پُشتِ پَرده نَفْت

📹 نماینده‌یِ مدیران پتروشیمی‌ها، یا وکیلِ الرعایا؟ || تناقضات شیخ پرحاشیه نفتی با مردم 🛢در سیاستِ ما، بعضی چهره‌ها را نمی‌توان با «کارنامه» سنجید؛ باید با «رفتار» سنجید. کارنامه، سند است؛ رفتار، آینه. 🔹وزیرِ نیرو به جنوب رفته است. به بوشهر. جایی که آفتاب، برق را از تنِ مردم می‌گیرد و صنعت، در خاموشیِ خود، زار می‌زند. مردم، از دردِ «بی‌برقی» گفته‌اند؛ از این که چرخِ کارخانه‌ها، نه با اراده‌ی مدیران، که با «نوسانِ شبکه» می‌چرخد. از این که زندگیِ خانوار، به یک پریزِ بی‌جان گره خورده است. این، یک «مطالبه‌ی صنفی» نیست؛ این، «نفسِ کشیدن» است. اما در میانِ این فریاد، ناگهان تصویری شکل می‌گیرد که تلخ‌تر از خودِ بی‌برقی است: 🔹شیخِ موسی. روحانیِ پرحاشیه‌ی نفتی. مردی که نامش با «پتروشیمی» گره خورده، نه با «مردم». او که باید در چنین لحظه‌ای، «صدایِ مردم» باشد، دستِ وزیر را می‌کشد. او که باید در برابرِ وزیر، «نماینده‌یِ مردم» باشد، در کنارِ وزیر، «مجیزگوی مدیر» می‌شود. او که به مردمِ این منطقه گفته بود «من از خودتان هستم»، اکنون در لحظه‌یِ «خودتان بودن»، پشتِ خود را به آنها کرده و رو به قدرت ایستاده است. این، یک «بی‌محلیِ ساده» نیست؛ این، یک «پارادوکسِ نمایندگی» است. 🔹آقایِ نماینده! شما وکیلِ «مردمِ شهرهای جنوبی بوشهر» هستید یا سفیرِ «مدیران دولتی»؟ شما در انتخابات، از «مردم‌داری» گفتید؛ حالا در «مردم‌داری»، کجایِ این میدان ایستاده‌اید؟ چرا وقتی مردم از «برق» می‌گویند، شما از «جلسه» می‌گویید؟ چرا وقتی «صنعت» از «خاموشی» می‌نالد، شما در «روشناییِ» اتاق‌هایِ مدیریت، غرقِ گفتگو هستید؟ 🔹و از این سؤال، یک «پرسشِ بنیادین»تر متولد می‌شود: آیا اساساً در «مجلس» حضور دارید؟ یا «مجلس» برایِ شما، همان «سالنِ جلساتِ هلدینگ» است؟ آیا «قانون‌گذاری» می‌کنید یا «هماهنگیِ جلسات»؟ آیا «نظارت» می‌کنید یا «توجیه»؟ 📱 @posht_pardehnaft