SevenHells

در من بچه پولداری زندگی می‌کند که مشغول خرید تمام نقاشی‌ها و سرامیک‌های دنیاست.

همون روزی که صاف برداشتن فرمانده نظامی‌مون رو زدن، همون روزی که خامنه‌ای رو کشتن، باید بهمون بر می‌خورد. نه اینکه دوستشون داشته باشیم، بلکه برای اینکه اینا نماد ایران و ایرانی بودن و خوشمون بیاد یا نیاد، در گفتمان رسمی نمایندهٔ مردم این کشور بودن. روزی که بالاترین مقام سیاسی یک کشور رو بزنن، روزیه که جون باقی مردم اون کشور هم مثل چک نقد شده و آمادهٔ بمبه. هیچ نجاتی نیست. جونشون مفت شده فقط. من خودم اشتباه کردم و به حد کافی ناراحت نبودم و به کونم بر نخورده بود. یه دور ریدم به کسی که عقلش می‌رسید ولی سودش این بود که ما مفت و ارزون بشیم، یه دورم ریدم به خودم که دیر فهمیدم، یه دورم ریدم به کسی که اینو هنوز نفهمیده.

برای بچه مدرسه‌ای که صبح لقمه‌شو برداشته برده مدرسه که الفبا یاد بگیره دلشون نمی‌سوزه. بابت تصویری که دارن می‌سازن، جون این بچه ارزون شده. بعد می‌رید دامن می‌زنید به همین توجیه و تشویق به کشتار جمعی می‌کنید؟ اشکال نداره. بکنید. ایرانی که حسابی ارزون شد نوبت خودتون هم می‌رسه. اون روزی که مجبور شدیم مثل مردم بدبخت افغانستان آویزون چرخ هواپیما بشیم نیاید بگید چی شد که این شد. اون روزی که به اسم ایرانی‌بودن تک‌تکتون رو چند ماه انداختن تو کمپ برای دیپورت می‌فهمید. سگ فاشیسم بودن هزینه داره. به ما که رسید. به شما هم می‌رسه.

اینقدر ارزون شدیم که باید بگیم «اگه ایران یه مدرسه رو تو آمریکا می‌زد واکنشتون چی بود؟» تا این نفهمای خون‌آشام مسخ‌شده بفهمن کشتن بچه مدرسه‌ای ایرانی جنایته. یارو صاف صاف می‌گه اگه زنده می‌موندن مجبور بودن حجاب کنن. جون بچهٔ ایرانی اینقدر ارزون شده که بابت اینکه بعدا شاید مجبور شه حجاب داشته باشه، پس اشکال نداره بمیره. می‌فهمی کسخل؟ می‌فهمی یعنی چی؟

جون فلسطینی اینقدر ارزون شده که اسرائیل رسما و قانونا تبدیل به یک آپارتاید شده، کسی جیک نزده. هنوز براش سلاح و بوس می‌فرستن و در جواب سوال خبرنگار هم می‌گن نو کامنت. نو کامنت یعنی چی؟ یعنی اندازهٔ یک گوز بی‌معنی هم حاضر نیستم بگم کشتن فلسطینی‌ها کار اشتباهیه. اندازهٔ باد هوا، بدون تغییر هیچ واقعیتی، حاضر نیستم بگم کار اسرائیل اشتباهه. بعد کونت کج می‌شه چرا برا مجازات اعدام ایرانی کاری نمی‌کنن. چون جونت رو ارزون کردی احمق. کیرشم نیست دیگه. امروز بیمارهای خاص براشون مهم نیست و بهمون داروشون رو نمی‌فروشن. فردا دیگه نصفمون از گشنگی بمیریم براشون مهم نیست. ما ارزون شدیم. نفهم خارکسه بفهم. ارزون‌ترمون نکن.

جلوی چشم همه جون مردم ویتنام، عراق و افغانستان رو ارزون کردن. جوری که جنگ ویتنام بابت کشته‌های آمریکایی کسکش کیری براشون فاجعه‌ست، نه اینکه رفتن تو یک کشور اون طرف دنیا و ۳ میلیون آدم کشتن و غارت کردن و تجاوز کردن. کیرشونم نیست. غصه‌شون از اینه که داداششون از ویتنام معتاد برگشته و الانم تو خیابون مجبوره بخوابه. حالا تو هی جون ما رو ارزون کن. کیری.

برای اون کون‌نشور کسکش غارت‌گر شما همین که کله‌ت قهوه‌ای باشه و دماغت ایرانی باشه کافیه. فرقی نداره چه عقیده‌ای داری.

با این حرفا و تشویق به زدن تجمعات مردم، فقط جون ایرانی این وسط ارزون می‌شه. اگه امروز ارزون و قابل‌قبوله که یک جمعیتی، به صرف بودن در یک مکان کشته بشن، فردا هم یک جمعیت دیگه رو می‌شه به صرف بودن در یک مکان کشت. کاش معنی و عواقب حرفاتون رو بفهمید. اه.

تا وقتی یک جریان سیاسی سعی کنه یک بخشی از مردم رو حذف کنه، لیترالی حذذذذذف فیزیکی کنه، به قدرت نخواهد رسید. هیچ‌کس دلش نمی‌خواد بمیره. حالا هی بیاید بگید همهٔ بسیجی‌ها رو باید کشت. اونم فقط هارتر می‌شه که وقتی جلوتون قرار گرفت شما رو راحت‌تر و با خیال آسوده بکشه.

نمی‌دونم. یا باباتون مشخص نیست یا منبع لقمه‌ای که تو بچگی تپوندن تو حلقتون مشخص نیست که کشتار جمعی دوست دارید.

نگهبان محل 😎

لوبیاشاه تبدیل به یک گارفیلد تمام‌عیار شده و بهم غر می‌زنه که با اسباب‌بازی محبوبش بازی کنم و خانوم بشینه تماشا کنه. ملیجک دربار شدیم سر پیری بخدا.

دوباره صدای بمب بشنوم یه بلایی سر روانم می‌آد که تهش نمی‌دونم چی می‌شه. فقط می‌دونم خرداد پارسال یه بار پوست انداختم، اسفند هم یه بار پوست انداختم و برای پوست‌اندازی سوم هنوز زخمام زیادی تازه‌ست.

Anyways, کتاب صوتی ابله ماه‌آوا خیلی خوب بود. صداها محشر. بوس به حنجره‌شون.

نمی‌دونم. شاید زندگی بحران هویتی‌ست که انتها ندارد.

داریم به نقاط اوج بحران هویت بنده می‌رسیم 🙏

ده تا پست لایک کردم. تهش دیدم زده - سید علی خامنه‌ای

یه گربه بچه‌زرنگ سر کوچه‌مون زندگی می‌کرد. اصلا به آدما پا نمی‌داد. برا همین هرکی می‌خواست بهش غذا بده کنار تیر برق یکم براش غذا می‌ریخت خودش هر موقع صلاح می‌دونست می‌رفت غذا رو می‌خورد. امروز به سوپری‌مون گفتم این گربه‌هه کجاست؟ چند هفته‌ست ندیدمش. گفت عید که جنگ بود، خلوت شده بوده. سگای جنگل گرسنه بودن (نزدیکمون دو تا جنگل‌طوره)، از جنگل اومدن اینجا و کشتنش. گفتم بیچاره از بمب زنده موند ولی بازم عمرش به دنیا نبود. گفت من ماشینمو می‌ذاشتم تو کوچه. از بمب می‌ترسید بره زیرش قایم شه. خلاصه که قلبم شکسته و برای مظلومیتش خیلی ناراحتم. یاد سوپ می‌افتم و دوبرابر می‌خوام بمیرم. دیگه اینقدر گریه کردم این چند روز، همین‌جوری وسط کارام یه دفعه هق‌هق می‌کنم و سینه‌م تنگ می‌شه.

می‌خوام برم گربه و تزئین کیک و خیاطی و درامای کسشر بی‌معنی ببینم یادم بره تو چه گه‌کده‌ای گیر کردیم. باز کنید پدرسگا.