آقای شاید !

مترسکانِ سرافراز، حاکمِ چمن‌اند کلاغ، قاضیِ شهر است و جغد، شاهدِ سود به جرمِ خواندنِ آواز، بال‌ها بستند که در شریعتِ مرداب، نغمه کفرآلود تبر نشسته به منبر، سخن زِ ریشه کند درختِ ساده چه خوش‌باورانه سَر فرسود! به بزمِ کرکس و کفتار، سفره رنگین است ولی به کامِ کبوتر، به جز گلوله نبود چنان زِ هیبتِ طوفان، ستونِ شب لرزید که خشت‌خشتِ قفس، رو به انهدام گشود گمان مبر که در این خاک، بذرِ کینه نخفت سپیده سر زند از سینه هایِ غرقِ کبود ​مترسکانِ پُرازکاه، غافل‌اند از باد که یک جرقه بس است و، تمامِ مزرعه دود! #آقای_شاید

AghayeShayad