جدال- علی عليزاده

📌 ادعای گزاف حسین مرعشی علیه چین تکذیب شد! 🔻 دفتر نماینده‌ی ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین، طی اطلاعیه‌ای انتساب شروط جعلی دبیرکل حزب کارگزاران به طرف چینی و ادعای مشروط شدن سفر و توسعه‌ی روابط دو کشور به تحقق موارد مطرح‌شده را کذب و خلاف واقع اعلام کرد. 🔻دادستانی باید در این مورد و موارد مشابه که آشکارا به قصد تخریب روابط راهبردی ایران با کشورهای دوست و شرکای استراتژیک ایران صورت می‌گیرد ورود کند. 🔻تخریب روابط ایران و چین، صریحاً به معنای تقویت فشارهای حداکثری ایالات متحده از طریق تحریم‌ها و محاصره‌ی اقتصادی است که با هدف کاهش تاب‌آوری ملّی و پیش‌بردن پروژه‌ی تسلیم ایران در برابر آمریکا صورت می گیرد. 🔻چنان‌که در این بیانیه آمده است: «مخالفت قاطع و صریح جمهوری خلق چین در برابر تحریم‌های یک‌جانبه‌ی آمریکا نشان‌دهنده‌ی رویکرد حمایتی چین در قبال جمهوری اسلامی ایران است.» این اطلاعیه تاکید کرده است: «روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین بر پایه احترام متقابل، منافع مشترک و مشارکت جامع راهبردی دو کشور استوار بوده و همکاری‌ها و رایزنی‌های دو طرف در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، تجاری، سرمایه‌گذاری و سایر زمینه‌های مورد توافق، به‌طور مستمر در حال پیگیری و توسعه است.» بیانیه همچنین افزوده است: «از رسانه‌ها، فعالان سیاسی و صاحب‌نظران انتظار می‌رود در انتشار مطالب مرتبط با روابط خارجی کشور، به‌ویژه مناسبات با شرکای مهم بین‌المللی، دقت لازم را به عمل آورده و از انتشار اخبار، برداشت‌ها و گمانه‌زنی‌های تأییدنشده که می‌تواند بر منافع ملی و روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران تأثیرگذار باشد، خودداری کنند. روابط خارجی کشور و منافع ملی، عرصه رقابت‌ها و منازعات جناحی و رسانه‌ای نیست و صیانت از آن، مسئولیتی مشترک است.» پ. ن: عطف به یادداشت قبلی

پاتک محسن رضایـی به جریان تسلیم youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ

📌 الیگارشی غرب‌گرا، علیه روابط راهبردی ایران و چین پریسا نصرآبادی ۱. نشست سالانه‌ی شورای رؤسای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در بیشکک پایتخت قرقیزستان با صدور ۲۸ سند همکاری و یک بیانیه‌ی پایانی به اتمام رسید. در این بیانیه، «کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، نگرانی عمیق خود را نسبت به تحولات خاورمیانه و مشخصاً وضعیت ایران ابراز کردند.» آن‌ها موضع پیشین سازمان همکاری شانگهای مبنی بر «محکومیت حملات نظامی به خاک جمهوری اسلامی ایران که منجر به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان و خسارات قابل توجه به اقتصاد ایران شده» را تکرار کردند. کشورهای عضو به مناسبت درگذشت غم‌انگیز رهبر معظم انقلاب، سیدعلی‌ خامنه‌ای، و خانواده‌های قربانیان، مراتب تسلیت صمیمانه خود را به ملت و دولت جمهوری اسلامی ایران ابراز کردند. هم‌چنین این کشورها، «با تأکید مجدد بر حمایت خود از حاکمیت و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران، خواستار حل و فصل مناقشه، صرفاً از طریق ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک» شدند و اعلام کردند که در این راستا، از تمام تلاش‌ها برای کاهش تنش در منطقه استقبال می‌کنند. ۲. جلسات جانبی نشست شانگهای، فرصت غنیمتی برای تقویت و تقریب روابط راهبردی میان کشورهای عضو، و افزایش هماهنگی در روندهای امنیتی، سیاسی و دیپلماتیک در پرونده‌های مختلف است. اما رویکرد باری‌به‌هرجهت ایران در مناسبات راهبردی، به ویژه با اَبَرقدرتی مانند چین در وضعیت کنونی که نظم امنیتی مناطق گوناگون از غرب آسیا تا آسیای میانه و قفقاز و آسیای جنوبی دست‌خوش تحوّل و دگرگونی‌ است، نشان می‌دهد که اذهان بسیاری از سیاست‌گذاران و کارگزاران ایران در سال‌های اخیر مطلقاً بی‌تغییر و ایستا مانده است. حتی تلاطم‌های شدیدی که پس از دو جنگ دهشتناک، ایران را در تمامی وجوه عمیقاً متأثر کرده، نتوانسته است این تفکّر را غالب کند که ایران باید بتواند فراتر از  یک بازیگر منطقه‌ای، و در قامت یک قدرت بین‌المللی بازی کند و معادلات امنیتی در حوزه‌های ژئوپلیتیکی مشترک را در سطح قدرت‌های بزرگی مانند چین و روسیه تعریف کند. بازیگری دوگانه‌ی دولت‌های همسایه‌ در جنگ جاری نیز ایران را به ضرورت بازاندیشی در چارچوب و سطح مناسبات و بازتنظیم روابط و معادلات با کشورهای منطقه، واقف نکرده است. از این روست که ایران اساساً بیرون از ادراک سلسله مراتبی از ترتیبات امنیت جمعی بازی می‌کند و نمی‌تواند نگاهی متمرکز، لایه‌ای و بلندمدت به ائتلاف‌ها، پیمان‌ها و بلوک‌‌بندی‌های امنیتی درحال تکوین داشته باشد. در فقدان چنین رویکرد استراتژیکی است که در حاشیه‌ی اجلاس شانگهای، نه تنها رئیس‌جمهور ایران هیچ‌گونه دیداری با رئیس‌جمهور چین ندارد تا به طور مثال پیرامون کانال‌های مالی پایدار، سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی و تعریف پروژه‌های تولیدی شراکتی پیشنهادهایی را ارائه کند، بلکه وقت خود را با رئیس دولتی (آذربایجان) هدر می‌دهد که حتی عضو سازمان همکاری شانگهای هم نیست. ۳. در روزهای اخیر و پس از اعلان جنگ اقتصادی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده علیه ایران، چین صراحتاً اعلام کرده است که در برابر تحریم‌های یکجانبه و غیرقانونی آمریکا می‌ایستد و با پروژه‌ی «فشار حداکثری-۲» دولت ترامپ همراهی نمی‌کند. علاوه بر این، چین با ابراز مخالفت نسبت به درج مواردی در بیانیه‌ی پایانیِ مورد توافق آمریکا و دیگر کشورها، اجماع در نشست وزیران دارایی گروه ۲۰ (G-20) را برهم زده و از امضای بیانیه خودداری کرده است. از جمله‌ی این موارد، اعتراض چین به بخشی از بیانیه است که به بحث «تضمین ناوبری قابل‌پیش‌بینی از طریق تنگه هرمز» پرداخته است؛ زیرا چین کاملآ به این موضوع واقف است که پیامدهای چنین اجماعی برای افزایش فشار بر ایران در جهت بازگشایی تنگه‌ی هرمز، تنها محدود به ایران نخواهد ماند و ممکن است در آینده، در موضوع تنگه‌ی تایوان و دریای جنوبی چین _که پکن بر آن‌ها حق حاکمیت دارد_ گریبان‌گیر چین شود. بنابراین چین به ایران، نه فقط بر مبنای خرید نفت تضمین‌شده و با قیمت مناسب یا مزیت‌های ترانزیتی، بلکه به عنوان یک مؤتلف راهبردی نگاه می‌کند که از توانمندی برقراری و حفظ موازنه‌ی قدرت در غرب آسیا برخوردار است و می‌تواند در نبرد هژمونیک چین و آمریکا نقش به‌سزایی ایفا کند. ۴. به موازات استنکاف چین از امضای بیانیه‌ای که بندی از آن ناظر بر اجبار ایران به بازگشایی تنگه‌ی هرمز است، بریده‌ای از یک مصاحبه‌ی منتشرنشده با حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، از رسانه‌ی اکوایران در شبکه‌های اجتماعی به طور گسترده پخش شد که در آن مرعشی ادعا می‌کند چین سفر سردار قالیباف به پکن را مشروط به موارد زیر کرده است: ۱- باز کردن تنگه توسط ایران ۲- دریافت نکردن هیچ‌گونه عوارضی ۳- پایان دادن به اختلافات خود با عربستان ۴- پایان دادن به اختلافات خود با آمریکا با نگاهی به مورد اول و دوم و مقایسه‌ی آن با موضع چین در قبال بیانیه‌ی گروه‌۲۰ که در بند قبلی توضیح داده شد، روشن می‌شود که با یک دروغ بزرگ مواجه‌ایم. مرعشی به عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های الیگارشی غرب‌گرای ایران، رسماً در نقش تخریب‌چی روابط ایران و چین وارد میدان شده است تا با طرح ادعایی بی‌پایه، در یکی از صدها رسانه‌ی ریز و درشتی که مافیاهای اقتصادی برای تحمیق، دستکاری، و انحراف اذهان عمومی تدارک دیده‌اند، روابط راهبردی ایران با کشوری مانند چین در شرایط تحریم و محاصره‌ی اقتصادی را سست و غیرقابل اتکا جلوه دهند و چنین القا کنند که راهی به جز تسلیم پیش روی ایران باقی نمانده است. این خط الیگارشیک فاسد با دامن زدن به سندرم چین‌ستیزی و روسیه‌ستیزی، جز ایجاد فشار مصنوعی از پایین برای اجبار حاکمیت به پذیرش تسلیم در برابر خواست‌های گزاف آمریکا، هدف دیگری ندارد.چنین اقداماتی در شرایط کنونی، مصداق آشکار خیانت به منافع ملی ایران است.//

🛑 سلسله عملیات غیرتصادفی! جنگ ما جنگ حق و باطل بود و تمام‌شدنی نيست، جنگ ما جنگ فقر و غنا بود، جنگ ما جنگ ايمان و رذالت بود و اين جنگ از آدم تا ختم زندگى وجود دارد. امام خمینی (ره) ✂️ برشی از جدالِ ۲۲ مردادماه ۱۴۰۵ 🎬 نقشه اسرائیل برای حمله مجدد به ایران 📺 مشاهده در یوتیوب جدال: 🔗 https://youtube.com/live/4qsAJXj4C34 📺 مشاهده در سایت جدال: 🔗https://jedaal.tv/a/14563 🌐https://t.me/alizrilz

ارسال همه جانبه سیگنالهای ضعف و حمله آمریکا به جزیره لارک youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ

📌 روسیه توانست «اقتصاد مقاومتی» را عملیاتی کند؛ ما نه! پریسا نصرآبادی 🔻مشکل ما با تفکّر و جهان‌بینی حاکم بر کارگزاران دولت، بنیادین است. اصل مسأله به این بازمی‌گردد که آن‌ها با اوکراین _به مثابه نیروی نیابتی و زمین نبرد بلوک ترانس‌آتلانتیک و بازوی نظامی‌_امنیتی آن (ناتو) علیه روسیه_ هم‌ذات‌پنداری می‌کنند و گمان می‌کنند که می‌توانند شیوه‌های حلّ مسأله و مدیریت بحران‌های اقتصادی در ایران را از دولت فاسد کی‌یف الهام بگیرند. آن هم سازوکارهایی که بهای آن کنده شدن تکه‌‌هایی از اوکراین بود و از الباقی آن نیز، جز زمین سوخته باقی نخواهد ماند. 🔻همین موضوع نشان می‌دهد که چرا دولت و ضمائم آن، کوچکترین گام مؤثری برای اخذ مالیات از اغنیاء، کنترل تورّم و سیر صعودی نرخ ارز، حفظ ارزش پول ملّی، افزایش قدرت خرید مردم، کاهش نابرابری و شکاف طبقاتی، نظارت قاطع بر روندها و سازوکارهای فسادزا و... برنمی‌دارد، و نقش خود را فراتر از کارچاق‌کنی برای الیگارشی یا باج دادن و گردن‌کج کردن نزد هر دولتکی برای پس گرفتن یک قِران یک قِران از دارایی‌های بلوکه‌شده‌ی ایران در ازای تن دادن به بازی‌های سخیف آنان، متصوّر نمی‌شود. 🔻عجیب است که اهالی دولت به جای امید بستن به صدقه‌های خارجی _که البته پشت آن برنامه‌ها خوابیده و در راه رضای خدا و خلق خدا نیست_ نمی‌خواهند آن سر معادله را بینند و از روسیه‌ای الهام بگیرند که هم مانند ایران تحت تحریم‌های گسترده است، هم کشوری است که به درآمدهای حاصل از صادرات نفت و گاز تکیه نسبی دارد، هم توانسته اقتصاد الیگارشیک خود را در چارچوب منافع ملّی بازآرایی و مهار کند، و بر اساس شاخص‌های اقتصادی نیز، در سه سال و نیم گذشته رکورد قابل قبولی به جا گذاشته است. ▫️در نمودارهای زیر چهار شاخص نرخ تورّم (۶٪)، نرخ بیکاری (۲.۱٪)، تولید ناخالص ملّی بر مبنای شاخص قدرت خرید سرانه (۴۲هزار $) و نوسانات ارزش پول ملّی (نسبت روبل به دلار) را ملاحظه می‌کنید که نشان می‌دهد هر چهار شاخص نسبت به ابتدای سال ۲۰۲۲ و آغاز عملیات ویژه‌ی نظامی روسیه در اوکراین، بهبود یا ثبات نسبی داشته است. ▫️روسیه از فوریه‌ی ۲۰۲۲ تا کنون، عمدتاً با کنترل سرمایه، اعمال سیاست‌های اضطراری انقباض پولی، هزینه‌کرد هدایت‌شده‌ی دولتی، و سخت‌گیری بر تنظیم‌گری مالی، توانسته شوک‌های اقتصادی را مهار و بهای روبل را تثبیت کند. ▫️به علاوه طی این مدت، دولت «جریان خروج سرمایه» را به شدّت محدود کرده است تا فرار ارز کاهش یابد. هم‌چنین دولت با اعمال «مقررات صادراتی» سخت‌گیرانه و الزام به بازگرداندن ارز، از ارزش روبل و ذخایر ارزی حمایت کرده است. ▫️بنابراین دولت روسیه با اعمال انضباط مالی، سیاست‌گذاری‌های متناسب با وضعیت جنگی و تحریم‌های گسترده‌ای که بر آن بار شده و با توجه به بلوکه شدن دارایی‌ها و منابع ارزی آن در خارج از کشور، به موازات بازآرایی برنامه‌های تأمین‌اجتماعی و پوشش‌های رفاهی، نه تنها توانسته از بروز اَبَر بحران‌ها و فروپاشی اقتصادی جلوگیری کند، بلکه توانسته است تاب‌آوری مردم خود را نیز افزایش دهد. 🔻 به عبارت دیگر، «اقتصاد مقاومتی» که برخلاف تأکیدات مکرّر رهبر شهیدمان، مطلقاً معطّل مانده و تنها به سربرگ مکاتبات و زینت بیلبوردهای شهری فروکاسته شده، پروژه‌ای است که در روسیه عملیاتی شده و به بار نشسته است.

📌 روسیه «اقنصاد مقاومتی» دارد؛ ما نه! پریسا نصرآبادی 🔻مشکل ما با تفکّر و جهان‌بینی حاکم بر کارگزاران دولت، بنیادین است. اصل مسأله به این بازمی‌گردد که آن‌ها با اوکراین _به مثابه نیروی نیابتی و زمین نبرد بلوک ترانس‌آتلانتیک و بازوی نظامی‌_امنیتی آن (ناتو) علیه روسیه_ هم‌ذات‌پنداری می‌کنند و گمان می‌کنند که می‌توانند شیوه‌های حلّ مسأله و مدیریت بحران‌های اقتصادی در ایران را از دولت فاسد کی‌یف الهام بگیرند. آن هم سازوکارهایی که بهای آن کنده شدن تکه‌‌هایی از اوکراین بود و از الباقی آن نیز، جز زمین سوخته باقی نخواهد ماند. 🔻همین موضوع نشان می‌دهد که چرا دولت و ضمائم آن، کوچکترین گام مؤثری برای اخذ مالیات از اغنیاء، کنترل تورّم و سیر صعودی نرخ ارز، حفظ ارزش پول ملّی، افزایش قدرت خرید مردم، کاهش نابرابری و شکاف طبقاتی، نظارت قاطع بر روندها و سازوکارهای فسادزا و... برنمی‌دارد، و نقش خود را فراتر از کارچاق‌کنی برای الیگارشی یا باج دادن و گردن‌کج کردن نزد هر دولتکی برای پس گرفتن یک قِران یک قِران از دارایی‌های بلوکه‌شده‌ی ایران در ازای تن دادن به بازی‌های سخیف آنان، متصوّر نمی‌شود. 🔻عجیب است که اهالی دولت به جای امید بستن به صدقه‌های خارجی _که البته پشت آن برنامه‌ها خوابیده و در راه رضای خدا و خلق خدا نیست_ نمی‌خواهند آن سر معادله را بینند و از روسیه‌ای الهام بگیرند که هم مانند ایران تحت تحریم‌های گسترده است، هم کشوری است که به درآمدهای حاصل از صادرات نفت و گاز تکیه نسبی دارد، هم توانسته اقتصاد الیگارشیک خود را در چارچوب منافع ملّی بازآرایی و مهار کند، و بر اساس شاخص‌های اقتصادی نیز، در سه سال و نیم گذشته رکورد قابل قبولی به جا گذاشته است. ▫️در نمودارهای زیر چهار شاخص نرخ تورّم (۶٪)، نرخ بیکاری (۲.۱٪)، تولید ناخالص ملّی بر مبنای شاخص قدرت خرید سرانه (۴۲هزار $) و نوسانات ارزش پول ملّی (نسبت روبل به دلار) را ملاحظه می‌کنید که نشان می‌دهد هر چهار شاخص نسبت به ابتدای سال ۲۰۲۲ و آغاز عملیات ویژه‌ی نظامی روسیه در اوکراین، بهبود یا ثبات نسبی داشته است. ▫️روسیه از فوریه‌ی ۲۰۲۲ تا کنون، عمدتاً با کنترل سرمایه، اعمال سیاست‌های اضطراری انقباض پولی، هزینه‌کرد هدایت‌شده‌ی دولتی، و سخت‌گیری بر تنظیم‌گری مالی، توانسته شوک‌های اقتصادی را مهار و بهای روبل را تثبیت کند. ▫️به علاوه طی این مدت، دولت «جریان خروج سرمایه» را به شدّت محدود کرده است تا فرار ارز کاهش یابد. هم‌چنین دولت با اعمال «مقررات صادراتی» سخت‌گیرانه و الزام به بازگرداندن ارز، از ارزش روبل و ذخایر ارزی حمایت کرده است. ▫️بنابراین دولت روسیه با اعمال انضباط مالی، سیاست‌گذاری‌های متناسب با وضعیت جنگی و تحریم‌های گسترده‌ای که بر آن بار شده و با توجه به بلوکه شدن دارایی‌ها و منابع ارزی آن در خارج از کشور، به موازات بازآرایی برنامه‌های تأمین‌اجتماعی و پوشش‌های رفاهی، نه تنها توانسته از بروز اَبَر بحران‌ها و فروپاشی اقتصادی جلوگیری کند، بلکه توانسته است تاب‌آوری مردم خود را نیز افزایش دهد. 🔻 به عبارت دیگر، «اقتصاد مقاومتی» که برخلاف تأکیدات رهبر شهیدمان، مطلقاً معطّل مانده و تنها به سربرگ مکاتبات و زینت بیلبوردهای شهری فروکاسته شده، پروژه‌ای است که در روسیه عملیاتی شده و به بار نشسته است.

#صدای_خیابان #خیابان_علیه_الیگارشی #مردم_مبعوث_شده

تذکر رهبر ایران به پزشکیان! روایت ضعف ممنوع! youtube.com/watch?v=cbYTyPYYvFY

📌 مصائب بی‌پایان ما با کابینه‌ی غیرجنگی، در شرایط خطیر جنگی پریسا نصرآبادی 🔻 سخنان روز گذشته‌ی محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، بار دیگر در فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی خبرساز و التهاب‌آفرین شده است. با وجود تذکّرات و هشدارهای متعدّد، ظاهراً قرار نیست این معضل در میانه‌ی جنگی سرنوشت‌ساز، دست از گریبان ما بردارد که همگان نباید درباره‌ی همه‌چیز، به ویژه مسائلی که مستقیماً با امنیت ملّی و راهبردهای کلان امنیتی‌ــ‌نظامی‌ــ‌سیاسی کشور پیوند تامّ دارد، اظهار فضل کنند. 🔻لبّ ادعای قائم‌پناه در مناقشه‌برانگیزترین بخش از سخنان او این بوده است: ▫️دیروز از غنی‌سازی صرف‌نظر نکردیم، و نتیجتاً آمریکایی‌ها رهبر دوم ایران را شهید کردند. ▫️امروز هم اگر هم‌چنان بر داشتن حق غنی‌سازی پافشاری کنیم، آمریکایی‌ها رهبر سوم ایران را نیز شهید خواهند کرد. 🔻چهار منطق وارونه در این ادعا وجود دارد: ۱. منطق علّی: چون از حق غنی‌سازی هسته‌ای دست برنداشتیم، آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کردند. بنابراین علّت تجاوز نظامی، شهادت رهبر، فرماندهان و مردم ایران، و نیز آسیب به زیرساخت‌های کشور، خودِ ما هستیم. ۲. منطق تسلیم: عقلانیت حکم می‌کند که در برابر خطری که توان مهار آن را نداریم، مقاومت و هزینه‌تراشی نکنیم. ۳. منطق تهدید: اگر به خواسته‌های تحمیلی آمریکا تن ندهیم و به‌ویژه غنی‌سازی در خاک ایران را به کلّ تعطیلی نکنیم، آمریکا و اسرائیل بار دیگر به ایران حمله می‌کنند و رهبر کنونی ایران را نیز ترور خواهند کرد. ۴. منطق تردید: اساساً «حقّ غنی‌سازی» برای ایران، یک مسأله‌ی بزرگ‌نمایی‌شده است. ضرورتی ندارد که ایران با تأکید بیش از حد بر حقّ غنی‌سازی، صنعت هسته‌ای را _که هم بسیار پرهزینه بوده و هم کم فایده_ به محور تخاصم با آمریکا، اسرائیل و اروپا بدل کند. 🔻کارکردهای سیاسی و امنیتی متعدّدی بر مجموع افاضات قائم‌پناه با محوریت ادعای فوق‌الذکر مترتّب است: ▫️وحشت آفرینی در افکار عمومی نسبت به تشدید محتمل‌الوقوع نبرد در جنگ جاری با دولت‌های متخاصم و در رأس آن‌ها ائتلاف آمریکایی‌ــ‌اسرائیلی؛ ▫️ضعیف‌نمایی توان رزم ایران و محور مقاومت در جهت مقابله با تجاوز دشمنان و محدودیت امکانات ایستادگی در برابر آنان در صورت تشدید تنش نظامی در منطقه؛ ▫️تردیدافکنی و ایجاد شبهات جدّی در توان تاب‌آوری مردم ایران در صورت استمرار تنش با دشمنان آمریکایی و اسرائیلی و محدودنمایی ظرفیت‌های جامعه برای استقامت و پایداری؛ ▫️عادی‌سازی رهبرکُشی، به گونه‌ای که از یک سو، هم موضوع ترور رهبر شهید ایران و هم پروژه‌ی آمریکا و اسرائیل برای ترور رهبر رشید ایران که با جدّیت از سوی این دولت‌های تروریست دنبال می‌شود، اموری نرمال، طبیعی، و در حدّ «عوارض جانبی متعارف» جنگ جاری به نظر برسد؛ و از سوی دیگر نیز، موضوع خون‌خواهی رهبر شهید به‌مثابه امری «غیرعقلانی»، «پرهزینه»، و «غیرضروری» جلوه کند. هم‌زمان این عادی‌سازی، سیگنالی به دشمنان ایران ارسال می‌کند مبنی بر این‌که «ترور رهبر کنونی ایران نیز، هیچ هزینه‌ی قابل توجهی برای عاملان آن ایجاد نخواهد کرد» و کارگزارانی مانند دولت کنونی، عملاً در راستای نرمالیزه کردن رهبرکُشی گام برمی‌دارند و ایالات متحده می‌تواند با موفقیت، مهم‌ترین مانع برای تسلیم ایران را از میان بردارد. این مسأله _که البته شاید با این صورت‌بندی دقیقاً منظور نظر گوینده نبوده باشد_ مهم‌ترین پیامی است که می‌توان از مجموع اظهارات فرد نام‌برده، استنباط و استخراج کرد. 🔻دو پانوشت مهم: ۱. با این دولت و این دست‌فرمانِ اعضای کابینه‌، اعم از وزرا، معاونان و مشاوران رئیس‌جمهور، دشوار بتوانیم این جنگِ احتمالاً طولانی را با پیروزی پشت سر بگذاریم. دکتر پزشکیان یا باید نسبت به ترمیم کابینه‌ی خود اقدامات جدّی به عمل بیاورد، یا باید عرصه را برای یک کابینه‌ی جنگی که می‌داند چگونه متناسب با شرایط فوق‌العاده‌ی کنونی عمل کند، بگشاید. ۲. در بیانیه‌ی دیروز سازمان اطلاعات سپاه «در خصوص ترسیم صحنه سرنوشت ساز مبارزه با دشمن شرور»، به مواردی اشاره شده است که مصادیق آن در کلام معاون اجرایی رئیس جمهور به وفور دیده می‌شود. شاید هیئت دولت و زائده‌های آن یکی از عاجل‌ترین حوزه‌هایی باشد که نیاز به پیگیری دارد. https://sepahnews.ir/0009eJ

پیوند تاریخی خاتمی و قالیباف! youtube.com/watch?v=cbYTyPYYvFY

چرا ایران و آمریکا به صلح نخواهند رسید؟ https://www.youtube.com/watch?v=uWcQ21heZ3k

📌 فراخوان به نیروهای مسلح ایران: اهرم‌سازی واشنگتن از تشدید فشارهای اقتصادی بر ایران پریسا نصرآبادی 🔻 شاید مهم‌ترین فراز از صحبت‌های اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، در روز گذشته (۲۴ اوت ۲۰۲۶) که چندان مورد توجه واقع نشد، این بخش بوده است: «خطاب به سربازان عادی که از این رژیم حمایت می‌کنند می‌گویم: هرچه تعداد ماه‌هایی که هیچ حقوقی دریافت نمی‌کنید یا ظاهراً پرداخت آن به تعویق می‌افتد بیشتر می‌شود، باید از خودتان بپرسید که آیا فرماندهان شما دارند کشور را به سوی پیروزی و سربلندی می‌برند یا به سمت ویرانی؛ و به یاد داشته باشید، ”دیوار برلین“ زمانی فرو ریخت که سربازان عادی تصمیم گرفتند به مردم‌شان شلیک نکنند! و خطاب به کسانی که به تهران امکان ادامه‌ی این مسیر را داده‌اند: هزینه‌ی آزمودن عزم و اراده‌ی واشنگتن را دست‌کم نگیرید!» 🔻 این سخنان را باید به‌عنوان فراخوانی برای اقدامی طراحی‌شده ارزیابی کرد که در پسِ یک تداعی تاریخی پنهان شده و از چند منظر قابل توجه است: ۱. در امتداد تشدید فشارها بر مبنای منطق استراتژیک «عملیات طرد اقتصادی» و «محاصره با نشتی صفر»، و با توجه به اثر تجمیعی این فشارها، واشنگتن بنا دارد به گروه‌های مختلفی از مردم ایران ضربات جدّی معیشتی وارد کند، اما در بین همه‌ی آن‌ها شاغلان در نیروهای مسلّح، از مهم‌ترین گروه‌های هدف هستند. رژیم آمریکا به طور آگاهانه می‌خواهد خط فقر سازمانی در نیروهای مسلّح را به یک اهرم سیاسی تبدیل کند. ۲. واشنگتن نه فقط با تکیه بر تحلیل‌های تل‌آویو، که بر مبنای چشم‌انداز سناریوی راهبردی روشنی که علیه تهران تدوین کرده، بروز اعتراضات گسترده بر اثر نابسامانی‌های عمیق اقتصادی در ایران را امری قطعی و اجتناب‌ناپذیر در نظر گرفته و لذا با «تشدید فشار ساختاری» به دنبال ایجاد شرایطی است که در آن هر جرقه‌ای بتواند به بحران تبدیل شود. ۳. وقوع شکاف‌های تعیین‌کننده در سلسله مراتب نیروهای مسلّح، امیدواری دیگر واشنگتن است؛ از بروز اختلاف و گسست در سطوح فرماندهی (به ویژه در رده‌ی میانی‌ـ‌عملیاتی)، پرسنل کادری و سطوح سربازی. واشنگتن و تل‌آویو به دنبال تحقّق سناریویی هستند که در آن، مازادِ بر هم خوردن انسجام درونی نیروهای مسلّح، در وضعیت فعال شدن گسل‌ها در نقاط گرهی مرزی، تسرّی آشوب و ناامنی از کرانه‌ها به درون شهرها، به موازات گشوده شدن جبهه‌های متعدّد از سوی دشمنان و نیروهای مزدوری آنان، به غافلگیری، عدم تمرکز و تضعیف سازمان رزم ایران منجر شود. هم‌زمانی «گشوده شدن جبهه‌های متعدد» با «غافلگیری و عدم تمرکز» منطق «جنگ ترکیبی» است و ایالات متحده و اسرائیل می‌کوشند این منطق را به دقت دنبال کنند. ۴. غایت ایالات متحده از تشدید و استمرار تهدیدها و فشارها در جنگ ترکیبی جاری، ایجاد تغییرات بنیادین در ساختار سیاسی ایران است. تحقّق این هدف چه از طریق نوعی استحاله‌‌ی حداکثری (با ریسک و هزینه‌ی کمتر) و چه از مسیر یک تغییر رژیم کلاسیک (با ریسک و هزینه‌ی بالاتر) برای واشنگتن قابل قبول و منطبق بر چشم‌انداز معماری امنیتی رو به تکوین مطلوب آن در منطقه است. در ادبیات راهبردی آمریکا، استحاله‌ی حداکثری عمدتاً به معنای «تغییر رفتار»، «تغییر محاسبات امنیتی»، و «محدودسازی» عمیق ظرفیت‌های تهاجمی» طرف مقابل (ایران) است، نه لزوماً به معنای فروپاشی کامل نهادی. به علاوه، «تغییر رژیم» ریسک‌های منطقه‌ای بالاتری دارد و بسیار محتمل است که واکنش گسترده‌ی هم‌پیمانان منطقه‌ای ایران، بی‌ثباتی انرژی، و مداخله‌ی قدرت‌های فرامنطقه‌ای را به همراه بیاورد. بنابراین حتی اگر «تغییر رژیم»در اسناد به‌عنوان یک گزینه‌ی روی میز ذکر شود، ترجیح عملیاتی واشنگتن مسیری است که کمترین هزینه‌ی مستقیم نظامی و کمترین ریسک سرریز منطقه‌ای را داشته باشد. ۵. مقایسه‌ی ایران با آلمان شرقی در کلام بسنت، قیاسی مع‌الفارق بوده‌است. در سال ۱۹۸۹ و در آستانه‌ی فروریختن دیوار، برلین از بیرون مورد حمله‌ی دشمن خارجی قرار نگرفته بود؛ بلکه پلیس مرزی آلمان شرقی با شهروندان این کشور روبرو بود. رهبری آلمان شرقی نیز نمی‌خواست مسئولیت به‌کارگیری سلاح را بپذیرد. نتیجتاً آن دستور، که نگهبانان مرزی می‌توانستند از اجرای آن سر باز بزنند، هرگز صادر نشد. حال آن‌که فراخوان به نیروهای نظامی ایران از سوی دولت متخاصمی صادر شده که ارتش آن در ۲۸ فوریه‌ی ۲۰۲۶ کشور ما را بمباران کرده و جنایات گسترده‌ای را رقم زده است؛ علاوه براین، سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل در وقایع تروریستی و شبه‌‌کودتای دی‌ماه سال قبل، مداخله و مشارکت فعال و مستقیم داشته‌اند. اکنون نیز هم‌زمانیِ تجاوز خارجی، روایت مقاومت، و احتمال تکرار اقدامات تروریستی در وضعیت تهدید و بی‌ثباتی، محاسبات وفاداری درون ساختاری را بسیار پیچیده‌تر می‌کند‌ و جایی برای این قبیل بازی‌های کلامی تبلیغاتی باقی نمی‌گذارد.