Light Workers🔆

دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند یا وجود و عدمش را غم بیهوده خورند نظر آنان که نکردند در این مشتی خاک الحق انصاف توان داد که صاحبنظرند عارفان هر چه ثباتی و بقایی نکند گر همه ملک جهان است به هیچش نخرند تا تطاول نپسندی و تکبر نکنی که خدا را چو تو در ملک بسی جانورند این سراییست که البته خلل خواهد کرد خنک آن قوم که در بند سرای دگرند دوستی با که شنیدی که به سر برد جهان حق عیان است ولی طایفه‌ای بی‌بصرند ای که بر پشت زمینی همه وقت آن تو نیست دیگران در شکم مادر و پشت پدرند گوسفندی برد این گرگ معود هر روز گوسفندان دگر خیره در او می‌نگرند آن که پای از سر نخوت ننهادی بر خاک عاقبت خاک شد و خلق بدو می‌گذرند کاشکی قیمت انفاس بدانندی خلق تا دمی چند که مانده‌ست غنیمت شمرند گل بی خار میسر نشود در بستان گل بی خار جهان مردم نیکوسیرند سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز مرده آن است که نامش به نکویی نبرند #سعدی @lightworkers

معنی مردن ز طوطی بُد نیاز در نیاز و فقر خود را مرده ساز... تا دم عیسی ترا زنده کند همچو خویشت خوب و فرخنده کند... #مولانای_جان @lightworkers

چو دانه‌ای که بمیرد هزار خوشه شود شدم به فضل خدا صد هزار، چون مُردم.... #مولانای_جان @lightworkers

خیلی به چیزی وابسته‌ نباش.... فرض‌کن آن‌چه در اختیار داری چیزی است که جهان به‌طور موقت به تو داده است و می‌تواند در یک چشم برهم‌زدن آن را یا حتى بیشتر از آن را از تو پس‌ بگیرد.... #رولف_دوبلی @lightworkers

ما را با آن‌ کسی که اتصال باشد، دم‌ به‌ دم با وی در سخنیم. در خموشی و غیبت و در حضور، بلکه در جنگ هم، به‌ هم آمیخته‌ایم. اگرچه مشت بر هم‌دیگر می‌زنیم، با وی در سخنیم و یگانه‌ایم و متصلیم.... #فیه‌_ما‌_فیه @lightworkers

برای ساختن فرزندان، باید نخست خویش را بسازی، در غیر این صورت ، فرزندان را برای نیازهای حیوانی ، فرار از تنهایی یا پرکردن چاله‌های وجودت پدید آورده‌ای ...! وظیفه تو به عنوان یک والد، تنها ساختن خودی دیگر نیست بلکه چیزی برتر است.... چیزی همانند آفریدن یک آفریننده... #اروین_دیالوم #وقتی_نیچه_گریست @lightworkers

‌ به طور قطع نمی‌توان به کسی جز خویشتن امید بست و از سوی دیگر، ناراحتی‌ها، زیان‌ها، خطرات و دلزدگی‌هایی که در اثر بودن با دیگران به وجود می‌آیند، نه تنها بی‌شمار بلکه ناگزیرند.... هیچ راهی به سوی سعادت، غلط‌تر از دنیا دوستی و زندگی در عیش و عشرت نیست، زیرا هدف آن تبدیل گام به گام زندگی فلاکت بار ما به شادی، لذت و خوشگذرانی است. روندی که ممکن نیست به سرخوردگی منجر نشود؛ همان‌طور که دروغ گفتن به یکدیگر ملازم با هم بودن انسان‌هاست.... #آرتور_شوپنهاور @lightworkers

این حماقت خیلی بزرگیست که آدمی برای برنده شدن در بیرون، در درون ببازد.... #شوپنهاور @lightworkers

مهمترین محک اخلاقی بشر در ارتباطش با کسانی‌ست که تحت قدرتش هستند فقط در نوع برخورد ما با آنها که هیچ قدرتی در برابر ما ندارند معلوم می‌شود ما که هستیم،معلوم می‌شود ما چقدر انسانیم... آدمها را می‌توان از نوع برخورد با زیردستانشان شناخت... #میلان_کوندرا @lightworkers

خوشا آن‌کس که لحظه‌ای باز می‌ایستد، به عقب می‌نگرد و با خود می‌گوید: "عجب ابلهی بودم!" در این لحظه آینده زاده می‌شود.... @lightworkers

چها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم مگر دشمن کند اینها که من با جان خود کردم طبیبم گفت درمانی ندارد درد مهجوری غلط می‌گفت خود را کشتم و درمان خود کردم مگو وقتی دل صد پاره‌ای بودت کجا بردی کجا بردم ز راه دیده در دامان خود کردم ز سر بگذشت آب دیده‌اش از سر گذشت من به هر کس شرح آب دیدهٔ گریان خود کردم ز حرف گرم وحشی آتشی در سینه افکندم به او اظهار سوز سینهٔ سوزان خود کردم #وحشی_بافقی @lighteorkers

بر آستان تو، دل پایمال صد درد است ببین که دست غمت بر سرم چه آورده است هوای باغ گل سرخ داشتیم و دریغ که بلبلان همه زارند و برگ ها زرد است شب است و آینه خواب سپیده می بیند بیا که روز خوش ما خیال پرورده است دهان غنچه فرو بسته ماند در شب باغ که صبح خنده گشا روی ازو نهان کرده است چه ها که بر سر ما رفت و کس نزد آهی به مردمی که جهان سخت ناجوانمرد است به سوز دل نفسی آتشین بر آر، ای عشق که سینه ها سیه از روزگار دم سرد است غم تو با دل من پنجه درفکند و رواست که این دلیر به بازوی آن هماورد است دلا منال و ببین هستی یگانه ی عشق که آسمان و زمین با من و تو همدرد است ز خواب زلف سیاهت چه دم زنم که هنوز خیال سایه پریشان ز فکر شبگرد است #هوشنگ_ابتهاج @lightworkers

‌همه در پیِ آرامش‌اند. روان‌شناسان نیز به پیروی از خواستِ مردم، وظیفه‌ی خود را ایجادِ آرامش می‌انگارند. امروزه آرامش به هر قیمتي ــ حتا تخدیر ــ خریدارانِ بسیار دارد و به‌نامِ «حالِ خوب» معامله می‌شود. چون هیچکس ارزشِ «حالِ بد» را نمی‌داند و قابلیّت‌های «بیماری» را نمی‌شناسد، نمی‌تواند از عذابي که می‌کِشد بهره‌اي ببرد و به‌ناچار برای تحمّل‌پذیر کردنِ درد، شورهای درونیِ خود را می‌خوابانَد و با توهّمِ «درمان» به آرامشي سر می‌سپارد که از بیماری‌اش هزار بار بدتر است! درد نمی‌آید که تو تسکین‌اش بدهی؛ درد می‌آید که از تو انسان بسازد! بیماری نمی‌آید که برایت لالایی بخواند؛ بیماری بانگِ بیداری است! چه درس‌ها که می‌توان از بیماری آموخت، از سختی، از رنج و از هر چه که حالِ بد می‌خوانیم‌اش! بیماری، یک امکان است برای راهیابی به نهفتِ خویش و حتا فرصتي برای پل زدن از دنیای درون به دنیای بیرون! نیچه زماني آغاز به فیلسوف شدن کرد که با جانکاه‌ترین بیماری‌ها دست به گریبان بود! چه بسا اگر حالِ او را دیگران داشتند، حتا نمی‌توانستند از پسِ زندگیِ عادّی‌شان برآیند، چه رسد به طرحِ ایده‌ی «اَبَرانسان» و «آری‌گویی به تمامیّتِ هستی» از «فراسویِ نیک و بد»! بیماریِ نیچه بود که او را به نجات‌بخش‌ترین مفهوم، یعنی «سلامتِ بزرگ» رهنمون شد! او از تهوّعِ خود برای خویشتن بال آفرید و تا دورترین آینده به پرواز درآمد. فرمولِ نیچه برای درمان این است: آنگاه که کم‌ترین توان را داری، دست به بزرگ‌ترین کارها بزن! ولی ما در برابرِ بیماری، واکنشي جز خودخوری و تسلیم نداریم! ما یاد گرفته‌ایم که همیشه قبل از هر کاري باید آمادگی و قدرت داشت! نیچه می‌گوید اوّل قدم بردار تا بعد بدانی که به چه راهی باید بروی. تا راه نیفتی، نمی‌دانی راه کدام است. نیچه اهلِ فلسفیدن با پتک است و بت‌شکن. او کدام بت‌ها را می‌شکند؟ بت‌های ذهنیِ ما را. او بر خرافه‌ها و پندارهای ما پتک می‌کوبد و پایه‌های فکری و عاطفیِ ما را می‌لرزانَد. او ما را از حریمِ امنِ‌مان بیرون می‌کِشد و با خطر روبه‌رو می‌کند. او همه‌ی وجودِ ما را به درد می‌آوَرَد و آرامشِ دروغینِ‌مان را از ما می‌ستانَد. این است معنای «بیمارگری» که بیش از «درمان‌گری» نیازمندِ آن‌ایم! خوشا روان‌شناسانِ مادرزادي که به‌جای تسکین و تخدیر، دُزِ بیش‌تري از دل‌آشوبه به بیمارانِ خود می‌رسانند و بر شدّتِ درد می‌افزایند تا به درمانِ راستین برسند. امروزه کسي که بیمار نباشد، بیمار است ــ و باید بیمارش کرد! #حامد_حجت‌خواه @lightworkers

فقط با کسانی بحث کنید که می‌دانید آن‌قدر عقل و عزت نفس دارند که حرف‌های بی‌معنی نمی‌زنند، کسانی که به دلیل توسل می‌جویند، حقیقت را گرامی می‌دارند و آن‌قدر منصف هستند که اگر حق با طرف مقابلشان باشد، اشتباه بودنشان را قبول می‌کنند. پس نتیجه می‌گیریم که به ندرت در هر صد نفر یک نفر ارزشِ آن را دارد که با او بحث کنی...! #شوپنهاور @lightworkers

به تو ای دوست سلام دل صافت نفس سرد مرا آتش زد کام تو نوش و دلت گلگون باد بهل از خویش بگویم که مرا بشناسی روزگاریست که هم صحبت من تنهاییست یار دیرینه ی من درد و غم رسواییست عقل و هوشم همه مدهوش وجودی نیکوست ولی افسوس که روحم به تنم زندانیست چه کنم با غم خویش؟ گه گهی بغض دلم میترکد دل تنگم ز عطش میسوزد.... #هوشنگ_ابتهاج @lightworkers

جور دیگر باید دید وقتی شرایط دشوارتر از آن است که بتوانم تغییرش دهم آن قطره چشم سهراب سپهری‌ام را از کیفم در می‌آورم و دو قطره می‌چکانم در چشم‌هایم؛ چشم‌هایم را می‌شویم و شروع می‌کنم به جور دیگر دیدن... یا باید بیرون را تغییر دهم و اوضاع را بهتر کنم یا اگر نمی‌توانم باید خودم را تغییر دهم و بهتر ببینم. ناگوار را گوارا دیدن هنری‌ست که جز به تمرین میسر نمی‌شود. غر نمی‌زنم، نق نمی‌زنم، بی‌حوصله و عصبی نمی‌شوم به زمین و به زمان بد و بیراه نمی گویم چون حال خودم بدتر می‌شود به احترام خودم و برای حفاظت از قلب و روحم ، چشم هایم را می‌شویم.... #عرفان_نظرآهاری @lightworkers

هر جایی دیدید یک رفتار به شکل غلیظ اظهار می‌شود بدانید که به احتمال بسیار زیاد در پشت صحنه( یعنی در باطن فرد) عکس این رفتار وجود دارد. کسی که خیلی غلیظ با ادب است، باید بدانید که در عمق باطنش دریایی از بی ادبی نهفته است. کسی که خیلی غلیظ خودش را سر به زیر و ماخوذ به حیا نشان می‌دهد، بدانید که خشمی فراوان پشت این شرم پنهان است. یا اگر کسی خیلی بیش از حد و غلیظ اظهار معتمد بودن می‌کند، بدانید که در باطنش خیانت اولین گزینه است. کسی که خیلی غلیظ با غیرت و متعصب است در باطنش آتش فشانی از فساد منتظر انفجار است. كسی كه خیلی غليظ به دینداری و پاک‌منشی خود را مطرح ميكند؛ شک نداشته باشيد با اين نما، باطنی عاری از هر گونه اعتقاد وجود دارد. آدمها پشت رفتارهای غلیظ پنهان می‌شوند تا حجم بزرگ منفی‌های درونشان را استتار کنند. مواظب رفتارهای غلیظ باشید و از همه آنها مهمتر سراغ غلیظ‌های خودتان نيز بروید تا ببینید کدام رفتار افراطی را از خود نشان می‌دهید. یک زندگی سالم، زندگی معتدلانه است... @lightworkers