‌نظمی به نظم هدایت کرده باشد.