قلم سرخ

این تیم نای دویدن ندارد. همه بازی ها را با این شرایط می بازد. حالا هی به فردا و پس فرداها امیدوار باشیم که چه؟ فوتبال ایران در یک دایره مضحک با یک تعداد بازیکن محدود گرفتار شده و به نفع کسی هم نیست دنبال استعدادهای جوان باشد. از سر اتفاق و اضطرار شاید سالی ، دو سالی یک محمودی پیدا شود . مدعیان خودخواه و کم رمق را روی سکوها بفرستید. کمی جرات و جسارت بد نیست. بگذارید با حوان ها ببازیم. دردش کمتر است.

یه حرکت درست انجام دادیم گل زدیم

تغییر سرمربی با این بازیکنان فایده ای نداره فصل را عملا از دست دادیم، فکر یک خانه تکانی تابستانی باشید

برای خلق موقعیت باید تیم بالا بازی کند ، خطوط نزدیک بهم بازی کنند و گردش توپ سریع باشد. ما هر سه تا را نداریم

یعنی تو نوجوانان پرسپولیس هم دفاعی هم سطح پورعلی گنجی نداریم؟

تو اردوی نیم فصل چه بلایی سر تیم اومده

بازیکن ها ، فوتبال یادشون رفته

آفرین صد آفرین ستاره های میلیاردی نازنین شما شایسته پاداش هستید گل دوم خیبر

با این سبک بازی مقابل خیبر ، به قول شاغلام از عدالت خدا به دوره که بخواهیم ببریم تیم کاملا فشل ، بدون سرعت در انتقال توپ و بی برنامه نشان داده

به ساپینتو تا باخت بعدی فرصت داده اند هر بازی را ببازد رفتنی می شود

مجیدی در ایران نمی تواند مربیگری کند. حتی حضورش در ایران هم برایش ایجاد مشکل می کند. او گزینه آبی ها نیست. اسکوچیچ گفته فعلا در ایران کار نمی کند. رحمتی و نکونام ؟ صحبت هایی هست

باخت استقلال به اردنی ها در دو بازی رفت و برگشت ثابت کرد هم بازگشت ساپینتو اشتباه بود هم حفظ او بعد از باخت ۷ گله و سپس باخت به المحرق وصعود میلیمتری از گروه. استقلال این فصل پول داشت اما مدیریت نه. تصمیماتی مثل مشاوره راه دور سیدورف و انتخاب برخی بازیکنان و رقم های عجیب و غریب قراردادها نشان از فقدان مدیریت در اردوی آبی ها دارد. گلر، پستی که بدجور استقلال را زمین گیر کرد و دیگر پست های داستان دار آنها، مازاد کردن رضاییان و افت حردانی و بازگشت ناگهانی جلالی همه و همه از شاهکارهای توأمان مدیران و ساپینتو و البته سیدورف است. شکست رفت و برگشت و حذف از آسیای ۲ به نظر باید پایان کار ساپینتو و نیمکت او باشد. آن هم در روزهایی که کفگیر آنها ته دیگ خورده و هلدینگ دیگر پولی برای فوتبال نمی دهد و پرداخت ها هم به تعویق افتاده است.

پنجره تابستانی استقلال هم بسته خواهد ماند

حدادی دیشب از قهرمانی پرسپولیس در پایان فصل گفت. شرط قهرمانی ، کم گل خوردن است. معضل این روزهای سرخ ها را باید حل کرد

امیرحسین محمودی در راه جام جهانی... مسیرت را ادامه بده

#منهای ورزش شنیده ها حکایت از پیشرفت جدی مذاکرات در ژنو دارد. اواخر اسفند توافق امضا می شود.

قلب دفاع، درد بی درمان پرسپولیس پرسپولیسِ این روزها بیش از آنکه گرفتار افت مقطعی یا ناهماهنگی‌های جزئی باشد، با یک نقص ساختاری در قلب دفاع دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مدافعانی که توان بازی در خط بالاتر و مشارکت مؤثر در پیشروی تیم را ندارند، ناخواسته کل بلوک دفاعی را عقب می‌کشند و عمق تیم را افزایش می‌دهند. پیامد مستقیم این وضعیت، عقب‌نشینی هافبک دفاعی برای پوشش فضای بین مدافعان میانی است؛ حرکتی که اگرچه در ظاهر برای بستن کانال‌های نفوذ ضروری به نظر می‌رسد، اما عملاً منطقه جلوی محوطه جریمه را خالی می‌گذارد و همان نقطه‌ای را در اختیار حریف قرار می‌دهد که بیشترین خطر از آن شکل می‌گیرد. با عقب رفتن هافبک دفاعی، خط هافبک از خط حمله جدا می‌شود و فاصله‌ای شکل می‌گیرد که گردش توپ را کند و بی‌اثر می‌کند؛ در چنین شرایطی مهاجمان ناچارند یا به عقب برگردند یا در انزوا منتظر توپ‌های بلند و کم‌دقت بمانند. نتیجه روشن است: افت شدید در خلق موقعیت، کاهش تعداد پاس‌های عمقی مؤثر و از دست رفتن ریتم تهاجمی تیم. وینگرها نیز در این ساختار به بازیکنانی جزیره‌ای تبدیل می‌شوند؛ توپ را در کناره‌ها دریافت می‌کنند، اما به دلیل نبود گزینه حمایتی در نیم‌فضا و فاصله زیاد با مهاجمان، ناچار به حرکات فردی یا ارسال‌های کم‌ثمر هستند. نمونه عینی این معضل را می‌شد در دیدار مقابل گل‌گهر دید؛ جایی که دریافت سه گل مشابه با شوت از راه دور نه حاصل اشتباهات موردی، بلکه نتیجه تداوم همین نقیصه تاکتیکی بود. پرسپولیس در آن بازی هم نتوانست خطوط خود را فشرده کند، هم در بازگشت به دفاع دچار تأخیر شد و هم در فاز تهاجمی فاقد پیوستگی لازم بود. تا زمانی که مشکل قلب دفاع و تبعات زنجیره‌ای آن بر آرایش تیمی حل نشود، اصلاح سایر خطوط بیشتر شبیه مُسکن خواهد بود تا درمانی پایدار.

سرخابی ها نشان دادند مالک پولدار اما بدون برنامه، سم مهلک است

باعث شرمساری باعث خجالت ادامه بدهید میلیاردرهای مدعی

پیام آدان ...