شعر و غزل امروز

من پشت پلک‌های خودم گریه می‌کنم شب را در انتهای خودم گریه می‌کنم هم زنده در ملافه فرو میروم به مرگ هم مرده در رثای خودم گریه می‌کنم در منزل جدید خودم چال میشوم در مجلس عزای خودم گریه می‌کنم خود را کنار مرگ به پایان رسانده‌ام حالا از ابتدای خودم گریه می‌کنم □ نامه نوشتم از تو به خود، گفته‌ام: "بیا"! در نامه‌ات برای خودم گریه می کنم می گویم: " آه نامه رسیده، بیا برو "! افتاده‌ام به پای خودم گریه می‌کنم این نامه مملو از مِه و اَبر است، پس چرا جای تو هم، به جای خودم گریه می‌کنم «من» می‌رود سراغ خودش را بگیرد و من پشت رد پای خودم گریه می‌کنم □ باران گرفته صحن اتاق مرا، بخند! از شوق، پابه‌پای خودم گریه می‌کنم #محمدرضا_حاج_رستمبگلو