کلک Kellck ( شعر و سخن و ترانه )

اگر به قیدِ زندگی هزار بار مُرده‌ای اگر به رغم پُختِگی، شراب ِ نیم خورده‌ای اگر در ازدحام ِ شب فقط سکوت می‌کنی از ارتفاع ِ خواب‌ها اگر سقوط می‌کنی امان نمی‌دهی اگر به گریه‌های بی‌امان اگر که فکر می‌کنی مزخرف است این جهان اگر به مو رسیده‌ای‌... به پرتگاه ِ چَشم ِ خود اگر هَراس داری از خرابه‌های خَشم ِ خود اگر دو کوه می‌رسد به هم، در اوج ِ بی‌کسی ولی تو هرچه می‌دوی به هیچ‌جا نمی‌رسی! مسببش تو نیستی مسببش تو نیستی تو بی‌طرف‌ترین ِ این زمین ِ بی‌برنده‌ای تو بازخورد ِ گریه‌ای تو بازتاب ِ خنده‌ای تو داغدار ِ یک شب از دل ِ هزار و یک شبی تو نیش‌خورده‌‌ای فقط... به اقتضای عقربی تو که پناه بُرده‌ای به ترس‌های در کُمُد نبُرد هیچکس تو را به سرزمینِ اَمن ِ خود تو که بدونِ لُقمه‌‌‌ بوده‌ای میانِ زنگ‌ها و لُقمه‌ بود دستِ تو برای سیر کردن ِ مُعلّم ِ شِلنگ‌ها کُنون که مار گشته‌ای در آستین ِ چیستی مسببش تو نیستی مسببش تو نیستی -➣ @kellck #یاسر_قنبرلو