قلم سرخ

جناب ماندگاری ! حضرت ملک‌الشعرای بهار می فرمایند چون آینه نورخیز گشتی‌، احسنت چون اره به خلق تیز گشتی احسنت در کفش ادیبان جهان کردی پای غوره نشده مویز گشتی‌، احسنت غوره نشده مویز شدن یعنی ره صد ساله را یک شبه رفتن. ولی اصطلاح "غوره نخورده مویز شدن" لگد زدن به ادبیات کهن پارسی است. نکنید از این کارها لطفا.

از دل این لیگ تعطیل و فروپاشیده، نمی توان به جایی رسید. درباره پرسپولیس به نظر تکلیف مدتها قبل مشخص شده. تیم پا به سن گذاشته ، بازیکنان اشباع شده و بی انگیزه و عوامل دیگر در هفته های پایانی نتایجی را رقم زدند که جایگاه فعلی در میانه جدول را به دنبال داشت. حالا هم تلاش برای ادامه لیگ احتمالا با معجزه همراه نخواهد بود به خصوص که تقویم فوتبالی دیگر کشورها تمام شده و ما منتظریم بعد از جام جهانی بتوانیم به جدال با دیگر رقبا بپردازیم یا یک جام حذفی در دل لیگ راه بیافتد تا شانس سهمیه را تست کنیم. اینها حقیقتا با منطق و دو دوتا چهارتای فوتبال نمی خواند. بپذیریم اولا در وقت مقرر از شانس های مان استفاده نکردیم و بالای جدول از دست رفت ، ثانیا باید برای فصل بعد از حالا برنامه ریزی کرد. فدراسیون لیگ را نیمه کاره رها کند. این لیگ قهرمان ندارد. نماینده ها را هم به ای اف سی معرفی کنند تا ماجرای این فصل تمام شود. رفتن به آسیا با این اوصاف فوتبال ایران، عمدتا رفتن توریستی است. تیم هایی که شانسی برای رقابت با غول های عربی ندارند و حتی لیگ دو آسیا را هم رفوزه طی می کنند ، رفتن و نرفتن شان تاثیری ندارد. از همین امروز برای فصل بعد استارت بزنیم. پرسپولیس باید یک بنای مستحکم برای چند سال آینده بسازد. در لفافه بلاتکلیفی، فصل بعد هم از دست می رود. باید بنای معیوب فرو بریزد تا فردا ساخته شود. از دست رفتن این فصل کابوس وار ، مهم نیست.

وقتی فوتبال از نظر مالی به خودکفایی نرسیده باشد و بخش قابل توجهی از منابع آن از صنایع بزرگ کشور تأمین شود، طبیعی است که هرگونه آسیب به آن صنایع مستقیماً بر باشگاه‌ها نیز اثر بگذارد. حمله به تأسیسات حیاتی مانند پتروشیمی‌ها، فولاد و دیگر صنایع مادر، فقط یک خسارت صنعتی یا اقتصادی نیست؛ بلکه زنجیره‌ای از پیامدها ایجاد می‌کند که دامنه آن به ورزش حرفه‌ای نیز می‌رسد. بسیاری از باشگاه‌های فوتبال به‌ویژه در لیگ برتر و دسته‌های پایین‌تر به طور مستقیم یا غیرمستقیم وابسته به همین صنایع هستند و بودجه جاری آنها از محل فعالیت همین مجموعه‌ها تأمین می‌شود. در چنین شرایطی، کوچک‌ترین اختلال در تولید یا درآمد این صنایع می‌تواند باشگاه‌های وابسته را با مشکلات مالی جدی روبه‌رو کند؛ از تأخیر در پرداخت دستمزد بازیکنان و کادر فنی گرفته تا محدود شدن برنامه‌های توسعه‌ای و حتی تهدید ثبات باشگاه‌ها. این واقعیت بار دیگر نشان می‌دهد تا زمانی که فوتبال حرفه‌ای به سمت درآمدزایی پایدار و مستقل حرکت نکند، هر بحران اقتصادی یا صنعتی در کشور می‌تواند مستقیماً بر حیات مالی باشگاه‌ها اثر بگذارد.

عزل شتاب زده پیروانی ، خودزنی سنگین‌تر پرسپولیس ✍عبدالصمد ابراهیمی در روزهایی که کشور بیش از هر زمان دیگری به همدلی، انصاف و پرهیز از قضاوت‌های شتاب‌زده نیاز دارد، خبر عزل افشین پیروانی از سمت سرپرستی باشگاه پرسپولیس به دلیل سفر به آمریکا برای دیدار با خانواده‌اش، تصمیمی بود که بسیاری را متعجب و متأسف کرد. آنچه اتفاق افتاده، نه اقدامی علیه کشور بوده و نه رفتاری در تعارض با منافع ملی. پیروانی نه اسلحه‌ای علیه این سرزمین برداشته و نه در موضعی قرار گرفته که بتوان آن را بی‌وفایی به وطن تعبیر کرد. او تنها برای دیدار با خانواده‌اش که سال‌هاست در آمریکا، اقامت دارند سفر کرده است. همسر و فرزندانش در آنجا زندگی می‌کنند و حتی برادرانش نیز سال‌هاست مقیم همان کشور هستند. طبیعی است که هر انسانی حق دارد پس از مدت‌ها دوری، خانواده خود را ببیند. ایرانیان زیادی ساکن آمریکا هستند و سالها گفته شده ما با مردم آمریکا دشمنی نداریم. نکته مهم اینجاست که خود او هرگز و هیچگاه تصمیم نگرفت ایران را ترک کند. در حالی که می‌توانست در کنار برادرانش در خارج از کشور به کار و تجارت بپردازد و زندگی راحت‌تری را انتخاب کند، ماندن در ایران را برگزید. این انتخاب، برای کسی که سال‌ها در فوتبال ایران حضور داشته و در جامعه ورزشی شناخته شده است، نشان‌دهنده تعلق خاطر واقعی به سرزمین خود است. بسیاری از مردم شیراز و اهالی ورزش می‌دانند که افشین و دیگر برادرانش به تاسی از شیوه و وصیت پدرشان حاج اسفندیار که از خیرین به نام شیراز بود و همچنین مرحوم حاج عزیز آقا ، اخوی بزرگ افشین سال‌هاست در امور خیریه فعال است. موارد متعددی از کمک‌ها و کارهای خیر او وجود دارد که اگر گفته شود، خود او از بیانشان ناراحت خواهد شد؛ چرا که هیچ‌گاه علاقه‌ای به مطرح شدن این اقدامات نداشته است. اینها بخشی از شخصیت انسانی اوست که کمتر درباره‌اش صحبت شده است. کمک هایی به مدارس و بیمارستان ها که تماما حکایت از ایران دوستی او دارد . از سوی دیگر، او برادری دارد که برای مردم شیراز نامی آشناست؛ شاغلام. کسی که همیشه می‌گوید "اگر آمریکا بیاد دروازه کازرون، (محله قدیمی و ریشه‌دار شیراز، )هم حاضر نیستم برم آمریکا. این خانواده، با همه پیوندهایی که در خارج از کشور دارند، ریشه‌های عمیقی در خاک ایران دارند. با در نظر گرفتن همه این واقعیت‌ها، باید گفت آنچه رخ داد، تصمیمی منصفانه به نظر نمی‌رسد. در شرایطی که جامعه بیش از هر چیز به عقلانیت و همدلی نیاز دارد، بهتر است با کسانی که سال‌ها در این کشور زندگی کرده‌اند، کار کرده‌اند و به مردم خود خدمت کرده‌اند، با انصاف بیشتری برخورد شود. خودزنی نکنیم. جامعه‌ای که سرمایه‌های انسانی خود را با قضاوت‌های عجولانه کنار می‌گذارد، در نهایت به خودش آسیب می‌زند. جلوی ضرر را هر جا بگیرید منفعت است.

پرسپولیس خواه ناخواه برای فصل بعد به یک خانه تکانی اساسی در اغلب ابعاد نیاز دارد. یک خانه تکانی که به ریل گذاری تازه منجر شود. غیر از این فکر کنیم ، ره به بن بست جدی خواهد بود.

🔴قرعه‌کشی جام ملت‌های آسیا ▪️ گروه A: 🔹عربستان 🔹کویت 🔹 عمان 🔹فلسطین ▪️ گروه B: 🔹 ازبکستان 🔹بحرین 🔹کره‌شمالی 🔹 اردن ▪️ گروه C: 🔴 ایران 🔴 سوریه 🔴قرقیزستان 🔴 چین ▪️ گروه D: 🔹 استرالیا 🔹تاجیکستان 🔹 عراق 🔹سنگاپور ▪️گروه E: 🔹 کره جنوبی 🔹 امارات 🔹 ویتنام 🔹لبنان/ یمن ▪️ گروه F: 🔹 ژاپن 🔹 قطر 🔹 تایلند 🔹اندونزی

فسخ دوم اندونگ که خود باشگاه استقلال آن را رسانه ای کرد جای تردیدی برای جدایی او باقی نمی گذارد. اینکه گفته می شود آبی ها قصد بازگرداندن او را دارند معنایش این است که آنها دوست دارند وارد یک چالش حقوقی و دعواهایی برای تغییر نتیجه بازی هایی شوند که اندونگ در آنها بازی خواهد کرد. بازگشت اندونگ تا بازشدن مجدد پنجره ممکن نیست.

و او رفتنی شد قابل پیش بینی بود مربی ای که در روزهای جنگ به بهانه شجاعت و عدم ترس از شرایط جنگی آمده بود حالا در روزهای تهدید ترامپ کارش به جدایی کشید. فوتبال ایران باید روزی می فهمید که بازگشت به رفته هایی از این دست بازگشت به عقب است.

ما باختیم ساپینتو اخراج شد جل الخالق

فکر نکنید تو پرسپولیس و استقلال جوان جوریه که بازیکن قدیمی میاد جوان را رو سر میزاره میگه به به چقدر خوبی یادمه طارمی تازه اومده بود پرسپولیس یه بازیکن قدیمی تیم که می دید ممکنه او بیاد جاش رو بگیره تو تیم بهش می گفت تو خیلی خوبی ولی اینجا بازی بهت نمیرسه. حیفه ، برو یه جایی که بازی کنی. ظاهر حرف دلسوزانه بود و باطنش خودخواهانه

اون فصلی که علی دایی شروع کرد جوان ها را آوردن کلی حرف و حدیث شنید. همون ها شدند ستاره و اسکلت تیم برانکو.چون دایی ترسی نداشت. از یه جایی باید ساخت مدافع میانی جوان همین الان هست از تمام دفاع های ما بهتر. کسی دنبال اینها نیست.

خاک بر سر لیگ مملکتی که این پرسپولیس هنوز در آن امید جام دارد

الحمدالله دیگر بازی خانگی و خارج از خانه هم برایتان تفاوتی ندارد باخت پشت باخت خودتان خجالت بکشید خودتان خودتان را جریمه کنید پول پرست های بازنده

بازیکن پاس دادن ساده بلد نیست به کمتر از ۹۰ میلیارد راضی نمی شود. بگذارید بروند ببینم لیگ ونزوئلا هم اینها را می خواهد؟ از چه می ترسید که اینها را بازی می دهید. دو بازی بفرستید بروند روی سکو تا بفهمند کجا دارند بازی می کنند.

این تیم نای دویدن ندارد. همه بازی ها را با این شرایط می بازد. حالا هی به فردا و پس فرداها امیدوار باشیم که چه؟ فوتبال ایران در یک دایره مضحک با یک تعداد بازیکن محدود گرفتار شده و به نفع کسی هم نیست دنبال استعدادهای جوان باشد. از سر اتفاق و اضطرار شاید سالی ، دو سالی یک محمودی پیدا شود . مدعیان خودخواه و کم رمق را روی سکوها بفرستید. کمی جرات و جسارت بد نیست. بگذارید با حوان ها ببازیم. دردش کمتر است.

یه حرکت درست انجام دادیم گل زدیم

تغییر سرمربی با این بازیکنان فایده ای نداره فصل را عملا از دست دادیم، فکر یک خانه تکانی تابستانی باشید

برای خلق موقعیت باید تیم بالا بازی کند ، خطوط نزدیک بهم بازی کنند و گردش توپ سریع باشد. ما هر سه تا را نداریم

یعنی تو نوجوانان پرسپولیس هم دفاعی هم سطح پورعلی گنجی نداریم؟