آوانگارد

چه کسی گاو شیرده است) در جهانی که امارات از بیابان، سیلیکون‌ می‌سازد، در منطقه‌ای که قطر میزبان نخبگان جهانی است، و عربستان از نفت به هوش مصنوعی رسیده، تنها یک حکومت هست که هنوز گمان می‌کند با روضه می‌شود وارد WTO شد: جمهوری اسلامی.! میان سه کودتای آرام عربی، که با سفر دونالد ترامپ رییس‌جمهور آمریکا به خاورمیانه رسمی می‌شود، یک چیز را فریاد می‌زند: ایران، از قطار قرن ۲۱ جامانده، نه به‌خاطر تحریم، بلکه به‌خاطر توًهم.! کودتای اول: از ناصریسم تا نئولیبرالیسم عربی؛ در حالی‌که جمهوری اسلامی هنوز در توًهم رهبری امت اسلامی دست‌ و پا می‌زند، جهان عرب، پساایدیولوژیک شده است. دیگر نه جمال عبدالناصر اسطوره است، نه عرفات‌ خندان و غیرقابل پیش‌بینی، نه قذافی خودشیفته نه صدام حسین با ابهت پوشالی و کاریزماتیک! قهرمان امروز  عرب‌ها، کسی‌ است که قرارداد ببندد، نه نطق و قطعنامه آتشین صادر کند. بن‌سلطان جای خطیب مسجد را گرفته، اما سران جمهوری اسلامی هنوز فکر می‌کنند "محور مقاومت" یک برند صادراتی است. واقعیت این است که حتا فلسطین امروز به ما اعتماد ندارد، چون می‌بیند ایران به او فقط "پرچم" می‌دهد، نه پروژه. این کودتای اول است: پایان خطابه، آغاز قرارداد. کودتای دوم: عبور از نفت به سمت فناوری؛ وقتی عربستان چشم به شهر نئوم و انرژی هیدروژنی دارد، جمهوری اسلامی هنوز نفت را مساله‌ای "ناموسی" می‌داند. عرب‌ها نفت را وسیله کرده‌اند برای رسیدن به پسا‌نفت. جمهوری اسلامی اما هنوز درگیر این است که آیا باید بنزین را آزاد کند یا نه.! هر پروژه‌ای در تهران یا در کمیسیون تلفیق مجلس گیر می‌کند یا در نهادهای امنیتی که نمی‌دانند سرمایه‌گذاری یعنی چه. این کودتای دوم است: فناوری جای نفت را گرفت، و ما هنوز در صف کوپن ایستاده‌ایم. کودتای سوم: از انقلاب به رفرم، از رفرم به رقابت؛ در دنیای عرب، دیگر هیچکس به فکر انقلاب نیست. انقلاب‌ها پیر شده‌اند. ایدیولوژی‌ها سوخته‌اند. اکنون رقابت است که سیاست را می‌سازد. امارات با اسراییل رقابت می‌کند نه بر سر "محو" او، بلکه بر سر جذب سرمایه و دانش. عربستان با ترکیه رقابت می‌کند نه در محوریت اسلام سیاسی، بلکه در توریسم، ترافیک هوایی، و هاب لجستیکی، اما جمهوری اسلامی هنوز درگیر این است که: "اسراییل چند سال دیگر می‌ماند؟" سوال درست این است: "شما خودتان چند سال دیگر می‌مانید؟" این کودتای سوم است: جمهوری اسلامی هنوز به فکر انقلاب است، درحالی‌که همه دنبال ساخت آینده‌اند. و حالا پادزهر: بازگشت به عقل، نه مقاومت!؛ هیچ راهی برای مقابله با این سه کودتا وجود ندارد جز خروج از قالب و نشستن عقلانیت جای توًهم؛ نه غنی‌سازی اورانیوم، نه خطبه‌های نماز جمعه و جماعات، نه مصوبه‌های مجلس انقلابی، هیچ‌کدام حریف این طوفان اقتصادی نیست. راه عبور، نه صرفا" توافق با آمریکا، بلکه توافق با واقعیت است. تا زمانی که حکومت با جهان حرف نمی‌زند، تا زمانی که دیپلماسی، گروگان سیاست داخلی، و سیاست داخلی گروگان سیاست خارجی است، تا وقتی قرارداد با اپل و مایکروسافت جرم محسوب می‌شود، تا وقتی اعتراضات کارگران و معلمان توطئه استکبار، کارآفرین را مفسد، معترض و جاسوس می‌نامند، هیچ کودتایی خطرناک‌تر از نادانی حاکمان نیست. و ما؟ ما یا مسیر سه کودتای عربی را می‌فهمیم یا با چفیه در صف دلار می‌مانیم. راه‌حل "بازگشت به دوره طلایی امام" نیست. راه‌حل، فهم توسعه متوازن ملی با "پیوستن به جهان" است. اگر بخواهید هنوز "هلال شیعی" بسازید، در جهانی که دنبال هاب دیجیتال است، تنها خواهید ماند. اگر نخواهید با واقعیت آشتی کنید، تاریخ شما را تنها خواهد گذاشت. و روزی فرزندان ما خواهند نوشت: ایرانیان می‌توانستند شریک عصر آینده باشند، اما زندانی یک پرچم شدند. عربستان نفت می‌فروشد، پولش را تمام و کمال می‌گیرد و بخشی از آنرا در صنایع نوین غرب سرمایه‌گذاری می‌کند. جمهوری اسلامی اما بدلیل تحریم؛ نفت و گازش را کشورهای همسایه از مخازن مشترک برداشت می‌کنند، الباقی را هم با تخفیف زیاد و در ازای اجناس بنجل به چین می‌فروشد! کدام کشور گاو شیرده است!؟ https://t.me/+YMkut0-EVQoxZjI8