برگی از تقویم تاریخ

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز یغما گلرویی (زاده ۶ امرداد ۱۳۵۴ ارومیه) شاعر، ترانه‌سرا، نویسنده و مترجم آغاز کارش در زمینه شعر، با شعر سپید بود و کتاب‌های اولش در قالب شعر سپید منتشر شد. اولین کسی که شعرهایش را اجرا کرد، امیر کریمی بود که در «آلبوم تا همیشه» چهار شعر از ترانه‌های او را ضبط کرد، اما اولین آلبومی که انتشار یافت، کاری از ناصر عبداللهی بود در «آلبوم دوستت دارم» که ۲ ترانه از او در آن بود. وی پس از نامه خداحافظی خود از دنیای هنر، مدتی بی سر و صدا به زندگی عادی ادامه داد، اما شروع دوباره بر سرزبانها افتادن نامش شروع کار با خواننده ایرانی ساکن در آلمان شاهین نجفی بود. در تاریخ ۱۰ اسفندماه ۱۳۹۰ چهارمین آلبوم شاهین نجفی با نام هیچ هیچ هیچ منتشر شد. این آلبوم که در مجموع دارای ده قطعه بود، دو قطعه آن توسط وی سروده شده بود. قطعه شماره ۱ با نام رانندگی در مستی و قطعه شماره ۳ با نام سگ هار. ترانه رانندگی در مستی خود نام کتاب ترانه اوست که توسط انتشارات زخمه در آلمان انتشار یافت. گفتنی است این کتاب به علت مخالفت وزارت ارشاد به‌طور مستقل توسط وی در آلمان چاپ شد. قطعه رانندگی در مستی با واکنش مثبت هواداران هر دو قرارگرفت به طوری که در برنامه پلی لیست منوتو ۱۳۹۳ این اثر توسط مخاطبان شبکه بین لیستی ۱۰۰ آهنگی قرار داشت. وی ارتباط محدودی با ترانه‌سرایان جوان در غالب برنامه کارگاه ترانه دارد و در این برنامه هنری، حسن علیشیری نیز وی را همراهی می‌کند. این کارگاه در شهرهای مختلف ایران به صورت دوره‌های ۲ تا ۳ روزه برگزار می‌شود و تاکنون در شهرهای تهران، اصفهان، اهواز،... برگزار شده است. از او تاکنون کتابهایی در زمینه شعر، داستان، ترجمه شعر، فیلمنامه و غیره منتشر شده است و ترانه‌های او توسط خوانندگان، ابی، شادمهر عقیلی، سیاوش قمیشی، امیر کریمی، شماعی‌زاده، امید، فرهاد جواهرکلام، ناصر عبدالهی، قاسم افشار، سعید شهروز، رضا یزدانی و چند خواننده دیگر اجرا شده است. ترانه «تصور کن» که در آلبوم روزهای بی‌خاطره سیاوش قمیشی اجرا شد و ترانه ستاره که توسط شادمهر عقیلی در آلبوم آدم و حوا اجرا شد، از معروف‌ترین ترانه‌های اوست. مجموعه شعرها و ترانه‌ها: رانندگی در مستی (در ایران مجوز چاپ نیافت و در آلمان منتشر شد) باران برای تو می‌بارد (مجموعه شعر چاپ پنجم زمستان سال ۱۳۹۲) گریه‌های گربه خاکستری (مجموعه شعر چاپ نشد) دیوارنوشته‌های انفرادی (مجموعه شعر چاپ نشد) چپق صلح (مجموعه شعر) تصور کن (پنجمین مجموعه ترانه چاپ اول ۱۳۸۶) هایکوهای زندان (مجموعه شعرهای کوتاه چاپ نشد) ما رُ ببخشین! آقای دیکتاتور! (مجموعه شعر چاپ نشد) رقص در سلول انفرادی (چهارمین مجموعه ترانه چاپ اول ۱۳۸۴) بی سرزمین تر از باد (سومین مجموعه ترانه چاپ اول ۱۳۸۲) اینجا ایران است و من تو را دوست می‌دارم (مجموعه شعر چاپ اول ۱۳۸۱) تنها برای تو می‌نویسم، بی‌بی باران (دومین مجموعه ترانه چاپ اول ۱۳۸۰) پرنده بی پرنده (نخستین مجموعه ترانه چاپ اول ۱۳۷۹) فاصله (سیاوش قمیشی مجموعه شعر چاپ اول ۱۳۸۰) مگر تو با ما بودی!؟ (مجموعه شعر چاپ اول ۱۳۷۸) گفتم بمان! نمان ... (مجموعه شعر چاپ اول ۱۳۷۷) آهنگ یه دختر (خواننده ابی و شادمهر ۱۳۹۲) من رؤیایی دارم (مجموعه شعر چاپ اول ۱۳۹۳) داستان، فیلم‌نامه، مجموعه‌نامه: مسیح سرگردان سلام! خانم رنگین کمان! زنجیری (فیلم‌نامه) پوکه (فیلم‌نامه) ترجمه‌ها: جهان در بوسه‌های ما زاده می‌شود، اشعار شاعران جهان فرشته‌ای در کنارِ توست!، شعرهای مارگوت بیکل، با همکاری ندا زندیه دو فنجون قهوه، دونخ سیگار، شل سیلور استاین باران یعنی: تو بر می‌گردی!، نزار قبانی نه! نمی‌خواهم ببینمش…، فدریکو گارسیا لورکا آوازهای کولی، فدریکو گارسیا لورکا تمامِ کودکانِ جهان شاعرند!، اشعار شاعران جهان نامه به‌کودکی که هرگز زاده نشد، اوریانا فالاچی یک مرد، اوریانا فالاچی به سلامتی برادرم هیچ‌کس!، چارلز بوکوفسکی ماهی مست، اورهان ولیپپسی زوزه، آلن گینزبرگ، با همکاری حسن علیشیری چشمان تو قاتل منند، مختوم قلی فراغی دیوارها سخن نمی‌گویند، احمد کایا، با همکاری آیدین آقاخانی جنس ضعیف، اوریانا فالاچی خدا در لباس کارگری، کارل سندبرگ ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #یغما_گلرویی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز لیلا درخش (زاده ۶ امرداد ۱۳۵۷ تهران) شاعر، شاهنامه‌پژوه، مدرس و مستندساز تز دکتری‌اش را با عنوان "بررسی زمينه‌ اساطير در خاورميانه" ارائه داد و با راهنمایی استادان: جلال خالقی مطلق، ميرجلاالدين كزازی، ژاله آموزگار و… از آن دفاع کرد. از ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۴ به عنوان مدرس هنرهای زیبا و از سال ۱۳۷۸ به‌عنوان دبیر فرزانگان تهران مشغول به تدریس شد. همچنین مدير فرهنگی موسسه‌ زنان و سرطان است و از ۱۳۷۸ به عنوان منتقد و فیلم‌نامه‌نویس با بنیاد سینمایی ایران همكاری دارد. در کارنامه‌ هنری، علمی و پژوهشی او ساخت چهار مستند به سفارش سازمان زندان‌ها، آموزش و پرورش و بهزيستی، پژوهش در زمینه‌های گوناگونی چون حوزه نقد ادبی، حوزه تحول زبان‌های قومی و ملی، برندسازی اساطير ايران، حماسه‌ گرجستان‌، اساطير آذری و… ساخت تله‌فیلم و کارگردانی تئاتر، همکاری با خبرگزاری فراتاب، نقد و بررسی آثار ادبی و ادبيات نمايشی ايران و جهان، تالیف سه دوره ادبيات تخصصی كنكور درس عروض و قافيه، استادیاری دانشگاه، تالیف كتاب هفت خوشه ادب، همکاری با موسسات قلم‌چی و مرآت به‌عنوان مولف، تالیف مجموعه مقالات نقد داستان‌نويسان معاصر و ترجمه اشعارِ شاعرانِ دیده می‌شود. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #لیلا_درخش، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز رضا رفیع (زاده ۶ امرداد ۱۳۴۷ تربت حیدریه) نویسنده، شاعر طنزپرداز، روزنامه‌نگار و مجری نخستین سروده‌های جدی‌اش را برای شاعر فصلی از عاشقانه‌ها، سهیل محمودی، صاحب صفحات شعر خلوت انس در مجله جوانان فرستاد. وی آن‌ها را به چاپ رساند و در نامه‌ای بلند بالا برایش نوشت: «بیش از شعر جدی، قدر قلم طنزت را بدان!» پیش از ورود به دانشگاه، همکاری طنزش را با نشریات تهران آغاز کرد و در مجله جوانان امروز، در کنار محمد پورثانی و عباس خوش‌عمل مشغول به فعالیت بود. از سال ۱۳۷۲ ساکن تهران شد و دو سال بعد نیز همزمان با نوشتن مطالب طنز و جدی، تحصیلات دانشگاهی‌اش در رشته زبان و ادبیات فارسی را پی گرفت. در سال ۷۶ مجله‌ای به نام «ماهنامه دنیای طنز» را از شماره صفر به راه انداخت که سردبیری آن را نیز بر عهده داشت. از سال ۷۹ نیز تا آخرین شماره هفته‌نامه سیاسی گل آقا در آبانماه ۸۱ سمت سردبیری و مسئولیت تحریریه آن به‌نام او رقم خورد. سمتی که پیش از آن بزرگانی چون مصطفی فرجیان و هوشنگ معمارزاده عهده‌دار آن بودند. او در کنار ادامه دادن تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد، از سال ۸۱ عضو ثابت تحریریه روزنامه اطلاعات شد که ابتدای امر مدتی در سرویس مقالات و سپس دبیر سرویس گزارش و پس از آن نیز مسئولیت انتشار ضمیمه «ادب و هنر» روزنامه را برعهده داشت که تا امروز به صورت هفتگی منتشر می‌شود. همچنین از سال ۱۳۸۳ تاکنون ستون روزانهٔ طنز «بزن در رو» در روزنامه جام جم را می‌نویسد که مخاطبان خاص خود را دارد و تا به حال با وجود تغییر مدیریت‌ها، هیچ‌گاه متوقف نشده‌ است. وی در عرصه طنز و طنازی، با هر دو وجه نظم و نثر پیش رفته و البته در حوزه طنز منثور - آن هم از نوع ژورنالیستی‌اش - بیشتر قلم زده‌ است. جوهره و رویکرد اصلی و اساسی طنزهای او، سیاسی، ادبی و فرهنگی است. او دبیر و داور چندین جشنواره کشوری بوده‌ است و در سومین جشنواره طنز مکتوب، داور بخش نثر بود. از سال ۱۳۸۴ مسئولیت «خانه طنز» باشگاه نویسندگان و هنرمندان، وابسته به سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران را بر عهده داشته و دارد که در حال حاضر به «امور ادبی» معاونت هنری سازمان تغییر نام داده‌ است. همچنین دبیر و مجری محفلی ادبی با عنوان شب شعر شکرخند در تهران است که از تیرماه ۸۵ به صورت ماهانه (اولین شنبه هر ماه) برگزار می‌شود. کتاب‌ها حرف اضافه، مجموعه نثرهای طنز از سال ۸۱ تا ۸۳ نشر اطلاعات، چاپ اول ۱۳۸۴ چاپ دوم ۱۳۹۰‌. بزن در رو، گزیده‌ای از نثرهای طنز چاپ شده در روزنامه جام جم طنز و تغزل، مجموعه غزلیات طنزآمیز در نیمه دوم دهه هفتاد آب در هاون، مجموعه طنزهای منثور از سال ۸۴ تا ۸۵ باد در غربال، مجموعه طنزهای منثور از سال ۸۶ تا ۸۷ دایره بی زنگ، مجموعه طنزهای منثور از سال ۸۸ تا ۸۹ مشت بر سندان، مجموعه طنزهای منثور از سال ۹۰ تا ۹۱ ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #رضا_رفیع، ز

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز کریم قربانی‌علایی ‎ (زاده ۶ امرداد ۱۳۳۶ تهران) موسیقیدان و نوازنده ویلنسل سال ۱۳۴۸ وارد هنرستان عالی موسیقی شد و ساز ویلنسل را به‌عنوان ساز تخصصی‌اش برگزید و از کلاس محمد پورتراب بهره برد. در سال ۱۳۵۹ مدرک لیسانس نوازندگی ویلنسل را دریافت کرد و در سال ۱۳۷۷ موفق به گرفتن مدرک درجه یک هنری "معادل دکترا" از وزارت فرهنگ و آموزش عالی شد. بیشترین فعالیت‌های هنری او در جایگاه موسیقیدان و نوازنده به‌شرح زیر است: کسب مقام برتر رشته ویلنسل در کنکور موسیقی رادیوتلویزیون - سال ۱۳۵۳ نوازنده و تکنواز ویلنسل در ارکستر ژونس موزیکال تهران - سال ۱۳۵۳ پیوستن به ارکستر سمفونیک تهران - سال ۱۳۵۵ پذیرش از کنسرواتوار ناسیونال فرانسه - سال ۱۳۵۸ انتخاب به‌عنوان مایستر ویلنسل در ارکستر سمفونیک تهران - از سال ۱۳۵۹ پیوستن به‌گروه کوارتت زهی تهران به‌عنوان نوازنده ویلنسل - سال ۱۳۵۹ اجرای کنسرتهای مختلف در انجمن‌های فرهنگی ایران و اتریش، ایران و ایتالیا، ایران و سویس، ایران و آلمان - از سال ۱۳۶۱ برگزیده شدن به‌عنوان مسئول اداره نظارت و صدور پروانه نوارکاست در مرکز موسیقی - سال ۱۳۶۱ کسب دیپلم افتخار از چهارمین جشنواره سرود و آهنگ‌های انقلابی داوری آثار موسیقی جشنواره‌ها و مسابقات فرهنگی و هنری در ارگان‌ها و نهادهای مختلف. حضور مستمر در جشنواره‌های سراسری موسیقی فجر اولین اجرا به‌عنوان سولیست در ارکستر سمفونیک تهران - سال ۱۳۶۹ عضویت در کانون آهنگسازان سینمای ایران - سال ۱۳۷۲ عضویت در هیئت داوران جشنواره موسیقی جوان عضویت در هیئت داوران جشن خانه سینما گذراندن دوره مسترکلاس ویلنسل در شهر آروزای سویس - سال ۱۳۷۵ گذراندن دوره مسترکلاس ویلنسل در ایتالیا - سال ۱۳۷۵ دریافت مدرک درجه یک هنری معادل دکترا از وزارت فرهنگ و آموزش عالی - سال ۱۳۷۷ انتخاب به‌عنوان هنرمند برگزیده بیست سال موسیقی کشور از سوی وزارت  ارشاد - سال ۱۳۷۷ عضویت در شورای فنی هنرستان موسیقی پسران - سال ۱۳۷۹ عضویت در هیئت داوران هنرستان‌های موسیقی دختران و پسران در بخش امتحانات اجرای کنسرت در اسپانیا - سال ۱۳۷۹ عضویت در کمیته نوازندگان سازهای کلاسیک و شورای فنی خانه موسیقی - سال ۱۳۸۰ عضویت در شورای فنی هنرستان موسیقی دختران - سال ۱۳۸۳ تدریس ساز ویلنسل در دانشگاه تهران - سال ۱۳۸۲ همکاری با آهنگسازان مختلف به‌عنوان ناظر ضبط موسیقی فیلم و سریال‌های تلویزیونی و آلبوم‌های موسیقی گزیده آثار: وی در اجرای بسیاری از قطعات موسیقی در سبک‌های مختلف حضور داشته است که از آن میان به موارد زیر می‌توان اشاره کرد: آلبوم موسیقی سریال امام‌علی - فرهاد فخرالدینی آلبوم موسیقی دود عود - محمدرضا شجریان - پرویز مشکاتیان آلبوم موسیقی بوی باران - محمدرضا شجریان - حسین یوسف زمانی آلبوم موسیقی نسیم وصل - محمدجواد ضرابیان - همایون شجریان آلبوم موسیقی رسوای زمانه (آلبوم) - همایون خرم - علیرضا قربانی آلبوم موسیقی پر پرواز (آلبوم) - شادمهر عقیلی آلبوم موسیقی آیینه و آه - حسام الدین سراج آلبوم موسیقی پنهان چو دل - حمیدرضا نوربخش آلبوم موسیقی دلاویزترین - محمد نوری آلبوم موسیقی جاودانه با عشق - محمد نوری آلبوم موسیقی جلوه‌های ماندگار - محمد نوری آلبوم موسیقی ایران زمین (آلبوم) - کامبیز روشن روان - بیژن بیژنی آلبوم موسیقی گل به‌دامن - بیژن بیژنی آلبوم موسیقی چهارفصل (آلبوم) - بیژن بیژنی آلبوم موسیقی از کرخه تا راین - مجید انتظامی آلبوم موسیقی آرام‌تر از دریا - مجید انتظامی آلبوم موسیقی با ستاره‌ها (آلبوم) - محمدجواد ضرابیان - همایون شجریان آلبوم موسیقی مسافری از هند - محمدمهدی گورنگی آلبوم موسیقی حقیقتی شبیه خیال - محمدمهدی گورنگی آلبوم موسیقی قصه شب - حسین زمان آلبوم موسیقی فصل‌عاشقی - سالار عقیلی آلبوم موسیقی دل ای دل - اکبر گلپایگانی آلبوم موسیقی هزار آوا - پری زنگنه آلبوم موسیقی عشق الهی - علیرضا عصار - فؤاد حجازی آلبوم موسیقی می‌فهممت - محمدرضا فروتن - بابک زرین آلبوم موسیقی مدار بیقراری - بابک جهانبخش آلبوم موسیقی ناز لیلی - مهدی حبیبی آلبوم موسیقی بی‌تو خاکسترم - بهرام حصیری آلبوم موسیقی فیلم دوئل - مجید انتظامی آلبوم موسیقی سمفونی صلح - مجید انتظامی آلبوم موسیقی دهاتی - شادمهر عقیلی آلبوم موسیقی نیلوفرانه - علیرضا افتخاری آلبوم موسیقی خورشید - امیرحسین مدرس آلبوم موسیقی فراموشم مکن - چنگیز حبیبیان آلبوم موسیقی سخاوت - مهرداد کاظمی - محمدرضا احمدیان - خسرو شکیبایی و.... ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #کریم_قربانی_علایی، ز

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز شهیار قنبری (زاده ۶ امرداد ۱۳۲۹ تهران) شاعر، ترانه‌سرا و خواننده در خانواده‌ای اهل هنر زاده شد، کار ادبی را از نوجوانی آغاز کرد و در آن زمان برای نشریه اطلاعات کودکان داستان کوتاه می‌نوشت و شعر می‌سرود. سپس برای ادامه تحصیل به‌ لندن رفت و در میانه دهه ۶۰ میلادی به ایران بازگشت. پس از بازگشت به ایران سرودن ترانه را برخلاف خواست پدر - که معتقد بود هنرمندان در جامعه ایران سرنوشت درخشانی ندارند و می‌خواست پسرش آرشیتکت شود - آغاز کرد. " پدر وی حمید قنبری، بازیگر سینما و رادیو و صداپیشه بود و جای جری لوییس و سپهرنیا و ... حرف میزد" نخستین ترانه او «دیگه اشکم واسه من ناز می‌کنه» بود با آهنگی از اسفندیار منفردزاده و دیگری «ستاره آی ستاره» با آهنگی از پرویز اتابکی که هردو باصدای گوگوش منتشر شدند. ستاره آی ستاره اولین ترانه او بود که در برنامه "شما و رادیو" صبح جمعه پخش شد. به گواهی شاعرانی مانند اردلان سرفراز، شهیار قنبری باترانه قصه دوماهی با آهنگسازی بابک افشار به‌دلیل نوآوری در واژه و مضمون، سرآغاز ترانه نوین فارسی و ترانه مدرن ایران است و او را ترانه‌سرای نوین ایران زمین می‌نامند و البته این نکته نیاز به تجمیع اکثر کارورزان ترانه‌ نوین دارد همچون زویا زاکاریان و تورج نگهبان و مسعود امینی و ترانه‌سرایان هم عصر دیگر این ترانه‌سرا "برای مثال زویا زاکاریان بارها در مصاحبه‌هایش به‌شکلی تلویحی ترانه‌ قصه‌ وفا اثر ایرج جنتی عطایی را سرآغاز ترانه‌ نوین فارسی دانسته است" خود شهیار قنبری در این باره می‌گوید: "قصهٔ دوماهی میلاد من است. بند ناف ترانه من این چنین بریده شد...". همکاری شهیار و واروژان در حقیقت شروع دوران دیگری از زندگی هنری اوست. نخستین ترانه این دو با عنوان بوی خوب گندم با اجرای داریوش خواننده معترض ایرانی باعث شد تا خواننده و شاعر هر دو به زندان بیفتند. قنبری در این باره می‌گوید: "راستی ما چرا آنجا بودیم؟ ما که فقط ترانه می‌نوشتیم و تو "واروژان" را داشتیم و دریای صداهای خوش‌رنگ را و شاعر می‌گوید از رفیق دلتنگی‌ها و تشنگی‌ها: امروز که بی‌تو، بر ما هزار سال گذشته است، حتی نمی‌توانم از سنگینی این غیبت بزرگ بنویسم. واژه‌ها، نیروی موسیقی را کم دارند. واژه‌های من تو را کم دارند، واروژانِ من ... ! مرد سازها و آوازها ... ! و شاعر به قله‌هایی بلندتر می‌رسد با: اگه بمونی- قصهٔ بره و گرگ- حرف - نفس - هجرت - جمعه - مرد تنها - هفته خاکستری - کودکانه - آوار - نجواها - بوی خوب گندم - نفرین نامه - همیشه غایب - سقوط - نماز - نون و پنیر و سبزی - امان از... و چندصد ترانه ناب دیگر." طی سالهای بعد از انقلاب، شهیار با هنرمندان مشهور، لیلا فروهر،  شماعی زاده، مارتیک، ابی، داریوش،  مرتضوی، قمیشی، امید سلطانی، شهره، نوش‌آفرین، منصور، مهرداد آسمانی و ... همکاری داشته است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #شهیار_قنبری، ز

‍ ‍ ‍☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد سالروز درگذشت شاپور جورکش (زاده ۱۰ بهمن ۱۳۲۹ فسا -- درگذشته ۶ امرداد ۱۴۰۲ شیراز) شاعر، مترجم و پژوهشگر ادبی و نمایشنامه‌نویس از دانشگاه شیراز فوق‌لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی گرفت و در دانشگاه‌های خصوصی و مراکز آموزشی به تدریس می‌پرداخت. کارش پیش از انقلاب تئاتر بود و سرپرستی کمیته تئاتر دانشگاه شیراز را تا ۱۳۵۶ به‌عهده داشت و تدریس در کارگاه تئاتر کودک تلویزیون مرکز شیراز از دیگر فعالیت‌هایش بود. او دو منظومه شعر با نام‌های «هوش سبز» (انتشارات نوید) و «نام دیگر دوزخ» (انتشارات آگه) به‌چاپ رساند. «دموکراسی و هنر» و «درآمدی تاریخی بر نظریه‌های ادبی از افلاطون تا بارت» «پست مدرنیسم» و «خفیه‌نگاری خشونت در سرزمین آدم‌لتی‌ها» از آثار این شاعر، منتقد ادبی و مترجم بود. وی به اتقاق زنده‌یاد شاپور بنیاد، دو فیلمنامه نوشت: فیلمنامه‌ بلند «مثل آرزوهای من» که تصویب شد و قرار بود با سرمایه بنیاد فارابی  تهیه شود و نیز فیلمنامه‌ کوتاه طنز با نام «پیت، پیت، پنبه» که می‌توان گفت بخشی از آنات کودکی هر دو مولف بود. اما امکان ساخت و اکران هر دو فیلمنامه شامل مرور زمان شد. آثار منتشر شده: برنامه‌ریزی نوین: آموزش خلاق زبان از طریق بازی‌های آموزشی برای: مهدکودک‌ها، آموزشگاه‌ها و موسسه‌های زبان/چاپ اول ۱۳۷۸ بوطیقای شعرنو: نگاهی دیگر به نظریه و شعر نیمایوشیج/چاپ چهارم ۱۳۹۳ پست‌مدرنیسم و …/ترجمه مشترک شاپورجورکش با مرتضی ترسلی و گلناز دواتگر/چاپ اول ۱۳۹۴ درآمدی تاریخی بر نظریه ادبی از افلاتون تا بارت/نویسنده: ریچارد هارلند/گروه ترجمه زیر نظر شاپورجورکش با همکاری علی معصومی، ناهید (تبریزی) سلامی/چاپ ششم. دموکراسی و هنر/آرتور ملرز، ریچارد زینمان/ مترجم: گروه ترجمه شیراز/چاپ سوم ۱۳۹۶ زندگی، عشق و مرگ از دیدگاه صادق هدایت: نگاهی‌نو به‌ بوف‌کور و دیگر عاشقانه‌های هدایت/چاپ دوم ۱۳۷۸ نام دیگر دوزخ: یک شعر (۱۳۷۸–۱۳۶۷) چاپ سوم ۹۸ خرگوشها و ستاره‌ها، دوزبانه هوش سبز (۶۱–۶۳) /چاپ اول ۱۳۶۹ کتاب خفیه‌نگاری خشونت در سرزمین آدم-لتی‌ها که سال ۱۳۸۹ از سوی نشرآگه منتشر شده بود، در چهار روز اول به‌عنوان پرفروش اعلان شد و بلافاصله جمع‌آوری و خمیر شد. کتاب دیگری که در چاپ سوم و در دولت نهم توقیف شد کتاب زندگی، عشق و مرگ از دید صادق هدایت: نگاهی دیگر به بوف‌کور و دیگر عاشقانه‌های هدایت است. سومین دفتر شعر شاپور به‌بختیار نام سوگخند و شعرهای دیگر به‌یاد عمران صلاحی آماده انتشار است. کتاب‌های"کارگاه شعر" "الفبای داستان در عمل" " تاملاتی برعرفان: تاثیرعرفان بر ناخودآگاه هنرمند ایرانی" و "شعر کودک" آثار آماده انتشار شاپور جورکش هستند. آخرین دلمشغولی جورکش پژوهشی‌ست بر چون و چرای "فراموش‌شدگی خویشکاری تهمینه، پس از کشته شدن سهراب به دست رستم" این پژوهش که باهمکاری کیوان نریمانی و نایب شیرازی انجام می‌داد. او در پی این پرسش بور که چرا تهمینه، آنیمای تهمتن، که  همچون خود رستم از او انتظار جنگجویی می‌رود، در متن اصلی شاهنامه، بسیار منفعل و بی‌کنش باقی می‌ماند؟ در سالی که گذشت مقاله ای از او از سوی دانشگاهucl آمریکا منتشر شد بانام «ادبیات داعشی و ادعای نوبل». ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #شاپور_جورکش‌، د

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز احمد سیدنا (زاده ۶ امرداد ۱۳۲۷ تنکابن – درگذشته ۲۵ خرداد ۱۳۹۷ تهران) طنزپرداز سال ١٣۴۵ به نشریه طنز توفیق دعوت شد و با طنزپردازان آن دوره همچون ابوالقاسم حالت، ابوتراب جلی، عباس فرات، غلامرضا روحانی، بهاءالدین خرمشاهی، محمد حاجی‌حسینی، حسین گلستانی و همچنین پرویز شاپور، مرتضی فرجیان، کیومرث صابری فومنی، عمران صلاحی، مسعود کیمیاگر، منوچهر احترامی، محمدعلی گویا، احمد عربانی، کامبیز درم‌بخش و ناصر پاک‌شیر به طنزپردازی پرداخت و تا پایان فعالیت آن نشریه ادامه داشت . نخستین کوشش‌های وی در تولید محتوای طنز در توفیق عبارت بودند از ستون‌های لطیفه، مونولوگ و دیالوگ‌های طنز، ضرب‌المثل‌های روز و تحلیل طنزآمیز اخبار روز که او با نامهای مستعار «ا - س»، «دم‌بریده» و «خیارچمبر»  منتشر می‌کرد. خلاقیت‌های او در تولید محتوای طنز به گونه‌ای بود که ردپای ستون‌های طنزی که در دهه چهل و پنجاه توسط وی طراحی و ابداع شدند، هنوز هم کم‌ و بیش در نشریات طنز امروز یافت می‌شود.   انواعی قالب‌های جدید ازجمله «مینی نمایش‌نامه»، جدول طنز «کار بیکاری» و «نیازمندی‌های طنز» از نقاط قوت کار او بودند. او همچنین در ۱۳۵۶ به‌عنوان روزنامه‌نگار در نشریه پیک روز که نشریه داخلی سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران بود، فعالیت کرد و از جمله کارهای او در این نشریه مصاحبه‌اش با نجف دریابندری و حبیب روشن‌زاده بود. وی با توقیف نشریه توفیق در سال ١٣۵٠ به مجله کاریکاتور به سردبیری محسن دولو پیوست و در آنجا با ستونهایی: «سرآشپز کاریکاتور تقدیم می‌کند»، «پاسخگوی اجتماعی کاریکاتور پاسخ می‌دهد»، «شوخی هفته»، «میون کلامتون شکر»، «کلاس تقویتی»، «انشاهای یک بچه مدرسه‌ای»، «از من بپرس بهت میگم»، «شوخی با نشریات»، «آلبوم هفته»، «معرکه گیری»، «نیازمندیهای کاریکاتور»، «حرف‌های بیکاری» و «خبرهای داغ داغ و سرد سرد» طنز می‌نوشت. وی پس از انقلاب با توجه به تخصص در ساخت نمایشنامه‌ها و لطیفه‌های کوتاه به رادیو پیوست و برای مدتی به‌عنوان نویسنده برنامه «صبح جمعه» رادیو فعالیت کرد و در مقطعی نیز با مجله طنز فکاهیون به سردبیری ابوالقاسم صادقی در کنار برخی از اعضای هیئت تحریریه سابق مجله توفیق در کنار جواد علیزاده، بهمن عبدی، احمد عربانی، خسرو شاهانی، محمد پورثانی و اسماعیل آتشی فعالیت کرد. او در اوایل دهه هفتاد با دعوت مرتضی فرجیان سردبیر نشریه‌های فکاهیون و خورجین" به نشریه طنز گل‌آقا پیوست و علاوه بر نامهای مستعار پیشین، با نامهای مستعار  دو پسرش «آقاعماد»، «علیرضاخان» و نیز «احمد آقا» قلم زد. او بار دیگر به گزیده‌نویسی به سبک دوره توفیق بازگشت. ستون «شوخی با مطبوعات» او نشان می‌دهد که هر هفته سوژه‌هایش را از میان تیترهای ده‌ها عنوان روزنامه و مجله انتخاب می‌کرده است. از جمله ستونهای طنز محبوب او در دوران گل آقا «سبدیات» و «نیازمندیهای عمومی» بودند. آرامگاه وی در قطعه نام‌آوران است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #احمد_سیدنا، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد سالروز درگذشت امیراشرف آریان‌پور کاشانی (زاده ۱ تیر ۱۳۱۷ تهران -- درگذشته ۶ امرداد ۱۴۰۱ تهران) موسیقیدان، پژوهشگر و نویسنده فارغ‌التحصیل هنرستان موسیقی ملی و از شاگردان فاخره صبا است؛ در سال ۱۳۳۶ مدرک کارشناسی از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گرفت و در سال ۱۳۳۹ کارشناسی ارشد مدیریت دانشکده حقوق ایران دریافت کرد. وی در ادامه دکترای ادبیات فارسی، روزنامه‌نگاری و علوم اداری از دانشگاه تهران و در سال ۱۳۵۲ دکترای تخصصی موزیکولوژی (موسیقی‌شناسی) از دانشگاه گوته وین دریافت کرد. او سپس به تحصیل در رشته تاریخ هنر در دانشگاه فرانکفورت پرداخت و به ایران بازگشت و در سال ۱۳۷۰ به اتفاق «حسن ریاحی» گروه موسیقی دانشگاه آزاد را راه‌اندازی کرد. وی از شناخته شده‌ترین مدرسان موسیقی در ایران است و او را از نخستین مروجان هنر اپرا در ایران می‌دانند. او همسر پری ثمر (خواننده اپرا) برادرِ امیرحسین آریان‌پور (جامعه‌شناس، نویسنده، فرهنگ‌نویس، مترجم) داییِ مهرداد مشایخی (جامعه‌شناس، پژوهشگر، فعال سیاسی و جامعه‌شناسی) و پسرخاله سهراب سپهری (شاعر معاصر و نقاش) است. در دی ۱۳۹۴ مراسم تجلیل و همچنین رونمایی از کتاب او با عنوان «موسیقی ایران از انقلاب مشروطیت تا انقلاب اسلامی» در دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران و در ۱۲ بهمن ۱۳۹۵ گرامیداشت وی به پاس ۶۰ سال فعالیت ار سوی موزه «دکتر سندوزی» برگزار شد. فعالیت‌های اجرایی علمی، هنری و پژوهشی: تدریس در دانشگاه فرانکفورت آلمان تدریس در هنرستان موسیقی ملی تهران تدریس در دانشگاه تهران تدریس در دانشگاه هنر تدریس در دانشگاه صداوسیما تدریس در دانشگاه آزاد تدریس در دانشگاه سوره تدریس در دانشگاه جامع علمی کاربردی سردبیری مجله موسیقی (دوره سوم) ریاست انجمن فیلارمونیک تهران (انجمن دوستداران موسیقی ایران) ریاست گروه پژوهش هنر دانشگاه آزاد از موُسسان «انجمن هنری جوانان» همراه با «مشیر همایون شهردار» ریاست هنرستان آواز رودکی استاد راهنما در بیش از ۵۰۰ پایان‌نامه کارشناسی ارشد استاد نمونه منطقه ۸ دانشگاه آزاد استاد نمونه دانشگاه سوره تهران برگزیده خانه هنرمندان ایران معاونت و مدیریت هنری تالار رودکی (تالار وحدت). گزیده آثار: مقاله «بررسی تطبیقی رنج‌های ورتر جوان گوته با لیلی و مجنون نظامی گنجوی». مقاله «چهلمین سالگرد تالار وحدت» مقاله «روند آموزش موسیقی در ایران (از قاجار تا امروز)». مقاله «فرهنگ نویسی!؟» مقاله «چگونه اپرای فرانکفورت را آتش زدند (یک داستان واقعی)» مقاله «پیدایش اپرا» مقاله «هنر ایران در موزه‌های فرانکفورت» مقاله «گنجینه‌های هنر ایران در آلمان (کتاب‌های مصور خطی فارسی در کتابخانه دانشگاه توبینگن)» مقاله «گنجینه‌های هنر ایران در آلمان (هنر ایران در موزه‌های برلن)» مقاله «پانصد سال روابط ایران و آلمان» مقاله «سرگذشت آواز و اپرا در ایران» کتاب «فرهنگ کوچک آلمانی - فارسی» کتاب «فرهنگ دانشگاهی آلمانی - فارسی». ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #امیر_اشرف_آریانپور_کاشانی، د

‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۶ امرداد زادروز کنعان کیانی (زاده ۶ امرداد ۱۳۱۱ بادکوبه -- درگذشته ۴ دی ۱۳۸۱ تهران) بازیگر تئاتر، رادیو، سینما، تلویزیون و دوبلور و چهره‌پرداز بازی در تئاتر را از سال ۱۳۲۸ و کار دوبله را از سال ۱۳۳۰ آغاز کرد و یکی از پیشگامان چهره‌پردازی در سینمای ایران به‌شمار می‌رفت.  با «توفان زندگی» (۱۳۲۷ علی دریابیگی) یعنی نخستین فیلم ایرانی، پس از دوره فترت، فعالیتش را در سینما آغاز کرد و تا سال‌های اخیر ادامه داد. کیانی سال‌های متمادی در رادیو و برنامه صبح جمعه با شما به‌همراه منوچهر نوذری ایفا کننده نقش معروف زرگنده بود. صداپیشگی: وی از صداپیشه‌های خلاق عرصه دوبله بود. از صداپیشگی‌های ماندگار کنعان کیانی، صدای گربه نره در کارتون پینوکیو و صدای قورباغه در کارتون بسته ناطق است. فیلم‌شناسی: ترن (۱۳۶۶) جنجال بزرگ (۱۳۶۳) مزدوران (۱۳۶۳) شیلات (۱۳۶۲) فرمان (۱۳۶۰) داش آکل (۱۳۵۰) ارادتمند شما عزرائیل (۱۳۴۹) پسر زاینده‌رود (۱۳۴۹) گربه را دم حجله می‌کشند (۱۳۴۸) شب فرشتگان (۱۳۴۷) الماس ۳۳ (۱۳۴۶) آقای اسکناس (۱۳۳۷) شب‌نشینی در جهنم (۱۳۳۵) مهتاب خونین (۱۳۳۴) دسیسه (۱۳۳۳). ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #کنعان_کیانی، ز

‍ ‍☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۶ امرداد سالروز درگذشت بهمن محصص (زاده ۱۰ اسفند ۱۳۰۹ رشت – درگذشته ۶ امرداد ۱۳۸۹ ایتالیا) نقاش، مجسمه‌ساز و مترجم پسرعموی اردشیر محصص کارتونیست شهیر ایرانی است که وی جایگاهی رفیع در جریان نوگرای ایران دارد. خودش در فیلم مستند «فی‌فی از خوشحالی زوزه می‌کشد» که درباره زندگی اوست، می‌گوید نسبش از طرف پدر به مغول‌ها و از طرف مادر به قاجارها می‌رسد. در ۱۴ سالگی در کارگاه و نمایشگاه محمدحبیب محمدی، نقاش گیلانی که هنر را در آکادمی هنر مسکو فراگرفته بود، شروع به‌کار کرد. در زمان اقامت خانوادگی در تهران، چندماهی در دانشگاه هنر تهران به‌تحصیل پرداخت و در همین زمان بود که به انجمن خروس جنگی که توسط جلیل ضیاپور تأسیس شده بود پیوست و برای مدتی ویراستار هفته‌نامه ادبی هنری «پنجه خروس» بود. او از همین انجمن به‌جریان نوگرای ایران وارد شد که از اعضای آن نیمایوشیج، پدر شعرنوی فارسی، سهراب سپهری، هوشنگ ایرانی و غلامحسین غریب بودند. وی در سال ۱۳۳۳ در ایتالیا ساکن شد و در آکادمی هنر رم مدتی نزد فروچیو فراتزی به آموختن هنر مشغول شد که حاصل این دوره از زندگی‌اش، چندین نمایشگاه گروهی و انفرادی در داخل و خارج ایتالیا و شرکت در نمایشگاه‌هایی چون بی‌ینال (دو سالانه) ونیز، سائوپائولو و پاریس بود. او در سال ۱۳۴۲ به امید برپا کردن جنبشی‌نو در هنر کشور، به ایران بازگشت و در نمایشگاه‌ها و کنفرانس‌ها و برنامه‌های متعددی شرکت کرد و آثاری از پیراندلو، مالاپارته و کالوینو را از ایتالیایی و آثاری از اوژن یونسکو و ژان ژنه را از فرانسوی به فارسی ترجمه کرد. وی از پیشگامان طراحی صحنه تئاتر در ایران بود و نمایش صندلی‌ها اثر اوژن یونسکو را به روی صحنه برد و برای این نمایش تعدادی صندلی دکوراتیو و اکسپرسیو طراحی کرد که وقتی کنار هم قرار داده می‌شدند جنگلی آبستره را به ذهن متبادر می‌کردند. طراحی دیگر او برای تولید هنری چهارم از لوییجی پیراندلو به مناسبت صدسالگی آن بود که در آن فرم‌های فلزی تندیسی در تضاد با پرده‌های ساده کیسه‌ای قرار گرفته بود. در سال ۱۳۴۸ (۱۹۶۹) از ادامه فعالیت در ایران صرف نظر کرد و به رم بازگشت و در همان‌جا به ادامه زندگی و کار پرداخت. او در این دوران سفارش ساخت مجسمه‌هایی را برای برپایی در تهران دریافت کرد، اما بسیاری از آثار عمومی او پس از انقلاب نابود شده یا آسیب دیدند و خود هنرمند نیز باقی کارهای خود در ایران را از بین برد. در کارنامه هنری او افزون بر نقاشی و مجسمه‌سازی، طراحی برای کتاب‌ها را نیز دید، که برای نمونه، طراحی‌های کتاب «اورازان» نوشته جلال آل‌احمد کار اوست. نقاشی‌های آوانگارد بهمن محصص از آثار معتبر نقاشی مدرن ایران محسوب می‌شود. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #بهمن_محصص، د

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز حسن ارسنجانی (زاده ۶ امرداد ۱۳۰۱ تهران -- درگذشته ۱۱ خرداد ۱۳۴۸ تهران) مترجم، روزنامه‌نگار، وکیل دادگستری، وزیر کشاورزی و سفیر ایران در ایتالیا همزمان با تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه تهران، در بانک کشاورزی مشغول به کار بود. در سال ۱۳۲۰ مسئول تهیه طرح تعاونی‌های روستایی شد و پس از تأسیس، مدتی ریاست آن را برعهده گرفت. سال ۱۳۲۲ در جریان جلوگیری از اعطای امتیاز نفت شمال به دولت‌های خارجی به رهبری مصدق، در روزنامه‌اش به حمایت از آن پرداخت و مقالاتی در مخالفت با اعطای امتیاز نفت نوشت که به اعتراض سفارت انگلیس انجامید. او که از مشاوران نزدیک قوام بود، مأمور راه‌اندازی تشکیلات حزب دموکرات در گیلان شد و از همین رهگذر، نامزد نمایندگی لاهیجان و لنگرود در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی شد. وی ضمن کار روزنامه‌نگاری، پروانه وکالت دادگستری نیز گرفت و به وکالت مشغول شد. مهم‌ترین برنامه وزارت کشاورزی در آن زمان اصلاحات ارضی بود که به مهم‌ترین برنامه دولت امینی نیز بدل گشت. اصلاحات ارضی از انقلاب مشروطیت به بعد مورد توجه احزاب و گروه‌های سیاسی، از جمله در جنبش جنگل و بعدها در فرقه دمکرات پیشه‌وری بود. دکتر مصدق نیز در برنامه دولت به بهبود احوال کشاورزان و تضعیف روابط ارباب رعیتی توجه کرده بود. بر چنین زمینه‌ای بود که وی با اتکا به مطالعاتش در باب مسئله زمین‌داری، طرح پیشین اصلاحات ارضی مصوب ۱۳۳۸ را تغییراتی داد. لایحه اصلاحات ارضی با تصویب مجلسین شورای ملی و سنا به قانونی شد و به مرحله اول اصلاحات ارضی مشهور شد. پس از دولت امینی، وی ابتدا در کابینه اسداله علم به عنوان وزیر کشاورزی ابقا اما پس از مدتی برکنار شد. سمت بعدی او از ۱۷ فروردین ۱۳۴۲ تا ۲۶ شهریور ۱۳۴۳ سفیر ایران در ایتالیا بود. او در ۱۸ سالگی کتاب نامه‌های ایرانی منتسکیو را به فارسی ترجمه کرده بود. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ُ #حسن_ارسنجانی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد سالروز درگذشت حسین شهبازیان (زاده سال ۱۲۹۷ تهران – درگذشته ۶ امرداد ۱۳۹۶ تهران) موسیقیدان و نوازنده ویلون از ۱۷ سالگی آموختن ویلون را آغاز کرد و ضیاء سیحون، اولین استاد وی در این زمینه بود و در ادامه به کلاس درس ابوالحسن صبا رفت و به آموختن ردیف‌های موسیقی ایرانی پرداخت. او سال‌ها در کلاس استادان ایرانی و خارجی به آموختن موسیقی کلاسیک پرداخت و هنرجویان بسیاری را پرورش داد. با افتتاح رادیو ایران، سال‌ها به عنوان نوازنده و رهبر ارکستر شماره ۳ رادیو فعالیت داشت و با خوانندگان بسیاری همکاری کرد. او کارمند بازنشسته وزارت فرهنگ بود و علاوه بر تدریس موسیقی، به آهنگسازی نیز می‌پرداخت. فریدون شهبازیان، آهنگساز و رهبر سابقِ ارکستر ملی ایران، فرزند اوست. آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #حسین_شهبازیان، د

‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۶ امرداد زادروز مهدی خالدی (زاده ۶ امرداد ۱۲۹۸ تهران -- درگذشته ۹ آذر ۱۳۶۹ تهران) آهنگساز و نوازنده ویلون نخستین نوازنده‌ای بود که بعد از صبا در رادیو ایران، ویلون تکی نواخت و الگوی قدیمی اجرای موسیقی ایرانی را بهم زد و در نواختن آن سبکی‌ نو ابداع کرد. وی در آهنگسازی، چهارمضراب شور معروف به چهارمضراب خالدی و چهارمضراب سلمک را انحصاری خود ساخت. از ۱۶ سالگی نزد ابوالحسن صبا آموزش ویلون و موسیقی ایرانی را فراگرفت و کمی بعد جزو هنرمندان شناخته شده عرصه موسیقی شد. همچنین از هنرمندان، روح‌اله خالقی، حسین یاحقی، حسین خالدی و حبیب اسماعیلی هم بهره برد. با افتتاح رادیو در سال ۱۳۱۹ صبا او را به‌عنوان نوازنده ویلون به ارکستر رادیو معرفی کرد و به‌‌زودی هرهفته دو برنامه رادیویی در اختیارش قرارگرفت. سال ۱۳۳۴ به‌مقام سرپرستی موسیقی رادیو ایران رسید و باهمکاری بنان ۶ ارکستر برای رادیو تشکیل داد. در این ارکسترها خوانندگان و نوازندگان مختلف شرکت داشتند و رهبری آنها به‌عهده وی بود. او تعداد آهنگهایی که ساخت و از رادیو پخش شد، حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ آهنگ است و ۷۰ آهنگ نیز برای برنامه گلها ساخت. در طی سالهای ۱۳۲۴ تا ۱۳۴۳ به‌دعوت شبکه‌های رادیویی کشورهای همسایه سفرهای متعددی را برای اجرا و شناساندن موسیقی ایرانی انجام داد. سال ۱۳۲۴ به‌دعوت شبکه رادیویی هندوستان همراه با بدیع زاده، علی‌اکبر پروانه، کاموسی و علی زاهدی به‌ دهلی رفت و باعث رونق برنامه‌های فارسی رادیو دهلی شد. سال ۱۳۲۴ نیز به‌ دعوت دولت افغانستان و رادیو کابل به‌عنوان سرپرست گروهی از هنرمندان: حسین قوامی، جلیل شهناز، مجید نجاحی، انوشیروان روحانی و حسین همدانیان به‌کابل رفت و ۹ برنامه اجرا کردند که مورد توجه قرارگرفت. کمی پس از آن دولت شوروی هم از هنرمندان رادیو ایران دعوت کرد و این بار نیز خالدی به‌عنوان سرپرست هیئتی که اعضایش فرهنگ شریف، جهانگیر ملک و ناصر مسعودی بودند، به‌ باکو و مسکو رفتند و برنامه‌های گوناگونی اجرا کردند. در دهه ۳۰ با اینکه سینما در ایران نوپا و فاقد تکنیک‌های لازم بود، به‌دعوت فیلمسازان برای فیلمهایشان آهنگ ساخت که نام برخی از این فیلم‌ها: زندانی امیر، طوفان زندگی، شرمسار و مادر بود. آشنایی وی با دلکش و تشکیل مثلث خالدی، دلکش و نواب صفا باعث شد که همراه با هم تعدادی از بهترین آهنگ‌های ایرانی همچون آمد نوبهار، داغ لاله، رفتی و رفتم و دل غافل پدیدار شود. او حدود ۸۰ آهنگ برای دلکش ساخت. در طی دوران آهنگسازی با شعرایی همچون رهی معیری، بیژن ترقی، نواب صفا، معینی کرمانشاهی، حسین مسرور، ابوالقاسم حالت، سایه، گل‌گلاب، سهیلی، پرویز خطیبی و نادرپور همکاری کرد. حدود ۸۰ آهنگ نیز بر روی اشعار متقدمین همچون حافظ و سعدی ساخته‌است. خوانندگانی که آهنگ‌های او را خواندند، دلکش، ملوک ضرابی، روحبخش، بنان و قوامی بودند. آرامگاه وی در ابن‌بابویه است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘‌ #مهدی_خالدی، ز

‍ ‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۶ امرداد سالروز درگذشت اکبر محسنی (زاده سال ۱۲۹۱ تهران – درگذشته ۶ امرداد ۱۳۷۴) آهنگساز و نوازنده در مدرسه موسیقی نظام به تحصیل پرداخت و نخستین‌سازی که نواخت، آلتو برنجی بود، اما بعد به‌تدریج ترومپت و فلوت را به‌عنوان ساز تخصصی‌اش انتخاب کرد. در کنار فعالیت در شعبه موزیک مدرسه نظام، برای یادگیری تار نیز اقدام کرد. در همین سال‌ها، به اتفاق تعدادی از دانش‌آموزان مدرسه نظام، دسته موزیکی تشکیل داد که در آن بیشتر از سازهای بادی استفاده می‌شد. با تأسیس رادیو ایران، اقدام به تشکیل ارکستری زیرنظر علینقی وزیری کرد و او در این ارکستر نوازنده تارباس بود. بعد از انحلال ارکستر مذکور، در ارکستر انجمن موسیقی ملی که به‌رهبری روح‌اله خالقی برنامه اجرا می‌کرد، مشغول به‌کار شد و به نوازندگی پرداخت. آهنگ «سه‌تار و ستاره» در مایه سه‌گاه نخستین ساخته او بود که شعر آنرا کریم فکور سروده بود و در سال ۱۳۲۶ با خوانندگی ناهید سرافراز و حمید قنبری از رادیو پخش شد. وی همچنین آهنگساز فیلم‌های واریته بهاری، چهره آشنا، زندگی شیرین است و بلبل مزرعه بود. از دیگر فعالیت‌های شاخص وی، ساخت آهنگ جاودانه و ماندگار الهه ناز، است که با تنظیم استادانه خالقی، شعر کریم فکور و صدای بنان اجرا شد. همچنین ترانه‌های: بخت بیدار، دل‌شکن، دگر چه می‌خواهی؟، دختر فال‌بین، دختر رامشگر "همگی با صدای بنان" و ستاره، پشیمانی، او نیامد، درد جدایی و … با صدای خوانندگان دیگر، ساخته او بود. در سال ۱۳۳۶ وزارت فرهنگ، او را برای تدریس موسیقی و سرود در مدارس ایرانیان مقیم عراق برگزید و مأموریت یافت در طول خدمتش، نسبت به یادگیری ساز عود "بربط" و جمع‌آوری تکنیک‌های نواختن آن اقدام کند. وی این ساز را از استادان معروف، جمیل بشیر، سلیمان شکور، گل خماش، وکیل "موسیقیدان ایرانی مقیم عراق" و حکمت فاضل عراقی به‌خوبی یاد گرفت و به جمع‌آوری تکنیک‌های مصری و عراقی در نواختن عود پرداخت و در سال ۱۳۴۰ به ایران بازگشت. وی در واقع، ساز عود که در اصل یکی از سازهای اصیل ایرانی بود و به اشتباه به اعراب منتسب شده بود را، دوباره به‌همراه خود به ایران آورد و موجبات استفاده از آن در ارکسترهای بزرگ را فراهم ساخت. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #اکبر_محسنی، د

‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۶ امرداد سالروز درگذشت صدیقه دولت‌آبادی (زاده سال ۱۲۶۱ اصفهان – درگذشته ۶ امرداد ۱۳۴۰ تهران) روزنامه‌نگار و از فعالان انقلاب مشروطه و جنبش زنان ایران فرزند میرزاهادی دولت‌آبادی بود و پدر و برادرانش، روحانی بودند؛ در دارالفنون تحصیل کرد و ۱۵ ساله بود که با اعتضادالحکما ازدواج کرد، اما ازدواجشان با شکست مواجه شد و بعدها در نگرش او نسبت به‌جنس مرد و سفارش به‌تاخیر در ازدواج دختران بی‌تاثیر نبود. «وی آنقدر نسبت به‌جنس مرد حساسیت داشت که اصرار می‌کرد در روزنامه‌اش تنها مقالاتی را به‌چاپ برساند که از طرف زنان و دختران باشد و حتی اگر مقاله‌ای از مردان در مورد مباحث مورد توجه این روزنامه هم بود، باز هم به چاپ نمی‌رسید. بعضی از قوانین خاص شرکت او "مثلاً اگر دختری در سنی پایین ازدواج می‌کرد حق نداشت دیگر در شرکت او کار کند." به‌ همت او در سال ۱۲۹۶ یکی از اولین دبستان‌های دخترانه، به‌نام «مکتب شرعیات» تأسیس شد. یکی از دفعاتی که وی برای فعالیت‌هایش دستگیرشده بود، رئیس نظمیه به او گفت: «خانم شما صد سال زود به‌دنیا آمده‌اید» او پاسخ داد: آقا من صد سال دیر متولد شده‌ام، اگر زودتر به‌دنیا آمده بودم نمی‌گذاشتم زنان چنین خوار و خفیف و در زنجیر شما اسیر باشند. وی از بنیان‌گذاران انجمن مشروطه‌خواهان انجمن مخدرات وطن بود. همچنین، بعداً از نخستین فعالان حقوق زنان در ایران شد و نخستین نشریه زنان به‌زبان پارسی را به‌نام زبان زنان منتشر کرد. آرامگاه وی در کنار برادرش در گورستان امامزاده اسمعیل در زرگنده است. کسانی مقبره وی را پس از انقلاب ۱۳۵۷ ویران کردند. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #صدیقه_دولت_آبادی، د

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️ ۵ امرداد زادروز محمود عابدی (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۳ اصفهان) عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی پس از گذراندن دوره دانشسرای مقدماتی در سال ۱۳۴۲ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و سال ۱۳۵۴ دوره کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه  اصفهان به‌ پایان برد. در سال های ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۳ مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری ادبیات را در دانشگاه تهران پشت سر گذاشت و از استادان، جعفر شهیدی،  عبدالحسین زرین‌کوب، ناتل خانلری، خطیب رهبر، مهدوی دامغانی، مظاهر مصفا و... بهره برد. سالها تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاههای مختلف از جمله دانشگاه خوارزمی "تربیت معلم تهران" داشت. و تالیف، تصحیح، ترجمه، ویرایش، عضویت پیوسته و مدیریت بخش متون فرهنگستان زبان و ادب فارسی، برگزیده دو دوره از کتاب سال ایران برای تصحیح کتاب‌های نفحات‌الانس و کشف‌المحجوب را عهده‌دار شد. دریافت لوح تقدیر از دانشگاه پنجاب و همایش حامیان نسخ خطی و استادی نمونه دانشگاه خوارزمی از دیگر افتخارات اوست. آثار تألیف: علم و علم‌آموزی در اسلام: بنیاد نهج‌البلاغه ۱۳۶۲ درویش گنج بخش: انتشارات سخن، تهران ۱۳۸۵ (چاپ سوم) یک حرف صوفیانه: انتشارات سخن، تهران ۱۳۸۵ گوهرهای پراکنده (سخنان علی علیه‌السلام در نثر فارسی): انتشارات سروش، تهران ۱۳۸۸ ترجمه: فدک در تاریخ: محمدباقر صدر، بنیاد بعثت، تهران ۱۳۶۰ شیعه و امامت: محمدحسین مظفر، بنیاد بعثت، تهران ۱۳۶۰ اثبات خدا:  محمدباقر صدر، بنیاد بعثت، تهران ۱۳۶۲ جستجویی در نهج‌البلاغه: محمدمهدی شمس‌الدین، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۸۶ (چاپ سوم با ویرایش جدید) نهج‌البلاغه از کیست؟ :آل یاسین، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۸۶ (چاپ دوم) جنگ و صلح از نظر امام علی (علیه السلام): بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۶۲. تصحیح: مطلوب کل طالب: رشید وطواط، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۷۴ (چاپ دوم) (چاپ سوم ۱۳۸۶) خردنمای جان‌افروز: ابوالفضل مستوفی، نشر فرهنگی رجا، تهران ۱۳۶۸ نفحات‌الانس: نورالدین عبدالرحمان جامی ۱۳۸۶ (چاپ پنجم، انتشارات سخن) کلمات علیه غرا: مکتبی شیرازی، میراث مکتوب، تهران ۱۳۷۸ تکمله نفحات‌الانس: عبدالغفور لاری، نشر جام گل، تهران ۱۳۸۰ فرمان مالک اشتر، حسین علوی آوی، بنیاد نهج‌البلاغه، تهران ۱۳۸۲ کشف‌المحجوب: ابوالحسن هجویری، انتشارات سروش ۱۳۸۳ (چاپ سوم ۱۳۸۶) روضةالانوار: خواجوی کرمانی، میراث مکتوب، تهران ۱۳۸۶. در چهارشنبه ۳ امرداد ۱۴۰۳ به مناسبت هشتادمین زادروز محمود عابدی، استاد پیشکسوت دانشگاه خوارزمی، محقق، مصحح و عضو پیوسته  فرهنگستان زبان و ادب فارسی، آیینی با عنوان «مقام محمود» در محل فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزار شد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ #محمود_عابدی، ز

‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز غلامحسین مراقبی (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۰ بروجرد) پژوهشگر و محقق ادبیات و تاریخ معاصر و مشروطه در زمینه‌های تاریخ، فرهنگ و ادبیات دارای تألیفات و نوشتار است. پژوهش‌های وی در زمینه تاریخ مطبوعات نیز گسترده بوده و یکی از پژوهشگران در زمینه تاریخ مطبوعات و روزنامه های فکاهی ایران در عصر مشروطه است و نتیجه این بررسی ها در مجموعه کتاب‌هایی با عنوان نگرشی بر روزنامه‌های فکاهی ایران به چاپ رسیده است. وی سردبیر و عضو هیئت تحریریه چند ماهنامه و نشریه از جمله فرجاد، سیمرغ، بررسی‌های تاریخی ایران که نشریه تخصصی در زمینه تاریخ ایران به‌شمار می‌رفت نیز بود. این نشریه پیش از انقلاب با صاحب امتیازی ارتش ایران چاپ می‌شد و در زمینه تاریخ و ایران‌شناسی بود. پس از انقلاب این نشریه با صاحب امتیازی سرهنگ یحیی شهیدی که از سردبیران قبلی این نشریه بود مجوز فعالیت گرفته و با سردبیری غلامحسین مراقبی انتشار یافت. اما پس از چاپ دو شماره توسط هیئت نظارت بر مطبوعات توقیف شد. وی مدتی (۲۰۰۷) به عنوان ویراستار ادبی در انتشارات دانشگاه تهران و همچنین دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه تهران به فعالیت پرداخت و با شبکه رادیو فرهنگ و شبکه رادیویی گفتگو همکاری داشت. از سال ۱۳۹۴ نیز به عنوان استاد ادبیات فارسی در دانشگاه معماری و هنر پارس به تدریس مشغول است. چندین اثر وی در حوزه ادبیات مانند پژوهشی بر رباعیات خیام، فرهنگ جامع امثال و حکم، مثنوی‌های سنایی توسط دانشگاه تهران و دانشگاه معماری و هنر پارس منتشر شده است. وی عضو هیئت امنا و سخنگوی بنیاد بدیع الزمان فروزانفر است که وظیفه چاپ و ترویج آثار وی را بر عهده دارد. https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%82%D8%A8%DB%8C ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #غلامحسین_مراقبی، ز

‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز حسین عرفانی‌ (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۱ تهران – درگذشته ۲۱ شهریور ۱۳۹۷ تهران) دوبلور و بازیگر تئاتر، سینما و رادیو تلویزیون فعالیت هنری‌اش را در سال ۱۳۳۵ از تئاتر آغاز کرد و پیش از ورود به‌کار دوبله، با سینما و دوبلورها آشنا بود. در ۱۹ سالگی به علی کسمایی در استودیو مولن‌روژ معرفی شد و پس از مدتی نزد احمد رسول‌زاده، در فیلم «پروفسور کم‌حافظه» به کار گویندگی پرداخت. رسول‌زاده با دیدن توانایی‌های وی، او را به‌عنوان یکی از دوبلورهای خوب آینده برشمرد. پس از کار در استودیو مولن روژ به استودیو شهاب رفت و در سال‌های بعد با مدیران دوبلاژ بسیاری از جمله عطااله کاملی آشنا شد و در نخستین نقش اول خود به‌ جای اورسن ولز حرف زد. از خصوصیات این گوینده، دامنه صدایی مردانه منحصر به فرد، نیرومند (بَم) گسترده و انعطاف‌پذیر او بود که توانایی بسیاری در تیپ‌سازی داشت. وی بیش از پنج دهه به گویندگی پرداخت، پرکار و پر انرژی بود و متنوع کار می‌کرد، آنگونه که وزنه‌ای در دوبله ایران محسوب می‌شد. او یک نقش اول گوی برجسته در تاریخ دوبله ایران بود، انتخابی مناسب برای گویندگی به‌جای شخصیت‌های سرشناس نقش اول مرد فیلم‌های پرآوازه که به‌ خاطر تیپ‌گویی و صدای گسترده در سایر نقش‌ها نیز موفق عمل می‌کرد. در سال ۱۳۵۳ با خریداری فیلم‌های همفری بوگارت توسط تلویزیون، عرفانی توسط لطیف‌پور و مهر‌آسا برای گویندگی به‌جای بوگارت انتخاب شد. صدای خشن و مقتدر عرفانی و لحن سریع گفتارش، بخوبی القا کننده ویژگی‌های شخصیتی این بازیگر بود. مشابه چنین تیپی را او در چند فیلم با بازی سرژیو نیکولائسکو اجرا کرد که این نقش (کمیسر مولدوان) نیز بسیار مورد توجه قرارگرفت. گویندگی او به‌جای ستارگانی چون همفری بوگارت (در فیلم‌های شاهین مالت و کازابلانکا) و مردان میانسالی مانند کلارک گیبل (در برباد رفته) ویلیام هولدن (شبکه) مارلون براندو (شورش در کشتی بونتی) و فرانسیس سولیوان/ آقای جاگرز (آرزوهای بزرگ) یادآور دوران درخشان دوبله در ایران است. گویندگی به‌جای هفت نقش با بازی دیتر هالروردن در فیلم کمیک "دی‌دی و ارثیه فامیلی" کاری استثنایی در دوبله ایران محسوب می‌شود. از آنجا که وی مجموعه فیلم‌های آرنولد شوارتزنگر را دوبله کرده بود، به‌عنوان گوینده ثابت نقش‌های وی نیز شناخته شد. او همچنین به‌جای ساموئل ال. جکسون و مورگان فریمن صحبت کرده بود. در بسیاری از کارهای به یادماندنی به‌عنوان گوینده نقش اول مرد "مانند شاهین مالت و کازابلانکا" شهلا ناظریان (همسرش) گویندگی نقش اول زن را به‌عهده داشته‌است. بازیگری: وی در فیلم سینمایی حرمت رفیق (۱۳۵۶) و مجموعه تلویزیونی تلخ و شیرین (۱۳۵۳) و مجموعه تلویزیونی عالیجناب (۱۳۹۶) به ایفای نقش پرداخته‌ است. او شوخ‌طبع، گشاده‌رو، بسیار با شخصیت، و دوست‌داشتنی بود و وجودش در محیط کار باعث شادی همه می‌شد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #حسین_عرفانی، ز

‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۵ امرداد زادروز سعید قائم‌مقامی (زاده ۵ امرداد ۱۳۲۲ تهران – درگذشته ۲۷ تیر ۱۳۹۹ آمریکا) نویسنده، ترانه‌سرا، مجری و گوینده رادیوتلویزیون از نوجوانی به ادبیات و هنر پرداخت و در دوران دبیرستان ده‌ها نمایشنامه و قصه کوتاه نوشت که در مدارس به‌روی صحنه رفتند. در ۱۶ سالگی گروه تئاتری کاوه را بر پا کرد و نمایشنامه‌هایی را در صحنه و در تلویزیون خصوصی ثابت پاسال اجرا کرد. در سال ۱۳۴۱ پس از پایان دوران دبیرستان به عنوان گزارشگر و بازیگر نمایش‌های رادیویی به استخدام رادیو ایران درآمد. با برپایی تلویزیون دولتی ایران، وی از نخستین کسانی بود که به این سازمان پیوست و به عنوان یکی از بنیان‌گذاران تلویزیون ملی ایران شناخته می‌شود. او کارش را در تلویزیون به عنوان گوینده خبر و گزارشگر و مجری برنامه‌های گوناگون ادامه داد و هم‌زمان با فعالیت‌های تلویزیونی‌اش در دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی به تحصیل در زمینه خبرنگاری و روابط عمومی پرداخت و سرانجام در سال ۱۳۵۰ از این دانشکده فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان تحصیل به سمت مدیریت رادیو تلویزیون ملی ایران در استان ساحلی منصوب شد و آنگاه به ترتیب در سمت مدیریت رادیوتلویزیون استان‌های کرمان،  آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی،  هرمزگان، و رادیوی عربی ایران برای عراق به فعالیت‌ ادامه داد. در بازگشت به تهران، به مدیریت پخش برنامه‌های شبکه یک تلویزیون ملی ایران و مدیریت اخبار سراسری رادیو ایران پرداخت. برنامه‌های زنده بامدادی او، صبح به خیر ایران، مورد توجه میلیون‌ها ایرانی قرار گرفت و تحولی را در ادامه برنامه‌های زنده رادیویی به وجود آورد. آخرین مسئولیت او راه‌اندازی یک رادیوی اف.ام. ۲۴ساعته و زنده برای شهر تهران تا مهر ۱۳۵۷ بود. این برنامه، بیرون از استودیو و با دستگاه‌های فرستنده از سطح شهر اجرا می‌شد. او در میانه انقلاب ۱۳۵۷ برای درمان همسرش در آمریکا بود و با وجود پیشنهاد رادیوی صدای آمریکا برای راه‌اندازی بخش فارسی، در اردیبهشت ۱۳۵۸ به ایران بازگشت. اما در بازگشت دستگیر و برای ۳ سال زندانی شد. پس از آن از فعالیت‌های رادیو تلویزیونی کنار گذاشته شد و به کار آزاد و به زندگی پنهانی روی آورد. سرانجام در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸) ناگزیر به خروج از کشور شد و پس از اقامتی ۲ ساله در اروپا و کانادا سرانجام به آمریکا رفت و در سال ۱۹۹۱ همکاری‌اش را با رادیو صدای ایران آغاز کرد که این همکاری تا سال ۲۰۰۶ ادامه یافت. در اکتبر ۲۰۰۸ به راه‌اندازی پرشین رادیو و در اواخر سال ۲۰۱۱ اقدام به تأسیس رادیو صدای مردم کرد. علاوه بر استعداد در زمینه روزنامه‌نگاری و مدیریت اداری، توانایی ترانه‌سرایی نیز داشت. بر پایه گفته‌هایش از جمله ترانه‌های ماندگار او «مرد تنهای شب» و «ببار ای برف» به خوانندگی حبیب محبیان هستند که بسیاری به اشتباه آن ترانه‌ها را سروده خود حبیب می‌پندارند. ‎🆔 @bargi_az_tarikh رگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #سعید_قائم_مقامی، ز