حــرفــــ دل

تو وقتایی که حالت بده درد و دل میکنی دردت و همه جا جار میزنی به بدترین شکل ممکن میفهمونی چته ، حتا اگه شده زمین و زمان و به فوش میکشی تا خودت و خالی‌کنی اما ، من فقط تو خودم میریزم انقدر چرت و نامفهوم میش که همتون دور میشین ازم... جا اینکه بیاین و بفهمین چه مرگه! @gitmit

بنظرم یکی از بهترین دیالوگایی که شنیدیم اینجا بود که شهاب حسینی گفت : بعضی اتفاقا ، بعضی چیزارو واقعا نمیشه بخشید! روزایی که گذشته معادل عمر آدم بوده مگه میشه اون کسی که روزا رو از آدم گرفته بهمون برگردونه، که ما ببخشیمش؟! و چقدر درسته! همه ی ما تیکه های از وجودمون رو پیش یه سریا جا گذاشتیم و بعد از اون یه شبای به اندازه صد سال طول کشیدن تا خودمونو پیدا کردیم، حالا چجوری میشه انتظار ببخشش داشت؟! @gitmit

گاهی پیش می‌آید که ناگهان به خودت می‌‌آیی و خودت را میان مردابی در حال غرق شدن می‌بینی و می‌دانی که باید برای خودت کاری کنی، به چیزی چنگ بزنی، دست و پایی بزنی یا ساحل امنی پیدا کنی... گاهی پس از مسیری سخت و طولانی در نهایت خستگی به خودت می‌آیی و می‌بینی که تمام مسیر را اشتباه آمده‌ای و دیر یا زود باید با خودت کنار بیایی و برگردی... باید خودم را جمع و جور می‌کردم. باید مقصدها و دلبستگی‌های امن‌تر و عزیزتری می‌یافتم. باید اراده می‌کردم و در کمال آگاهی و شعور، رو بر می‌گرداندم از ادامه و تمام مسیرهای اشتباه را بر می‌گشتم... @gitmit

یه روزی یه سریا رو اونقد واسه خودمون خوب می‌سازیم که حتی خودمونم باورمون نمیشه این‌همه خوبی تو وجودشون باشه. یه شبی اونقد چهره کریهشون رو یهو میکنن تو قلبت که قلبت وایمیسته از این‌همه زشتی و سیاهی. بعد اون شب دیگه حتی اگه خوبای واقعی هم ببینی، قلبت باورشون نمی‌کنه... @gitmit

بايد قيدشونو بزنی. قيد همه آدمایی رو كه برای خوشحال كردنشون هيچ فرصتی را از دست نميدادی،ولی در مقابل ، از كنار تمام غم‌هات با بی تفاوتی محض رد ميشدن... همه آنهايی كه غم هاشونو به دوش ميكشيدی، ولی در آخر برچسب حماقت روی تمامِ محبت‌هات زده ميشد. يك روز بايد قيد محبت های بی حساب و كتابِ خودت و آدم های نالايقِ اطرافت رو بزنی و پشت سرتم نگاه نکنی... @gitmit

یکی از روانشناسها میگفت : اضطراب پس از مدتی شخصیت رو هم دچار تغییر میکنه _تنها جایی نمیری، جمع هراس میشی _همش میخوای درد دل کنی _کلافه و عصبی، حواس پرتی _وابسته میشی _به آدم‌ها حق اشتباه میدی _راحت گریه میفتی _پر حرفی _کارهاتو عقب میندازی _پیش بینی منفی زیاد تک تکش رو حس میکنم @gitmit

مرسی که منو خیلی راحت میذارید کنار چون نیاز بود بهم یادآوری بشه که چقدر از خودم دور شدم و چقدر در حق خودم ظلم کردم با توجه بیش از حد به تو بی توجهی به خودم ، مرسی که خوبی هامو با بدی هاتون جواب دادید چون تازه اندازه و ظرفیت تو و آدم های دیگه دستم اومده. مرسی که بارها قضاوتم کردی منو جدی نگرفتی و به جای حمایت پشتمو بارها و بارها خالی کردی و من مجبور شدم به خودم تکیه کنم و بلند شم‌ و مرسی که با همه نشده ها و نکرده هاتون باعث شدید آدم بهتر و قوی تری بشم و بفهمم چطوری باید با خودم از این به بعد برخورد کنم @gitmit

کاش میشد از یه کاغذ پرینت بگیرم که روش نوشته باشه : من حالم اونقدری که بنظر میرسه خوب نیست لطفا مراقب کاراتون باشید، لطفا هوامو داشته باشید بعد بچسبونم پشت و جلوی لباسم ، روی کوله پشتیم ، پشت صندلیم، اصلا بذارم پروفایل هام و.. هرجا که میرم همه ببینن.... @gitmit

دلیل عمده خیلی از ‎رنجش‌های ما اینه که؛ در خیلی مواقع ما به اندازه شخصیت خودمون کسی را تحویل می‌گیریم، نه اندازه ظرفیت آن شخص...! خیلی از افراد وقتی به آنها احترام گذاشته میشه، بجای اینکه فکر کنن تو خوبی؛ فکر میکنن خودشون تافته جدا بافته‌اند. @gitmit