📚 Ibratli Hikoyalar 📚

رفتن به کانال در Telegram

Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .

نمایش بیشتر

شبکه:📚 Ibratli Hikoyalar 📚أوزبكستان3 841 دین و مذهبی3 784...

📈 تحلیل کانال تلگرام 📚 Ibratli Hikoyalar 📚

کانال 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) در بخش زبانی ازبکی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 20 959 مشترک است و جایگاه 3 784 را در دسته دین و مذهبی و رتبه 3 841 را در منطقه أوزبكستان دارد.

📊 شاخص‌های مخاطب و پویایی

از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 20 959 مشترک جذب کرده است.

بر اساس آخرین داده‌ها در تاریخ 27 ژوئن, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر -554 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر -31 بوده و همچنان دسترسی گسترده‌ای حفظ شده است.

وضعیت تأیید: تأیید نشده
نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 12.28% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 8.99% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب می‌کند.
دسترسی پست‌ها: هر پست به طور میانگین 2 575 بازدید دریافت می‌کند. در اولین روز معمولاً 1 885 بازدید جمع‌آوری می‌شود.
واکنش‌ها و تعامل: مخاطبان به‌طور فعال حمایت می‌کنند؛ میانگین واکنش به هر پست 20 است.

📝 توضیح و سیاست محتوایی

نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاه‌های شخصی توصیف می‌کند:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .”

به لطف به‌روزرسانی‌های پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 28 ژوئن, 2026)، کانال همواره به‌روز و دارای دسترسی بالاست. تحلیل‌ها نشان می‌دهد مخاطبان به‌طور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته دین و مذهبی تبدیل کرده‌اند.

20 959

مشترکین

-3124 ساعت

-1927 روز

-55430 روز

2 575

نمایش های پست

~ 1 88524 ساعت

~ 2 14048 ساعت

12.28%

نرخ مشارکت

~ 17

پست های در روز

Ads index

beta

آرشیو پست ها

20 935

ОДАМНИ АЁЛИДА КЎНГЛИ БЎЛМАСА САВОЛ: Ассалому алайкум! Менинг ёшим 25да, оила қурганимга бир йилча бўлиб қолди. Аёлим қариндошим, яъни тоғамни қизи. Аллоҳимга шукрки, Худони таниганлардан, яхши аёл, лекин битта муаммо, мен аёлимга ҳечам кўнгил қўёлмаяпман, уйга келгим келмайди. Эрталаб чиқиб кетиб, ярим тунда, онам телефон қилиб чақирганлари учунгина келаман. Бу юришдан ўзим ҳам чарчаб кетдим. Сизлардан илтимос, бир маслаҳат берсангизлар. Қандай йўл тутсам бўлади? ЖАВОБИНИ ӮҚИБ ХАЙРАТДА ҚОЛАСИЗ👇

20 935

евиниб келини тушди. Қайнотаси билан саломлашгач, қайнонасини бағрига босиб, ҳатто кўзига ёш олиб кўришди. Бир зумда неваралар тушиб машина юкхонасидаги совға-саломларни уйга ташишди. Айбга буюрманг, ойижон,- деди келин узрхоҳлик билан.- Уйимиз тўзиб ётибди. Ишдан кейин ўқув марказида репитеторлик қиламан. Уй ишларига зўрға улгураман. Ўзингиздан қолар гап йўқ, катта шаҳарда яшаш қийин. Болаларимиз улғайиб келяпти. Сарф-харажат ҳам шунга қараб кўпаяяпти. Ўғлингизга ёрдамлашмасам бўлмас. Ҳозир бир эркакка ҳамма оғирликни юклаб қўядиган замон эмас... Келин дастурхон тузагунча бир дунё гапни гапирди. Кампир тўкин дастурхонга қараб беихтиёр Аллоҳга шукрона айтди. “Бир пайтлари меҳмонни бир елим тақсимчада майиз, бир елим тақсимчада туршак, жуда бўлса уч-тўрт дона парварда билан кутардик,- хаёлидан ўтказди кампир. Булар ноз-неъмат тўлдирган идишларининг ўзи фалон пул турса керак. Қандай ажойиб даврлар келдия...” Бирор соатдан кейин қизи, сўнг ўғли кириб келди. Уй меҳр ва шодликка тўлди. Отажон, онажон, кечиринглар,- деди ўғил ердан кўз узмай.- Бозорда савдо қилиш ҳам қийин. Ҳар бир- бир ярим ойда хорижга чиқиб мол олиб келиш керак, савдони ҳам назорат қилиш керак. Қишлоққа бориб сизларни кўриб келишга ҳам вақт тополмаяпмиз... Ҳа, онажон, отажон,- қиз ҳам гапга қўшилди.- Шаҳар шароити жуда қийин. Бир кун ишламасанг ўн кунлик сарф-харажат заҳираси йўқотилади. Лекин сиздан миннатдормиз. Бизни ўқитдиларингиз, шаҳарда яшашимизга имкон яратиб бердингиз. Шундай яхши ота-онамиз борлигидан мамнунмиз... Тун ярмидан оққанда қиз болаларини олиб, ота-онаси олиб келган совға-саломларни машинасига жойлаб уйига қайтди. Қизининг ўзи машина ҳайдашини кўриб ота-онанинг завқи зиёда бўлди. Отажон, онажон, эртага ўзим келиб сизларни олиб кетаман. Бугун куёвингиз навбатчиликда эдилар, эртага уйда бўладилар, худо хоҳласа. Бизникида яйраб ўтирамиз эртага... Чол-кампир болаларининг ҳурмат-иззатидан мамнун бўлишди. Келин қайнота-қайнонасига юмшоқ, кенг ётоққа ўрин қилиб берди. Кампир келинини узоқ дуо қилди. Бегона жойми ё дийдор қувончиданми негадир чол-кампирнинг кўзларига уйқу келмади. Бобоси, ухламаяпсизми?- деб сўради кампир оҳистагина. Йўқ. Ўзинг ҳам ухламаяпсан-ку? Ҳа. Болаларимизнинг ҳаёти яхшикуя, лекин ҳаддан ортиқ ўзларини ўтдан чўққа уришяптимикан,- дейман-да. Нима дейсан энди,- чол енгилгина “уҳ” тортди.- Буларнинг даври бошқа-да. Қўявер, яхши меҳнат қилса яхши яшайди. Шуларнинг ҳаёти яхши бўлса мен билан сен ҳам хотиржам бўламиз-да, момоси. Тўғри айтасиз... Эртаси куни бомдодга таҳорат олиш учун турган чол-кампир ўғлининг уйда эмаслигидан ҳайрон қолишди. Ҳафтада икки кун тонги иккида бозорга жўнайдилар,- деди ошхонада нонуштага тайёгаргарлик кўраётган келини.- Улгуржи бозор бўлади. Савдолари яхши бўлади. Вой, ўзи кечаси бирларда дастурхонга фотиҳа ўқидик. Болам ухламадими?- Кампирнинг кўзлари ёшланди.- Кеча ўзи тўққизларда келганди... Ухламадилар, ойижон,- келин айбдорона оҳангда жавоб берди.- Сизлар уйқуга кирганингиздан сўнг секин чиқиб кетдилар... Нонуштадан кейин келин болаларини етаклаб ишга ошиқди. Келини ҳам машина бошқарар экан. Кампир уни кўриб бир севиндики. Кун бўйи чол-кампир уйда ўтиришди. Кампир зерикса айвон деразасидан ташқарига қаради. Баланд биноларни кўриб ҳайратланди. Болалари шундай чиройли, катта шаҳарда яшашидан фахрланиб, қишлоқдаги дугоналарига мақтанишни кўнглига тугиб қўйди. Кечга томон қиз келиб ота-онасини уйига олиб борди. Қизининг ҳам яшаш шароити яхши экан. Ота-она мамнун бўлишди. Аммо буларнинг уйида ҳам ўғлиникидек эрта тонгдан уйда ҳеч ким қолмас, бири нонушта қилган, бири улгурмаган, бошқаси уйқусираб ғингшиган, ҳаммаси шошилган. Яна чол-кампир ўзлари қолишди. Тушдан кейин катта невараси коллеждан қайтганди, кампир марҳум ўғлининг қизини сўради. Ҳа, Нилу опамми, Университетда ўқийдилар,- деди невараси бепарволик билан. Давоми 17:15 да

20 935

БЕВА КЕЛИН... Улар фарзандларининг пойтахтда яшаб, обрўли даргоҳларда ишлашаётгани билан фахрланишади. Қўни-қўшни, қариндош уруғларга ўғли пойтахтда тадбиркорлик қилишини, қизи шифокор, келини ўқитувчи эканини ғурурланиб гапиришади. Икки невараси хорижда ўқишини, қолганлари ҳам акаларининг изидан боришини, катта-катта ўқишларда ўқиб элга фойдаси тегадиган инсонлар бўлишини айтиб мақтанишдан чарчашмайди. Болалари қишлоққа тез-тез келишмайди. Лекин байрам-ҳайитларда Тошкентга қатнайдиган таксилар билан совға-саломлар жўнатиб туришади. Кузнинг салқин оқшомларидан бири эди. Чол-кампир телевизордан кўрсатилаётган Тошкент манзараларини томоша қилаётиб, болаларини соғинишганини ҳис қилишди. Бобоси, биз ҳам бир шаҳарга борамизми?- Кампир чолига музтар тикилди.- Болаларимизни кўриб келардик. Соғиндим... Қўй, нима қиласан, момоси,- чолнинг товуши титради.- Болаларимизнинг ўзлари ҳайит арафаси келиб қолишар. Йўлда уриниб қоласанми, дейман-да. Менга ҳеч нарса қилмайди, бора қолайлик энди. Болаларимиз ҳайит арафасида келса яна ҳам яхши. Биз ҳам уч-тўрт кунга бориб келайлик. Тошкентга бормаганимизга ҳам ўн йилдан ошдиёв... Қизингиз институтни тамомлаётганида боргандик, чамамда... Чол кампири тўрт девор орасида зерикиб қолганини тушунди. Унда ўғлингга қўнғироқ қиламан. Эрталабки поездда чиқсак, тушдан кейин бизни кутиб олишга чиқсин. Йўқ, болаларни безовта қилманг. Ишини қилаверсин. Биз Шодмон таксичи билан борамиз. Ундан сўранг-чи, қачон Тошкентга қатнар экан. Ўғлимизнинг уйини билади, шундоқ эшигининг олдидан болам бериб юборган совғаларни олиб келади-ку. Болаларимиз кутилмаганда бизни кўриб хурсанд бўлсинлар. Кампир ўзини шаҳарда болаларининг даврасида ўтиргандай ҳис қилди чоғи, кемшик тишлари кўриниб илжайиб қўйди. Ҳеч билганингдан қолмайсан-да. Майли, сен тайёргарлигингни кўравер, мен Шодмондан хабар олай-чи, ҳафтада уч-тўрт марта Тошкентга қатнайди. Эрта-индинга борадиган бўлса, биз ҳам чиқамиз. Кампир қўшниси Сулаймоннинг дўконидан сотилган маҳсулотлардан бўшаган қоғоз қутиларни олиб келди. Бирига узум, бирига анжир, бошқаларига олма, нокларнинг йирик-йирикларини чиройли қилиб жойлади. Қассобхонадан гўшт олиб келиб шўрва осди. Ўғли қайнатилган яхна гўштни яхши кўради. Ҳайдовчиникидан қайтган чолига товуқхонадан хўрозни олиб чиқишни айтди. Хўрозни нима қиласан? Сўясиз. Тозалаб оламан. Қизингиз товуқ шўрвани яхши кўради. Болагинам бир яйраб товуқ шўрва ичсин. Ўз қўлларим билан тайёрлаб бераман, ишлари кўп бўлса шўрва қилиб ичишга ҳам вақти бўлмаса керак, болагинамнинг. Чолнинг кўнгли бузилди. Ҳамма нарсани тахт қилганини қайта-қайта кўздан кечиравериб кампир туни билан ухламай чиқди. Ҳатто сандиғида ҳар пенсиясидан йиғиб келаётган пулдан ҳам “Невараларимга бераман” деб олди. Туни билан ухлаёлмай чиқди. Тонга яқин кўзи илинибди. Тушига ўн йил олдин буйрак хасталиги билан оғриб вафот этган ўғли кирибди. Қўлига иккита нон тутқазиб “Онажон, буни Нилуфарга беринг” деётганмиш. Қуш уйқуси қилган кампир чўчиб уйғонди. Чоли уйғониб бомдод намозига таҳорат олаётган экан. Тезгина ювиниб у ҳам намозини адо этди. Ибодатдан сўнг тушини чолига гапириб берди. Бу шунчаки туш эмас, бобоси, болагинам қизидан хабар олишимни хоҳлаяпти. Қизингиз келиннинг иккинчи турмуш ҳам ўхшамаганидан кейин, неварамизни олиб Тошкентга кўчиб кетганини, ўша ерда яшашини айтганди. Бобоси шу боришимизда келин билан неварамизни ҳам кўриб қайтайлик, хўпми? Майликуя, лекин Тошкент ҳам катта жой, келинингни қаердан топасан?- Чол келинни топишдан ҳам кўра бир пайтлари кампири билан қизининг келинга қилган зуғумларини ўйлаб, бева келинига рўпара бўлишдан уялаётганди. Нилуфар қизим аммаси билан кўришиб турар экан. Қизингиз манзилини билса керак. Ҳа, қани борайлик-чи. Бир гап бўлар... Тошкентга кечки олтиларда етиб келишди. Шодмон таксичи ўғлининг уйини билар экану, кўп қаватли уйнинг қайси хонадонида яшашини билмас экан. Уй олдига келганда чол-кампирнинг ўғлига қўнғироқ қилди. Қишлоқдан ота-онасини олиб келганини айтди. Ўғил аввал ҳайрон бўлди, сўнг айни пайтда ишда эканини, ҳозир хотинига қўнғироқ қилишини айтди. Беш дақиқалардан кейин қувониб-с Давоми 15:30 да

20 935

Кейин қизларининг уст-бошларини йиғиштиришга тушди. - Кетамиз, ойи! - деди у йиғлаб. Хайри хола кўзларига жиққа ёш олиб, беихтиёр қўлларини дуога очди: - Сени Худо хор қилсин! Болаларнинг уволи тутсин! Уйинг ўзингга сийлов, илоҳим, кўчада қолгин сен!.. ...Вақт ўз ишини қилди. Хайри xолани дард енгиб, оламдан ўтди. Зулфия фарзандларини оёққа турғазди. Ўқитди, ишли қилди. Тенгига тенгдош қилиб, узатди. Қуда-андали, неварали бўлди. ...Рустам ҳақида ҳамма "миш-миш" тарқалди. Лекин бундай гапларга Зулфия парво қилмади. Чунки у ўзининг "ширин ташвиш"ларидан ошинмасди. Бир куни Зулфия набираси билан бозор айланиб юришганди, ортидан кимнинг-дир овози эшитилди, таниш овоз... У ўгирилиб қаради. Қаради-ю, кўзларига ишонмади, бу Рустам эди. Шу пайт унинг қулоқлари остида онаизорининг қарғишлари жаранглади: "Кўчада қолгин...". Ҳа, мазлума билан Аллоҳнинг ўртасида парда йўқ, деган гап рост экан. Рустам катта гуноҳ қилганди. Мол-давлатига ишониб, калта ўйлаганди. Оиласини хор қилди, муштипар қайнонасининг кўнглини синдирди. Энди уни қайнонасининг қарғиши урди. "Миш-миш"лар ҳақиқат экан. Ўғил фарзанд туққан аёли Рустамнинг давлатига учиб, уни бор-будидан айригач, "Бола сеники эмас", дея уни ташлаб кетганди. Рустам ишдан бўшади, уйи эса мусодара қилинди... Зулфия бояги таниш овоз эгасига тикилиб қаради. У: - Хайр қилинг, Аллоҳ йўлига... - деб, ўтган-кетганларга маъюс нигоҳ билан умидвор тикилиб ўтирганди. Зулфия юролмай қолди. Ич-ичидан алам билан йиғлаб юборди: "Онажон, онажооон... Тамом.

20 935

(БЎЛГАН ВОҚЕА) """"ҚАЙНОНАНИНГ ҚАРҒИШИ """""" Бу воқеага анча йиллар бўлди. Яқин танишим Зулфияхон тақдиридан юраги пора-пора бўлиб гапириб берганди. У турмуш ўртоғи билан Тошкент давлат университетидаги бир факультетда, битта гуруҳда таҳсил олганди. Севиб-севилишиб турмуш қуришди. Бундай бўлади, деб сира ўйламаган эди. Ўшанда Рустамжон 30 ёшда эди. Бобосининг айтганича бор эди. "Рустаму достон бўлсин" деб, шу исмни қўйганди. Рустам қорачадан келган, арслон келбатли йигит бўлса, хотини Зулфияхон нозиккина, лекин жуда гўзал аёл эди. Улар оила қуришиб, аввалига яхши яшашди. Зулфия эри нима деса қилар, ҳатто ишлама деса, ишламай ўтирди. Рустам унга ниҳоятда қўпол муомалада бўлса ҳам унинг феъли шундай деб тўғри қабул қиларди. Лекин юраги бир ҳапқириб қўярди. Ичида: "Муҳаббат деганлари шуми?" - дея савол берарди. Рустам мактабда ўқитувчилик қилди, кейин мактабга директор этиб тайинланди. У ерда анча йиллар ишлади. Ундан сўнг эса юқори лавозимга кўтарилди... Вақт ўта бошлади. Улар бирин-кетин икки қиз фарзанд кўришди. Лекин оиладан файз кўтарилди. Пул ўлсин, барибир ўзининг шайтоний кучини кўрсатаркан. Рустам маишатга ружу қўйди. Кечқурунлари уйига келмас, "мажлисда эдим" деб, саҳаргача аллақаерларда қолиб кетарди. Зулфияни хотин ўрнида кўрмай қўйди. Ўтирса ўпоқ, турса сўпоқ дейдиган бўлиб қолди. Шундай кунларнинг бирида... Зулфия учинчи фарзандига оғироёқ эди, базўр инқиллаб юраётганди, эри: - Юришингни қара, семиз товуққа ўхшайсан-а?! - деди юзини буриштириб. Зулфиянинг бошидан совуқ сув қуйиб юборилгандай бўлди. - Вой, дадаси, нима дедингиз? - деди-ю, йўлида юролмай қолди. Унинг дарди тутиб қолган эди. Аёл ой-кунига етмай туриб, етти ойда қиз кўрди... Унинг ота-онаси, опа-сингиллари келишди. Нима бўлганига тушуна олишмади. Қайнона-қайнотаси ҳам ҳайрон. Чунки Зулфия уйидаги воқеаларни ҳеч кимга айтмас, унга ҳамма ҳавас қиларди-да. Чунки онаси унга доим: "Қизим, оила - муқаддас қўрғон. Уни асраб-авайлагин. Имкон қадар уйингдаги яхшиликларни билсин, одамлар. Рўзғордаги нохушликларни ҳеч қачон остонадан ташқарига чиқармагин", - дея уқтирарди. Оналардан барибир сир тутиб бўлмайди. Зулфия ҳеч кимга тиш ёрмаса-да, онаси бир нимани сезди, шекилли куёвига юзланиб: - Рустамжон, нима бўлди? Мен сизлардан кўнглим тўқ юрардим. Болаларим тинч яшайди, армоним йўқ, дердим. Наҳотки, ўйлаганларим сароб бўлиб чиқса? - деди. Рустамдан садо чиқмади. Ҳатто туғилган фарзанди ҳам уни севинтирмади. Ўрнидан туриб, индамай ташқарига чиқиб кетди. Хайри хола чуқур ўйга ботди. "Нима қилсам экан, Зулфияни уйга олиб кетаверсаммикин?" Шу куни Хайри хола чақалоққа қараб қизиникида қолди. Бироқ Рустамдан дарак бўлмади. Хавотир олаётганини кўрган Зулфия онасини тинчлантирди: - Бундай йўқ бўлиб кетишлар биринчиси эмас, ойижон, хавотир олманг, саҳар палла келади, куёвингиз. У оғир "ух" тортди. Зулфия айтгандай бўлди, фақат Рустам бу сафар уйга келиш тугул, телефон орқали қайнонаси билан кескин оҳангда гаплашгани ортиқча бўлди. - Алло? Зулфия, гўшакни онангга бер, - деди Рустам. Кейин у қайнонасига буйруқ оҳангида: - Маслаҳатли иш бор эди... кетмай турарсиз... - деди. - Ҳа, майли, болам... Тезроқ келинг, - дея Хайри хола бироз саросимага тушди. Бир маҳал не кўз билан кўрсинки, куёви қўлида чақалоқ кўтариб олган бир аёл билан уйга кириб келишди. Хайри хола яна соддалик қилди, қизига: - Тезроқ тўшак олиб чиқ, меҳмон келди, - деди. Рустам эса уялмай-нетмай: - Ойи! Бу... менинг иккинчи хотиним... Исми - Сора. Бу ҳақда сизларга аввалроқ айтмоқчи эдим, лекин фурсати бугун экан...- деди. ...Ҳамма ёқ остин-устин бўлиб кетди. Нима эмиш, Зулфия фақат қиз туғармиш. У аёлдан эса ўғил фарзандли бўлибди... Бор сабаб шу. Хайри хола юрагини чангаллаб қолди. Лекин Рустам парвойига ҳам олмай: - Иккаласи ҳам шу уйда яшайверади, - деб сигарета тутатиб ўтирганини кўриб, Зулфиянинг хўрлиги келди. Давоми 13:30 да

20 935

#ПСИХОЛОГИК_ТЕСТ‼️ Сиз телефонни қандай ушлайсиз? жавоблардан бирини танланг ва Характерингиз хақида ёки яқинларингиз характери хақида қизиқарби малумотларни билиб олинг‼️ 👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

20 935

Бошловчилар оиласи😁

20 935

МАХБУС АЁЛ ХАСРАТИ Мана бугун жондан азиз инсонимнинг, турмуш ўртоғимнинг, бегимнинг тўйи. Ҳа бугун опажонимдан эшитдим. Тўғри айтишни хоҳламай, йиғлаб-йиғлаб айтди-ю, айтмаганда бўларди деб ўйлаяпман ҳозир. Ахир юрагимга нима дейман энди, суянганимиз керак пайтда ташлаб кетди дейинми. Эй ҳаёт, тақдир бунча бешафқатсана!!! Бегим деб суянганим ўзгани ёр қилганда нега жимсан ҳаёт?! Нега мени номимни оқламаяпсан, жавоб бер ҳаёт?! Ахир барига сен ва яратган эгам гувох эдингку. Яратгам эгам у дунёда бегимга бор хақиқатни айтгай, аммо ҳозирчи, ҳозир ким айтади бегимга менинг пок эканимни. Ахир уни жонимданда ортиқ кўрардимку. Ҳа, ҳатто жонимданда ортиқ кўрардим. Мана шунинг учун ҳам бугун шу ерда, қамоқхонада ўтирибман. Ҳаммаси мана шундан бошланди. —Жоним! Сиз бемалол ишингизга бораверинг, мен ўғлимизнинг байрамига торт пишириб олиб бориб бериб, кейин ишимга ўтаман! - дегандим ўша кун. Минг лаънат ўша кунга. Агар билганимда эрим билан бирга кетмасмидим. Ҳа, аммо билмадим, ҳаётнинг бунчалар аччиқлигини билмадим. Ўғлимнинг мактабига тортни бериб, бироз ўтириб йўлга чиқдим. Шошиб йулга чиқдим, негаям шошдим-а. Шошганимдан такси тўхтатиб, ичида ҳеч ким йўқлигигаям қарамабман. Йул ярмига етганида шофёр газ тўлдириши кераклигини илтимос қилди. Ҳа, мен рози бўлдим, афсуски рози бўлдим. Аммо йўл юрсакда манзилга етмадик. Нега бунча узоқ йўл юрганимизни сўраганимда эса у: —Сизни бир айлантириб келай дедимда, одамни жонини оладиган аёл экансиз, шундай қўйворсам бўлмас! —деди. Аввалига хақоратладим, сўнг ялиндим, ёлвордим, фойдаси йўқ. Атрофда ҳам бирор зот кўринмайди. Машинани тўхтатиб менга ёпиша кетди, ўзимни ҳимоя килиш учун бақириб йиғлардим. Эй вох, бу не қисмат, бу қандайин махлуқ бўлдики, ожизага ёпишса. Ҳаёлимда фақатгина бегим эди. Наҳот мен бегимга хиёнат қилсам, наҳот мен ит теккан ошга айлансам, наҳот мен бегим учун ўзимни пок сақлолмасам. Йўқ! Бундай бўлиши мумкин эмас! Аллоҳимнинг ўзи куч бердими, билмайман, жон ҳолатда оёғим билан машина ойнасини тепиб синдирдим. Қўлимга илинган ойна бўлаги билан уни дуч келган жойига уравердим, уравердим. У йиқилди, ҳамма жойим қон. Нима қилиб қўйганимни кейин англадим. Аммо шунчалар хурсанд эдимки, бақириб, бўкириб кулардим. Ҳа мен номусимни асраб қолгандим. Орадан қанча вақт ўтди билмайман. Милиция ходимларига ва бегимга қўнғироқ қилдим. Милициялар шуни аниқлашдики, мен одам ўлдирибман. Ҳа у одамсифат ҳайвоннинг жони узулган экан. Суриштирув, тергов ишлари бошланиб кетди. Эрим эса мен билан ҳатто гаплашмади ҳам. Мен энди ит теккан ош эканман, элга гап бўлиб юзини ерга қаратган қотил эканман. Қандай исботлай, айт хаёт, бегимга поклигимни кандай тушунтирай. Ахир ўзим шу тақдирни хоҳлабманми. Мана қотил деб топишиб етти йилга қамашди. Бугун атиги олти ой бўлдику қамалганимга, наҳот мени кутолмади. Мен ким учун ўзимни ҳимоя килгандим, айт қисмат! Аммо мен ҳафамасман, мен тангрим олдида покман, тангрим мен учун яратган жуфтимга хиёнат қилмадим. Тангрим барини кўриб турибди, бандаси ишонмаса ишонмас, тангрим ишонса бас.... Бу аёл амнистия қарори билан 4 йилда озодликка чиқди. Аммо ўғлини эри қайтариб бермади. Республикагача ариза билан чиқиб зўрга ўғлини қайтариб олди. Қамалган деб, уни кўпчилик ишга олмади. Ноилож укасининг олдига Россияга ишга кетди. Аллоҳ баракасини бериб ишлари юришиб кетди. Уйли жойли бўлди, ягона суянгани ўғли коллежда ўқияпти ҳозир. Шугинамнинг бахтини бер деб сурайди доим Худодан. Собиқ эри фарзандли бўлмади, аёли эса хиёнат қилиб кетди. Эри кечирим сўраб келди, аммо Махбуба опа кечирмади, кечиролмади! Бу дунё ўлчовли дунё, тарозининг икки палласи бор. Бирида гунох, бирида савоб. Бирида ноҳақлик, бирида ҳақиқат ётади! Шундек жиноятлар борки, улар жиноят эмасдек гўё. Нима бўлганда хам, инсонга тангридан бемаврид тикон кирмайди. Кўнгилга яқинларим, Олисдаги яқинларим ўзингизни асранг. Сизга берилган умр ўлчовлик. Яхши кунлар, яхши амаллар билан безаш ўз қўлингизда. Жонингиз соғ бўлсин. ДУК-ДУК деб уриб турган юрагингизни қадрига етинг!!

20 935

Test 😍 Rasmda birinchi kimni ko'rdingiz? 🤔

20 935

Ажаб савдо боғи башар гулшанда, Тан озод-у, Руҳ бечора кишанда, Ё раб нетай, бир-бирига кушанда, Одамларни одамлардан қутқаринг! Озор учун тикадирлар сармоя, Пайкони - сўз, аслаҳаси - киноя, Керак эмас, йиртқичлардан ҳимоя, Одамларни одамлардан қутқаринг! Иғво бирлан бир-бирини ёвлайдир, Фикрида хам фисқу-фасод ғовлайдир, Кўнгил қолиб, бир-бирини овлайдир, Одамларни одамлардан қутқаринг! Ваҳшийликда бўригача боради, Айёр, кўнгил тўригача боради, Қўйиб берса, гўригача боради, Одамларни одамлардан қутқаринг! Ўлмасбек Самарқандий.

20 935

Мен шунақанги ҳурсанд бўлдимки ... Индинига онажонимдан яна бир хабар олайчи , деган хаел билан уйга борсам, мени ҳазин жилмайиб кутиб олдилар: - Қизим , ўт пуфагим безовта қилиб рўза тутолмай қолдим. Ўзи сени гапинг тўғри чиқди қара... - Нима деган эдим , онажон... - Аллоҳ ўзи уйига меҳмонга чақиради- ку, сизни хафа қилармиди?! деган эдинг- а ... Қара Аллоҳнинг уйида қанчалар эрка меҳмон бўлибман... Бу ерда кўча бошидаги дўконга чиқиб келолмайман. Қон босимим туфайли бошим айланади,аммо у ерда ... Менга барча амалларни бекам бажаришим учун Меҳрибон Эгамнинг ўзи йўл берди... Уйга қайтар эканман, Аллоҳнинг фазлу карамининг чегараси йўқлиги ҳусусида мушоҳада қилиб кетардим.

20 935

АЛЛОҲНИНГ МЕҲМОНИ... (Бўлган воқеа) Бу воқеа ҳаётимда бўлиб ўтганига ҳали кўп вақт бўлгани йўқ... Аслида хаммаси ўтган йилнинг февраль ойида бошланган эди. Бир куни онажонимни йўқлаб уйга бордим. Кўришдик, суҳбатлашдик. Суҳбат орасида улар : - Қизим, уканг мени Умра зиёратига олиб бормоқчи. Тижорий йўл билан олиб бориш ҳаракатини қиляпти . Шунингдек махаллагаям ариза топширдик. Қайси бирининг навбати биринчи келса , ўша тарафдан кетаверамиз - дедилар. Мен укамнинг режаларидан боҳабар эдим . У " Ойимлани биринчи Умра сафарига олиб бораман , кейин Ҳажга" дегани деган эди. Бунга сабаб , Умра сафарининг навбати тез келишида , бу сафарда муборак шаҳарлар Макка ва Мадинада издиҳомнинг Ҳаждагидан камроқ бўлишида эди. Уч йиллар аввал онажонимнинг оёқлари тиззалари кўзидан синганлиги учун , юришга қийналардилар. Гарчи , оёқлари тузалган бўлса-да асорати қолганди. Мен эса кўнглимда "Қани эди онажоним бир борганларида ҳаж ибодатларини ҳам қилиб келсалар эди" деб ўйга чўмардим. Иттифоқо , ҳамма ҳужжатлар тайёр бўлиб , зиёрат дараги эшитилай деб қолганда, бирдан тижорий йўл билан ибодатга кетиш йўллари тўхтатилиб қўйилди. Давлат томонидан юбориладиган зиёратчилар кўламини кенгайтириш чораларининг ишлаб чиқарилиши бунга сабаб бўлди. "Майли, бу ҳам Аллохнинг иродаси, ҳар бир ишда ҳикмат бор",- дедилар онажоним қўнғироқ қилганимда. Орадан икки ойдан ошиқ вақт ўтди. Рамазон арафасида биз бу муборак ойни хушҳабар билан қаршиладик. Тижорий йўл билан зиёрат қилувчиларга яна йўл очилибди. Укам онажонимни олиб Рамазоннинг илк кунларида йўлга чиқармиш. Севинчдан бошим осмонга етиб уйга учиб бордим. Борсам онажоним кайфиятлари йўқ , маъюс бир аҳволда ўтирган эканлар. - Нима бўлди ?! Нега ҳурсандмассиз ?! -сўрадим ажабланиб. - Шу сафарни қолдирсак бўлмасмикан- а ?!- бўшашганча жавоб бердилар улар. - Қизиқмисиз, онажон?! Одамлар йиллаб орзу қиладику бунақанги сафарни. Яна муборак кунларда бўлса... - Ана шунинг учунда, қизим. Биласан , бир неча йиллардан бери ўт пуфагимнинг безовта қилиш туфайли шифокорлар рўза тутишни таъқиқлаб қўйишган. Умрага борсам, ҳамма рўзадорларни ичида ... Мен Аллоҳдан ҳаё қиламан, болам.- онамнинг бошлари эгилди. Уларни қандай юпатишни билмай бир оз ўйланиб қолдим . Кейин хаёлимга келган фикр бутун шууримни ёритиб юборди : - Онажон, Аллоҳнинг ҳар бир ишида минг ҳикмат бор. Қаранг , шунча ойдан бери очилмаган йўлларингизни муборак ойда очилганлигини. Ахир , манбаларда рамазон ойида қилинган Умра сафари Ҳажники билан тенг деб келтирилган жойлари борку. Шунча вақт йўлингизни ёпиб қўйган Қодир Эгам айнан рамазон кунлари очиб юборганига ҳайрон бўлмаяпсизми ? - Қизим, бизни зиёратга олиб борувчи фирманинг саёҳат қоғозлари ўтибди. Зиёратга биз илиниб қолибмиз. Бошқа зиёратчиларни бориши яна бекор бўлибди, - дедилар онажоним мушоҳада қилганларича. - Бунга нима дейсиз , яна ?! - дедим мен жонланиб . Кейин тўлиқ ишонч билан сўзимни давом эттирдим: - Онажон, сиз Аллоҳнинг уйига меҳмонга кетябсиз. Айтинчи Меҳрибонлар ичра энг меҳрибон зот бўлган Аллоҳ сизни, ўз меҳмонини уйида ноқулай аҳволга солиб қўярмикан?! Онажонимнинг юзларига қон югурди...Жилмайдилар. Онамни укам билан зиёратга кузатдик. Улардан бунчалик олис масофада ажрашганимга бир юрагим куйса, барча мўмин- мусулмоннинг орзуси бўлган амалларни бажариш бахтига муяссар бўлганликлари учун эса беҳад шодланаман. Яхшиям интернет бор. Ҳар куни улардан овозли ва видео хабарлар келиб турибди. Ўн кун ҳам ҳаш - паш дегунча ўтиб кетди. Онажоним билан укамни кутиб олгани хаммамиз аэропортга йиғилдик . Тошкент халқаро аэропортида улар самолётдан тушиб, олд майдонга ўтишгунларича тунги соат икки ярим бўлиб қолди. Тез - тез кўришиб машинага шошилдик, оғиз ёпишга жуда кам вақт қолаётганди. - Онажон , таассуротлар билан бемалол уйда ўртоқлашамиз. Ҳозир тезроқ манзилга етиб олсак , йигитлар ҳам , укам ҳам , хуллас ҳаммалиги оғзилигини ёпиб олишарди. - Мен ҳам- дедилар баҳтиёр ҳолатда онам. - Иие, қанақасига , сиз рўза тутаяпсизми , ахир соғлиғингиз...?! - Сўрайсана , болам. Мен бир кун ҳам рўзани қолдирмай тута олдим. Ишонсанг , зиғирдек ҳам қийналганим йўқ.

20 935

Намоз 1. Бомдод намози - Ўлим қийинчилигини қайтаради, 2. Пешин намози - Маҳшардаги қийинчиликдан қутқаради, 3. Аср намози - Зулматдан нурга чиқаради, 4. Шом намози - Сирот кўпригидан тез ўтишимизга васила бўлади. 5. Ҳуфтон намози - Жаҳаннамдаги азобдан қутқаради. Албатта, буларнинг барчаси, ин шаа Аллоҳ, бўлади!

20 935

Хар бир янги кун Аллохнинг бизга инъом этган бир неъматидир. Шундай экан азизлар келинг ушбу кунни табассум ила давом эттирайлик. Кулимиздан келганча инсонларга яхшилик улашайлик. Кунингиз хайрли ва барокатли булсин.

20 935

Ҳавосиз инсон атиги 3 дақиқа яшаши мумкин. Ҳис қилганим òпкамдаги кучли оғриқ. Оғзимдан сув кириб нафас олишга қийналардим. Бор кучим билан типирчилардим. Тепага кòтарилишга уриндим, қòлим нимагадир тегди. Тòсиқ. Юқорига кòтарила олмасдим, тòсиқ бор. Олдинга силжидим, яна нимагадир урилдим. Тòрт томонда ҳам шу ҳолат давом этди. Тушундимки мен сув билан қопланган шиша ичида эдим. Шишага қòлимни қòйиб, олдинга силжидим. Шиша девор ортида бир нечта ғира шира шарпалар мени кузатиб турарди. Илғай олганим устидаги оқ кийимлари бòлди. Шишага уриб ёрдам сорашга уриндим. Оғзимдаги сòнгги ҳаво ҳам пуфакка айланиб, юқорига кòтарилди. Òпкам сувга тòлиб бутунлай нафас олмай қòйдим ва бирдан..

20 935

☀️ ХАЙРЛИ ТОНГ! 🍃 Чоршанба тонги ва кунингиз муборак бўлсин! Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият асло тарк этмасин!

20 935

🌙Х А Й Р Л И Т У Н✨ ✨🌙Сиз билан бирга сафарни бошлайдиган кишини топиш осон. Аммо уни сиз билан якунлайдиган кишини топиш қийин. ✨🌙Ибтидо доимо гўзал. Аммо интиҳо фақатгина вафолиларникидир! ✨🌙Хайрли тун! Тунингиз осуда ўтсин!✨🌙

20 935

Ота-онаси адойи тамом булаёзибди. Чунки Нозима кишлокнинг энг гузал, аклли ва уйим жойим деган кизлардан, ута самимий ва мехрибон эди. Мархумани кабрга куйи шгач, Эшон домла тупланган одамларга караб: - Кизимизни арвох тортибди. Унинг кузига куринган уртакишлоклик Рохатой момо 20 йил аввал дом-дараксиз йуколган эди. Аввалига унинг эси огиб, бошка кишлокка кетиб колибди деган гап таркалганди, кейин Салим кассоб шахардан бир гап топиб келди, "Эмишки, бизлар томонда кимнидир машина уриб кетибди". Лекин хеч кандай майит топилмагач, бу гап хам унут булди. Хойнахой, ушанда Рохатой момони машина урган, кишлок чеккасидаги хозирги хаммом курилган ерга кумиб юборилган. "Менинг устимга чумилманглар", дея мархума безовта булаяпти чоги. Дархол хаммомни бузиб ташлаб, белги куйинглар, хеч ким у ерни оёкости килмасин, - деб гапини тугатибди.

20 935

Хикоя. Бувимнинг айтишларига караганда, бу вокеа 80-йилларнинг кузида, олис бир кишлокда содир булган. Кишлок чеккасида катта бир хаммом курилибди. Хаммом хафтанинг дам олиш кунлари ишлар ва ундан кишлок ахли фойдаланиб тураркан Лекин негадир бу хаммомда купчилик бемалол чумила олмас экан. Баъзилари нафаси кисилиб хаво етишмаслигидан озор чекса, бошкалари кузига булар-булмас шарпалар куринар экан. Уша ерда кандайдир сир борлигини пайкаган одамлар чумилмай хам куйишибди. Шундай кунларнинг бирида даладан ишлаб кайтаётган Нозима хаммомга ювиниб чикиш учун кирибди. Эшик олдида турган кассир аёлга юзланиб: - Опа, ичкарида хеч ким йукми? - деди сергакланиб. - Йук кизим, энди эшикни очдим - деди аёл, Хали барвакт, пешиндан кейин хаммом одамлар билан кизийди. Нозима узи суйган кушикни хиргойи килиб ичкарига кирибди. Кийимларини девордаги илгичга осаётганида сувнинг шариллаган овози эшитилибди. Бирдан хаёли булиниб, ичкаридаги ювиниш хонасига караса хеч ким йук. Индамасдан чикиб кетаётса, бир овоз келибди: - Кизим, илтимос ювинишимга карашиб юбор! Нозима ажабланиб хамма ёкка куз югуртирибди, хеч ким куринмасмиш. Эшик олдидаги кассир аёлдан сураш учун кетаётса, яна халиги овозни эшитибди: - Ширин кизим, елкамни укалаб куй, оркамга кулим етмаяпти. Нозима овоз келган томонга якинрок келиб караса, бурчакда бир кампир чумилиб утирган экан. Хаммом ходимаси хали хеч ким йук деганди-ку, ё кампирни кирганини курмай колдимикан деган хаёлга бориб, секин ёнига борибди. Кампир кулида кора совунни унга узатибди. Нозима "хуп" деб кампирни елкаларига карабди. Жуда дагал ва жирканч экан. Бир сесканиб кейин, ахир бу кампир-ку, нимасидан куркаман. Инсон каригандан кейин танаси шундай булиб колади-да, дея узига таскин бериб, оркасини совунлай бошлабди. Кампирга юзланиб: "Момо кайси кишлокда турасиз, исмингиз нима, сизни олдинлари хеч курмаган эканман? Нега хаммомга бир узингиз келдингиз, набираларингиз олиб келишмадими?" - дебди. Кампир охистагина: - Кизим, мен ёлгиз яшайман, хеч кимим йук. Уртакишлоклик Рохат бувинг буламан. Сендан илтимос, мени бу ерда курганингни хеч кимга айтма, одамлар эшитса кариган чогида хаммомда нима бор, уйида жимгина утирса булмайдими, деб устимдан кулмасин тагин хуп-ми? - дебди. Нозима кунгли ийиб хуп деб бош иргабди, кампирга: - Момо мана чумилтириб булдим, уйингизга хам олиб бориб куяйми? - деса, кампир: - Йук кизим, мен шу ерда яшайман, хаммом менинг уйим, - дебди. Нозима ажабланиб, "Кампирни эси огиб колган шекилли" , деб узи ювинишга тушибди. Бир пайт кампир кизнинг олдига келиб: - Кел, сени хам елкаларингни совунлаб куяй, - дея унинг елкаларини ишкалай бошлабди. Нозимани каршилигига карамай, кампир тирнокларини каттирок ботириб унинг баданини тирнай бошлабди. Киз огрикка чидай олмай кичкириб юборибди: -Момо, илтимос ёрдам бермай куяколинг, куйиб юборинг ограяпти, нафас ололмаяпман.Аввалига нимжон ва кучсиз куринган кампир вахшийга айлана бошлабди. Мадори куриган киз бор кучини туплаб, узини эшик томонга урибди. Кампирни кулидан бир амаллаб кочгач ташкарига чикибди. Караса ярим тун. Коронги кучада хеч ким куринмасмиш. Хозиргина югуриб чиккан хаммом эшигида катта кулф осиглик. У каттик курканидан хушидан кетибди. Тонгда шифохонада кузини очган Нозиманинг бошида ота-онаси йиглаб утиришган экан. Хаммомдаги кампир елкаларини шу кадар каттик тирналаган эканки, хатто кон томирлари хам куриниб турарди. Шифокорлар барча чораларни куришибди, лекин кизнинг ахволи огирлашаверибди. Ярим кечаси хаммом эшиги ёнида хушсиз ётган Нозимани кушниси Гаффор амаки куриб колиб, касалхонага олиб келган экан. Бу вокеадан бутун кишлок хабар топди. Орадан икки кун утиб, кизни яшаб кетишига кузи етмаган шифокорлар уйига кайтариб юборишибди. Бошка чорасини топишаолмабди. Ахволи баттар огирлашган кизни оксоколлар йигилишиб "ЁСИН" сурасини туширишни лозим топиб, илмли Эшон домлани чакириб, кизни укиттирибди. Бироз узига келган киз Эшон домлага караб булган вокеани айтиб берибди, сунг охирида: - Отажон, онажон мендан рози булинглар. - деб жони узилибди. Кизнинг улганини эшитган кишлок ахли дод-фарёд кутаришди.

20 935

🔞 JUFTINGIZ BILAN MUNOSABATLARINGIZNI MUSTAHKAMLOVCHI TOVARLAR 🐈‍⬛ 🩸🅰️🩸🫵🩸🩸🅰️- 🔥JASUR VA SHADDOD AYOLLAR TERITORIYASI 💋 ❌🛑 QIZ BOLALAR VA ERKAKLAR KIRMASIN ❌🛑 https://t.me/+qBDTuwqHaJE4MGQ6 https://t.me/+qBDTuwqHaJE4MGQ6