دین و فلسفه/عظیم محمودآبادی
رفتن به کانال در Telegram
"دین و فلسفه" کانالی است كه به دین و فلسفه و گاهی هم سیاست و تاریخ مي پردازد. ارتباط با ادمین👇 @azimmahmoodabady
نمایش بیشتر526
مشترکین
+124 ساعت
اطلاعاتی وجود ندارد7 روز
-530 روز
در حال بارگیری داده...
کانال‌های مشابه
ابر برچسب‌ها
اشارات ورودی و خروجی
---
---
---
---
---
---
جذب مشترکین
اکتبر '26اکتبر '26
اکتبر '26
+2
در 0 کانال‌ها
سپتامبر '26
+9
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '26
+7
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '26
+7
در 1 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '26
+10
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '26
+6
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '26
+2
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '26
+1
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '26
+8
در 2 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '26
+3
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '25
+7
در 0 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '25
+3
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '25
+11
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '25
+12
در 3 کانال‌ها
Get PRO
اوت '25
+8
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '25
+28
در 3 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '25
+14
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '25
+10
در 1 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '25
+9
در 1 کانال‌ها
Get PRO
مارس '25
+6
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '25
+14
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '25
+16
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '24
+2
در 0 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '24
+26
در 3 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '24
+9
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '24
+12
در 1 کانال‌ها
Get PRO
اوت '24
+9
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '24
+6
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '24
+17
در 1 کانال‌ها
Get PRO
مه '24
+10
در 1 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '24
+12
در 2 کانال‌ها
Get PRO
مارس '24
+10
در 1 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '24
+17
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '24
+19
در 3 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '23
+10
در 2 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '23
+16
در 2 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '23
+23
در 2 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '23
+20
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '23
+15
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '23
+11
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '23
+12
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '23
+5
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '23
+6
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '23
+38
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '23
+10
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '23
+21
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '22
+18
در 0 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '22
+13
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '22
+11
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '22
+9
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '22
+15
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '22
+7
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '22
+13
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '22
+12
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '22
+17
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '22
+18
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '22
+26
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '22
+18
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '21
+13
در 0 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '21
+10
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '21
+10
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '21
+5
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '21
+16
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '21
+10
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '21
+7
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '21
+6
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '21
+14
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '21
+21
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '21
+19
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '21
+16
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '20
+710
در 0 کانال‌ها
| تاریخ | رشد مشترکین | اشارات | کانال‌ها | |
| 05 اکتبر | 0 | |||
| 04 اکتبر | +1 | |||
| 03 اکتبر | 0 | |||
| 02 اکتبر | +1 | |||
| 01 اکتبر | 0 |
پست‌های کانال
آیا واقعا باز هم کسانی هستند که امیدوار باشند می‌توان با این باند تبه‌کار مذاکره کرد و به توافق رسید؟
https://t.me/dinofalsafehh
| 2 | 🔸Cocoon AI Summary:
ادوارد فِسر (Edward Feser) استدلال می‌کند که تمایز بنیادین بین عقل انسان و شبیه‌سازی‌های هوش مصنوعی، یکی از اصول کلیدی هم در فلسفه مسیحی و هم در نقدهای سکولار اندیشمندانی چون سرل (Searle) و پنروز (Penrose) است.
او مدعی است در حالی که واژه «مصنوعی» به‌درستی هوش مصنوعی را به عنوان یک شبیه‌سازی صرف توصیف می‌کند، تلاش ترامپ برای تغییر نام آن به «ابر هوش» (Super Intelligence) از طریق فرمان اجرایی، خلط مبحثی خطرناک میان هوش مصنوعی و هوش واقعی است.
فسر تأکید می‌کند که استفاده از قدرت رسمی دولت برای تحمیل این ترمینولوژی (واژه‌شناسی)، زمینه را برای بروز خطایی فاحش هموار می‌سازد و از دانشگاهیان و حقیقت‌جویان می‌خواهد که این تغییر واژه را رد کنند.
🔹Edward Feser:
تفاوت مطلق و ماهوی میان عقل انسان و شبیه‌سازی‌های صرفی که فناوری هوش مصنوعی ارائه می‌دهد، از دیرباز موضوعی محوری هم در انسان‌شناسی فلسفی مسیحی (که اخیراً در منشور Magnifica Humanitas پاپ لئوی چهاردهم نیز بر آن تأکید شد) و هم در نقدهای فلسفی سکولار مطرح‌شده توسط اندیشمندانی چون جان سرل، هیوبرت دریفوس، راجر پنروز و بسیاری دیگر بوده است.
اگر مشکلی در عبارت «هوش مصنوعی» وجود داشته باشد، مربوط به کلمه «هوش» است، نه «مصنوعی».
در واقع، اطلاق عنوان «مصنوعی» دست‌کم این مزیت را دارد که نشان می‌دهد با یک شبیه‌سازی صرف سر و کار داریم؛ همان‌طور که چمن مصنوعی تنها شبیه‌سازی چمن واقعی است.
در مقابل، عباراتی مانند «ابر هوش» و دیگر واژه‌هایی که ترامپ در اینجا به کار می‌برد، این معنا را القا می‌کنند که فناوری هوش مصنوعی واقعاً از هوشی مشابه هوش ما، اما در سطحی بالاتر برخوردار است.
اگر ترامپ با وجود نداشتن هیچ‌گونه صلاحیت علمی در این زمینه، بر این باور خود اصرار ورزد، چنانچه صرفاً بیان یک نظر شخصی بود، خنده‌دار اما بی‌ضرر می‌بود.
اما اینکه او تلاش می‌کند از قدرت مقام خود برای اعمال فشار بر فعالان و گفتگوهای عمومی این حوزه جهت پذیرش واژگان مورد علاقه‌اش استفاده کند، برانگیزاننده و انزجارآور است.
عادی‌سازی این نحوه گفتار تنها به گسترش خطای فاحشِ خلط هوش مصنوعی با هوش واقعی دامن می‌زند.
هیچ دانشگاهی یا روشنفکر برجسته‌ای که با نقدهای مذکور علیه هوش مصنوعی موافق است، نباید زیر بار این واژه‌سازی مضحک و جدید برود.
مهم‌تر از آن، هیچ فردی که برای حقیقت ارزشی قائل است نباید چنین کند.
🔻ترامپ:
«ابر هوش یا (Super Intelligence)SI، و این نام رسمی آن در ایالات متحده خواهد بود.
من یک فرمان اجرایی بسیار مقتدرانه را امضا خواهم کرد.
با رئیس‌جمهور شی صحبت کردم؛ او عاشق این نام است.
وقتی می‌گویید هوش مصنوعی، این مصنوعی است.
اما این هوشِ مفرط است.
هوشی برتر است.
همچنین هوشی والامقام است.
اما کلمه "ابر" (Super) بهترین و ساده‌ترین کلمه از میان همه آنهاست.»
https://fxtwitter.com/FeserEdward/status/2105115727141404683
🔻GroK:
حق با فِسر (Feser) است و اصل ادعای او کاملاً درست است.
هوش مصنوعی فعلی (حتی مدل‌های پیشرفته) شبیه‌سازی‌های چشمگیری از وظایف شناختی ارائه می‌دهد، اما فاقد درک واقعی یا عقلانیت است؛ همان‌طور که سرل، پنروز، دریفوس و فلسفه کلاسیک استدلال می‌کنند.
ریبرندینگ ترامپ و استفاده از عنوان «ابر هوش» (Super Intelligence) تنها یک برندسازی کلامی و تبلیغاتی است که مرز و تمایز بنیادین میان این دو را از بین نمی‌برد.
https://x.com/grok/status/2105120089401884837
@BetweenDichotomies | 39 |
| 3 |  پیام ویدیو | 9 |
| 4 |  ✍️عظیم محمودآبادی: جریان روشنفکری که امثال ملکیان آن را نمایندگی می‌کردند دهه‌ها تلاش کردند از ایران و فرهنگ آن اسلام زدایی، شیعه زدایی و در یک کلام دین‌زدایی کنند.
حالا که آن پروژه را به ثمر نشسته می‌بینند افتادن به جان ایران و آن باقیمانده هویت ایرانی که مظاهرش در ایران باستان با سرنمونی فردوسی است را کلید زده‌اند.
پروژه‌ای که آن را درست در میانه بزرگترین جنگ تمدنی و موجودیتی ایران آغاز کرده‌اند هرچند بستر آن را از دهه‌ها قبل با حمله به وجوه اسلامی و شیعی فرهنگ و تمدن ایرانی آغاز کرده بودند!
الحق که دشمن ما همینجاست!! | 250 |
| 5 | ✍️عظیم محمودآبادی: جریان روشنفکری که امثال ملکیان آن را نمایندگی می‌کردند دهه‌ها تلاش کردند از ایران و فرهنگ آن اسلام زدایی، شیعه زدایی و در یک کلام دین‌زدایی کنند.
حالا که آن پروژه را به ثمر نشسته می‌بینند افتادن به جان ایران و آن باقیمانده هویت ایرانی که مظاهرش در ایران باستان با سرنمونی فردوسی است را کلید زده‌اند.
پروژه‌ای که آن را درست در میانه بزرگترین جنگ تمدنی و موجودیتی ایران آغاز کرده‌اند هرچند بستر آن را از دهه‌ها قبل با حمله به وجوه اسلامی و شیعی فرهنگ و تمدن ایرانی آغاز کرده بودند!
الحق که دشمن ما همینجاست | 1 |
| 6 |  به خدا قسم، در این سرزمین هیچ‌چیز مظلوم‌تر از «ایران»، «تمدن ایران»، «زبان فارسی» و «فردوسی» نیست.
امروز عده‌ای به نام روشنفکری، به جان تاریخ و تمدن این سرزمین افتاده‌اند. یکی ایران باستان را پلید می‌خواند، دیگری شاهنامه را «غیرانسانی» می‌نامد و آن یکی به کوروش و هخامنشیان می‌تازد.
یکی بناهای تاریخی را هدف می‌گیرد، دیگری سنگ‌قبر شاعران و بزرگان را تخریب می‌کند و دیگری مغول‌پرست شده و در شبکه‌های اجتماعی و دانشگاه‌ها به فردوسی، شاهنامه و زبان فارسی می‌تازد.
👈 در میان تهاجم وحشیانه دشمن زبانشان لال و گوشهایشان کر و چشم‌هایشان کور بود. اسم معلم اخلاق را یدک می‌کشند اما یک کلمه در محکومیت کشتار کودکان و مردم مظلوم کشور نگفتند اما از هیچ تریبونی برای حمله به تاریخ و میراث فرهنگی این سرزمین نمی‌گذرند.
👈 با نام روشنفکری، سطل به دست گرفته و بر چهره تاریخ و فرهنگ این کشور لجن می‌پاشند. اما غافل از این هستند که هر که در تاریخ چنین مسیری رفته در نهایت فقط خود را لجن‌مال کرده است.
👈 بماند که در انتساب این بیت زیبا به فردوسی بزرگ هم شبه‌هایی مطرح است.
@kharmagaas | 1 |
| 7 |  در اینجا عرفان نیز یک کالای لوکس است. عرفان هم مانند هر کالایی بسته‌بندی می‌شود، تبلیغ می‌شود و در نهایت به فروش می‌رسد.
و این یکی از طنزهای تلخ و در عین حال سخیف روزگار ما است. اینکه چیزی را که قرن‌ها برای شکستن «خود» و عبور از «من» ساخته شده بود، به نمایشی مبتذل برای خودنمایی تبدیل کرده‌اند.
عده‌ای شبیه جن‌زده‌ها با کلاه‌ها و لباس‌های عجیب و غریب، در فضایی شبیه «خانه‌های جن‌گیری»، به دور خود می‌چرخند و اداهای عجیب درمی‌آورند.
شاید این را بتوان نمایش پولساز و یکی از شیوه‌های مدرن جیب‌بری نامید. اما میان این نمایش مهوع با آنچه عارفان از «سماع» می‌فهمیدند، فاصله‌ای به اندازه فاصله کره زمین تا خورشید است.
برای عارفان، سماع نه نمایش بود، نه خودنمایی، نه سرگرمی، نه وسیله‌ای برای جذب تماشاگر و فروش بلیت. سماع، شیوه‌ای برای بودن، فهمیدن و حضور یافتن در جهان بود.
آنچه در ترکیه و ایران از سوی برخی سلبریتی‌ها، برگزارکنندگان «کارگاه‌های عرفانی» و «پکیج‌فروشان معنویت» می‌بینیم، بیش از آنکه امتداد سنت عرفانی باشد، تبدیل تصوف و ابتذال و تقلیل مولوی به «صنعتی پولساز» برای جیب‌بری است.
@kharmagaas | 45 |
| 8 |  در تماس تلفنی هوشنگ ابتهاج با شهریار، شهریار می‌گوید که بیا و مرا ببین. ابتهاج موضوع را با چند تن از دوستان نزدیکش در میان می‌گذارد از جمله شفیعی کدکنی، ناصح‌پور و نارونی که می‌گویند مایل هستند ابتهاج را همراهی کنند. خلاصه جمعی با قطار رفتند و روزهای ۱۵ و ۱۶ خراداد ۱۳۶۶ را با شهریار گذراندند. ما عکس‌های زیادی از این دیدار در آرشیومان داشتیم. در کتاب «پیر پرنیان‌اندیش» نیز این سفر توسط خود «سایه» به دقت روایت شده بود. اما در «شب سومین سالگرد درگذشت هوشنگ ابتهاج (سایه)» که در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران با همکاری علی دهباشی (شب‌های بخارا)، یلدا ابتهاج (دختر سایه) و «نشر کارنامه» برگزار شد، فیلمی از آخرین دیدار با شهریار نمایش داده شد که تا پیش از این، از وجود چنین سند تاریخی مهمی تقریبا هیچ کس باخبر نبود. شهریار در ۲۷ شهریور ۱۳۶۷ درگذشت. یاد و خاطره همه رفتگان گرامی باد! | 5 |
| 9 | ➖ نطق رییس جمهور، نه رییس دولت!
عظیم محمودآبادی، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز:
کسانی که در محافل خصوصی – چه در فضای مجازی و چه حقیقی – با نگاه نگارنده این سطور به سفر دکتر پزشکیان به آمریکا آشنا بودند می‌دانند که در زمره موافقان سفر ایشان به نیویورک و حضورشان در اجلاس سالانه سازمان ملل نبودم و مضرات آن را بیش از فوایدش می‌دانستم؛ «وَإِثْمُهُمَا أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا». (بقره، ۲۱۹)
اما وقتی سخنرانی مدبرانه و مقتدرانه ایشان را دیدم دو حس توامان را تجربه کردم؛ هم نگرانی‌ای که از چند روز پیش از این سفر ذهنم را درگیر کرده بود رهایی یافتم و با خیال راحت نفسی کشیدم و هم راستش بیش از اینکه خوشحال شده باشم تعجب کردم. دلیل این تعجب نیز بر می‌گردد به شناختی که از دولت، اطرافیان و برخی از مشاوران ایشان داشتم. هر کلمه‌ای که از زبان ایشان در سازمان ملل صادر می‌شد من در حیرت بیشتری فرو می‌رفتم که چطور از میان آن اتمسفری که در فضای کلی دولت می‌شناسم چنین سخنرانی‌ای بیرون آمده است.
اما بعد از گذشت بیش از ۲۴ ساعت تقریبا جوابم را پیدا کردم. ظاهرا متن دیگری قرار بوده توسط ایشان در سازمان ملل ایراد شود اما رییس‌جمهور با شنیدن سخنان سخیف ترامپ تصمیم به تغییر مواضع و لحن می‌گیرد و به بیان سخنانی دیگر می‌پردازند که به نظر می‌رسد بیش از هر چیز برآمده از ذائقه شخصی ایشان بود تا گروه مشاوران و معاونان و … .
آری دکتر پزشکیان در یکی از حساس‌ترین لحظات مسئولیت خود تصمیم گرفت به جای رییس دولت یا نمایندگی طیف خاصی از ملت، «رییسِ جمهورِ» جمهوری اسلامی ایران باشد.
به گمان نگارنده این سطور، دکتر پزشکیان با این سخنان همزمان توانست اصلی‌ترین شعار انتخاباتی خود را تا حدود زیادی جامه عمل بپوشاند. او با «وفاق»ی که در برابر دشمنان ایران، میان دولت و «خیابان» به نمایش گذاشت توانست حتی زبان برخی از رجال سیاسی در اردوگاه رقیبش را به ستایش از خود باز کند.
پزشکیان برخلاف آن رییس‌جهور اسبق – که با اظهارات گاه و بی‌گاه و بی‌مبنا و مناسبتش در صدد خالی کردن دل مردم و ایجاد ترس و نگرانی برای مردمی است که در میانه بزرگترین جنگ تاریخ ایران قرار دارند – چشم در چشم جهانیان دوخت و با صدایی که در عموم رسانه‌های دنیا طنین انداخت گفت: «برای دفاع از خود، از جنگ نمی‌ترسیم».
شجاعت، از صفات پسندیده‌ای است برای حاکمان که برخی ظاهرا از آن بویی نبرده‌اند و حتی در زمانه‌ای که سال‌ها است مسئولیت‌شان پایان یافته همچنان گویا برای خود رسالتی قائل‌اند که در میان مردم ترس و یاس بیافرینند. اما دکتر پزشکیان با شهامتی قابل ستایش، آن سیره مذموم را برای نمایندگی ملت ایران ندارد و در میان سران کشورهای جهان سخنانی را گفت که سزاوار جایگاهش بود و به قول حکیم طوس: «که از شهریاران دلیری سزد».
https://ensafnews.com/668426/
@ensafnews | 50 |
| 10 | ⚫️⚫️⚫️⚫️⚫️⚫️
بسم الله الرحمن الرحیم
"الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ طَيِّبِينَ ۙيَقُولُونَ سَلَامٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ"
روح مطهر فقیه اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) ومرجع عالیقدر جهان تشیّع، آیت الله العظمی شبیری زنجانی (قدس الله سره الشریف) به لقاء الله پیوست.
عمر بابرکت و زندگی پرافتخار آن مرجع عالیقدر، مشحون از ژرف اندیشی و مجاهدت علمی مستمر و تلاش مخلصانه در حفظ و اعتلای فقاهت اصیل و نشر معارف اسلام و پاسداشت از کیان تشیّع و خیرخواهی و دلسوزی برای مردم بود.
ضمن عرض تسلیت این ضایعه جانگداز به پیشگاه مقدس صاحب الأمر حضرت بقية الله الاعظم، عجل الله تعالی فرجه الشریف،و حوزه های مبارکه علمیه و مردم شریف ایران و علاقه‌مندان مرجعیت در همه نقاط جهان، به اطلاع می‌رساند مراسم تشییع و تدفین پیکر مطهر ایشان، متعاقبا اعلام خواهد گردید.
دفتر آیت الله العظمی شبیری زنجانی (قدس الله سره الشریف)
@zanjani_net | 77 |
| 11 |  دیشب تیم استقلال ایران در بصره عراق به مصاف حریف خود رفت و مورد استقبال و تشویق تماشاگران عراقی قرار گرفت.
تماشاگرانی که با شعارهای شیعی و «یا علی» پیروزی تیم استقلال را جشن گرفتند.
ایران مرکز تشیع جهان است و ده‌ها میلیون شیعه در سراسر جهان عاشقانه ایران را دوست دارند.
👈 آن ایرانی که مردم‌اش مسلمان نبودند و پوششی به نام حجاب نداشتند و با صدای اذان و نوحه بیگانه بودند و از اعراب متنفر بودند، نمی‌دانم کجای جغرافیا واقع شده است ولی هرکجا باشد این نزدیکی‌ها نیست.
آنچه ما از تاریخ ایران با این موقعیت جغرافیایی می‌دانیم این است که همیشه زنانش حجاب داشتند و مردمش هم مسلمانان مقیدی بودند.
👈 برای مثال:
آل بویه یکی از معدود سلسله‌های ایرانی است که پس از ورود اسلام در ایران ماقبل صفوی به حکومت رسیده است. صاحب‌ابن‌عباد وزیر دانشمند این خاندان چنان شیفته فرهنگ عربی بود که می‌گفت به آینه نگاه نمی‌کنم که عجم نبینم.
@khaemagaas | 72 |
| 12 | اتم و شاه
عظیم محمودآبادی، روزنامه‌نگار، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
عظیم محمودآبادی
انرژی هسته‌ای که اکنون به یکی از اصلی‌ترین و بزرگترین پروژه‌های ملی ما تبدیل شده است، عمری بیش از تاسیس نظام جمهوری اسلامی دارد.
حتی روابط حسنه و بدون تنش حکومت پهلوی دوم با غرب نیز موجب آن نشد که شاه به فکر تاسیس سازمانی نیفتد که تنها شمار معدودی از پیشرفته‌ترین کشورهای جهان از داشتن آن برخوردار بودند.
پروژه برخورداری کشوری چون ایران از انرژی هسته‌ای چیزی نیست که برآمده از ایدئولوژی خاصی باشد. لذا کافی است دولتی در راس کار باشد که از مناسبات جهانی سر دربیاورد و تا حدودی آینده آن را پیش‌بینی کند تا بدون درنگ صنعت هسته‌ای را به اصلی‌ترین پروژه خود برای آینده کشور تبدیل کند.
ادامه در👇
https://ensafnews.com/551294/ | 180 |
| 13 | سیاست و منطق استادیومی!
✍️عظیم محمودآبادی:
سیاست یک دانش است که نیاز به درس خواندن، مطالعه کردن و پژوهش دارد. بحث‌های سیاسی مثل کل‌کل کردن‌های استادیومی نیست که یک نفر از اول تا اخر استقلالی یا پرسپولیسی بماند. تحولات منطقه‌ای، جهانی، سیر تاریخی، مطالعات بیشتر و … می‌تواند در گرایش افراد تاثیر داشته باشد.
کلا سیاست مقوله پیچیده‌ای هست و اینکه آدم چندصباحی به جای نشستن پای شو و ترانه‌های شهرام شبپره بشینه اینترنشنال ببینه یا پیج‌های اینستاگرامی را اسکرول کنه دال بر اینکه به فهم سیاسی رسیده نیست. فقط داره خودش را اذیت می‌کند.
https://t.me/dinofalsafehh | 184 |
| 14 |  عظیم محمودآبادی✍️
«اکثریت هرگز نمی‌تواند درست باشد. هرگز! این یکی از آن دروغ‌های اجتماعی است که در گوش کودکان می‌خوانند، در مدارس می‌نشانند و در روزنامه‌ها می‌پراکنند. اما حقیقت این است: اکثریت همیشه در اشتباه است، اقلیتِ تنهاست که حق را می‌شناسد. در هر قدمی
که انسانیت به جلو برداشته، ابتدا یک نفر تنها بوده است؛ آن یک نفر مورد تمسخر و نفرت قرار گرفته، اما سرانجام آیندگان او را پیروز دانسته‌اند.»
(از نمایشنامه «دشمن مردم» اثر هنریک ایبسن)
آری اکثریت نه تنها معیار حقانیت نیست بلکه معیار قرار دادن آن، حتی روش مناسبی برای تامین و تضمین امنیت و منافع جامعه (از جمله همان بخش اکثریت) هم نیست. ارجاع مکرر به «مردم» و اعتبار دادن ناموجه به نظر آنها، خدمت به مردم نیست بلکه خیانتی است توام با خباثت بیشتر!
این همان نکته‌ای است که آبراهامیان بدون لکنت به زبان آورده و البته تحلیل سیاسی امروزین او مستظهر به تاریخ معاصر ما و یکی از حساس‌ترین‌دوره‌های آن است.
آری اگر در سیاست کسانی را دیدید که زیادی «مردم مردم» می‌کنند، به خباثت یا حماقت‌شان شک نکنید!
https://t.me/dinofalsafehh | 165 |
| 15 |  عظیم محمودآبادی✍️
«اکثریت هرگز نمی‌تواند درست باشد. هرگز! این یکی از آن دروغ‌های اجتماعی است که در گوش کودکان می‌خوانند، در مدارس می‌نشانند و در روزنامه‌ها می‌پراکنند. اما حقیقت این است: اکثریت همیشه در اشتباه است، اقلیتِ تنهاست که حق را می‌شناسد. در هر قدمی
که انسانیت به جلو برداشته، ابتدا یک نفر تنها بوده است؛ آن یک نفر مورد تمسخر و نفرت قرار گرفته، اما سرانجام آیندگان او را پیروز دانسته‌اند.»
(از نمایشنامه «دشمن مردم» اثر هنریک ایبسن)
آری اکثریت نه تنها معیار حقانیت نیست بلکه معیار قرار دادن آن، حتی روش مناسبی برای تامین و تضمین امنیت و منافع جامعه (از جمله همان بخش اکثریت) هم نیست. ارجاع مکرر به «مردم» و اعتبار دادن ناموجه به نظر آنها، خدمت به مردم نیست بلکه خیانتی است توام با خباثت بیشتر!
این همان نکته‌ای است که آبراهامیان بدون لکنت به زبان آورده و البته تحلیل سیاسی امروزین او مستظهر به تاریخ معاصر ما و یکی از حساس‌ترین‌دوره‌های آن است.
آری اگر در سیاست کسانی را دیدید که زیادی «مردم مردم» می‌کنند، به شارلاتان بودنشان شک نکنید! | 1 |
| 16 |  تمجید صدام از ایرانی‌ها در سال ۱۹۹۰ : "ایرانی‌ها نه کینه و دشمنی دارند، نه از دشمنان خود لذت می‌برند، و این از ویژگی‌های 'مردم مؤمن' است."
@hafezeh_tarikhy | حافظه تاریخی 🧠 | 62 |
| 17 | لاله مرزبان در آیینه دختر ساطرون
✍️عظیم محمودآبادی
«شاه شاپور ذوالاکتاب به جنگ با ساطرون پادشاه حضر برخاست و دو سال او را در محاصره خود گرفت روزی دختر ساطرون از بالا به پایین نگریست و نگاهش در حالی به شاپور افتاد که جامه‌‌ای از دیبا به تن داشت زرین تاجی هم بر سر داشت که آن را با زبرجد و یاقوت و مروارید آراسته بودند بسیار زیبا بود وقتی چنین دید پنهانی به او پیغام فرستاد به این مضمون که «آیا اگر دروازه حضر را بر تو بگشایم، با من ازدواج میکنی؟».
شاپور در پاسخ گفت: آری.
وقتی شب شد ساطرون مِی خورد و مست شد و سراسر شب مست بود و آنگاه دخترش کلیدهای دروازه حضر را از زیر بالین او برداشت و آن را به‌دست یکی از غلام‌ها‌ی‌اش داد و او نیز دروازه را گشود و شاپور وارد شد و ساطرون را کشت و کشتن مردم حضر را روا شمرد و آنجا را ویران کرد و دختر ساطرون را نیز با خود از آنجا برد و با او ازدواج کرد. آنگاه شبی [آن زن] بر بستر خود خفته بود که بر یک پهلو آرام نمی‌گرفت و در خواب نمی‌رفت. پادشاه فرمان داد، شمعی بیاورند و بسترش را وارسیدند و بر آن برگ آسی (مورد = ریحان) یافتند.
شاپور وقتی داستان را چنین دید به او گفت: آیا همین است که امشب خواب را از چشمانت باز گرفت؟
او در پاسخ گفت: آری.
شاپور پرسید: پدرت با تو چگونه رفتار می‌کرد؟
آن زن گفت بستری از جنس دیبا برای من گسترده بود و لباسهایم را از حریر قرار داده بود و از مغز استخوان خوراکم می‌داد و نوشیدنی‌ام شراب بود.
پادشاه گفت: آیا پاداش پدرت همان بود که با او رفتار کردی؟ اکنون چه بسا اگر من در چنان موقعیتی قرار گیرم هر چه زودتر با من نیز چنین رفتار خواهی کرد. آنگاه دستور داد گیسوانش را به دم اسبی ببندند و پس از آن اسب شروع به دویدن کرد تا این که چنین حالتی به مرگ او انجامید». (سیره ابن‌هشام، ترجمه مسعود انصاری، انتشارات مولی، چاپ اول؛ ۱۳۹۲، ج۱، صص۱۰۶،۱۰۷)
سخن بر سر شرافت نیست که با این جماعت از شرف گفتن همانا به قول شیخ اجل وسمه بر ابروی کور کشیدن است.
اما فارغ از آن، حماقت نیز در آن مراسم کذایی جایزه ستانی و آن اعلامیه سیاسی آبکی خواندن موج می‌زد.
اینکه تصور کنند مفاخر جزایر اپستینی و متحدان‌شان بعد از آنکه زبانم لال خرشان از پل گذشت با این دخترکان پنجه به روی مام کشیده به همان سیاقی رفتار کنند که اکنون می‌کنند وهمی است که قرن‌ها قبل نیز نیای مرامی ایشان (دختر ساطرون پادشاه حیره) به آن مبتلا بود! اما این لاله‌های نامرزبان کجا و توقع عنایتی به تاریخ و مطالعه کجا؟ این جماعت حتی استطاعت عبرت گرفتن از سلف ناصالح خود یعنی امثال نافرخ‌نژادها، ناارجمندها و فهرست بلند بالای دیگرانی که قلم حتی از نوشتن نام ننگین‌شان شرم دارد را هم ندارند. فاعتبروا یا اولی‌الابصار.
https://ensafnews.com/666825/%d9%84%d8%a7%d9%84%d9%87-%d9%85%d8%b1%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d8%a2%db%8c%db%8c%d9%86%d9%87-%d8%af%d8%ae%d8%aa%d8%b1-%d8%b3%d8%a7%d8%b7%d8%b1%d9%88%d9%86/ | 269 |
| 18 | 🔵ایران و نظم امنیتی نوظهور در خاورمیانه
✍️ولی نصر
🔻۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶
ایالات متحده و اسرائیل در فوریه ۲۰۲۶ با هدف بازشکل‌دهی به خاورمیانه وارد جنگ با ایران شدند. با این حال، به نظر می‌رسد این ایران است که از مراحل اولیهٔ جنگ آماده‌تر بیرون آمده تا قدرت بیشتری را در منطقه اعمال کند، و احتمالاً نفوذ ایالات متحده بر آیندهٔ منطقه در حال افول است.
ایالات متحده و اسرائیل انتظار داشتند که حملهٔ آنها جمهوری اسلامی را سرنگون کند، و در غیر این صورت، توانمندی‌های هسته‌ای و نظامی آن را به میزان چشمگیری تضعیف نماید تا ایران دیگر تهدیدی برای اسرائیل و ایالات متحده ایجاد نکند.
با خلع سلاح و تضعیف ایران، این دو متحد می‌توانستند نظم منطقه‌ای جدیدی را در خاورمیانه شکل دهند؛ اسرائیل و عربستان سعودی روابط خود را عادی‌سازی می‌کردند و این امر چارچوبی را برای تعیین تکلیف سرنوشت فلسطینیان و آیندهٔ لبنان و سوریه ایجاد می‌کرد. با پشتیبانی ایالات متحده، اسرائیل سپس می‌توانست به عنوان دژ امنیتی منطقه عمل کند و نفوذ سیاسی و اقتصادی آن بدون مانع در سراسر منطقه گسترش یابد.
این جنگ در عوض، محدودیت‌های قدرت نظامی ایالات متحده و اسرائیل را آشکار ساخت. ایران که انتظار جنگ را داشت، آماده بود. این کشور استراتژی‌ای را به اجرا گذاشت که مانع از دستیابی متخاصمان پیشرفته‌تر و دارای قدرت هسته‌ای‌اش به اهداف جنگی‌شان شد. ایران نه تنها خلع سلاح و تضعیف نشد، بلکه قوی‌تر و حتی پیروزمند به نظر می‌رسید.
این کشور تاکنون از بدترین شرایط جنگ جان سالم به در برده و پیروزی‌های استراتژیک مهمی به دست آورده است. نخستین پیروزی این بود که ایران با نابودی بخش زیادی از زیرساخت‌های نظامی ایالات متحده در سراسر منطقهٔ خلیج فارس، در عمل معماری امنیتی‌ای را که ایالات متحده مدت‌ها بر منطقه گسترانیده بود، از هم گسیخت. ویرانی چند پایگاه ایالات متحده، تردیدهایی را دربارهٔ توانایی ایالات متحده برای دفاع از خلیج فارس و حتی تمایل آن به بازسازی آنچه نابود شده، برانگیخته است.
دوم، ایران تسلط خود را بر تنگهٔ هرمز تثبیت کرد. در مرحلهٔ اولیهٔ جنگ، ایران تنگه را به عنوان یک تاکتیک نظامی مسدود کرد تا ایالات متحده را از تشدید کمپین بمباران خود بازدارد. اما به‌سرعت دریافت که کنترل این آبراه حیاتی فراتر از زمان جنگ نیز کارساز است. این امر نه تنها می‌توانست مانع از تجاوزات آیندهٔ ایالات متحده شود، بلکه می‌توانست ایالات متحده را مجبور کند که جنگ را رها کرده و حتی دربارهٔ لغو تحریم‌ها علیه ایران مذاکره کند—امتیازی که برنامهٔ هسته‌ای ایران تاکنون در دستیابی به آن ناکام مانده بود.
ایالات متحده نه می‌توانست کنترل تنگه را پس بگیرد، نه می‌توانست تنگه را بمباران کند و نه آن را تحریم نماید. به طور خلاصه، ایالات متحده دیگر نمی‌توانست ایران را مانند گذشته مهار کند، بلکه مجبور بود نقش پررنگ‌تر ایران را در منطقه و همچنین در اقتصاد جهانی بپذیرد. برای ایران، این به معنای آن بود که معماری امنیتی چنددهه‌سالهٔ منطقه—که به دوران ریاست‌جمهوری جیمی کارتر و رونالد ریگان بازمی‌گشت و بر پایهٔ مهار ایران بنا شده بود—از بین رفته و دیگر بازنخواهد گشت.
🔹از هم گسیختگی معماری امنیتی ایالات متحده
پاسخ فوری ایران به حملهٔ ایالات متحده و اسرائیل، تلافی علیه پایگاه‌های نظامی ایالات متحده بود که در سراسر خلیج فارس پراکنده بودند. موشک‌ها و پهپادهای شاهد ایران سامانه‌های پدافندی ایالات متحده و کشورهای عربی را هدف قرار داده و خسارات سنگینی به بیش از ۱۲ پایگاه نظامی ایالات متحده وارد کردند. ایران به‌سرعت حملات خود را به پایگاه‌های نظامی کشورهای عربی که یا میزبان تجهیزات نظامی ایالات متحده بودند یا در عملیات‌های آن شرکت داشتند، گسترش داد.
این حملات به‌سرعت فراتر رفت و زیرساخت‌های انرژی را در سراسر خلیج فارس در بر گرفت. شاخص‌ترین مورد، حملهٔ ایران به میدان گازی رأس‌لفان در تلافی حملهٔ اسرائیل به میدان گازی پارس بود، و سپس حمله به تأسیسات نفتی در بندر فجیره امارات متحده عربی و همچنین نفت‌کش‌ها و شناورهای حامل گاز طبیعی متعلق به کشورهای خلیج فارس.
حملات ایران خشم همسایگان عربش را برانگیخت، اما برای حاکمان ایران، ترس و خشم اعراب در کوتاه‌مدت نگران‌کننده نبود و تهران را از حمله به همسایگانش بازنمی‌داشت. کشورهای خلیج فارس نمی‌توانستند ایران را به طور باورپذیری به اقدام تلافی‌جویانه تهدید کنند. آنها نمی‌توانستند چیز زیادی به قدرت آتش ترکیبی ایالات متحده و اسرائیل اضافه کنند، و اگر وارد جنگ می‌شدند، ریسک حملات بزرگ‌تر ایران را به جان می‌خریدند که برای جذب و تحمل آن آماده نبودند.
با این حال، ایران خواهان جنگ با همسایگان خود در خلیج فارس نبود. این کشور در حمله به قلمرو آنها دو هدف استراتژیک را دنبال می‌کرد: نخست، ایران قصد داشت پایگاه‌ها و تجهیزات نظامی ایالات متحده مستقر در خلیج فارس را که برای توانایی جنگ‌افروزی آمریکا حیاتی بودند، نابود کند. حملات ایران هواپیماها و سامانه‌های راداری و همچنین باندهای پرواز و تأسیسات نیروی دریایی را ویران کرد.
این اقدام کارساز شد. برای نمونه، نابودی مقر ناوگان پنجم در بحرین، فشار شدیدی بر ناوگان ایالات متحده وارد کرد که قرار بود—تا ماه سوم جنگ—مسئولیت حفظ محاصرهٔ دریایی ایران را بر عهده داشته باشد. نیروی دریایی ایالات متحده مجبور شد برای تأمین پشتیبانی لوجستیکی کشتی‌های جنگی خود به روش‌های بسیار دشوارتر از حد معمول متوسل شود. به همین ترتیب، از دست رفتن سامانه‌های راداری حیاتی، دامنهٔ اطلاعات میدان نبرد را که هدایت‌کنندهٔ سورتی‌های بمباران ایالات متحده و اسرائیل بر فراز ایران بود، کاهش داد.
تا ماه پنجم جنگ، ایران عملاً پایگاه‌های نظامی ایالات متحده را از خلیج فارس برچیده بود ("پایگاه‌زدایی" کرده بود). حجم ویرانی پایگاه‌ها، همراه با تهدید مداوم پهپادها و موشک‌های ایرانی همزمان با کاهش ذخایر موشک‌های پدافندی ایالات متحده، آمریکا را مجبور کرد که تجهیزات و عملیات خود را به پایگاه‌هایی در اسرائیل، اردن و سوریه منتقل کند. کشورهای خلیج فارس نیز برای کاهش حجم حملات به سرزمین‌های خود—به‌ویژه پس از حملات مداوم ایران به کویت در طول ماه ژوئیه—انتقال این پایگاه‌ها را تشویق کردند.
برای تهران، این موضوع صرفاً یک پیروزی استراتژیک در زمان جنگ نبود، بلکه گامی مهم در دستیابی به هدف دیرینه‌اش یعنی مجبور ساختن ارتش ایالات متحده به ترک منطقهٔ خلیج فارس محسوب می‌شد. در واقع، دو ماه نخست جنگ، تردیدهایی را دربارهٔ پایداری و ارزش آیندهٔ پایگاه‌های ایالات متحده هم برای ارتش آمریکا و هم برای کشورهای میزبان تزریق کرد.
ایالات متحده نمی‌توانست از پایگاه‌های بسیار نزدیک به ایران دفاع کند و از این رو ممکن است دیگر ارزشی در بازسازی آنها نبیند. کشورهای خلیج فارس نیز این پایگاه‌ها را به جای پوشش امنیتی، یک نقطهٔ ضعف و مسئولیت دیدند که خلیج فارس را به روی جنگ، ویرانی اقتصادی و نابودی زیرساخت‌های حیاتی‌اش گشود. ایران این نقطه را در پیام‌رسانی‌های خود تقویت کرد و تأکید نمود که صلح آینده میان ایران و همسایگانش تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که پایگاه‌های ایالات متحده به خلیج فارس بازنگردند.
آیندهٔ حضور نظامی ایالات متحده در خلیج فارس نامشخص است. اما ایران پیروزی استراتژیک مهمی در کاهش دامنهٔ آن و ایجاد تردید نسبت به ارزش آن در چشمان کشورهای عربی خلیج فارس به دست آورده است. واکنش کشورهای خلیج فارس به این موضوع متفاوت خواهد بود و شکاف‌های داخلی آنها نیز در خدمت اهداف ایران است.
🔹تبدیل اتصال و ارتباطات خلیج فارس به نقطهٔ ضعف
دومین هدف استراتژیک ایران از حمله به کشورهای خلیج فارس، اعمال فشار بر اقتصاد جهانی بود. این امر پس از آنکه ایران زیرساخت‌های غیرنظامی در سرا سراسر خلیج فارس را هدف قرار داد و تنگهٔ هرمز را مسدود کرد، حادتر شد. در حالی که ایالات متحده و اسرائیل آسمان ایران را میدان اصلی نبرد می‌دیدند، ایران خلیج فارس را انتخاب کرد. هدف اولیه، مختل کردن حملات به ایران بود، اما هدف قرار دادن خلیج فارس، اقتصاد جهانی را به یک هدف تبدیل کرد. ایالات متحده نتوانست مانع از آن شود که ایران بر بازارهای جهانی انرژی تأثیر بگذارد و زنجیره‌های تأمین جهانی را که به تجارت با خلیج فارس متکی بودند، مختل کند. قیمت نفت و گاز طبیعی و همچنین گازوئیل و سوخت هواپیما به شدت افزایش یافت. این امر بر قیمت بنزین در غرب تأثیر گذاشت و باعث کمبود سوخت در بسیاری از نقاط جهان شد و به جهش تورم و بیکاری انجامید.
علاوه بر این، اختلال در تأمین کالاهای ساخته‌شده و محصولات پتروشیمی—از جمله هلیوم، اوره، آلومینیوم و روغن خوراکی—و همچنین قطع دسترسی به بنادر بزرگ دبی، فعالیت‌های صنعتی را در بخش‌های بزرگی از آسیا مختل کرد و نگرانی‌ها دربارهٔ امنیت غذایی در آفریقا را افزایش داد. طی دهه‌ها، خلیج فارس نه تنها برای تأمین انرژی جهانی، بلکه برای بخش‌های متعدد اقتصاد جهانی به عنوان یک هاب مهم تجارت بین‌الملل حیاتی شده است. کشورهای خلیج فارس مدت‌هاست که اتصال جهانی خود را به عنوان یک دستاورد برجسته و اثباتی بر نوید الگوهای توسعهٔ اقتصادی خود مطرح کرده‌اند. جنگ، منطقهٔ خلیج فارس را به یک نقطهٔ ضعف برای اقتصاد جهانی تبدیل کرد.
🔻به جهت ادامه مطالعه ترجمه فارسی متن کامل نوشته لطفا بر دکمه Instant View و یا لینک زیر فشار دهید.
https://telegra.ph/Iran-and-the-Emerging-Security-Order-in-the-Middle-East-09-15
🔻پیوند به اصل مقاله:
https://www.csis.org/analysis/iran-and-emerging-security-order-middle-east
🔻پیوند در X:
https://x.com/FGhoddoussi/status/2099738506167808185?s=20X:
@BetweenDichotomies | 61 |
| 19 | روحانی در میان دو کارزار
✍️عظیم محمودآبادی:
حسن روحانی برای تصمیم‌گیری در مورد واکنش ایران به حملات امریکا پیشنهاد رفراندوم داد.
در پی آن کارزاری به راه افتاد که متقاضی محاکمه روحانی بود.
پشت آن هم طرفداران روحانی کارزاری به راه انداختند در حمایت از وی. نتایج این دو‌کارزار اما از حیث مقایسه بسیار جالب بود!
کارزار محاکمه حسن روحانی، در حال صعود به رکورد یک میلیون نفر است. این کارزار تا این ساعت بالغ بر ۸۰۰.۰۰۰ امضا جمع کرده است.
در حالی که کارزار حمایت از او ۲۰۰ برابر کوچک‌تر از متقاضیان محاکمه اوست.
به نظر می‌رسد با توجه روند این دو کارزار در روزهای گذشته این اختلاف فاحش‌تر نیز شود.
به نظرم دلیل آن اما به هنر ۸۰۰ هزار نفری‌ها یا بی‌هنری ۴ هزار نفری‌ها نیست! بلکه به ماهیت دعوت آنها بر می‌گردد.
هشتصد هزارنفری‌ها پای نظام در برابر هر تهدیدی چه داخلی و چه خارجی ایستاده‌اند. البته «تهدید» از نظر خودشان وگرنه ممکن است کسانی روحانی و نظراتش را فرصت بدانند اما آن طرف، به هر دلیل روحانی را تهدید تشخیص داده لذا با سوت فراخوان به‌صف شده.
اما آنطرف مساله‌اش پیجیده‌تر است.
در واقع روحانی با اظهار نظرهای‌اش خواسته از آن بخشی از جامعه ایران یارگیری کند که علی‌القاعده هیچ‌گاه به او - که اولا از نظر آنها درون ساختار نظام تعریف می‌شود و ثانیا علاوه بر نام، به کسوت هم روحانی است- نخواهد پیوست.
به گمان من روحانی پروژه دو سر باختی را کلید زده که اگرچه روزی روزگاری جواب می‌داد و رای‌آوری داشت اما جامعه ما در این چند سال بیش از اینها تغییر کرده که با آن روش‌های ۹۲ و ۹۶ بتوان حمایت اجتماعی کسب کرد.
او از یک جهت بازنده است که فاصله‌اش هر روز از بدنه اجتماعی نظام دورتر و دورتر می‌شود. از سوی دیگر هم هیچ بردی نمی‌تواند در گروه‌های اجتماعی‌ای داشته باشد که از نظام عبور کرده‌اند.
در این میان خط میانه جدی هم به نظرم وجود ندارد. چون آنها به یکی از طرفین سرریز شده‌اند و نقش تعیین‌کننده‌ای نخواهند داشت.
https://t.me/dinofalsafehh | 75 |
| 20 |  پیام ویدیو | 10 |
