بُت شِناسی

‍ 🚨 روضه‌ای که در «تراث» نیست، چگونه تبدیل به «تاریخ» شد؟! می‌گویند بدن امام جواد(علیه السلام) سه روز روی زمین یا پشت‌بام ماند؛ زیر آفتاب سوزان بود و کبوترها آمدند و بال‌هایشان را سایبان بدن امام کردند! اما سؤال ساده است: این گزارش در کدام منبع معتبر و متقدم شیعه آمده؟ شیخ مفید در «الإرشاد» ــ از منابع مهم و کهن امامیه ــ هنگام گزارش شهادت امام جواد(علیه السلاپ)، چنین داستانی را نقل نمی‌کند؛ گزارش‌های تاریخی موجود، اصل شهادت و دفن امام را در مقابر قریش، کنار جدشان امام موسی کاظم(علیه السلام) بیان می‌کنند. حتی در گزارش‌های تاریخی متأخرتر نیز محور گزارش، شهادت و دفن امام در مقابر قریش است، نه این جزئیات نمایشیِ «سه روز روی پشت‌بام، آفتاب و کبوترها». حالا نکته جالب‌تر: یکی از نمونه‌های قابل‌ردیابیِ این داستان در ادبیات مرثیه‌ای، شعر صامت بروجردی است؛ شعری که داستان کبوترها را با همین جزئیات روایت می‌کند: «پیکر آن کوکب عالم‌فروز بر سر این بام افتاده سه روز این کبوترها کنند از آفتاب سایه بر جسم شریف آن جناب» و بعد همان شعر، ماجرا را با مصائب کربلا پیوند می‌زند. یعنی باید فرق بگذاریم بین: «این مطلب در یک شعر یا روضه متأخر آمده»و«این یک گزارش تاریخی از زندگی امام جواد(علیه السلام) است.» این دو، یکی نیستند! ⚠️ مشکل دقیقاً از جایی شروع می‌شود که ادبیات روضه، جای سند تاریخی می‌نشیند؛ بعد همان مطلب، نسل به نسل نقل می‌شود و چند دهه بعد چنان بیان می‌شود که انگار در «کافی»، «ارشاد» یا منابع اولیه آمده است. اتفاقاً اگر سند نداریم، هیچ چیزی از عظمت امام جواد(علیه السلام) کم نمی‌شود! مظلومیت امام جواد(علیه السلام) آن‌قدر در تاریخ پررنگ است که برای گریاندن مردم نیازی به ساختن جزئیات تاریخی نداریم. 🔴 روضه باید مستند باشد؛ و اگر مستند نیست، حداقل با عنوان «نقل روضه‌ای» و «گزارش متأخر» ارائه شود، نه به‌عنوان تاریخ قطعی. پس سؤال از اهل منبر این نیست که: «چرا این روضه را نمی‌خوانی؟» سؤال این است: «اگر این اتفاق واقعاً تاریخی است، قدیمی‌ترین سند مکتوبش کجاست؟» 📌 امام جواد(علیه السلام) به سند نیاز ندارد؛ ما به صداقت در نقل نیاز داریم. #مطالبه_سند #صراف @BotShenasi

۲ساعت تا پایان همیاری

۴ ساعت تا پایان همیاری

۸ شب پایان همیاری تاکنون مبلغ ۴۷ میلیون تومان جمع آوری شده است. باید سریع دارو از بازار آزاد تهیه شود و چون قیمت دلار نوسان دارد متاسفانه دائم قیمت تغییر می کند. ان شاء الله فردا مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان برای این عزیزان واریز شود.

فردا ۸ شب پایان همیاری تاکنون مبلغ ۴۲ میلیون تومان جمع آوری شده است. باید سریع دارو از بازار آزاد تهیه شود و چون قیمت دلار نوسان دارد متاسفانه دائم قیمت تغییر می کند. ان شاء الله فردا مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان برای این عزیزان واریز شود.

💔 راحله فقط ۸ سال دارد؛ اما با یک بیماری سخت می‌جنگد... راحله، دخترکی ۸ ساله، به سرطان خون مبتلاست و برای ادامه درمان، هر ماه تحت شیمی‌درمانی در بیمارستان طبی کودکان قرار می‌گیرد. خانواده راحله از اقشار کم‌برخوردار شیعه و ساکن روستاهای اطراف سیستان و بلوچستان هستند؛ خانواده‌ای کارگری با درآمدی ناچیز که تمام توانشان را برای درمان فرزندشان گذاشته‌اند، اما هزینه‌های دارو و درمان، دیگر از توانشان خارج شده است. بخشی از داروهای مورد نیاز را باید از بازار آزاد تهیه کنند و خانواده برای تأمین این هزینه‌ها دست یاری به سوی خیرین دراز کرده است. گاهی برای نجات یک زندگی، لازم نیست کار بزرگی انجام دهیم؛ سهم هرکدام از ما، هرچقدر هم کوچک باشد، می‌تواند ادامه درمان یک کودک را ممکن کند. بیایید کمک کنیم راحله، به جای درد و بیمارستان، دوباره لبخند و کودکی را تجربه کند. ❤️ 🙏 هر مبلغی که در توان دارید، می‌تواند قدمی برای ادامه درمان راحله باشد. 6104338715777146 6037998246853963 880170000000116807108009 160120020000009135116013 امین شریفی| ملت و ملی @Khaierin_alaba https://t.me/Khaierin_alaba/2596?single

‍ «با اعتقاد بگو: لعنت بر آن‌که نرخ برای سرت گذاشت!» اینجا دقیقاً همان جایی است که احساسات جای فقه را می‌گیرد! اگر منظورتان این است که شخصی را به‌طور معیّن لعنت کنید، سؤال ساده است: این شخص کیست؟ و از کجا ثابت شده که شرعاً مصداقی است که لعن او جایز است؟ در فقه شیعه، لعن یک مؤمن جایز نیست؛ آیت‌الله سیستانی صریحاً می‌نویسد: «لعن مؤمن، حرام است» و این حکم، بنابر احتیاط واجب، حتی مؤمنی را که مرتکب برخی گناهان شده نیز شامل می‌شود. البته مواردی وجود دارد که خودِ شرع، لعن را درباره عنوان یا شخصی تجویز کرده است؛ مثلاً در استفتای صریحی آمده که لعن شراب‌خوارِ متجاهر، به دلیل لعن او در روایت نبوی، جایز است. پس هر کسی نمی‌تواند با ساختن یک عنوان احساسی، حکم لعن را به یک فرد یا افرادی سرایت بدهد. «آن‌که نرخ برای سرت گذاشت» آیا حکم شرعی برای لعن آن آمده است، یا خیر؟ باید اصل ماجرا و مصداق آن ثابت شود؛ اگر یک شخص معیّن است، باید هویت و شرایط او احراز شود؛ و اگر قرار است حکم شرعیِ لعن درباره او صادر شود، نمی‌توان صرفاً با هیجان منبر گفت: «با اعتقاد بگو!» برادر عزیز! در مکتب اهل‌بیت، اعتقاد بدون دلیل کافی نیست؛ عبادت هم باید مطابق شرع باشد. لعن، دشنام شخصی نیست که هر وقت احساساتمان تحریک شد، برای هر کسی به کار ببریم. اگر دلیلی داری، دلیل بیاور؛ اگر روایت داری، سند بیاور؛ اگر حکم فقهی داری، فتوای فقیه بیاور. چون در تشیع، «با اعتقاد بگو» جای «با دلیل بگو» را نمی‌گیرد! #مطالب_بی_سند @BotShenasi

تاکنون مبلغ ۴۰ میلیون تومان جمع آوری شده است. باید سریع دارو از بازار آزاد تهیه شود و چون قیمت دلار نوسان دارد متاسفانه دائم قیمت تغییر می کند. ان شاء الله فردا مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان برای این عزیزان واریز شود.

تاکنون مبلغ ۳۵ میلیون تومان جمع آوری شده است

‍ 🔥 وقتی «کتب خطی» جای سند را می‌گیرد! یک منبری ناشناس مدعی شده: ««آیت‌الله وحید خراسانی فرمودند: من در کتب خطی دیدم که روز قیامت خاک قدم زوار حضرت معصومه(سلام الله علیها) را می‌گیرند و در عرش می‌تکانند تا عرش من زینت پیدا کند!»» اما سؤال ساده است: کدام کتاب خطی؟ کدام نسخه؟ کدام مؤلف؟ کدام صفحه؟ کدام عبارت عربی؟ در تراث مشهور و قابل دسترس شیعه، آنچه درباره فضیلت زیارت حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) داریم، بسیار روشن و در عین حال بسیار باشکوه است: امام رضا(علیه السلام): «مَنْ زَارَهَا فَلَهُ الْجَنَّةُ» هر کس او را زیارت کند، بهشت برای اوست. در نقل دیگری: «مَنْ زَارَهَا عَارِفاً بِحَقِّهَا فَلَهُ الْجَنَّةُ» و امام جواد(علیه السلام) نیز: «مَنْ زَارَ قَبْرَ عَمَّتِي بِقُمَّ فَلَهُ الْجَنَّةُ.» این روایات در آثاری مانند ثواب الأعمال، عیون أخبار الرضا و کامل الزیارات آمده و شیخ حر عاملی نیز آنها را در وسائل الشیعة نقل کرده است. حتی زیارت مأثور حضرت معصومه(سلام الله علیها) نیز در تراث حدیثی شیعه نقل شده است؛ یعنی برای بیان مقام این بانوی عظیم‌الشأن، ما با یک میراث روایی واقعی و قابل بررسی روبه‌رو هستیم. اما این جمله: «خاک قدم زوار را در عرش می‌تکانند تا عرش زینت پیدا کند» کجای همین منابع است؟ اگر کسی مدعی است در «کتب خطی» دیده، نام کتاب، مؤلف، نسخه، صفحه و متن عربی را ارائه کند. در یک کتاب خطی دیدم» روش اثبات حدیث نیست! اتفاقاً انتساب چنین مطالبی به آیت‌الله وحید خراسانی، بدون ارائه منبع، حساسیت بیشتری می‌طلبد؛ چون از ایشان سخنان و نوشته‌هایی وجود دارد که بر محور معرفت از مسیر وحی و اهل‌بیت(علیهم السلام) و استناد به آیات و روایات شکل گرفته است. پس دفاع از حضرت معصومه(سلام الله علیها) با افسانه‌سازی چه نیازی دارد؟ مگر امام رضا(علیه السلام) نفرموده: «مَنْ زَارَهَا فَلَهُ الْجَنَّةُ»؟ همین یک جمله برای بیان عظمت آن حضرت کافی است. مقام حضرت معصومه(سلام الله علیها) آن‌قدر بلند است که احتیاجی به حدیث‌سازی ندارد؛ و مقام آیت‌الله وحید خراسانی نیز آن‌قدر علمی است که نباید هر نقل منبریِ بی‌نام‌ونشانی به ایشان نسبت داده شود. چون ایشان بارها فرمودند: مطالبی که در سایت ما نیست،کذب است. 📌 قاعده روشن است: ادعا ← منبع منبع ← نسخه نسخه ← سند سند ← بررسی وگرنه «من در یک کتاب خطی دیدم» فقط یک ادعاست، نه یک مستند حدیثی. بت شناسی| از مرجعیت برای بافندگی های خود مایه نگذارید. #مطالبه_سند @BotShenasi

💔 راحله فقط ۸ سال دارد؛ اما با یک بیماری سخت می‌جنگد... راحله، دخترکی ۸ ساله، به سرطان خون مبتلاست و برای ادامه درمان، هر ماه تحت شیمی‌درمانی در بیمارستان طبی کودکان قرار می‌گیرد. خانواده راحله از اقشار کم‌برخوردار شیعه و ساکن روستاهای اطراف سیستان و بلوچستان هستند؛ خانواده‌ای کارگری با درآمدی ناچیز که تمام توانشان را برای درمان فرزندشان گذاشته‌اند، اما هزینه‌های دارو و درمان، دیگر از توانشان خارج شده است. بخشی از داروهای مورد نیاز را باید از بازار آزاد تهیه کنند و خانواده برای تأمین این هزینه‌ها دست یاری به سوی خیرین دراز کرده است. گاهی برای نجات یک زندگی، لازم نیست کار بزرگی انجام دهیم؛ سهم هرکدام از ما، هرچقدر هم کوچک باشد، می‌تواند ادامه درمان یک کودک را ممکن کند. بیایید کمک کنیم راحله، به جای درد و بیمارستان، دوباره لبخند و کودکی را تجربه کند. ❤️ 🙏 هر مبلغی که در توان دارید، می‌تواند قدمی برای ادامه درمان راحله باشد. 6104338715777146 6037998246853963 880170000000116807108009 160120020000009135116013 امین شریفی| ملت و ملی @Khaierin_alaba https://t.me/Khaierin_alaba/2596?single

‍ 🔥 جمیله خانم، ۵۰۰۰ زائر، ۲۰۰ شمشیرزن و سه روز روزه؟! یک روایت عجیب در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود: می‌گویند «جمیله رقاصه» از مدینه برای حج حرکت کرد؛ ۵ هزار نفر به خاطر او راه افتادند، مردم برای سلامت برگشتنش نذر کردند، ۲۰۰ شمشیرزن برای حفاظت از او فرستادند، وقتی برگشت مردم سه روز روزه گرفتند، از پشت‌بام‌ها گل ریختند و گوسفند و شتر قربانی کردند! اما یک سؤال ساده: منبع این جزئیات کجاست؟! اصل ماجرا در الأغانی ابوالفرج اصفهانی، ج۸، ص۲۹۴ به بعد آمده؛ اما درست در ابتدای همین گزارش، اصفهانی درباره کل این خبر می‌گوید:

«وَأَحْسَبُ الْخَبَرَ كُلَّهُ مَصْنُوعًا»

یعنی: «گمان می‌کنم تمام این خبر ساختگی است.» جالب‌تر اینکه متن الأغانی اصلاً از ۵۰۰۰ نفر سخن نمی‌گوید. آنچه در گزارش آمده این است که گروهی از خوانندگان و نوازندگان با جمیله همراه شدند؛ یک نقل، حدود ۳۰ مردِ خواننده را ذکر می‌کند و نقل دیگری از حدود ۵۰ قَیْنه سخن می‌گوید. مردم مکه نیز هنگام ورود کاروان را دیدند و پس از بازگشت جمیله، در مدینه مجالس موسیقی برگزار شد. حتی «سه روز» که در نقل‌های امروزی به شکل «سه روز روزه گرفتن مردم» بیان می‌شود، در متن الأغانی چیز دیگری است: سه روز مجلس موسیقی برگزار شد! در روز سوم نیز از پنجاه ساز سخن گفته شده است. پس در متن منبع، خبری از: ❌ ۵۰۰۰ نفر زائر ❌ ۲۰۰ شمشیرزن برای حفاظت ❌ نذر عمومی برای سلامت جمیله ❌ سه روز روزه گرفتن مردم ❌ گل‌ریختن از پشت‌بام‌ها ❌ قربانی کردن گوسفند و شتر برای بازگشت او وجود ندارد. بلکه حتی اصل روایت نیز از نگاه خودِ ابوالفرج اصفهانی محل تردید جدی است. بنابراین اگر کسی این داستان را با آب‌وتاب تعریف می‌کند و بعد نتیجه می‌گیرد: «ببینید مردم مدینه در آن زمان چقدر از دین فاصله گرفته بودند!» باید قبل از نتیجه‌گیری، یک سؤال از او پرسید: اگر خودِ منبع اصلی می‌گوید «این خبر را ساختگی می‌دانم»، چرا بخش‌های ساختگی و اغراق‌آمیز بعدی را به عنوان تاریخ قطعی به مردم می‌فروشید؟! ⚠️ نقد انحرافات، با جعل یا بزرگ‌نمایی تاریخی، خودش تبدیل به انحراف از حقیقت می‌شود. تاریخ را باید با سند نقد کرد؛ نه با داستانی که هر نسل چند عدد و چند شاخ‌وبرگ به آن اضافه کرده است. #یک_دقیقه_تا_حقیقت #شجاعی @BotShenasi

‍ 🔥 امیرالمومنین علیه السلام تب کرد چون قنبر سیلی خورد؟ حارث از قبر می‌ترسید؟! وقتی داستان منبری جای سند حدیث را می‌گیرد! دو داستان در این کلیپ کنار هم گذاشته می‌شود: اول؛ می‌گویند قنبر سیلی خورد، امیرالمؤمنین علیه‌السلام آن‌قدر متأثر شد که تب کرد! اما وقتی دنبال مأخذ می‌گردیم، داستانی که با این جزئیات پیدا می‌شود در یک وبلاگ نقل شده است؛ در آن داستان قنبر به محبت امیرالمومنین علیه السلام اعتراف می‌کند، فردی به او سیلی می‌زند و سپس سلمان ماجرا را برای حضرت نقل می‌کند. اما در این منبع، هیچ سند حدیثی و ارجاع به کتاب حدیثی معتبر برای اصل ماجرا ارائه نشده است. حتی در جست‌وجوی منابع، آنچه درباره قنبر به‌طور مستندتر پیدا می‌شود، روایات و گزارش‌های دیگری است؛ نه این داستان با ادعای «تب کردن امیرالمؤمنین». پس سؤال بسیار ساده است: این «تب کردن» دقیقاً در کدام کتاب حدیثی است؟جلد چند؟ صفحه چند؟ سندش چیست؟ راویانش چه کسانی‌اند؟ اگر منبعی وجود دارد، ارائه کنید؛ اگر ندارد، چرا یک داستان بی‌سند با قطعیت به امیرالمؤمنین علیه السلام نسبت داده می‌شود؟ اما قسمت دوم، حتی روشن‌تر است! «حارث همدانی از شب اول قبر می‌ترسید؛ امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: فمن یمت یرنی؛ و حارث بعد از آن آرزوی مرگ کرد!» این بار اصل روایت را داریم؛ اما اتفاقاً وقتی اصل آن را می‌خوانیم، می‌بینیم داستان آن چیزی نیست که در کلیپ گفته می‌شود. در «الأمالی» شیخ مفید، حارث بیمار است و نزد امیرالمؤمنین علیه السلام می‌آید. حضرت به او می‌فرماید: > «وَأُبَشِّرُكَ يَا حَارِثُ لَتَعْرِفَنِّي عِنْدَ الْمَمَاتِ وَعِنْدَ الصِّرَاطِ وَعِنْدَ الْحَوْضِ وَعِنْدَ الْمُقَاسَمَةِ» «تو را بشارت می‌دهم که مرا هنگام مرگ، صراط، حوض و هنگام مقاسمه خواهی شناخت.» وقتی حارث درباره «مقاسمه» سؤال می‌کند، حضرت آن را مقاسمه آتش توضیح می‌دهد؛ یعنی ولایت و دشمنی در قیامت. سپس می‌فرماید: > «أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكَ مَا اكْتَسَبْتَ» و این جمله را سه بار تکرار می‌کند. نتیجه؟حارث برخاست و گفت: «مَا أَبَالِي بَعْدَهَا مَتَى لَقِيَ الْمَوْتُ أَوْ لَقِيَنِي» «پس از این دیگر باکی ندارم که چه زمانی مرگ مرا ملاقات کند یا من مرگ را ملاقات کنم.» دقت کنید!این با این ادعا که: ❌ حارث از «شب اول قبر» می‌ترسید ❌ حضرت برای رفع ترس او از قبر چنین فرمود ❌ حارث به‌خاطر همین، آرزوی مردن کرد زمین تا آسمان فرق دارد. در متن روایت اصلاً عبارت «شب اول قبر» وجود ندارد. و اینجا یک تحریف مهم دیگر! عبارت مشهور: «يَا حَارَ هَمْدَانَ مَنْ يَمُتْ يَرَنِي» در متن نثر این روایت نیست. بعد از پایان روایت، راوی می‌گوید: > «وَأَنْشَدَنِي أَبُو هَاشِمٍ السَّيِّدُ الْحِمْيَرِي...» و سپس اشعار سید حِمیری را نقل می‌کند که با همین مضمون آغاز می‌شود: > يَا حَارَ هَمْدَانَ مَنْ يَمُتْ يَرَنِي یعنی این عبارت در این نقل، در قالب شعر سید حمیری آمده است، نه اینکه بتوان آن را بدون توضیح، عین عبارت حدیثی امیرالمؤمنین معرفی کرد. 🔥 پس دو داستان را کنار هم بگذارید: قنبر: یک داستان با جزئیات احساسی درباره سیلی و تب کردن حضرت، اما بدون مأخذ حدیثی روشن. حارث: یک روایت دارای مأخذ، اما با تفسیری که در متن اصلی وجود ندارد؛ یعنی اضافه کردن «ترس از شب اول قبر» و تبدیل شعر سید حمیری به سخن مستقیم امام. این یعنی مشکل فقط سند نیست؛ گاهی مشکل، نحوه خواندن متن است. حدیث را نمی‌شود با مداحی تفسیر کرد! اگر روایت می‌گوید:«حارث بیمار بود» نگوییم:«از شب اول قبر می‌ترسید.» اگر روایت می‌گوید:«دیگر از آمدن مرگ باکی ندارم»نگوییم:«آرزوی مردن کرد.» اگر روایت بعد از متن اصلی، شعر سید حمیری را نقل می‌کند، نگوییم: «امیرالمؤمنین فرمود: من یمت یرنی» و اگر برای داستان قنبر سند نداریم، احساساتی بودن داستان جای سند را پر نمی‌کند. 🔴 امیرالمؤمنین علیه السلام برای اثبات عظمتش به داستان‌سازی احتیاج ندارد! اتفاقاً وقتی متن واقعی را بخوانیم، خودش آن‌قدر بلند و پرمعناست که نیازی به افزودن «تب کردن»، «ترس از قبر» و داستان‌های بی‌سند ندارد. محبت امیرالمومنین یعنی دفاع از حضرت و دفاع از امیرالمومنین علیه السلام یعنی حتی اجازه ندهیم داستانِ بی‌سند به نام امیرالمومنین علیه السلام منتشر شود. هر کس داستانی به نام امیرالمؤمنین علیه السلام نقل می‌کند، یک سؤال ساده را پاسخ بدهد:«منبع دقیقش کجاست؟» بت‌شناسی | روایت را با سند بسنجیم، نه با اشک و هیجان. #یک_دقیقه_تا_حقیقت #شجاعی @BotShenasi

‍ 🔥 هم‌پیمان سیاسی ≠ هم‌عقیده مذهبی! متأسفانه عده‌ای چنان سیاست را با عقیده خلط کرده‌اند که گویا هرکس در یک جبهه سیاسی با ما قرار گرفت، ناگهان تبدیل به «مقدسات» شده است! حوثی‌ها اگر امروز در یک جبهه سیاسی با جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند، این به‌هیچ‌وجه به معنای یکی‌بودن عقاید آنان با مکتب امامیه نیست. اختلاف اعتقادی، جدی و بنیادی است؛ از مسئله امامت و پذیرش امامت ائمه دوازده‌گانه گرفته تا مسئله برائت از دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام. در روایات، انکار امامت هر یک از ائمه علیهم‌السلام، انکار اصل ولایت و خروج از مسیر حق شمرده شده است. امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «مَن أنکر واحداً من الأئمة فقد أنکرنا»؛ هرکس یکی از امامان را انکار کند، ما را انکار کرده است. پس نمی‌توان با چند شعار سیاسی و چند موضع مشترک، اختلافی به این عمق را بزک کرد و نامش را «وحدت اعتقادی» گذاشت. همان‌طور که رابطه سیاسی و اقتصادی با چین یا روسیه به معنای پذیرش عقاید آنان نیست، حمایت سیاسی از یک جریان نیز نباید به معنای تأیید مبانی اعتقادی آن جریان تلقی شود. 📌 دین فقط سیاست نیست؛ دین، عقیده هم دارد. و در مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام، اصول اعتقادی را نمی‌توان قربانی ملاحظات سیاسی کرد. پس اگر کسی به استناد یک اتحاد سیاسی، برای اثبات عقاید یک جریان، سخنانی صد من یک غاز ردیف کند که با مبانی و روایات امامیه سازگار نیست، باید میان این دو تفکیک کند؛ وگرنه این دیگر تحلیل نیست، تحریف عقیده برای توجیه سیاست است: ائتلاف سیاسی ≠ اتحاد اعتقادی اینکه امروز در یک میدان، هم‌جهت باشیم، هرگز به این معنا نیست که باید اختلافات اعتقادی را پاک کنیم یا انکار امامت ائمه علیهم‌السلام را با چند مصلحت سیاسی تطهیر نماییم. سیاست می‌تواند هم‌سنگری موقت بسازد، اما هرگز نمی‌تواند باطل را حق، و انکار امام را ایمان جلوه دهد! #مقصره @BotShenasi

وَاِيابُ الْخَلْقِ اِلَيْكُمْ، وَحِسابُهُمْ عَلَيْكُمْ روح مطهر فقیه اهل بیت علیهم السلام حضرت آیت الله سید موسی شبیری زنجانی (رضوان الله تعالی علیه) به ملکوت اعلی پیوست. از خداوند سبحان مسئلت داریم روح پاک آن فقیه فقید را با اجداد طاهرینش محشور بفرماید. این ضایعه بزرگ را به محضر امام عصر روحی فداه تسلیت عرض می نماییم. غفرالله لنا و له

‍ ‍ 🔥 وقتی «عالم سوء» را جای «همه علما» می‌گذارند! برای طعن بر فقهای شیعه به روایت امام حسن عسکری علیه‌السلام استناد می‌کند؛ اما مشکل اینجاست که خود روایت، پیشاپیش این تعمیم را باطل کرده است! امام صادق علیه‌السلام در همین روایت می‌فرماید: > «فَأَمَّا مَنْ كَانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ صَائِنًا لِنَفْسِهِ، حَافِظًا لِدِينِهِ، مُخَالِفًا لِهَوَاهُ، مُطِيعًا لِأَمْرِ مَوْلَاهُ، فَلِلْعَوَامِّ أَنْ يُقَلِّدُوهُ» فقیهی که خودنگهدار، حافظ دین، مخالف هوای نفس و مطیع فرمان مولایش باشد، عوام می‌توانند از او تقلید کنند. و صریح‌تر از آن: > «وَذَلِكَ لَا يَكُونُ إِلَّا بَعْضَ فُقَهَاءِ الشِّيعَةِ لَا جَمِيعَهُمْ» یعنی:«این فقط درباره برخی از فقهای شیعه است، نه همه آنان.» حالا چند سطر بعد، همان روایت درباره گروه دیگری می‌گوید: > «وَهُمْ أَضَرُّ عَلَى ضُعَفَاءِ شِيعَتِنَا مِنْ جَيْشِ يَزِيدَ...» اما چه کسانی؟خود روایت پاسخ می‌دهد: > «وَهَؤُلَاءِ عُلَمَاءُ السُّوءِ النَّاصِبُونَ...» یعنی «عالمان سوءِ ناصبی»؛ کسانی که دروغ را به سخنان اهل‌بیت می‌آمیزند و در دل شیعیان شک و شبهه ایجاد می‌کنند. پس اگر کسی «عالم سوء» را مساوی «همه فقها» بگیرد، با یک مشکل ساده روبه‌روست: امام خودش فرموده: «بعض فقهاء الشیعة لا جمیعهم»! این دیگر بحثِ اخباری و اصولی نیست؛ بحثِ خواندن کامل متن است. اگر کسی می‌خواهد با مبنای اخباری، اجتهاد یا تقلید را نقد کند، باید ادله همان مدعا را مستقلاً بررسی کند؛ نه اینکه یک روایت درباره «علمای سوء» را بردارد و با حذف قیدهای صریح آن، علیه تمام فقهای شیعه استفاده کند. 📚 الاحتجاج، طبرسی، ج۲، ص۴۵۶–۴۵۷ در این چاپ؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، باب ۱۰ از ابواب صفات القاضی، ح۲۰. یک جمله برای پایان پست: 🔴 روایت، عالم سوء را می‌کوبد؛ اما کسی که از آن، همه علما را نتیجه می‌گیرد، دیگر در حال نقل سخن امام نیست؛ در حال تحمیل پیش‌فرض خودش بر سخن امام است. قال أبو الحسن الرضا عليه السلام: «مَنْ عَادَى شِيعَتَنَا فَقَدْ عَادَانَا، وَمَنْ وَالَاهُمْ فَقَدْ وَالَانَا، لِأَنَّهُمْ مِنَّا خُلِقُوا مِنْ طِينَتِنَا، مَنْ أَحَبَّهُمْ فَهُوَ مِنَّا، وَمَنْ أَبْغَضَهُمْ فَلَيْسَ مِنَّا… وَمَنْ رَدَّ عَلَيْهِمْ فَقَدْ رَدَّ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ طَعَنَ عَلَيْهِمْ فَقَدْ طَعَنَ عَلَى اللَّهِ، لِأَنَّهُمْ عِبَادُ اللَّهِ حَقًّا، وَأَوْلِيَاؤُهُ صِدْقًا.» «هر کس با شیعیان ما دشمنی کند، با ما دشمنی کرده؛ و هر کس آنان را دوست بدارد، ما را دوست داشته است؛ زیرا آنان از ما و از طینت ما آفریده شده‌اند. هر کس آنان را دوست بدارد از ماست و هر کس آنان را دشمن بدارد از ما نیست... هر کس آنان را رد کند، خدا را رد کرده و هر کس بر آنان طعن بزند، بر خدا طعن زده است؛ زیرا آنان حقیقتاً بندگان خدا و به‌راستی اولیای او هستند.» 📚«صفات الشیعة» شیخ صدوق، ص ۳، ح ۵ آمده و حرّ عاملی نیز آن را در وسائل الشیعة، ج ۱۶، ص ۱۷۹، ح ۲۱۲۹۰ نقل کرده است. بت شناسی| باید با دروغگویان و اختلاف افکنان میان شیعیان برخورد کرد.‌ #دروغگویان @BotShenasi

۲ ساعت تا پایان همیاری

مبلغ جمع آوری شده: ۴۲ میلیون تومان ساعت ۱۰ شب پایان همیاری این مادر اگر عمل نکند با توجه به اینکه دو سال هم تعویق افتاده احتمال داره فلج بشن که احتمال بالایی است.

مبلغ جمع آوری شده: ۳۸ میلیون تومان ساعت ۱۰ شب پایان همیاری این مادر اگر عمل نکند با توجه به اینکه دو سال هم تعویق افتاده احتمال داره فلج بشن که احتمال بالایی است.

‍ 🔥 «یک داستان ساختگی؛ برای امیرالمومنین علیه السلام کافی نیست!» این ادعا که امیرالمؤمنین علیه السلام بیت‌المالِ باقی‌مانده را میان بدهکاران، جوانانِ در آستانه ازدواج و دیگر نیازمندان تقسیم می‌کرد، با این شکل، مستند به منابع حکومت علوی نیست. مأخذ تاریخیِ قابل ردیابیِ این داستان، الأموال ابوعبید است؛ اما متن آن صراحتاً درباره عمر بن عبدالعزیز است: > «كَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ إِلَى عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ...» و حتی همان گزارش نیز از نظر سندی بی‌اشکال نیست و نسخه مشهور فضای مجازی، مطالبی مانند «گندم بر کوه‌ها» را به آن افزوده است. اما نکته مهم‌تر اینجاست: شخصیت امیرالمؤمنین علیه السلام با این منطق که «مالی اضافه آمده، پس ببینیم چگونه خرجش کنیم» شناخته نمی‌شود؛ بلکه بیت‌المال را حق مردم و امانت الهی می‌دانست. فرمود: > «فَكَيْفَ وَإِنَّمَا الْمَالُ مَالُ اللَّهِ» «چگونه [آن را به دلخواه تقسیم کنم]، در حالی که مال، مال خداست؟» 📚 نهج‌البلاغه، خطبه ۱۲۶ و در عهدنامه مالک اشتر درباره محرومان دستور می‌دهد: > «وَاجْعَلْ لَهُمْ قِسْماً مِنْ بَيْتِ مَالِكَ» «برای آنان سهمی از بیت‌المال قرار بده.» 📚 نهج‌البلاغه، نامه ۵۳ پس برای اثبات عدالت اقتصادی امیرالمومنین علیه السلام نیازی به قرض گرفتن داستان دیگران نیست. امیرالمومنین علیه السلام آن‌قدر سند برای عدالت دارد که نیازی به داستان‌سازی ندارد. بت‌شناسی | ادعا را با منبع بسنجیم، نه با جذابیت داستان. #حکومت_علوی @BotShenasi