"زنی که‌گم کردم "

تو زیبایی فقط کافی ست جایی که متعلق به تو نیست قرار نگیری کنار آنکه تحسینت نمی‌کند باقی نمانی و خودت را بیشتر از همیشه دوست داشته باشی . #عادله_زمانی @adelehz

جدی یلدا نزدیکه؟ من چرا اصلا حس ندارم !

سمیع شاگرد افغان بزرگترین سوپرمارکت محله بود . آرام بود و چشمانی زیبا محجوب به حیا داشت وقتی صاحبکارش که دوستش داشت با او شوخی میکرد لبهای قیطانی اش روی صورتش کشیده می شد . ته ریش سیاهش صورتش را زیبا تر میکرد . صاحبکارش که مرد محترمی بود پولهایش را در حساب بانکی جداگانه ای برایش جمع میکرد و هر چند ماه یکبار میداد دستش تا هرچقدر که می‌خواهد برای خانواده اش در افغانستان بفرستد و هرچقدر که ماند برای خودش لباس و کفش بخرد . سمیع رویاهای بزرگی داشت دوست داشت خلبان شود ،عکسهای مناظر از نگاه خلبانان را از مجله های خلبانی جدا میکرد و به دیوارهای اتاقک کوچکش در انتهای سوپرمارکت که شبها آنجا می‌خوابید می چسباند . گاهی سفارشات مشتریان را به در خانه ها می رساند و روزی یکبار به خانه ی حاجی فتحی از قدیمی های محله سر میزد تا سفارشات را به آنجا برساند . آنجا بود که مه گل را دید . دختر ته تغاری حاجی ،چشم آهوی لپ گل انداخته ،که هرچقدر تلاش میکرد چادر گلی اش را با دندان بگیرد بازهم حجم موهای فر سیاهش روی صورت قشنگش می ریخت و دل سمیع محکم تر به آتش می کشید . هربار سمیع سفارشات را می‌برد ،مه گل دم در می آمد انگار که منتظرباشد .سفارشات را می گرفت لبخند می زد و در را می‌بست. روزی که مه گل چادر را به دندانش نگرفت و گذاشت طره های موهایش دور صورتش بریزد دل سمیع هم ریخت. از فردایش یک گل محمدی هم توی پلاستیک سفارشات می انداخت .. و هنگام گرفتن پول، شعری کوتاه روی کاغذی کوچک از لای دست مه گل توی دستانش می لغزید .. اما ،اما سمیع مسافر کجا و دختر حاجی فتحی کجا .. بلاخره یک روز خبر آمد حاجی دارد دختر ته تغاری اش را عروس می کند . سمیع توی اتاقش اشک ریخت ،صاحبکارش چند روز رهایش کرد تا غصه هایش را بخورد .. روز عروسی مه گل ،سمیع شانه ی صاحبکارش را بوسید پولهایش را گرفت و با کوله بارش به سمت مرز ترکیه رفت . رویای خلبانی و عشق دختر چشم آهوی حاجی را با خودش برد .. سالها گذشت و مه گل بعد از مرگ شوهرش دوباره به خانه ی پدری برگشت . یک روز پستچی نامه ای برایش آورد که از کشوری اروپایی رسیده بود ..در پاکت سه عکس بود و یک نامه ، عکس مردی چشم سیاه در کابین خلبانی عکس دو دختر کوچک و عکس یک کاغذ زرد شده ی با شعری به دست خط خودش در نامه نوشته بود شعرت مرا سالها زنده نگه داشت خلبان شدم ،دخترانم بدنیا امدند دخترانی که تو مادرشان نیستی و این بزرگترین حسرت زندگیم تا ابد باقی ماند. #عادله_زمانی @adelehz

خدمتتون عارضم که لی لی خانوم و بچه های اینستای ما می‌شناسن یه هاپوخانمی تو باغ که پارسال ۶ تا بیبی آورد و امسال هم یکی از صاحبان باغ جمعه دست دوست دخترشو گرفته برده باغ دو کیلو هم پاچین زعفرون زده ی تو پیاز خوابونده برده اونجا کباب کنه . از ماشین اومدن پایین دختره ناناز کنان پلاستیک دستش بوده و هی می‌گفته وای عزیززززم من از این میترسم . لی لی خانم منظورش بوده لی بی خانمم بدو رفته سمتش اینم از ترس پلاستیک مرغها رو پرت کرده سمت پسره! خوب حدستون چیه؟ لی لی خانم طی یک حرکت انتحاری پلاستیک و رو هوا زده و دِ برو که رفتی😂 دو کیلو پاچین و برده و اینا هرچی صداش کردن محل سگم نداده😁 در نهایت دختر و پسره دعوا کنان و درحالی که پسره به دختره می‌گفته خاک برسرت اون و چرا پرت کرده گرسنه باغ و ترک کردن حالا فقط منم که میگم نوش جووون لی لی خانوم و بچه هاش ؟😁

من معشوقِ تو من همسرِ تو من برادر من پدرِ تو، من حتی رفیقِ توام. هر کدام را نخواستی، آن دیگری توام. منی که تنهایت نخواهم گذاشت... 👤#جمال_ثریا @adelehz

رضا پسر شر کوچه ها بود، بعدازظهرهای طولانی تابستان که مجال بازی کردن بچه ها در پیچ و خم های کوچه ها فراهم‌می شد و امکانش بود تا دور از چشم مادرها در آغوش کوچه غلطید.رضا که یک سر و گردن از بقیه ی پسرها بلندتر بود سینه سپر می کرد و با دارو دسته اش کوچه را قرق می کرد . با بچه های کوچه ی بالاتر فوتبال بازی می‌کرد، کاپیتان تیم محله شان بود و همه حرفش را می خریدند همانطور که توپ ها را دریبل می زد ،زیر چشمی حواسش به دخترای محله که گوشه ی کوچه بساط خاله بازی شان بپا بود،هم بود تا کسی اذیت شان نکند. همه چیز خوب بود تا اینکه او آمد . دختر خانه ی روبرویی ،از آن دختر ملوس هایی که مادرش موهای بلند طلایی اش را با دقت شانه میکرد و می بافت . میترا صدایش می کردند. چشمانی عسلی داشت و اولین کسی بود که با قد برافراشتن در برابر رضا رئیس بودنش را زیر سوال برده بود . اولین باری که سر رضا فریاد زده بود کل بچه ها از ترس ساکت شده بودند اما نه میترا ترسیده بود نه رضا آنقدر که بقیه فکر کردند عصبانی شد ‌. بعد از آن رضا بیشتر مراقبش بود .به بازار رفته بود و دهها تیله ی عسلی خریده بود شبیه چشمان میترا ! رضا دیگر فوتبال را کنار گذاشته بود کمی نزدیک بساط خاله بازی دخترها روی خاک با پسرها تیله بازی می‌کرد. کم‌کم میترا بیشتر برویش لبخند می زد و گاهی تیله هایش را از چاله ها جمع می کرد و می آورد.. رضا دیگر پسر شر کوچه نبود . تا روزی که میترا از آن کوچه رفت . مثل همه ی مستاجرها که روزی باید بروند. یک روز رضا به کوچه برگشت و جز تیله هایش دیگر چشمانی عسلی ندید . بعد آن نه تیله بازی کرد نه فوتبال پس از ان رضا برای همیشه دیگر به کوچه برنگشت. فقط سالها بعد یک روز وقتی پسرش یک مشت تیله ی بزرگ عسلی را از انباری بیرون آورد و از او پرسید :بابا این ها چیه؟ پاسخ داد چیزی نیست پسرم،یادگارهای دوستی ست که رفت،خیلی چیزها را با خود برد و این ها را باقی گذاشت . #عادله_زمانی

اگه می شد با خوراکیا ازدواج کرد من الان زن شکلات بودم🥺😏 @adelehz

ما بلاخره یک صبح به یک طلوع دوباره خواهیم رسید ‌.خورشید را در آغوش خواهیم گرفت و برای شبهایی که با گریه خوابمان برده بود غزل خداحافظی خواهیم خواند . یک صبح از صبحهای پر نور خدا یاد خواهیم گرفت که عشق را در سینه بکاریم و نور را بر آن مهمان کنیم ..و چرا آن صبح امروز نباشد .. #عادله_زمانی صبح بخیر ❤️ @adelehz

نارنجی❤️🦊

⭕️روزی که فرزندی داشته باشم: - وقتی درحال گریه بود بهش میگم "اگه دوست داری بیا بغلم" به جای" گریه نکن بچه" - نمیذارم از همون کودکی حس کنه احساساتش مهم نیست‌. میخوام حس ارزشمند بودن داشته باشه ‏ - وقتی درس هنر یا ورزشش خوبه و ریاضیش ضعیف، به جای معلم ریاضی گرفتن براش، معلم هنر و ورزش می گیرم .....🚶🏻‍♂️ +چه استعداد هایی که پر پر شد.... - وقتی با ذوق و‌ شوق اومد گفت "۱۹ شدم" نمی گم چرا "بیست  نشدی؟!" نمی گم ولی اون دوستت ۲۰ شد.... +سمت کمال گرایی پرتش نمی‌کنم - انقدر بهش سخت نمی گیرم و‌کنترلش نمی کنم که ازش یه آدم مضطرب و  وسواسی بسازم که مدام به خودش سخت می گیره و هیچ لذتی از موفقیت هاش نمی بره یا تبدیل به یه آدم لجباز و فراری از کار بشه - اگه اشتباهی کرد بجای ترسوندن و اضطراب دادن بهش با حرف هایی مثل دیگه پدر/مادرت نیستم، دیگه دوست ندارم..." بهش آموزش درست میدم! +چه اضطراب و ترس جدایی هایی که توی روابط الان ریشه‌ش توی همون حرفاست و در آخر؛ - میدونم فرزندم اونی نمیشه که دوست دارم، اونی میشه که خودم هستم پس روی خودم کار می کنم! 💬mohamad.vzs @adelehz

اما اگر بدانی کسی هستی که خدا با تمام بزرگی اش برای آرام کردن قلبت،برای دلداری دادن بتو به شب و روزش قسم می‌خورد ،آیا بازهم می‌گذاری هر بی مقداری دلت را بشکند؟آیا اجازه می‌دهی خوردت کنند ؟ راستی هیچ وقت برای فهمیدن ارزشت دیر نیست . #عادله_زمانی @adelehz