"گمشده_در_خیال "

‍ بذر خنده       کاشته شد در دل کودکی ام هرروز جوانه می زند             خاطرت ... ✍#ستاره_سهیل 🎙#ستاره

خبر آمده تهران را به خاطر گرما تعطیل کرده‌اند چقدر آشنا! مدتی پیش من هم از گرمای نگاهی تعطیل شدم: قلبم از تپش ایستاد مغزم برای یک لحظه فرمان نداد زمان برایم متوقف شد و ناگهان نفهمیدم کجا هستم! تو راه پیدا کرده بودی به جهان کوچکم و من تمام سیصد و شصت و پنج روز سال را به نام تو مبارک دیدم. حالا همین چهارشنبه و پنج شنبه در حوالی من آفتابی شو تا به خورشید اثبات کنیم حضور چه کسی گرم تر است؟ #علی_قاضی_نظام 🦋🪴♥️🌱🦋

دست در یال باد می‌خواهم جامه‌دار صنوبرت باشم مثل گنجشک تازه پروازی ، شاخه در شاخه هم‌‌ سرت باشم چینه‌چینه چپر بزن در من، دل به چین‌چین دامنت بند است آمدم بی‌بهانه مهمانِ دامنِ ذره‌پرورت باشم مفت چنگت جوانی‌ام دختر، نذر موهای مشکی‌ات شعرم مُشتی از گندم غزل‌‌هایت، تا همیشه کبوترت باشم آب و آئینه را به رقص آور، کشتی اندر شط شراب انداز کوله از من، تفال از حافظ، باید امشب مسافرت باشم کارم هر شب مرور دلتنگی‌است، خانمی کن ستاره‌چینی را ماه را روی بوم بام آور، تا خودم دب اصغرت باشم ناز بانوی غنچه آبادی، با دو خط عاشقانه بسم اله تا در آشوب عطر و پیراهن، بلبلِ باغ قمصرت باشم من به چشمان تو بدهکارم، این غزل‌ها تمام کار شماست دوست دارم فقط، فقط یکبار، مطلع شعر آخرت باشم #ح_عبادیان

. محبوبِ من نه شاملو هستم که تو را خدایِ کوچکم صدا بزنم نه شهریار هستم که برایت غزل بنویسم و نه دوست دارم به تو لقب هایِ عاشقانه بدهم! من همین هستم که می بینی جانم ساده و بی غل و غش می خواهمت و تمامِ علاقه ام را دخیل بسته ام به ضریحِ چشم هایت! مرا که فراموش نکرده ای خدایی نکرده؟ و هنوز هم یک "علی" که می گویی هزار تا علیِ دیگر از کنارش بیرون می زند مگر نه؟ خب دستِ خودم نیست این همه سوال پرسیدن چکار کنم ها؟بنشینم و دست رویِ دست بگذارم تا جلویِ چشم هایم سهمِ یک نفرِ دیگر بشوی؟ من دوست داشتنم طعمِ "بستنیِ زعفرانی" می دهد که وسطِ تابستان می خوری و دل و جگرت حسابی حال می آید همینقدر شیرین، همینقدر خنک و گوارا! خلاصه که دلبر جان، به قولِ خسرو شکیبایی: نامه ام باید کوتاه باشد ساده باشد ببخش که زیاد پُر حرفی کردم... شرمنده ام که این همه دوستت دارم! #علی_کشاورز

• به او بگو که ریشه‌های ما چندهزارساله است. و ما از ژرفای آب و آتش، از پیدا و پنهانِ این سرزمین سر برآورده‌ایم. به او بگو که هر که در این جهان می‌زید، به قدرِ اعتبار و منزلتش، به وزنِ ارج و معرفتش، از ما رگ و ریشه‌ای به میراث برده است. به او بگو ما هزاران کیش، هزاران شاه، هزاران جنگ، هزاران شکست و هزاران برخاستن را از سر گذرانده‌ایم. ما را نه با یک موسم، نه با یک شاه، نه با یک شمشیر و نه با یک شکست می‌توان سنجید. ما را که از پدر به بلوت و از مادر به سرو می‌رسیم... #محسن_قریب *بلوط نه، بلوت!