گوشه‌ی دنیا

قسمت سوم پادکست گوشه‌نو: Compromise Spotify Castbox

چهار سال سخت گذشت ... این پیام اون موقع رو که مرور کردم دیدم عجب ... به این پیام اخیر چه مرتبط است.

قسمت دوم پادکست گوشه‌نو: درباره تکثر و تنوع Spotify Castbox

ممکنه از این پیام تعجب کنید. اما من از برخی طنزهای این پسر (هومن ایرلن‌منش) خوشم میاد. مخصوصا اونهایی با پدر شوخی می‌کنه. یک سری کلیپ در مورد مادر داره که به نظرم منصفانه نیست و کمی نامردیه. اما اونایی که توش رابطه پدر و پسر رو نشون میده، من رو خیلی می‌خندونه و گاهی پدر بودن خودم رو توش می‌بینم. برخی جنبه‌های من رو از زاویه‌ی نگاه بچه‌هام به خودم نشون میده. بعضی از اونا رو برای پسرم می‌فرستم یا بهش نشون میدم و قاه‌قاه می‌خندیم. اون هم خیلی مودبانه تایید می‌کنه که درسته! بعضی حرف‌ها که پسرم بهم نمی‌زنه یا رویش نمیشه بگه یا کلماتش رو نداره که بیان کنه، در این مراوده‌ی پر از خنده، به گوش من میرسه. و احتمالا به او احساس شنیده شدن میده.

یه چیز دیگه در این دهمین سالگرد پادکستی را شروع می‌کنم. نامش "گوشه‌نو" است. از این نام خیلی خوشم میاد: هم "گو" داره، هم "گوشه"، هم "شنو"، و هم "نو"! در قسمت اول تعریف می‌کنم که پادکست چه شخصیتی داره و چرا پادکست شروع می‌کنم و امید دارم به چه سمتی بره. حالا فکر نکنین خیلی هدف والا و فلسفه عمیق و سمت و سوی استثنایی‌ای داره! اتفاقا‌ خیلی شخصی و معمولیه. پادکست گوشه‌نو: قسمت اول Spotify Castbox

سلام امروز دقیقا ده سال از ارسال اولین پیام این کانال می‌گذره. بیش از هر چیز از این تداوم خوشحالم و قدردان شما که خواندید و شنیدید و بازخورد دادید. واقعا ممنونم. این کانال ابتدا "آموزش در گوشه دنیا" بود و مطالبش محدود می‌شد به آنچه که در این زمینه یاد می‌گرفتم. اما به مرور شد "زندگی در گوشه دنیا" چون مطالب فراتر از آموزش رفت و انعکاسی شد از زندگی ما در این گوشه دنیا. حالا که در دهمین سالگرد نگاهش می‌کنم، دیگر محدود به زندگی "ما" نیست و خیلی وقت‌ها درباره این است که ایران و ایرانی و انسان از این گوشه دنیا چه‌گونه به نظرم می‌رسد. برای همین نام کانال را به "گوشه‌ی دنیا" تغییر می‌دهم.

این را هم اضافه کنم که در طول یکسال گذشته، به عنوان یکی از میلیون‌ها ایرانی‌ای که نظر و مواضعشان هیچ تاثیری در سرنوشت جنگ و شرایط سیاسی کشور نداره، بارها در خلوت خودم نظرم بالا و پایین شده. در تعامل با عوامل گوناگون دخیل در سرنوشت ایران، بارها نامید و امیدوار شدم. و تنها چیزی که ثابت مونده این بوده که می‌دونستم فارغ از اینکه کدام سرباز و کدام فرمانده کشته یا پیروز بشه، گوشت قربانی جنگ مردمند. هیچوقت هم به هیچ کسی که صاحب قدرت نبوده، صرفا به خاطر موضع یا تشخیصش و اینکه برای کی کف زده، فحش ندادم و ملامت نکردم. فقط گاهی، به تناسب جایی که خودم ایستاده بودم، فاصله‌ام را با آدم‌ها تنظیم کردم که پرونده به هم نگیره. چون می‌دونستم که نه اون کاره‌ای است و نه من. خیلی تلخه که بهار صد سال پیش گفته: جز انتظار و جز استقامت وطن علاج دگر ندارد و هنوز هم همینه!

من البته یک مهاجرم، اما با کلمه کلمه‌ی پیام بهمن همراه و همدلم.

همه حرف‌های این نوشته تکرار استدلال کسانی است که فکر می‌کنند حمله نظامی خارجی اوضاع مردم ایران را بهتر از قبل نمی‌کند (گرچه امیدوارم واضح باشد که موضعم چقدر از افراد موسوم به محورمقاومتی -چه علنی و چه مخفی- دور است). دیشب امریکا به یک عروسی در کوهستک استان هرمزگان موشک زد و چند نفر از جمله دست‌کم یک کودک را کشت. اگر در بیست‌وچند سال اخیر اخبار خاورمیانه را دنبال کرده باشید بارها به خبر مشابهی در افغانستان، عراق، یمن و کشورهای دیگر بر خورده‌اید. اگر عقب‌تر بروید، به نیکاراگوئه و شیلی و ویتنام هم می‌رسید. هر بار هم بهانه‌ای هست. یادم است یک‌بار گفتند مراسم عروسی را با گردهمایی رهبران القاعده اشتباه گرفته‌اند. این‌بار هم ظاهراً بهانه‌شان این بود که می‌خواسته‌اند یک دکل مخابراتی در آن نزدیکی را بزنند، اما از پنج موشکی که زده‌اند چهارتایش به خانه‌های مردم خورده و یکیش به دکل. دکل مخابراتی هم که می‌دانید چیست؟ در واقع هر کسی در ایران که موبایلش آنتن می‌دهد در فاصله چندده یا حداکثر چندصدمتری یک دکل مخابراتی است. این را هم احتمالاً می‌دانید که طبق قوانین امریکا کشتن غیرنظامیان در جنگ جرم است و برای همین واحدی برای حفاظت از حان غیرنظامیان در ارتش امریکا وجود دارد (گرچه در جنگ‌های قبلی هم این واحد مانع کشتن غیرنظامیان نبوده ولی در دوره اخیر، این دفتر به‌شدت کوچک‌تر از قبل هم شده که نتیجه‌اش افزایش فجایعی مثل کشتار مدرسه میناب است). بحث درباره انگیزه‌های امریکا در حمله‌های نظامی‌اش بحثی به درازای دست‌کم هفتادوپنج‌سال است و در فضای به‌شدت قطبی این سال‌های ایران حتماً به نتیجه‌ای نمی‌رسد. ولی امیدوارم دست‌کم برای کسانی که به حمله امریکا دل بسته بودند این یک نکته روشن شده باشد که انگیزه‌های امریکا در حمله به ایران ربط مستقیمی به منافع مردم ایران ندارد. می‌دانم عده‌ای استدلال می‌کردند الان در لحظه‌ای تاریخی منافع مردم ایران و امریکا و اسرائیل هم‌راستا شده و باید از این فرصت کمال استفاده را کرد. فکر می‌کنم الان روشن شده باشد که این تصور چقدر اشتباه بوده. هدف امریکا هرچه هست در نهایت این حمله به ضعیف‌تر شدن مردم ایران منجر می‌شود کما این‌که در همین شش ماه هم شده. صادقانه بگویم حس استیصال به‌خصوص بعد از ۱۸و۱۹دی و چنگ‌زدن به هر امکان ممکن را درک می‌کنم، گرچه با آن موافق نیستم، می‌بینم عده زیادی از عزیزترین هموطنانم که به نیت خوبشان مطمئنم چنین امیدی داشته‌اند یا هنوز دارند، این امید را هم نه نتیجه تبلیغات ایران‌اینترنشنال و اسرائیل و ... که نتیجه تبعیض و فساد و طلم این سال‌ها می‌دانم، ولی امیدوارم این تجربه تلخ جنگ که چندهزار کشته روی چندین‌هزار کشته قبلی گذاشت، نگاه بعضی از ما را تغییر داده باشد. من هم مثل خیلی‌های دیگر فکر می‌کنم مردم ایران با حکومت فعلی به رفاه و آزادی نمی‌رسند. بله، راهی برای عبور از این بن‌بست به ذهنم نمی‌رسد ولی این را مطمئنم که حمله امریکا و اسرائیل ما را به جایی بهتر از جایی که امروز هستیم نمی‌رساند. فقط باعث می‌شود با حاکم‌شدن شرایط جنگی در کشور، اعدام و تورم و بازداشت و بیکاری و ... گسترده‌تر شود و حکومت هم حتی کمتر از قبل خودش را ملزم به پاسخگویی بداند. می‌دانم نه من مخالف و نه فلان رفیق موافق جنگ نقشی در این جنگ نداریم، اما نگاه ما به این مسئله روی شکل زندگی جمعی‌مان در سال‌های آینده تاثیر مستقیمی دارد و امیدوارم این نگاه به سمت همدلی بیشتر و تلاش برای پیدا کردن راه‌هایی اخلاقی برای رسیدن به اهداف اخلاقی همه‌مان باشد. در هر حال اگر قصد خودکشی یا مهاجرت نداریم (که من ندارم و امیدوارم شما هم نداشته باشید)، محکومیم به زندگی و تلاش برای ساختن و امید به بهبود زندگی مردم ایران، که «امید را برای روزهای بد ساخته‌اند، چراغ را برای تاریکی.» .

پایان پیام‌های همایش ISPCAN 2026

روز آخر👇

Children at Risk and Oral Health is an interdisciplinary research project that will strengthen the dental health service, the child welfare service and the State Children's Home in their statutory work to prevent, identify and care for vulnerable children and young people. https://www.barnirisikoogoralhelse.no/ Educational Storytelling Homepage | Educational Storytelling https://educationalstorytelling.com/