غریوِ دیوِ توفان

"از کدوم خاطره برگشتی به من که شبونه از تو رویایی شدم" عزیزم؟

واقعیت رو درموردت نمیتونم عوض کنم.

https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-59375-RauGEiR بله.

تاریح فراموش نمی‌کنه که چه‌قدر دلم رو شکستی احمق‌جون.

شب بخیر ای شش‌نفرِ سین‌کننده.

و لعنت به دنیایی که عسل محمدقاسم دانش‌آموز منه و باید خریت‌هاش رو تحمل کنم.

واقعا لعنت به دنیایی که توش مرجان تهران زندگی نمی‌کنه.

فردا ۷ونیم باید سر کلاس باشم و هنوز خوابم نبرده. ای سگ در زندگی بزرگسالی.

تصویر حباب‌وارِ آدم‌ها، غمگینم می‌کنه.

پس برای حفظ آرامش ادمین، چیزی نمی‌نویسیم. 🙏🏻

هرچی می‌نویسم احساس می‌کنم خیلی شخصی می‌شه؛ شاید هم خاصیت شب باشه که آدم رو زیادی جزئی‌گو و صریح و عجیب می‌کنه.

خب. با همین ۱۹ رأی ادامه بدیم.

تنهایی کنار قبر یک عزیز نشسته‌م، بوی گلاب رو از پوست دستم نفس می‌کشم، به مرگ فکر می‌کنم و انگار یک قایق مضطرب بدون سرنشین توی یکی از رگ‌های نزدیک به قلبم معلقه. اینم از یکشنبهٔ تعطیلِ ما. سلام بر چهل‌وهفت‌سالگی‌.

دوستت دارم چون غوغای درون و لرزش دست و دل در آستانهٔ دیداری. - ناظم حکمت

خری عزیزم. خری.

https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-59375-RauGEiR حالا چی؟

https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-59375-RauGEiR خب.

هعی آقا.