پاپیلون(افق رویداد)

. «وقتی ثروتمندان جنگ را به پا می کنند، این فقرا هستند که می میرند. ” #ژان_پل_سارتر 📚 #شیطان_و_خدا عکس / ژان لوک گدار ،ژان پل سارتر ، سیمون دوبوار

امروز، ۶ جولای، روز جهانی بوسه است؛ روزی برای یادآوری یکی از ساده‌ترین و انسانی‌ترین جلوه‌های عشق و محبت. جمهوری اسلامی طی بیش از چهار دهه کوشیده است نه‌فقط بر سیاست، که بر خصوصی‌ترین لحظه‌های زندگی مردم نیز سلطه داشته باشد؛ از پوشش و سبک زندگی تا شادی، موسیقی، رقص، عشق و حتی بوسه. ممنوعیت بوسه در عرصه عمومی، نمادی از تلاش حکومتی است که از هر جلوه زیبایی، صمیمیت و آزادی هراس دارد و می‌خواهد حتی احساسات انسانی را نیز زیر کنترل خود بگیرد. غیبت چهل‌ساله بوسه در عرصه عمومی ایران طرحی از بهنام محمدی https://tavaana.org/kisses/ #روز_جهانی_بوسه #بوسه

نان بر دوش، گلوله در سینه؛ تداوم کشتار کولبران کشتار کولبران در مرزهای ایران همچنان ادامه دارد؛ انسان‌هایی که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی، ناچارند جان خود را در مسیرهای صعب‌العبور و در برابر گلوله نیروهای مرزی به خطر بیندازند. در روزهای گذشته، صلاح خوشنمک، کولبر جوان اهل مریوان، هنگام کولبری در ارتفاعات مرزی این شهرستان بر اثر شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد. او دومین کولبری است که تنها در چهار روز گذشته با شلیک مستقیم نیروهای مرزی کشته می‌شود. کولبری انتخابی از سر آسایش یا سودجویی نیست. کمتر کسی حاضر است بارهای سنگین را ساعت‌ها بر دوش خود در کوهستان، میان برف، سرما، مین و خطر سقوط حمل کند، مگر آنکه راه دیگری برای گذران زندگی نداشته باشد. سال‌ها بی‌توجهی به توسعه مناطق مرزی، نبود سرمایه‌گذاری، فقدان فرصت‌های شغلی، تبعیض، تورم، فقر و رکود اقتصادی، بسیاری از ساکنان این مناطق را به سوی کولبری رانده است. با این حال، به جای ایجاد اشتغال و حمایت از شهروندان، پاسخ حکومت در بسیاری از موارد گلوله بوده است. کشته و زخمی‌شدن کولبران به بخشی از واقعیت تلخ زندگی در مناطق مرزی تبدیل شده است؛ واقعیتی که هر بار خانواده‌ای را داغدار و کودکانی را بی‌سرپرست می‌کند. کولبر مجرم نیست؛ او قربانی سیاست‌هایی است که زندگی شرافتمندانه را از مردم گرفته و آنان را میان گرسنگی و مرگ، به انتخابی دردناک واداشته است. کولبران کرد، #مانا_نیستانی 🎨

نان بر دوش، گلوله در سینه؛ تداوم کشتار کولبران کشتار کولبران در مرزهای ایران همچنان ادامه دارد؛ انسان‌هایی که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی، ناچارند جان خود را در مسیرهای صعب‌العبور و در برابر گلوله نیروهای مرزی به خطر بیندازند. در روزهای گذشته، صلاح خوشنمک، کولبر جوان اهل مریوان، هنگام کولبری در ارتفاعات مرزی این شهرستان بر اثر شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد. او دومین کولبری است که تنها در چهار روز گذشته با شلیک مستقیم نیروهای مرزی کشته می‌شود. کولبری انتخابی از سر آسایش یا سودجویی نیست. کمتر کسی حاضر است بارهای سنگین را ساعت‌ها بر دوش خود در کوهستان، میان برف، سرما، مین و خطر سقوط حمل کند، مگر آنکه راه دیگری برای گذران زندگی نداشته باشد. سال‌ها بی‌توجهی به توسعه مناطق مرزی، نبود سرمایه‌گذاری، فقدان فرصت‌های شغلی، تبعیض، تورم، فقر و رکود اقتصادی، بسیاری از ساکنان این مناطق را به سوی کولبری رانده است. با این حال، به جای ایجاد اشتغال و حمایت از شهروندان، پاسخ حکومت در بسیاری از موارد گلوله بوده است. کشته و زخمی‌شدن کولبران به بخشی از واقعیت تلخ زندگی در مناطق مرزی تبدیل شده است؛ واقعیتی که هر بار خانواده‌ای را داغدار و کودکانی را بی‌سرپرست می‌کند. کولبر مجرم نیست؛ او قربانی سیاست‌هایی است که زندگی شرافتمندانه را از مردم گرفته و آنان را میان گرسنگی و مرگ، به انتخابی دردناک واداشته است. کولبران کرد، #مانا_نیستانی 🎨 🖌 @papilonn

. موشک خنثی شده! #مانا_نیستانی

🔖 چرا نادان‌ها معمولاً اعتمادبه‌نفس بیش‌تری دارند؟ سقراط می‌گفت: «من داناترین فرد آتن‌ام؛ زیرا تنها کسی هستم که می‌دانم نمی‌دانم.» این جمله، یکی از عمیق‌ترین بینش‌های تاریخ اندیشه است. سقراط معتقد بود بسیاری از انسان‌ها نه‌تنها دانا نیستند، بلکه از نادانی خود نیز آگاه نیستند. بعدها فیلسوفی به نام 'نیکلاس کوزایی' این مفهوم را «جهل فرهیخته» نامید؛ یعنی آگاهی از محدودیت‌های دانایی خویش. در واقع، نخستین گام برای دانا شدن، رهایی از توهّم دانایی است. این اندیشه در تمدن ایرانی نیز بارها مورد توجه حکما و اندیشمندان قرار گرفته است. سعدی علیه‌الرحمه می‌گوید: «نادان را بِه از خاموشی نیست، و گر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.» اما آیا این موضوع فقط یک شهود فلسفی است یا علم روان‌شناسی نیز آن‌را تأیید کرده است؟ پاسخ مثبت است. در سال ۱۹۹۵ مردی به نام «مک‌آرتور ویلر» پس از مالیدن آبلیمو به صورتش، اقدام به سرقت از بانک کرد. او تصور می‌کرد همان‌طور که از آبلیمو برای ساختن جوهر نامرئی استفاده می‌شود، مالیدن آن به صورت نیز باعث می‌شود دوربین‌های مداربسته نتوانند تصویرش را ثبت کنند! طبیعتاً چند ساعت بعد پلیس او را دستگیر کرد. ویلر با تعجب گفته بود: «اما من که صورتم را با آبلیمو پوشانده بودم!» این ماجرا توجه دو روان‌شناس به نام‌های «دیوید دانینگ» و «جاستین کروگر» را جلب کرد. آنان با انجام مجموعه‌ای از پژوهش‌ها به نتیجه‌ای جالب رسیدند: افرادی که در یک حوزه‌، دانش یا مهارت کمی دارند، معمولاً توانایی ارزیابی درست عملکرد خود را نیز ندارند. به همین دلیل، اغلب توانایی‌های خود را بیش از حد واقعی برآورد می‌کنند. این پدیده بعدها به نام «اثر دانینگ–کروگر» شناخته شد. نکته‌ی جالب این‌جاست که هرچه فرد بیش‌تر یاد می‌گیرد، بیش‌تر متوجه گستردگی مجهولات خود می‌شود. به همین دلیل، اعتمادبه‌نفس اولیه و کاذب او کاهش می‌یابد. فرد درمی‌یابد که مساله بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که در ابتدا تصور می‌کرده است. در مقابل، کسانی که در آغاز مسیر یادگیری قرار دارند، گاهی با مطالعه چند مقاله، دیدن چند ویدئو یا شنیدن چند سخنرانی، احساس می‌کنند به درکی عمیق از موضوع رسیده‌اند و با قاطعیت درباره آن اظهارنظر می‌کنند. شاید به همین دلیل است که در فضای مجازی افراد کم‌اطلاع را گاه مطمئن‌تر و قاطع‌تر از متخصصان می‌بینیم. متخصص واقعی معمولاً می‌داند که هر مساله‌ای ابعاد و پیچیدگی‌های فراوانی دارد؛ بنابراین با احتیاط بیش‌تری سخن می‌گوید. البته نباید فراموش کرد که اثر دانینگ–کروگر فقط درباره‌ی «دیگران» نیست. تقریباً همه ما در حوزه‌هایی که شناخت کمی از آن‌ها داریم، ممکن است گرفتار این خطا شویم. شاید یکی از نشانه‌های بلوغ فکری این باشد که بتوانیم با آرامش بگوییم: «ممکن است اشتباه کنم؛ بیش‌تر توضیح بده.» این جمله، آغاز راه دانایی‌ست.

..

قابل توجه ساده‌لوحانی که گمان می‌کردند فیفا و داوری آن امام‌زاده است، سخن گفتن از تبانی در بازی‌ها، توهم توطئه است، سخن گفتن از خطای داوری اهانت به مقام مقدس فیفا و اهانت به خدا، پیامبران و ائمه است. (یعنی همان تفکر روزنامه کیهان) **** فیفا اخیراً محرومیت فولارین بالوگان، مهاجم تیم ملی آمریکا ناشی از کارت قرمز او را به حالت تعلیق درآورد. مهاجم آمریکا که مقابل بوسنی با کارت قرمز روبرو شده بود و طبق قانون فیفا باید دیدار با بلژیک را از دست می‌داد ناگهان متوجه می شود بخشوده شده و حکم محرومیتش به مدت یک سال به حالت تعلیق درآمده !! و فیفا با خوش خدمتی به تیم آمریکا اجازه داده از بازیکن محروم از بازی، استفاده کند. بعدا مشخص شد که این تصمیم با فشار فدراسیون فوتبال آمریکا به فیفا اتخاذ شده و فیفا هم به این بازیکن اجازه داد تا بر خلاف مقررات، در دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی مسابقات مقابل بلژیک به میدان برود. دونالد ترامپ هم با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی خود، از فیفا بابت این تصمیم تشکر کرد. *** با این افتضاح فیفا معلوم نیست وضعیت داوری در جام جهانی به کجا می‌رود؟ اولین تاثیر منفی این تبانی فیفا با تیم آمریکا این شد که فدراسیون فوتبال فرانسه نیز درخواست کرده کارت زرد بازیکن تیمش، مایکل اولیسه را نیز به حالت تعلیق درآورد. سایر تیم‌ها هم در ناامنی حاصل از داوری متزلزل به سر می‌برند. *** اگر در همان لحظه اول که تبانی دو تیم اتریش - الجزایر در زمین آشکار شد، جریمه سنگین برای هر دو به اجرا می‌گذاشتند، وضعیت تبانی در جام جهانی به فاجعه امروز نمی‌رسید. فیفا فاسد شده، داوری را به فساد کشانده و خودش به یک داوری اساسی و یک جاروکشی درونی احتیاج دارد. *** چه خوب شد کیپ ورد از بازی‌ها خارج شد و گرنه معلوم نبود خطاهای داوری، فساد فیفا و تبانی‌های پشت پرده چه بر سر او می‌آورد. *** بند ۱۰.۵ مقررات فیفا (جهت اطلاع ساده‌لوحان): دریافت کارت قرمز مستقیم، به‌طور خودکار یک جلسه محرومیت در پی دارد. امکان اعتراض به چنین محرومیتی وجود ندارد. محسن خیمه دوز

قانون هایی که دهان ها را خفه می کنند ، قلم ها را می شکنند ، خود را نابود می کنند . باروخ اسپینوزا

. پایان یک دیکتاتور! 🖌 @papilonn

‏آیا کسی رنج مرا می‌بیند ‏🎨اثر لوکا پونزاتو

. #مجید_بهزاد عکاس طبیعت، در طول ۱۱ سال در شرایط گوناگون جوی بیش از ۱۰۰ ثبت از قله‌ی دماوند داشته که ۸ تا از بهترین ثبت‌هاش رو در این توییت به مناسبت روز ملی دماوند خواهید دید.

. ۱۲۰ شاه ایران در یک قاب تابلو فرش نفیس ۶ متری کرمانی با ۲۲ میلیون گره که سال ۱۳۵۷ بافته شده است این فرش تصاویر ۱۲۰ پادشاه ایران و ۵۵ تن از مشاهیر جهان را در خود جای داده است.

. ادای احترام به ویدا موحد تورج وند 🎨

"عدالت!" اثر: انجل بولیگان

. عکس برنده جایزه نشنال جئوگرافیک تصویری نفس‌گیر از یک نهنگ گوژپشت که زیر نور ماه کامل در حال شکافتن آب است - لحظه‌ای از تقارن کامل بین اقیانوس و آسمان. این عکس برنده جایزه توسط نشنال جئوگرافیک به دلیل زیبایی خارق‌العاده و زمان‌بندی بی‌نظیرش که ظرافت و قدرت طبیعت را در یک قاب به نمایش می‌گذارد، مورد تقدیر قرار گرفت. Mirza Vadood Ul Baig Photography