گروه تنبور نوازان مستور

حد و مرز یعنی ، یاد بگیری مهربانی را با «قربانی شدن» اشتباه نگیری. بعضی آدم‌ها آن‌قدر عادت میکنند همیشه درک کنند، کوتاه بیایند و تحمل کنند، که کم‌کم از خودشان دور می‌شوند؛ درحالی‌که اسمش را می‌گذارند عشق، انسانیت یا وفاداری. اما حقیقت این است اگر رابطه‌ای فقط وقتی دوام دارد که تو مدام خودت را نادیده بگیری، آن رابطه دارد از تو تغذیه می‌کند، نه اینکه با تو رشد کنه... حد و مرز گذاشتن یعنی، بتوانی بدون نفرت، «نه» بگویی.... بدون عذاب وجدان، از آرامشت محافظت کنی.و بفهمی توضیحِ بیش از حد، اغلب نشانه‌ی ترس از نپذیرفته شدن است... آدمِ بالغ می‌فهمد  قرار نیست همه از مرزهایش خوششان بیاید؛ چون بعضیها فقط وقتی راحت‌اند که تو مرزی نداشته باشی... #مستور