برگی از تقویم تاریخ

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️ ۵ امرداد زادروز محمود عابدی (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۳ اصفهان) عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی پس از گذراندن دوره دانشسرای مقدماتی در سال ۱۳۴۲ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و سال ۱۳۵۴ دوره کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه  اصفهان به‌ پایان برد. در سال های ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۳ مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری ادبیات را در دانشگاه تهران پشت سر گذاشت و از استادان، جعفر شهیدی،  عبدالحسین زرین‌کوب، ناتل خانلری، خطیب رهبر، مهدوی دامغانی، مظاهر مصفا و... بهره برد. سالها تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاههای مختلف از جمله دانشگاه خوارزمی "تربیت معلم تهران" داشت. و تالیف، تصحیح، ترجمه، ویرایش، عضویت پیوسته و مدیریت بخش متون فرهنگستان زبان و ادب فارسی، برگزیده دو دوره از کتاب سال ایران برای تصحیح کتاب‌های نفحات‌الانس و کشف‌المحجوب را عهده‌دار شد. دریافت لوح تقدیر از دانشگاه پنجاب و همایش حامیان نسخ خطی و استادی نمونه دانشگاه خوارزمی از دیگر افتخارات اوست. آثار تألیف: علم و علم‌آموزی در اسلام: بنیاد نهج‌البلاغه ۱۳۶۲ درویش گنج بخش: انتشارات سخن، تهران ۱۳۸۵ (چاپ سوم) یک حرف صوفیانه: انتشارات سخن، تهران ۱۳۸۵ گوهرهای پراکنده (سخنان علی علیه‌السلام در نثر فارسی): انتشارات سروش، تهران ۱۳۸۸ ترجمه: فدک در تاریخ: محمدباقر صدر، بنیاد بعثت، تهران ۱۳۶۰ شیعه و امامت: محمدحسین مظفر، بنیاد بعثت، تهران ۱۳۶۰ اثبات خدا:  محمدباقر صدر، بنیاد بعثت، تهران ۱۳۶۲ جستجویی در نهج‌البلاغه: محمدمهدی شمس‌الدین، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۸۶ (چاپ سوم با ویرایش جدید) نهج‌البلاغه از کیست؟ :آل یاسین، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۸۶ (چاپ دوم) جنگ و صلح از نظر امام علی (علیه السلام): بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۶۲. تصحیح: مطلوب کل طالب: رشید وطواط، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۷۴ (چاپ دوم) (چاپ سوم ۱۳۸۶) خردنمای جان‌افروز: ابوالفضل مستوفی، نشر فرهنگی رجا، تهران ۱۳۶۸ نفحات‌الانس: نورالدین عبدالرحمان جامی ۱۳۸۶ (چاپ پنجم، انتشارات سخن) کلمات علیه غرا: مکتبی شیرازی، میراث مکتوب، تهران ۱۳۷۸ تکمله نفحات‌الانس: عبدالغفور لاری، نشر جام گل، تهران ۱۳۸۰ فرمان مالک اشتر، حسین علوی آوی، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۸۲ کشف‌المحجوب: ابوالحسن هجویری، انتشارات سروش ۱۳۸۳ (چاپ سوم ۱۳۸۶) روضةالانوار: خواجوی کرمانی، میراث مکتوب، تهران ۱۳۸۶. در چهارشنبه ۳ امرداد ۱۴۰۳ به مناسبت هشتادمین زادروز محمود عابدی، استاد پیشکسوت دانشگاه خوارزمی، محقق، مصحح و عضو پیوسته  فرهنگستان زبان و ادب فارسی، آیینی با عنوان «مقام محمود» در محل فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزار شد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ #محمود_عابدی، ز

‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز غلامحسین مراقبی (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۰ بروجرد) پژوهشگر و محقق ادبیات و تاریخ معاصر و مشروطه در زمینه‌های تاریخ، فرهنگ و ادبیات دارای تألیفات و نوشتار است. پژوهش‌های وی در زمینه تاریخ مطبوعات نیز گسترده بوده و یکی از پژوهشگران در زمینه تاریخ مطبوعات و روزنامه های فکاهی ایران در عصر مشروطه است و نتیجه این بررسی ها در مجموعه کتاب‌هایی با عنوان نگرشی بر روزنامه‌های فکاهی ایران به چاپ رسیده است. وی سردبیر و عضو هیئت تحریریه چند ماهنامه و نشریه از جمله فرجاد، سیمرغ، بررسی‌های تاریخی ایران که نشریه تخصصی در زمینه تاریخ ایران به‌شمار می‌رفت نیز بود. این نشریه پیش از انقلاب با صاحب امتیازی ارتش ایران چاپ می‌شد و در زمینه تاریخ و ایران‌شناسی بود. پس از انقلاب این نشریه با صاحب امتیازی سرهنگ یحیی شهیدی که از سردبیران قبلی این نشریه بود مجوز فعالیت گرفته و با سردبیری غلامحسین مراقبی انتشار یافت. اما پس از چاپ دو شماره توسط هیئت نظارت بر مطبوعات توقیف شد. وی مدتی (۲۰۰۷) به عنوان ویراستار ادبی در انتشارات دانشگاه تهران و همچنین دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه تهران به فعالیت پرداخت و با شبکه رادیو فرهنگ و شبکه رادیویی گفتگو همکاری داشت. از سال ۱۳۹۴ نیز به عنوان استاد ادبیات فارسی در دانشگاه معماری و هنر پارس به تدریس مشغول است. چندین اثر وی در حوزه ادبیات مانند پژوهشی بر رباعیات خیام، فرهنگ جامع امثال و حکم، مثنوی‌های سنایی توسط دانشگاه تهران و دانشگاه معماری و هنر پارس منتشر شده است. وی عضو هیئت امنا و سخنگوی بنیاد بدیع الزمان فروزانفر است که وظیفه چاپ و ترویج آثار وی را بر عهده دارد. https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%82%D8%A8%DB%8C ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #غلامحسین_مراقبی، ز

‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز حسین عرفانی‌ (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۱ تهران – درگذشته ۲۱ شهریور ۱۳۹۷ تهران) دوبلور و بازیگر تئاتر، سینما و رادیو تلویزیون فعالیت هنری‌اش را در سال ۱۳۳۵ از تئاتر آغاز کرد و پیش از ورود به‌کار دوبله، با سینما و دوبلورها آشنا بود. در ۱۹ سالگی به علی کسمایی در استودیو مولن‌روژ معرفی شد و پس از مدتی نزد احمد رسول‌زاده، در فیلم «پروفسور کم‌حافظه» به کار گویندگی پرداخت. رسول‌زاده با دیدن توانایی‌های وی، او را به‌عنوان یکی از دوبلورهای خوب آینده برشمرد. پس از کار در استودیو مولن روژ به استودیو شهاب رفت و در سال‌های بعد با مدیران دوبلاژ بسیاری از جمله عطااله کاملی آشنا شد و در نخستین نقش اول خود به‌ جای اورسن ولز حرف زد. از خصوصیات این گوینده، دامنه صدایی مردانه منحصر به فرد، نیرومند (بَم) گسترده و انعطاف‌پذیر او بود که توانایی بسیاری در تیپ‌سازی داشت. وی بیش از پنج دهه به گویندگی پرداخت، پرکار و پر انرژی بود و متنوع کار می‌کرد، آنگونه که وزنه‌ای در دوبله ایران محسوب می‌شد. او یک نقش اول گوی برجسته در تاریخ دوبله ایران بود، انتخابی مناسب برای گویندگی به‌جای شخصیت‌های سرشناس نقش اول مرد فیلم‌های پرآوازه که به‌ خاطر تیپ‌گویی و صدای گسترده در سایر نقش‌ها نیز موفق عمل می‌کرد. در سال ۱۳۵۳ با خریداری فیلم‌های همفری بوگارت توسط تلویزیون، عرفانی توسط لطیف‌پور و مهر‌آسا برای گویندگی به‌جای بوگارت انتخاب شد. صدای خشن و مقتدر عرفانی و لحن سریع گفتارش، بخوبی القا کننده ویژگی‌های شخصیتی این بازیگر بود. مشابه چنین تیپی را او در چند فیلم با بازی سرژیو نیکولائسکو اجرا کرد که این نقش (کمیسر مولدوان) نیز بسیار مورد توجه قرارگرفت. گویندگی او به‌جای ستارگانی چون همفری بوگارت (در فیلم‌های شاهین مالت و کازابلانکا) و مردان میانسالی مانند کلارک گیبل (در برباد رفته) ویلیام هولدن (شبکه) مارلون براندو (شورش در کشتی بونتی) و فرانسیس سولیوان/ آقای جاگرز (آرزوهای بزرگ) یادآور دوران درخشان دوبله در ایران است. گویندگی به‌جای هفت نقش با بازی دیتر هالروردن در فیلم کمیک "دی‌دی و ارثیه فامیلی" کاری استثنایی در دوبله ایران محسوب می‌شود. از آنجا که وی مجموعه فیلم‌های آرنولد شوارتزنگر را دوبله کرده بود، به‌عنوان گوینده ثابت نقش‌های وی نیز شناخته شد. او همچنین به‌جای ساموئل ال. جکسون و مورگان فریمن صحبت کرده بود. در بسیاری از کارهای به یادماندنی به‌عنوان گوینده نقش اول مرد "مانند شاهین مالت و کازابلانکا" شهلا ناظریان (همسرش) گویندگی نقش اول زن را به‌عهده داشته‌است. بازیگری: وی در فیلم سینمایی حرمت رفیق (۱۳۵۶) و مجموعه تلویزیونی تلخ و شیرین (۱۳۵۳) و مجموعه تلویزیونی عالیجناب (۱۳۹۶) به ایفای نقش پرداخته‌ است. او شوخ‌طبع، گشاده‌رو، بسیار با شخصیت، و دوست‌داشتنی بود و وجودش در محیط کار باعث شادی همه می‌شد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #حسین_عرفانی، ز

‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز سعید قائم‌مقامی (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۲ تهران – درگذشته ۲۷ تیر ۱۳۹۹ آمریکا) نویسنده، ترانه‌سرا، مجری و گوینده رادیوتلویزیون از نوجوانی به ادبیات و هنر پرداخت و در دوران دبیرستان ده‌ها نمایشنامه و قصه کوتاه نوشت که در مدارس به‌روی صحنه رفتند. در ۱۶ سالگی گروه تئاتری کاوه را بر پا کرد و نمایشنامه‌هایی را در صحنه و در تلویزیون خصوصی ثابت پاسال اجرا کرد. در سال ۱۳۴۱ پس از پایان دوران دبیرستان به عنوان گزارشگر و بازیگر نمایش‌های رادیویی به استخدام رادیو ایران درآمد. با برپایی تلویزیون دولتی ایران، وی از نخستین کسانی بود که به این سازمان پیوست و به عنوان یکی از بنیان‌گذاران تلویزیون ملی ایران شناخته می‌شود. او کارش را در تلویزیون به عنوان گوینده خبر و گزارشگر و مجری برنامه‌های گوناگون ادامه داد و هم‌زمان با فعالیت‌های تلویزیونی‌اش در دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی به تحصیل در زمینه خبرنگاری و روابط عمومی پرداخت و سرانجام در سال ۱۳۵۰ از این دانشکده فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان تحصیل به سمت مدیریت رادیو تلویزیون ملی ایران در استان ساحلی منصوب شد و آنگاه به ترتیب در سمت مدیریت رادیوتلویزیون استان‌های کرمان،  آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی،  هرمزگان، و رادیوی عربی ایران برای عراق به فعالیت‌ ادامه داد. در بازگشت به تهران، به مدیریت پخش برنامه‌های شبکه یک تلویزیون ملی ایران و مدیریت اخبار سراسری رادیو ایران پرداخت. برنامه‌های زنده بامدادی او، صبح به خیر ایران، مورد توجه میلیون‌ها ایرانی قرار گرفت و تحولی را در ادامه برنامه‌های زنده رادیویی به وجود آورد. آخرین مسئولیت او راه‌اندازی یک رادیوی اف.ام. ۲۴ساعته و زنده برای شهر تهران تا مهر ۱۳۵۷ بود. این برنامه، بیرون از استودیو و با دستگاه‌های فرستنده از سطح شهر اجرا می‌شد. او در میانه انقلاب ۱۳۵۷ برای درمان همسرش در آمریکا بود و با وجود پیشنهاد رادیوی صدای آمریکا برای راه‌اندازی بخش فارسی، در اردیبهشت ۱۳۵۸ به ایران بازگشت. اما در بازگشت دستگیر و برای ۳ سال زندانی شد. پس از آن از فعالیت‌های رادیو تلویزیونی کنار گذاشته شد و به کار آزاد و به زندگی پنهانی روی آورد. سرانجام در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸) ناگزیر به خروج از کشور شد و پس از اقامتی ۲ ساله در اروپا و کانادا سرانجام به آمریکا رفت و در سال ۱۹۹۱ همکاری‌اش را با رادیو صدای ایران آغاز کرد که این همکاری تا سال ۲۰۰۶ ادامه یافت. در اکتبر ۲۰۰۸ به راه‌اندازی پرشین رادیو و در اواخر سال ۲۰۱۱ اقدام به تأسیس رادیو صدای مردم کرد. علاوه بر استعداد در زمینه روزنامه‌نگاری و مدیریت اداری، توانایی ترانه‌سرایی نیز داشت. بر پایه گفته‌هایش از جمله ترانه‌های ماندگار او «مرد تنهای شب» و «ببار ای برف» به خوانندگی حبیب محبیان هستند که بسیاری به اشتباه آن ترانه‌ها را سروده خود حبیب می‌پندارند. ‎🆔 @bargi_az_tarikh رگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #سعید_قائم_مقامی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز سیروس سهامی (زاده ۵ امرداد ۱۳۱۴ بندر انزلی – درگذشته ۸ بهمن ۱۳۹۹ مشهد) جغرافیدان، نویسنده، شاعر و استاد دانشگاه دانشجوی رشته تاریخ و جغرافیای دانشسرای عالی تهران شد و تحصیلاتش را سال ۱۳۳۶ با رتبه شاگرد اولی به پایان برد. یک سال در دبیرستان‌های لنگرود و دو سال در دبیرستان‌های انزلی آموزگار بود و به آموزش تاریخ و جغرافیا و ادبیات فارسی پرداخت تا سرانجام زمان اعزام شاگردان اول دانشگاه‌ها به خارج فرا رسید. او در سال ۱۳۳۹ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و دکترای رشته جغرافیا با درجه «عالی» از دانشگاه کِلرمون فِران گرفت و سپس به وطن بازگشت و خدمات فرهنگی خود را در انزلی دنبال کرد. در مهر ۱۳۴۵ به استادیاری دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد منصوب شد. اما در ۱۳۵۰ در جریان جشن‌های پنجاهمین سال سلطنت پهلوی، به سبب تعلقات فکری خود در جریان تصفیه استادان دانشگاه به همراه علی شریعتی و سه همکار دیگر، برای یک سال از خدمات دانشگاهی معلق بود. در اسفند ۱۳۵۷ بلافاصله پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ریاست دانشگاه فردوسی مشهد برگزیده شد اما در ۱۳۵۸ بخاطر اختلاف با عملکرد حکومت از این مقام استعفا کرد و بار دیگر از کار آموزش در این دانشگاه معلق شد. وی در فروردین ۱۳۶۰ در بندر انزلی دستگیر و به زندان وکیل آباد مشهد برده شد. این بار او را به پانزده سال زندان محکوم کردند که چهار سال و نیم را در زندان مشهد گذراند و سپس بخاطر بیماری حاد تنفسی بصورت تعزیری آزاد و مابقی حکم باقی مانده‌اش را در مشهد تبعید. آثار: ادبی: سرود آدمک لوزیتانیائی، پتر وایس، ترجمه به اتفاق ابوالقاسم پرتوی، مشهد، نشرنیکا ۱۳۶۸. زندگی و آثار داستایوسکی، لئونید گروسمان، مشهد، نشرنیکا ۱۳۷۰‌ وصیت‌نامه اسپانیائی، آرتور کوستلر، تهران، چاپخش ۱۳۷۷. یک زندگی، سرژ گرفتو، تهران، نشر اختران ۱۳۸۱. تولستوی از نگاه خود و معاصرانش، مشهد، نشرنیکا ۱۳۸۸. ساعت سر مستی، هیوبرت ریوز، ترجمه به همراه رضا فرنود، نشرقطره ۱۳۷۲‌ گورکی، کنستانتن فدین، مشهد، نشرنیکا ۱۳۹۰. جغرافیا: اقتصاد روستایی و زندگی دهقانی در گیلان (به زبان فرانسوی) انتشارات دانشگاهی فرانسه، پاریس ۱۹۶۵‌ سرزمین گیلان، الکساندر خودزکو، نشرپیام، چاپ دوم، نشر ایلیا، رشت ۱۳۸۵. بستر جغرافیایی تاریخ ایران، شورای عالی فرهنگ و هنر، تهران ۱۳۵۵. اقتصاد چین، یان دلین، انتشارات دانشگاه فردوسی، مشهد، ۱۳۵۴. جغرافیای کم رشدی، ایو لاکست، انتشارات توس، تهران، چاپ دوم ۱۳۵۵. مطالعاتی دربارهٔ جغرافیای شمال ایران، گزاویه دپلانول، دانشگاه فردوسی، مشهد ۱۳۵۸. ممالک کم رشد، ایو لاکست، انتشارات چاپخش، تهران ۱۳۶۹. جهان سوم، ادمون ژوو، انتشارات چاپخش، تهران ۱۳۷۳‌. جغرافیای انسانی، ماکس دروئو، انتشارات رایزن، تهران، چاپ دوم ۱۳۷۴. جغرافیای جمعیت، پیر ژرژ، نشرنیکا، مشهد ۱۳۷۱. تحلیل جغرافیایی، اولیویه دولفوس، نشرنیکا، مشهد ۱۳۷۳. شهرها و روستاها، ژان برنار شاریه، نشرنیکا، مشهد‌۱۳۷۳. فضای جغرافیایی، اولیویه دولفوس، نشرنیکا، مشهد، چاپ دوم ۱۳۷۴. جغرافیای نو، پل کلاوال، ناشر مترجم، مشهد ۱۳۷۳. ژئوپولیتیک اقلیت‌ها، پیر ژرژ، انتشارات واقفی، مشهد ۱۳۷۴‌. هند، سرزمین آزمون‌های دشوار، ژان فرانسوا دوران داستس، انتشارات واقفی، مشهد ۱۳۷۴. تاریخ جغرافیا، پل کلاوال، انتشارات محقق، مشهد ۱۳۷۶. جغرافیا چیست؟، ژاک شبلینگ، انتشارات محقق، مشهد ۱۳۷۷‌ وضعیت جهان سوم، نوریا بادیا- لووراس، به اتفاق فروزان خزائنی، انتشارات چاپخش، تهران ۱۳۸۵. تهران- البرز، برنار هورکاد، انتشارات محقق- ترانه، مشهد ۱۳۸۸. فضای جهانی، اولیویه دولفوس، انتشارات پاپلی، مشهد ۱۳۹۰. نقشه جدید جهان، اولیویه دولفوس، انتشارات پاپلی، مشهد ۱۳۹۰. از ژئوپولیتیک تا چشم‌اندازها، فرهنگ جغرافیا، ایو لاکست، انتشارات پاپلی، مشهد ۱۳۹۱. ‎🆔 @bargi_az_tarikh برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #سیروس_سهامی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد سالروز درگذشت مسعود گلزاری (زاده سال ۱۳۱۳ تهران – درگذشته ۵ امرداد ۱۳۹۹ تهران) باستانشناس، پژوهشگر، مترجم و ایران‌شناس در رشته باستانشناسی دانشگاه تهران تا مقطع کارشناسی ارشد به تحصیل پرداخت و از سال ۱۳۳۸ تا سال ۱۳۴۹ در دانشسرای تربیت معلم تهران به تدریس پرداخت. در دهه ۱۳۴۰ همچنین مدتی در دبیرستان کزازی کرمانشاه دبیر تاریخ بود و مدتی هم مدیریت این دبیرستان را بر عهده داشت. از همان زمان در تیم‌های علمی باستانشناسی آمریکایی و آلمانی در استان‌های آذربایجان غربی و کرمانشاه به همکاری می‌پرداخت. از سال ۱۳۵۰ به عضویت در هیئت علمی گروه باستانشناسی و هنر دانشگاه تهران پذیرفته‌شد و همزمان تحصیل در مقطع دکترا را نیز با گرایش تاریخ پیش از اسلام آغاز کرد. از سال ۱۳۵۶ با پایان تحصیلاتش در ایران، به انگلستان رفت و در آن‌جا به تحصیل، پژوهش و تدریس پرداخت. از سال ۱۳۵۱ و به صورت سالانه، سه ماه از سال به همراه هیئت علمی گروه باستانشناسی دانشگاه تهران در تپه زاغه قزوین به کاوش می‌پرداخت. علاوه بر این، نزدیک به ۲۰ سال در منطقه کردستان ایران و استان‌های آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه به کاوش باستان‌شناختی پرداخت. او سال ۱۳۶۳ برای تدریس به دانشگاه تهران بازگشت،‌ اما در سال ۱۳۶۵ اخراج و پاکسازی شد. در همان سال دانشگاه آزاد از او برای برنامه‌ریزی و راه‌اندازی دانشگاه آزاد دعوت کرد و وی نزدیک به ۳۰ سال در شهرهای تهران، رودهن و تنکابن به تدريس پرداخت. آثار: تألیف: گ‍ل‍زاری، م‍س‍ع‍ود، ج‍غ‍راف‍ی‍ای ش‍ه‍ری و روس‍ت‍اشناسی، ت‍ه‍ران: کتابدار ۱۳۸۶. گ‍ل‍زاری، م‍س‍ع‍ود و ناظمی‌راد، حمیدرضا، گزیده تاریخ ادبیات ایران: از کهن‌ترین دوران تا امروز، تهران: کتابدار ۱۳۸۸. گلزاری، مسعود، کلیات علم اقتصاد (ترجمه، تلخیص و نوشته مسعود گلزاری)، تهران: کتابدار ۱۳۸۶. گ‍ل‍زاری، م‍س‍ع‍ود، ک‍رم‍ان‍ش‍اه‍ان - ک‍ردس‍ت‍ان، س‍ل‍س‍ل‍ه ان‍ت‍ش‍ارات ان‍ج‍م‍ن آث‍ار م‍ل‍ی: شماره ۱۴۷ تهران: ان‍ج‍م‍ن آث‍ار م‍ل‍ی ۱۳۵۷. گ‍ل‍زاری، م‍س‍ع‍ود، بیستون و داریوش: یادبود پیروزی‌های داریوش یکم هخامنشی، تهران: نشر کتابدار ۱۳۹۶. ترجمه: اوئ‍و، ژان-ل‍وی‍ی، ایران باستان از آغاز تا پایان هخامنشیان (ایران، جلد یکم) ترجمه مسعود گلزاری و مهردخت وزیرپور کشمیری (گلزاری) تهران: کتابدار ۱۳۸۹. ل‍وک‍ون‍ی‍ن، ولادی‍م‍ی‍ر گ‍ری‍گ‍ور ی‍وی‍چ، ایران باستان: از اشکانیان تا فروپاشی ساسانیان (ایران، جلد دوم) ترجمه مسعود گلزاری و مهردخت وزیرپور کشمیری، تهران: کتابدار ۱۳۹۴. ب‍م‍ب‍ارو، ف‍ی‍ل‍ی‍پ، گنجینه هنر اسلامی، ترجمه مسعود گلزاری و مهردخت وزیرپور کشمیری، تهران: کتابدار ۱۳۸۹. م‍ل‍گ‍ون‍ف، گ‍ری‍گ‍وری وال‍ری‍ان‍ووی‍چ، س‍ف‍رن‍ام‍ه م‍ل‍گ‍ون‍ف ب‍ه س‍واح‍ل ج‍ن‍وب‍ی دری‍ای خ‍زر: ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰م، تص‍ح‍ی‍ح، ت‍ک‍م‍ی‍ل و ت‍رج‍م‍ه م‍س‍ع‍ود گ‍ل‍زاری، تهران: دادج‍و ۱۳۶۴. https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D9%84%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #مسعود_گلزاری، د

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد سالروز درگذشت رضا مریدی (زاده سال ۱۳۲۷ نورآباد -- درگذشته ۵ امرداد ۱۳۹۲ دلفان) نوازنده سرنا و موسیقی لری فرزند یوسف‌بگ، از هنرمندان لرستانی در سبک محلی بود که هنر سرنانوازی را در ۱۲ سالگی از پدر فراگرفت. وی کارمند اداره فرهنگ و هنر استان ایلام بود و به‌عنوان نوازنده کمانچه و سرنا گروه موسیقی اداره فرهنگ و هنر فعالیت می‌کرد. در سال ۱۳۸۹ با اجرایی در کاخ نیاوران، لقب سلطان سازهای بادی ایران را به‌ خود اختصاص داد و همچنین در شهرهای تهران، سمنان، رشت، ماسوله، سنندج، ایلام، خرم‌آباد وکوهدشت به اجرای موسیقی لری پرداخت. وی در نخستین جشنواره موسیقی استانی لرستان در آبان ماه ۱۳۹۱ که در کوهدشت برگزار شد، با کاکه‌علی مرادی به‌طور مشترک در ساز سرنا به‌عنوان برگزیدگان جشنواره مورد تقدیر قرار گرفتند. در نشست پیشکسوتان در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ از دست معاون وزارت ارشاد  لوح سپاس و تقدیر به‌عنوان پیشکسوت دریافت کرد. وی در چند برنامه تلویزیونی و رادیویی نیز حضور داشته که از آن جمله  نقش‌آفرینی در فیلم‌های سینمایی، نامزدی و بی پلامار و سریال خاک و خورشید و اجرا در رادیو رشت است. از آثار او تصنیف عروس عروس "دستگاه سه‌گاه" بداهه‌نوازی‌های فوق‌العاده در اوشاری و هلپرکه و دوپا، شوشه مکی‌دایا، شهناز هه شهناز و کشکله شیرازی "به شعر لکی" است. او  یکی از نوازندگان مطرح سرنای مقامی لکی بود که تمام مقام‌های آیینی، شادیانه، سوگواری، بزمی‌ها، رزمی‌ها و موسیقی لری را به‌زیبایی اجرا می‌کرد. وی چون قبل از انقلاب کارمند فرهنگ و هنر استان ایلام بود و با هنرمندان همکاری هنری داشت، اولین کسی بود که مقام فتاحی "فتاپاشایی" را از ساز دوزله، بر روی سرنا پیاده و به‌زیبایی آن را اجرا می‌کرد. از لحاظ کارشناسی موسیقی، سرنای او دارای حجمی بسیار زیاد، سرعت اجرای بسیار زیاد و از جمله نوازندگان سرنا در ایران بود که با ساز سرنا ضد ضرب زده و از ملودی‌های ترکیبی بین موسیقی لکی، کرمانشاهی، لری، کلهری و ایلامی استفاده کرده و آنها را به صورت بسیار تکنیکی اجرا می‌کرد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #رضا_مریدی، د

‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۵ امرداد زادروز هوشنگ پزشک‌نیا (زاده ۵ امرداد ۱۲۹۶ تهران -- درگذشته ۱۶ آذر ۱۳۵۱ تهران) نقاش از نقاشان پس از مکتب کمال‌الملک و از صاحب‌نام‌ترین هنرمندان نسل اول مدرنیسم بود. وی نقاش تصویرهای تنهایی، فراموشی، پریشانی و طراحی جسور بود که با خط‌های شکسته، سریع و زاویه‌دار، با رنگ‌های تیره در دهه چهل توانست چند نمایشگاه موفق در پاریس و لندن برپا کند. در آثار او هویت ایرانی بیشتر به‌چشم می‌آید و مضمون آثارش از مردم تهیدست تاثیر گرفته که باشیوه قدیمی صبورانه زندگی را تحمل می‌کنند. خانواده‌اش وی را برای تحصیل به‌ مدرسه نظام فرستاده بودند و او در سال ۱۳۱۶ توانست مدرک تحصیلی‌اش را در رشته تاریخ و جغرافیا از دانشسرای عالی دریافت کند. در سال ۱۳۲۱ به استانبول رفت و در «هنرکده استانبول» زیر نظر پروفسور لئوپولد لوی، تحصیلاتش را در رشته نقاشی آغاز کرد و رؤیای همیشگی‌اش را تحقق بخشید. درسال ۱۳۲۵ به ایران بازگشت و به استخدام شرکت نفت درآمد و همزمان با ابراهیم گلستان، نویسنده و فیلمساز، رابطه دوستانه‌ای پیدا کرد. زندگی‌نامه او به‌قلم ابراهیم گلستان از بهترین نمونه‌های تذکره‌نویسی مدرن ایران محسوب می‌شود که در کتاب گفته‌ها به‌چاپ رسیده‌است. او درسال ۱۳۳۵ اولین و تنها فیلمش را با نام «استریپ» بر اساس داستان «لاله» صادق هدایت ساخت. او از جمله نقاشانی است که نمایشگاه نقاشی‌اش را در سال ۱۳۳۷ در گالری آپادانا، اولین مرکز هنرهای تجسمی برگزار کرد. آپادانا پاتوق هنرمندان، حسین کاظمی، محمود جوادی‌پور، احمد اسفندیاری، مهدی ویشکایی و دیگر هنرمندان جوانی بود که کوشش داشتند هنرنو را آمیخته با هویت ایرانی به‌مردم معرفی کنند. او در دهه چهل چندین نمایشگاه موفق در پاریس و لندن برپا کرد. زندگی‌نامه وی به‌همراه آلبومی از آثارش در کتاب به‌باغ همسفران، از طرف نشر نظر به‌قلم رویین پاکباز و یعقوب امدادیان منتشر شده‌است. آبان ۱۳۹۱ مجله تندیس بزرگداشتی برای او درگالری برگ سازمان زیباسازی شهر تهران برگزار کرد. در اردیبهشت ۱۳۹۵ کتاب «سایه پدربزرگم» که شرح حالی از زندگی اوست در گالری شیرین رونمایی شد. این کتاب به‌کوشش سحر خلخالیان، نقاش و نوه این هنرمند و به‌ همراه مقدمه‌هایی از ابراهیم گلستان، نجف دریابندری و علی بختیاری منتشر شده‌است. در این کتاب کارهای ابتدایی وی تصویرگری‌ها و کارهای گرافیکی، نقاشی‌های جنوب و آثار کمتر دیده شده او چاپ شده‌است. آرامگاه وی در قطعه ۷ بهشت‌ زهرا است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #هوشنگ_پزشک_نیا، ز

‍ ‍ ‍☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۵ امرداد سالروز درگذشت خالوحسین کوهکن "حسین عثمانی" (زاده ۶ مهر ۱۳۰۹ کرمانشاه — درگذشته ۵ امرداد ۱۳۹۵ کرمانشاه) تلاشگر کوهکن به‌مدت بیش از ۲۰ سال با وجود معلولیت "نداشتن یک‌پا" و تنها با یک کلنگ، شروع به‌حفر صخره‌ای در منطقه میگوره کرد و غارسنگی حسین کوهکن را به‌وجود آورد. از انگیزه‌های او برای کندن این صخره، فقر، آوارگی، از دست دادن خانواده در دوران قبل و بعد از انقلاب و نابودی خانه و کاشانه‌ و تلف‌شدن احشام و دام‌هایش در جنگ ایران و عراق بود. او در ۲۰ سالگی ازدواج کرد و چون زمینی برای کشاورزی نداشت، با «شکار» گذران زندگی می‌کرد و یک روز در سال ۱۳۴۳، که به‌قصد شکار کبک به‌کوه رفته بود، ناگهان پایش لیز خورد و تفنگ نیز به پایش شلیک شد و در آن‌جا بی‌هوش افتاد. او را به بیمارستان حلبچه بردند، اما به‌دلیل کم‌توجهی پزشکان، زود از بیمارستان مرخصش کردند. او پس از آن ۴۰ روز به‌ علت درد زیاد به‌ سلیمانیه مراجعه کرد و به‌دلیل سیاهی استخوان پایش، مجبور به‌ قطع آن شدند. در سال ۱۳۵۹ با درگذشت همسرش و نابودی خانه و حیواناتش در اثر جنگ ایران و عراق، به‌ منطقه میگوره، از مناطق ییلاقی طایفه امامی روی آورد و تصمیم به‌ کندن کوه و صخره‌ها گرفت و در سال ۵۷، با یک کلنگ و بیل شروع به تراشیدن صخره کرد و ۲۰ سال از عمرش را برای ساخت خانه‌اش صرف کرد. غار او دارای ۹ اتاق بود و از چهارخانه مجزا تشکیل شده که در بعضی نقاط نسبت به‌ سطح زمین ارتفاع کمتری دارد. در بعضی از اتاق‌ها ارتفاع به ۱۷۰ تا ۱۸۰ سانتیمتر می‌رسد. دو خانه تک‌اتاقی بوده و دو تای دیگر شامل چند اتاق مجزا یا همان دالان است که هر دالان به دالان دیگری ختم می‌شود. او در یکی از خانه‌های تک‌اتاقی به‌طور مجزا گور خود را نیز با دستان خود کنده‌است تا پس از مرگش او را در آنجا دفن کنند. به حسین کوهکن به خاطر این کارش لقب فرهاد دوم دادند. او وصیت کرده بود که گورش در غار باشد، اما وصیت او از سوی خویشاوندانش اجرا نشد. آرامگاه وی در گورستان عمومی شهر بانه است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #خالو_حسین_کوهکن، د

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز محسن وزیری مقدم (زاده ۵ امرداد ۱۳۰۳ تهران -- درگذشته ۱۶ شهریور ۱۳۹۷ ایتالیا) طراح، نقاش و مجسمه‌ساز از نخستین دانش‌آموختگان دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود و از شاخص‌ترین نقاشان نوگرای ایران است که با رویکردی مدرنیستی و سبکی شخصی، آثاری بدیع و منحصر به فرد خلق کرده‌ است. وی در سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۵ ریاست دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران را بر عهده داشت و تنها نقاش ایرانی است که موزه هنرهای مدرن نیویورک (MOMA) اثرش را بدون واسطه خریداری کرده‌ است. او در سال ۱۳۲۲ در امتحان ورودی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد و از اولین استادانش علی‌محمد حیدریان و مادام امین‌فر بودند. وی در سال ۱۳۲۷ به عنوان اولین دانش‌آموختگان دانشکده هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۳۳۴ راهی ایتالیا شد و تا ۱۳۴۲ در رم به فعالیت هنری پرداخت. سال ۱۳۳۷ دانشنامه آکادمی هنرهای زیبای رم را دریافت کرد و پایان‌نامه تحصیلی‌اش را درباره موندریان و تأثیر او در هنر قرن بیستم به رشته تحریر درآورد. وی به ساخت مجسمه‌های چوبیِ مَفصلی و متحرک مشهور است و اولین بار آثاری ساخت که مخاطب می‌توانست در اثر هنری دخالت داشته باشد. زندگی‌نامه او به همراه مرور و تحلیلی بر مجموعه‌ای از آثارش در کتاب پ‍ی‍ش‍گ‍ام‍ان ه‍ن‍ر ن‍وگ‍رای ای‍ران: محسن وزیری مقدم، ب‍ه ک‍وش‍ش رویین پاکباز و یعقوب امدادیان ب‍ا ه‍م‍ک‍اری ت‍وک‍ا م‍ل‍ک‍ی توسط موزه هنرهای معاصر تهران و مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی منتشر شده‌ است. آموزش: او از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۵ در دانشکده هنرهای تزئینی (دانشگاه هنر) و دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به آموزش هنر اشتغال داشت. وی را به سبب از میان بردن شیوه‌های آموزشی کهنه در هنرآموزی و حذف شیوه کمال‌الملکی در دانشکده هنرهای زیبا نیز از پیشگامان هنر مدرن ایران می‌نامند. وی به آموزش دروسی همچون طراحی، نقاشی و چاپ دستی پرداخت و نخستین بار در سال ۱۳۵۰ کلاس پایه و اصول طراحی را در دانشکده هنرهای زیبا بر عهده داشت. از مشهورترین شاگردان او، اصغر محمدی، غلامحسین نامی و محمدابراهیم جعفری هستند. کتب تألیفی او در زمینه طراحی، از جمله کتاب شیوه طراحی (چاپ اول: ۱۳۶۰) سال‌ها در زمره کتب درسی و پایه طراحی در ایران بوده‌است. تعدادی از نمایشگاه‌ها: نخستین نمایشگاه انفرادی؛ مجموعه‌ای از نقاشی‌های نوگرایانه وزیری مقدم، انجمن ایران و آمریکا ۱۳۳۱. بیست و نهمین بی‌ینال جهانی ونیز؛ با اثری به نام «شهر ایرانی» شرکت کرد ۱۳۳۷. نمایشگاه جمعی در برزیل (همزمان با جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل) ژوئن ۲۰۱۴. نمایشگاه شهود رنگ؛ تهران، گالری خاک ۱۳۹۳. کتاب‌شناسی: شیوه طراحی. جلد اول، تهران: سروش. طراح‍ی‌ [ک‍ت‍اب‍ه‍ای درس‍ی] س‍ال اول و دوم ه‍ن‍رس‍ت‍ان نظام قدیم. تهران: وزارت آم‍وزش و پ‍رورش. راهنمای نقاشی. طراحی (۲) [ک‍ت‍اب‍ه‍ای درس‍ی] ن‍ظام ج‍دی‍د آم‍وزش م‍ت‍وس‍طه. تهران: وزارت آم‍وزش و پ‍رورش. ان‍دی‍ش‍ه و ک‍ار پُل ک‍ل‍ی. ورن‍ر ه‍اف‍ت‍م‍ان (مترجم: محسن وزیری‌مقدم) تهران: سروش. شیوه طراحی ۲ جلد دوم، تهران: سروش. چهارده گفتار درباره نقاشی، گرافیک و مجسمه‌سازی. تهران: نشر شهر. یادمانده‌ها. تهران: مشق هنر. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #محسن_وزیری_مقدم، ز

‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۵ امرداد سالروز درگذشت جعفر بزرگی (زاده ۱۳ اردیبهشت ۱۲۹۶ تهران – درگذشته ۵ امرداد ۱۳۸۵ تهران) خواننده و بازیگر سینما و تلویزیون در مدارس هدایت و دارالفنون تحصیل کرد و سینما سبب علاقه‌مندی‌اش به‌هنر شد و با گوش‌ دادن به‌صفحات گرامافون، به استعداد درونی‌اش که صدای خوش بود، پی برد. وی در سینما سپه فعالیت هنری تئاتری و سینمایی‌اش را ادامه داد و با افتتاح رادیو ژاندارمری و رادیو شهربانی با حسین شهبازیان، فعالیت هنری‌اش را در این مراکز ادامه داد. کنسرت‌هایی هم به‌همراهی حسینعلی وزیری‌تبار و یوسفی در تئاتر تهران اجرا کرد و صفحاتی از خود باقی گذاشت و با افتتاح رادیو اصفهان، برای فعالیت به آنجا رفت. وی در برنامه‌های کودک و نوجوان در قالب ترکیبی و نمایشی شبکه‌های سراسری و جام جم نیز فعال بود. آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است. فیلم‌شناسی سینمایی: کوچولوی خوش‌شانس (۱۳۸۳) سگ‌کشی (۱۳۷۹) شور عشق (۱۳۷۹) آسمان پرستاره (۱۳۷۸) سهراب (۱۳۷۸) درخت گلابی (۱۳۷۶) سفر شبانه (۱۳۷۶) ماه و خورشید (۱۳۷۴) پرتگاه (۱۳۷۲) خسوف (۱۳۷۱) دیگه چه خبر؟! (۱۳۷۰) مدرسه پیرمردها (۱۳۷۰) افسانه آه (۱۳۶۹) بچه‌های طلاق (۱۳۶۸) تلویزیون: رانت‌خوار کوچک (۱۳۸۲) زیر آسمان شهر (۱۳۸۰) بازیگر میهمان چراغ جادو (۱۳۷۹) کیف انگلیسی (۱۳۷۸) در قلب من (۱۳۷۷) پزشکان (۱۳۷۷) آژانس دوستی (۱۳۷۷) پهلوانان نمی‌میرند (۱۳۷۶) کهنه‌سوار (۱۳۷۶) نوعی دیگر (۱۳۷۵) پدرسالار (۱۳۷۴) این خانه دور است (۱۳۷۴) همسران (۱۳۷۳) بازیگر مهمان خانه من کجاست؟ (۱۳۷۱) ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #جعفر_بزرگی، د

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۴ امرداد زادروز رؤیا صدر (زاده ۴ امرداد ۱۳۳۹ تهران) پژوهشگر و نویسنده طنزپرداز کارشناسی‌ در رشته ریاضیات کاربردی از دانشگاه تهران گرفت و مدتی در شورای سردبیری مجله زن روز فعالیت می‌کرد. به تدریج کارهای طنزش را در نشریه گل‌آقا و برنامه‌های رادیویی منتشر کرد و وارد حوزه طنز شد و همچنین چند اثر پژوهشی و فرهنگی به چاپ رساند. وی در نوشته‌هایش در نشریه گل‌آقا به «بی‌بی‌گُل» شهرت داشت و در سال ۱۳۸۸ کتابی به نام «طنز دات کام» را روانه دریافت مجوز کرد که بررسی تحلیلی طنز در وبلاگ‌ها با نمونه طنزها بود که مجوز نشر نگرفت و آن را در وبلاگ خود با عنوان طنز وبلاگی منتشر کرد. این کتاب از سوی نشرچشمه ارائه شده بود. وی از اردیبهشت ۱۳۹۰ نیز کتاب «شکرستان» را که به تحقیق و بررسی تحلیلی آثار زنان طنزنویس در مجله‌ها و نشریه‌های طنز می‌پردازد، از سوی نشر گل‌آذین منتشر کرده‌ است. از او همچنین با نام مستعار «م. مالمیرآبادی» در سال ۱۳۹۵ رمان طنز «شب‌های کوش‌آداسی» منتشر شده‌است. کتاب‌شناسی: ۱۳۷۷- فرهنگنامه زنان پژوهشگر در علوم انسانی (کتاب مورد تقدیر دانشگاه الزهرا). ۱۳۷۵- فمینیسم. ۱۳۷۸- خبرنامه محرمانه - نشرسخن. ۱۳۸۱- بیست سال با طنز (بررسی طنز پس از انقلاب) نشر هرمس. ۱۳۸۳- ه، مثل تفاهم، نشرثالث. ۱۳۸۴- گل‌آقا (از سری طنز پردازان معاصر) نشر گل‌آقا ۱۳۸۵- برداشت آخر (بررسی طنز مطبوعاتی)  نشرسخن. ۱۳۹۰- شکرستان (نگاهی به آثار زنان در نشریات طنز) نشر گل‌آذین. ۱۳۹۱- یک، دو، سه، طنز (گزیده آثار طنزنویسان معاصر) نشر مروارید. ۱۳۹۵- شب‌های کوش‌آداسی (رمان طنز در باره عشق و کلیه بیماری‌های دل). ۱۳۹۵- اندیشیدن با طنز (مجموعه سیزده مصاحبه در باره طنز) نشر مروارید. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #رویا_صدر، ز

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ 🍀🍀 برگی از تقویم تاریخ 🍀🍀 ۴ امرداد زادروز بهرنگ امان (زاده ۴ امرداد ١٣٥٣ مسجدسلیمان) شاعر و نویسنده متخصص امورمالی و سرمایه‌گذاری حقوقی بین‌المللی، روزنامه‌نگار، شاعر، نویسنده، مدرس و پژوهشگر حوزه ادبیات، مسائل اجتماعی و حقوقی است. ✅ وی در سرزمین مردان غیور بختیاری و زادگاه آریوبرزن زاده شد و دوره دبیرستان را در رشته علوم تجربی و در مقاطع مختلف تحصیلی رشته‌های مهندسی زمین‌شناسی، زبان سانسکریت و تغذیه گیاهی آموخت و در نهایت ذهن سیال و شوق درونی‌اش او را به تحصیل در وادی حقوق قضایی کشاند. مشاغل مختلفی را از جمله مسئولیت‌های مدیریتی فرهنگی در خانه هنرمندان ایران در تهران، مدیریت چندین مجموعه رفاهی و ارائه تغذیه گیاهی متناسب با رشته تحصیلی (برپایی همایش‌های آشنایی با تغذیه سالم) مدیریت روابط عمومی برخی از موسسات و مراکز فرهنگی، مسئول روابط عمومی و اطلاع‌رسانی سازمان انتشاراتی دائره‌المعارف ایران‌شناسی (کار چاپ و تولید مجلات و کتب مرجع) دبیر و مجری و هماهنگ‌کننده چندین انجمن ادبی فرهنگی و رابط مدیران انجمن‌ها (در کنار استادان زنده ـ غلامحسین قرشی [انجمنهای دانشوران و گویش‌های محلی] هوشنگ وزیری فراهانی [انجمن بهارخاقانی] کمال زین‌الدین [ انجمن کمال] حسن امین [ نويسنده،استاد حقوق، وکیل بین‌الملل و مدیر مجلات حافظ و پروین و سرپرست علمی سازمان انتشاراتی دائره‌المعارف ایران شناسی] (انجمن ادبی ایران) را عهده‌دار بود. ✅همچنین دوستی عمیقی بین ایشان، مدیران و اعضاء محترم انجمن‌های ادبی و سایر بزرگان (مانند استادان زنده‌یاد محمدباقر صدرا، خدیو، قرشی، دکترباستانی پاریزی، دکتر تبریزی، دکتر گازرانی، رضاییان لوزانی، کمال زین‌الدین، همایون خرم، معینی‌کرمانشاهی، جواد لشکری، مشفق کاشانی، پرویز مشکاتیان، ایرج بسطامی، فرامرز پایور، موسوی و ...) وجود داشته که در اسناد موجود و تصاویر درون برخی کتب و مجلات نمایان است. وی نمایندگی رسمی موسسه بین‌المللی تغذیه سالم گیاهی گویندا و مشاور طب طبیعی و درمانی موسسه نشاط را در کنار سرودن اشعارملی میهنی، نگارش کتب و مقالات مختلف در نشریات و مجلات داخلی و خارجی، روزنامه‌نگاری ( تهیه خبر و گزارشات فرهنگی، مصاحبه با بزرگان علم و فرهنگ و نوشتن شرح حال از هنرمندان و صاحبان قلم و هنر و ...) در کارنامه پربار خود دارد. ضمن اینکه در تغذیه گیاهی مقالات بسیار دارد و مصاحبه‌های زیادی با وی در باب کارشناسی تغذیه سالم گیاهی در نشریات مختلف در دهه ٨٠ انجام شده است. ✅دکتر امان در امتداد کارهای فرهنگی (ساكن لندن) پس از دریافت مدرک از Oxford University در رشته مدیریت تجارت در حقوق بین‌الملل، و دوسال بعد در دانشگاه Buckingham University بعد از پى‌اچ‌دى، تدریس در رشته "سرمایه‌گذاری و امورمالی حقوقی" همزمان گذراندن دوره تکمیلی CFA  ودیگر دوره‌های تکمیلی در Buckingham University و Global Banking School مشغول به‌كار است، ضمن اینکه مؤسس و مدیر انجمن ادبی ایران (فرهنگی هنری)  لندن نیز هست و جلسات هفتگى مدون و مهمی با حضور بزرگان فرهنگ ادب هنر و موسیقی پارسی را اداره می‌کند. مقالات و سروده‌های ایشان در مجلات ادبی و کتاب‌های مختلف در داخل و خارج به‌چاپ رسیده است و شرح حال و اشعارش در كتب متعددى چون نگين سخن جلد سيزدهم و هفدهم و كتب منتخب شعراى معاصر مانند بهار خاقانى و ... چاپ شده است. (خاك راهِ درگهِ خوبان منم من خادمِ كلِ ادب دانان منم من تا كه بهرنگ بياموخت زِ استاد جان نثارِميهنم ايران منم من) #بهرنگ_امان_لندن وى سه كتاب در دست چاپ و يك مجموعه غزل بنام "غزل‌هاى ناتمام بهرنگ" و يك مجموعه شعر آزاد بنام "نامه‌هاى سينا به پدر" و "مجموعه مقالات ادبى - تاريخى" دارد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #بهرنگ_امان، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۴ امرداد زادروز محمود منتظم صدیقی (زاده ۴ امرداد ۱۳۴۰ تهران) موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده  فراگیری موسیقی را به‌طور جدی از ۱۰ سالگی آغاز کرد و در ۱۶ سالگی به هنرستان موسیقی تهران راه یافت. در هنرستان به‌طور تخصصی فراگیری سازهای کوبه‌ای (سازهای ضربی) را دنبال کرد. از جمله استادان او در هنرستان موسیقی «ایویوسکی» موسیقیدان «لهستانی» و «فریدون ناصری» بودند. او در سال دوم هنرستان به ارکستر سمفونیک تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۸ همکاری‌اش را با سازمان صداوسیما به عنوان نوازنده و آهنگساز، تنظیم‌کننده و ناظر ضبط موسیقی آغاز کرد و در سال ۱۳۶۰ موفق به دریافت دیپلم هنرستان عالی موسیقی شد. او دروس «آهنگسازی»، «سازشناسی» و «فرم‌های موسیقی» را نزد «مرتضی حنانه» و «هارمونی» و دوره تکمیلی سازهای کوبه‌ای را نزد «فریدون ناصری» آموخت. وی علاوه بر نوازندگی، آثار بسیاری در قالب «موسیقی کودک» آهنگسازی کرد که مشهورترین آنها قطعه لالایی «گنجشک لالا» است که اواخر دهه ۶۰، هر شب در برنامه «شب بخیر کوچولو» از رادیو پخش می‌شد. شعر این ترانه سروده «مصطفی رحماندوست» و خواننده آن «پرشات پیروزکار» بود که در هنگام اجرای این قطعه ۸ ساله بود. این ترانه کودکانه را یکی از مشهورترین ترانه‌های شناخته شده بعد از انقلاب ایران دانسته‌اند. او در بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر در سال ۱۳۸۴ مورد تقدیر قرار گرفت. فعالیت‌های هنری: عضویت در ارکستر سمفونیک تهران. عضویت در ارکستر سمفونیک صداوسیما‌. عضویت در ارکستر ملی ایران به رهبری «فرهاد فخرالدینی». عضویت در ارکستر مهرنوازان به رهبری «فرهاد فخرالدینی»‌ داوری آثار جشنواره مراکز استانی صداوسیما. عضويت در کانون آهنگسازان سینمای ایران. فیلم و سریال: سریال تلویزیونی «ضلع ششم» به کارگردانی «مسعود فروتن» (۱۳۷۲). مجموعه عروسکی نمایشی «قصه‌های موش نمکی» به کارگردانی «محسن تقوی زنوز». آلبوم موسیقی: آهنگسازی در آلبوم موسیقی «فرشته‌ها» آهنگسازی در آلبوم موسیقی «مادر» نوازندگی در آلبوم موسیقی «ایران زمین» به خوانندگی «بیژن بیژنی» نوازندگی در آلبوم موسیقی «فصل عاشقی» به خوانندگی «سالار عقیلی» نوازندگی در آلبوم موسیقی «سمفونی حماسه خرمشهر» به آهنگسازی «مجید انتظامی» نوازندگی در آلبوم موسیقی «امام علی» به آهنگسازی «فرهاد فخرالدینی» نوازندگی در آلبوم موسیقی «نگاه آسمانی» به خوانندگی «حسام الدین سراج» نوازندگی در آلبوم موسیقی «اشتیاق» به آهنگسازی «فرهاد فخرالدینی» و خوانندگی «علیرضا قربانی» نوازندگی در آلبوم موسیقی «آفتاب خوبان» به آهنگسازی «اسماعیل واثقی» و خوانندگی «بیژن بیژنی». ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #محمود_منتظم_صدیقی، ز

‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۴ امرداد زادروز سیروان خسروی (زاده ۴ امرداد ۱۳۶۱ تهران) آهنگساز، تنظیم‌کننده، خواننده پاپ و موسیقی الکترونیک در ۱۱ سالگی به‌ مدت چهارسال نزد "اوی‌جونیو" به یادگیری موسیقی و کیبورد پرداخت و از دوران نوجوانی با دیدن کارتون شیرشاه به‌ موسیقی التون‌جان علاقه‌مند شد. در ۱۶ سالگی زیر نظر کاوه یغمایی با اصول نوازندگی کیبورد و سبک راک آشنا شد و همراه گروه یغمایی در کنسرت سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ به‌عنوان نوازنده در آن حضور داشت. مهمترین عامل در وارد شدن او به‌ عرصه موسیقی، حضور و آشنا شدن وی با مراحل ضبط آلبوم "مترسک" یغمایی بود که محرک اصلی‌اش برای شروع آهنگسازی و بیانخ ایده‌ها و افکار موسیقی‌ او شد. وی برادر بزرگتر زانیار خسروی "خواننده پاپ" است. فعالیت‌ها: در شهریور ۱۳۹۴ با اجرای کنسرت «آنپلاگد» در سالن برج آزادی تهران توانست اولین اجرای کنسرت آنپلاگدِ ایران را در کارنامه‌اش ثبت کند. تاکنون دو قطعه از او با نام‌های «نه نرو» و «ساعت ۹» موفق شده‌اند در جدول موسیقی رادیوی هلندی Funx رتبهٔ ۱ را به‌دست آورند. سیروان قطعه «Stay Here Tonight» از آهنگ‌های انریکه ایگلسیاس، خواننده اسپانیایی را با همکاری وی بازآمیزی کرد. همچنین موسیقی متن، تیتراژ آغازین و تیتراژ پایانی مجموعه تلویزیونی ساختمان پزشکان برعهده وی بود. او در بیست و یکمین دوره جشنواره موسیقی فجر حضور داشت و در تابستان ۱۳۸۹ در فیلم سوت پایان نیکی کریمی، در حضوری کوتاه در نقش خود ظاهر شد. وی همچنین موسیقی تیتراژ برنامه بیست‌ هجده با تهیه‌کنندگی عادل فردوسی‌پور را ساخت که در بخش آغازین، پایانی و در حین برنامه پخش می‌شد. و در کار تبلیغات هم حضور داشته و با برندهایی همچون اکس (AXE) سان استار (Sun star) همکاری کرده است. در تابستان ۱۳۹۹ضمن رونمایی از البوم مونولوگ، حامی جدیدش یعنی نایت کینگ (Night king) را نیز معرفی کرد. او همچنین بازیگر نقش اول یکی از سریال های نمایش خانگی به‌نام حرفه‌ای شد. ترانه‌شناسی آلبوم‌ها: تو خیال کردی بری (۱۳۸۴) ساعت ۹ (۱۳۸۸) جاده رؤیاها (۱۳۹۱) آنپلاگد (۱۳۹۵) بی‌مرز (۱۳۹۷) مونولوگ (۱۳۹۹) ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #سیروان_خسروی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۴ امرداد سالروز درگذشت علاءالدین باباشهابی (زاده سال ۱۳۱۸ سنندج -- درگذشته ۴ امرداد ۱۳۹۳ سنندج) موسیقیدان و خواننده نوه علی‌اصغر کردستانی خواننده و استاد آواز نامدار کرد بود و از هفت سالگی با ورود به دبستان، با موسیقی آشنا شد. در سال ۱۳۳۵ سرود «ای وطن» را در رادیو سنندج خواند و از سال ۱۳۴۶ در تهران با ارکستر کردی، ارکستر رامتین، ارکستر لشکری، ارکستر باربد و ارکستر نکیسا و ارکسترهای فرهنگ و هنر همکاری‌اش را آغاز کرد. پس از گذراندن دوره کوتاه سلفژ نزد فرهاد فخرالدینی و آواز نزد کریمی، حدود پنجاه سال با رادیوتلویزیون ایران همکاری داشت و حاصل این تلاش‌ها اجرای نزدیک به ۱۶۰ ترانه شد. وی فارغ التحصیل دانشسرای عالی و دبیر زبان و ادبیات فارسی مدارس تهران بود. آثار: آثاری که به صورت CD و کاست بنام‌های هاورازی دل (در لندن) کاست و CD شنه به ربه یان (در سوئد) و کاست و CD «باده گویاً و “پاییزه» در تهران پخش شده‌است. اجرای کنسرت در کشورهای سوئد، انگلستان، آلمان، بلژیک، اتریش و عراق و در اکثر نقاط کشور داشته‌ است. جی ژوانی جاران - سروه ئاوات - جلوه دیدار - ئاوینه دلبه ری - ای وطن - نم نم بارانه - گل بانه -مه گری-ویله ن و… است. مشوقان: مشوق وی در تمام سال‌های فعالیت هنری، همسر، فرزندان و هنرمندان: حسن یوسف زمانی و حسین یوسف زمانی، محمد عبدالصمدی و سهیل ایوانی بودند. آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #علاالدین_بابا_شهابی، د

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۴ امرداد سالروز درگذشت ناصر عصار (زاده ۴ مهر ۱۳۰۷ تهران -- درگذشته ۴ امرداد ۱۳۹۰ فرانسه) نقاش درونگرای معاصر پدرش از استادان دانشگاه تهران و مسئول کرسی فلسفه شرق بود و در خانواده‌ای بزرگ شد که پر از اشعار مولوی، حافظ و سعدی و آمیخته با فلسفه بود. وی به اشعار فلسفه شرق و سهروردی علاقه‌مند شد و در آثارش از آن‌ها استفاده کرد، سپس به مدت سه سال (۱۹۵۳–۱۹۵۰) در دانشکده هنرهای زیبا تحصیل کرد و پس از آن راهی هامبورگ شد. اما نتوانست در آنجا زندگی کند و به پاریس رفت. وی نخستین نمایشگاه نقاشی‌اش را با کمک ژولین آلوار در سال ۱۹۵۵ برگزار کرد. سپس در سال ۱۹۶۱ نخستین نمایشگاه آثار هنری‌اش را در گالری لینکن در شهر لندن برگزار کرد. سیر ایجاد نمایشگاه‌های وی ادامه داشت؛ دو نمایشگاه بعدی در شهر بروکسل در گالری اسمیت برگزار شد. نمایشگاه نقاشی دیگری در سال ۱۹۶۶ در شهر لندن برگزار کرد. این نمایشگاه مربوط به آثار نقاشی او بود و به این خاطر ۱۸ ماه در لندن زندگی کرد. پس از آن در زندگی شخصی عصار تحولی رخ داد. او با ایزابل دو گاستین ازدواج کرد و در کینگ‌رد زندگی می‌کرد. در این زمان به نقاشی طبیعت روی آورد و به نقاشی انواع درخت‌ها و تپه‌ها می‌پرداخت. در سال ۱۹۷۲ با ایران‌شناس مشهور فرانسوی هانری کربن آشنا شد و تأثیر فراوانی در زندگی او گذاشت. او در سال ۱۹۸۰ شهروندی فرانسه را پذیرفت. نمایشگاه‌های هنری انفرادی: ۱۳۳۱ گالری جوان، تهران. ۱۳۳۴ گالری پریسم، پاریس، با معرفی ژولین الوار. ۱۳۴۰ گالری لینکلن، لندن، با معرفی هربرت رید. ۱۳۴۱ گالری اسمیث، بروکسل، با معرفی ژولین الوار. ۱۳۴۵ گالری گروزورنر، لندن، با معرفی میشل سولیوان. ۱۳۵۱ نادیدنی، گالری تری‌انگل، پاریس، با معرفی کلود استین. ۱۳۵۴ ناصر عصار، گالری بلشسه، و گالری هلن ترینتی‌نان. ۱۳۵۷ گالری دو لا دیفرانس، بروکسل، با معرفی پتریک والدبر. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #ناصر_عصار، د

‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۴ امرداد زادروز منوچهر نیستانی (زاده ۴ امرداد ۱۳۱۵ کرمان -- درگذشته ۲۶ اسفند ۱۳۶۰ تهران) شاعر در قالب‌های گوناگون غزل، شعرنو و شعر بی‌وزن اشعار قابل توجه، نو و عمیق سروده‌است. وی از شاعران مطرح و پربار معاصر محسوب می‌شود که با زبان شعری مستقل و استوار و بی‌پیرایه از جهان پیرامون خویش سخن گفته است. او در سال ۱۳۳۴ به دانشسرای عالی تهران راه یافت و در رشته زبان و ادبیات فارسی فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در دبیرستان‌های شاهرود به‌تدریس ادبیات فارسی پرداخت و در سال ۱۳۵۷ بازنشسته شد. نخستین شعرهایش در روزنامه‌های بیداری و هفت واد و اندیشه کرمان به‌چاپ رسید و اولین دفتر شعرش با نام «جوانه» در سال ۱۳۳۳ نیز در کرمان منتشر شد و مجموعه شعر بعدی او در سال ۱۳۳۷ باعنوان «خراب» در تهران چاپ شد. در همان سال خارستان دیوان ادیب قاسمی کرمانی را با تصحیح و تحشیه منتشر کرد. مدتی هم در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد و اشعار و ترانه‌هایی برای کودکان سرود. سومین دفتر شعر وی با نام «دیروز، خط فاصله» به سال ۱۳۵۰ منتشر شد. برگزیده اشعاری از او با نام «دو با مانع» در سال ۱۳۶۹ چاپ شد و علاوه بر سرودن شعر، در زمینه پژوهش ادبی و ترجمه نیز فعالیت داشت. شعر او شعری اندوهگین و تلخ و آمیخته باطنز و به‌زبانی ساده و بی‌پیرایه بیان شده‌ است. اگر چه گرایش عمده شعر وی عاشقانه‌است ولی گاهی گرایش‌های اجتماعی نیز در آن دیده می‌شود. در مجموع وی شاعری است آگاه با زبان خاص خود که در سرودن غزل‌های عاشقانه - اجتماعی و نومیدانه‌اش از گونه‌های دیگر شعرش موفق‌تر است. به‌دلیل ابتکارات نو و شیوه خاصی که وی در سرودن غزل آغاز کرد، او را پدر غزل نوین ایران نیز نامیده‌اند. وی پدر توکا نیستانی و مانا نیستانی کاریکاتوریست‌های معاصر بود. آرامگاه وی در بهشت‌زهرا است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #منوچهر_نیستانی، ز

‍ ‍ ‍ ‍☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۴ امرداد زادروز پرویز بهرام (زاده ۴ امرداد ۱۳۱۲ تهران -- درگذشته ۶ خرداد ۱۳۹۸ تهران) بازیگر تئاتر، مدیر دوبلاژ و صداپیشه دانش‌آموخته کارشناسی حقوق قضایی و سال‌ها وکیل رسمی دادگستری بود و کار دوبله را از اواخر دهه بیست و با دعوت هوشنگ لطیف‌پور و جعفر والی که از دوستان وی بودند و حضور در دوبله فیلم ایتالیایی هنرپیشه آغاز کرد. صدای او از جمله صداهای ماندگار دوبله ایران بود و یکی از ماندگارترین صداهای او در مستند «جاده ابریشم» آشنای گوش‌های ایرانیان است. وی کار دوبله را با رضایی و لطیف پور آغاز کرد و در اواخر دهه بیست به رل‌گویی نقش‌های اول فیلم‌ها اشتغال یافت. همچنین در آزمون دوبله در ایتالیا موفق بود که به‌دلایل خانوادگی از رفتن به ایتالیا صرفنظر کرد. در دوبله فیلم اتللو اثر  سرگئی باندارچوک که توسط هوشنگ لطیف‌پور در اوایل دهه ۳۰ انجام شد، با ارسال تست صدا از چندین گوینده به مسکو، صدای او توسط کارگردان فیلم و همچنین شخص سرگئی باندارچوک برای این نقش (اتللو) انتخاب شد. او که سالها به‌صورت عام‌المنفعه به‌ شغل وکالت اشتغال داشت، در مورد انتخاب این شغل گفته‌ بود که وکالت را به‌دلیل هنر دراماتیکی که در نفس وکالت وجود داشت انتخاب کرده، زیرا که یک وکیل باید بیان خوبی داشته باشد. حرفه هنرپیشگی و بیان خوب بخشی از کار وکالت است. او اهل هنر بودن (شناخت هنر) و برخورداری از مطالعات هنری را در کنار شناخت موسیقی، فیلم، بازیگری و کارگردانی و چیدمان درست گویندگان را هنر بزرگ یک مدیر دوبلاژ شایسته و ممتاز می‌دانست. داشتن ترجمه‌های خوب و در واقع مترجمین هرچه بهتر و باسوادتر و رعایت حقوق مادی و معنوی گویندگان فیلم‌ها و مدیران دوبلاژ از مواردی است که وی برای موفقیت دوبله در آینده توصیه می‌کرد. فیلم مستندی از زندگی او به‌نام «راوی جاده ابریشم» به مدت ۵۰ دقیقه، توسط «بابک مینایی» مستندساز ایرانی، کارگردانی و تهیه شده‌است که پرتره‌ای از ارتباطات و فعالیتهای هنری این پیشکسوت عرصه دوبلاژ ایران به‌شمار می‌رود. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #پرویز_بهرام، ز