صدای تاریخ(تاریخ بی دروغ)

🌲🌲🌲 چه دانستم که این سودا مرا زین سان کُند مَجنون دلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون #غزل_مولان @tarbd

✅کلیپ: بخشی از کتیبه بیستون از داریوش بزرگ به زبان ariya 🔹هم‌رشته‌ای‌های گرامی درود بر شما. این سخن داریوش بزرگ و بازستانی قدرت از گئوماته مغ #ایران‌باستان #ایران‌‌ـ‌پژوهی‌ـ‌نوین #آریا #آزاده #داریوش‌بزرک #هخامنشیان ♦️سعید کریمی (سعید ایران ویج): مهندس برق قدرت و دانشجوی دکتری فرهنگ و زبان‌های باستانی @tarbd

💠بیانیه اندیشکده دیپلماسی ملل در پاسخ به سخنان اخیر مارکو روبیو در آتن «تاریخ باید منشأ عبرت و چراغ راه تفاهم میان ملت‌ها باشد، نه ابزاری برای بازتولید اختلاف‌ها و تقابل‌های گذشته.» سخنان اخیر مارکو روبیو در آتن درباره میراث یونان باستان و جنگ‌های ایران و یونان، بار دیگر ضرورت بازخوانی مسئولانه تاریخ را یادآور می‌شود. تاریخ روابط ایران و یونان را نمی‌توان به روایتی ساده از تقابل شرق و غرب فروکاست و زمینه‌های تاریخی منازعات را نادیده گرفت. مشارکت آتن در شورش ایونی و حمله به سارد در سال ۴۹۸ پیش از میلاد، بخشی از این پیشینه است؛ یادآوری اینکه هیچ منازعه‌ای را نمی‌توان جدا از زمینه‌ها و زنجیره رویدادهای آن فهمید. اما نگرانی اصلی، پیوند میان روایت تاریخ و سیاست قدرت در جهان امروز است. در شرایطی که یک‌جانبه‌گرایی ایالات متحده و اقدامات آن در عرصه بین‌المللی با انتقادهای گسترده مواجه است، بهره‌گیری گزینشی از تاریخ و برجسته‌سازی شکاف‌های تمدنی می‌تواند به ابزاری برای توجیه و تداوم این رویکرد تبدیل شود. اگر قدرت‌های بزرگ قواعد مشترک، حاکمیت برابر کشورها، منشور ملل متحد و حقوق بین‌الملل را تابع ملاحظات یک‌جانبه خود کنند، امنیت و استقلال همه ملت‌ها در معرض خطر قرار خواهد گرفت. این تهدید را نباید صرفاً مسئله یک کشور یا یک منطقه دانست. ایران، با پیشینه تمدنی دیرپا و تجربه تاریخی مواجهه با قدرت‌های مهاجم، کشوری نیست که بتوان اراده و توان دفاعی آن را نادیده گرفت. هرگونه محاسبه درباره اقدام نظامی علیه ایران باید پیامدهایی را در نظر بگیرد که لزوماً به پیش‌بینی آغازگران درگیری محدود نمی‌مانند. تکرار سیاست تهدید و توسل به زور می‌تواند هزینه‌هایی سنگین و پیش‌بینی‌ناپذیر برای همه طرف‌ها به همراه داشته باشد. اندیشکده دیپلماسی ملل تأکید می‌کند که مسئولیت مقابله با این روند تنها بر عهده دولت‌ها نیست. جوامع علمی و دانشگاهی، اندیشکده‌ها و فعالان مدنی، به‌ویژه در کشورهای غربی، باید با نگاهی مستقل و نقادانه در برابر روایت‌های گزینشی تاریخ و عادی‌سازی یک‌جانبه‌گرایی بایستند و از حاکمیت ملت‌ها، حقوق بین‌الملل و گفت‌وگو میان تمدن‌ها دفاع کنند. بازگشت به منطق تقابل، جهان را به سوی عصری تاریک‌تر از بی‌اعتمادی، منازعه و ناامنی سوق می‌دهد. تاریخ بارها نشان داده است که هزینه جنگ‌ها را ملت‌ها می‌پردازند؛ ازاین‌رو، دفاع از صلح، احترام متقابل و دیپلماسی، مسئولیتی فراتر از مرزهای ملی و تعلقات تمدنی است. اندیشکده دیپلماسی ملل(NDT) پیشبرد گفت‌وگو، همکاری و تفاهم میان ملت‌ها •روابط عمومی اندیشکده دیپلماسی ملل ╭┅──•──┅╮ @NDT_IRI ╰┅──•──┅╯

💠بیانیه رسمی اندیشکده دیپلماسی ملل در پاسخ به سخنان اخیر مارکو روبیو در آتن ┅─────•─────┅ 💠Statement by the Nations’ Diplomacy Think Tank (NDT) In Response to Marco Rubio’s Recent Remarks in Athens •روابط عمومی اندیشکده دیپلماسی ملل •Public Relations of Nations Diplomacy ThinkTank ╭┅──•──┅╮ @NDT_IRI ╰┅──•──┅╯

✅ دو خانه ۲۰ میلیارد تومانی در فرانسه و ایران... 🔹خانه در فرانسه ۵ دقیقه فاصله تا سوئیس: ۲۰ میلیارد تومان 🔹خانه در شهرری ۵ دقیقه فاصله تا بهشت زهرا: ۲۰ میلیارد تومان @tarbd

✅فردوسی در شاهنامه درباره جشن مهرگان می‌گوید : فریدون چو شد بر جهان کامگار ندانست جز خویشتن شهریار به رسم کیان تاج و تخت مهی بیاراست با کاخ شاهنشهی به روز خجسته سر مهرماه به سر برنهاد آن کیانی کلاه زمانه بی‌اندوه گشت از بدی گرفتند یک سر ره ایزدی می روشن و چهره‌ی شاه نو جهان گشت روشن سر ماه نو بفرمود تا آتش افروختند همه عنبر وزعفران سوختند پرستیدن مهرگان دین اوست تن‌آسانی و خوردن آیین اوست کنون یادگار است ازو ماه مهر بکوش و به رنج ایچ منمای چهر @tarbd 📚📚📚📚📚 "تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود" https://telegram.me/tarbd

✅جشن مهرگان بر شما ملت بزرگ و یکپارچه ایران فرخنده و خجسته باد 🔹از خویشکاری‌های ملی-میهنی ما است که این جشن را تا اروپا گسترش دهیم. این جشن یادگار پیروزی فریدون پدر بزرگ همه تیره‌های ایر و اروپایی (هند و اروپایی) بر اَژی‌دَهاک (ضحاک) است. ما ایرانیان وفادارترین تیره ایر و اروپایی به فرهنگ نخستینِ‌مان هستیم. فَر ایران را می ستاییم:👇 airyanem xvareno yazamaide #ایران‌باستان #ایرانشهری #آریا #آزاده #مهرگان #فریدون ♦️گروه فرهنگی و پژوهشی ایران ویج در راستای ایرانشهری @tarbd 📚📚📚📚📚

دل مجنون • آواز:محمدرضا شجریان ✦♥️✦کانال استاد شجریان✦♥️✦

✅ ۵ اکتبر/۱۳مهر روز جهانی معلم ▫️ طبق اعلام رسمی یونسکو، شعار روز جهانی معلم در سال ۲۰۲۶ این است: «ایستادن در کنار معلمان: ۶۰ سال حفاظت از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه آن و شکل‌دهی به آینده ما» ▫️امسال شصتمین سالگرد تصویب توصیه‌نامه ۱۹۶۶ سازمان بین‌المللی کار و یونسکو درباره جایگاه معلمان است؛ به همین دلیل تمرکز اصلی شعار امسال بر حفظ و ارتقای جایگاه حرفه معلمی، حقوق و شرایط کاری معلمان و افزایش نقش و صدای آنان در تصمیم‌گیری‌های آموزشی قرار دارد. @tarbd

✅اسامی نفرات برتر کنکور ۱۴۰۵: رشته ریاضی ۱۰ نفر برتر: ۹ پسر ۱ دختر رشته تجربی ۱۰ نفر برتر: ۹ پسر ۱ دختر رشته انسانی ۱۰ نفر برتر: ۴ پسر ۶ دختر رشته هنر ۵ نفر برتر: همگی دختر @tarbd

✅به مناسبت روز بزرگداشت مولانا جلال‌الدین بلخی «گفت هر رازی نشاید باز گفت / جفت طاق آید گهی گه طاق جفت…» مولانا در دفتر اول مثنوی، در ابیاتی که بوی حکمت عملی و روان‌شناسی اجتماعی می‌دهند، از سه راز سخن می‌گوید که افشای آن‌ها آدمی را در معرض خصم و عدو قرار می‌دهد: ذهاب، ذهب، مذهب. یعنی: مقصد و مسیر خویش، ثروت خویش، و عقیده خویش. مولانا می‌گوید: در بیان این سه کم جنبان لبت / وز ذهاب و وز ذهب و وز مذهبت کین سه را خصمست بسیار و عدو / در کمینت ایستد گر داند او ور بگویی با یکی دو الوداع / کل سر جاوز الاثنین شاع و سپس اصلی ارتباطی را یادآور می‌شود: راز از حد دو نفر که بگذرد، فاش می‌شود. این توصیه، تنها پند اخلاقی نیست. در متن تاریخ ایران نیز رد پای آن را می‌بینیم. خواجه محمود گاوان، وزیر دانشمند و توانای گیلانی، در ریاض‌الانشاء در نامه‌ای به یکی از حاکمان محلی گیلان همین عبارت را به کار می‌برد: «استر ذهابک، ذهبک و مذهبک». او خود از تاجران بزرگ گیلان بود که به سبب حسد و توطئه بزرگان محلی ناچار به مهاجرت (ذهاب) به هند شد و با نبوغ اقتصادی و ثروت انبوه (ذهب) و گرایش‌های مذهبی صوفیانه (مذهب) در دربار بهمنیان دکن به وزارت و القابی چون ملک‌التجاری رسید. اما سرنوشتش به تلخی نشان داد که در ساختارهای شکننده قدرت، وزیران پیش از آنکه سر بر خاک نهند، گاه سر بر باد می‌دهند. چرا مولانا و خواجه گاوان، هر دو، بر کتمان این سه تأکید می‌کنند؟ زیرا در جامعه‌هایی که بی‌ثباتی سیاسی، رقابت نخبگان، مالیات‌های سنگین، هجوم بیگانگان و رنگارنگی مذهبی دارند، اطلاعات درباره این سه حوزه به سرمایه‌ای خطرناک تبدیل می‌شود. ذهاب سوءظن به حرکت، مهاجرت و ارتباط با بیگانه را برمی‌انگیزد. ذهب حسد، مصادره و توطئه را دعوت می‌کند. مذهب می‌تواند به اتهام بدعت، ارتداد بدل شود. پس سکوت در این سه، نه نشانه بی‌اعتنایی، بلکه نوعی عقلانیت بقا و منش تدافعی است. اما این تمام ماجرا نیست. مولانا با تصویر آینه می‌گوید: از صفا گر دم زنی با آینه / تیره گردد زود با تو آینه هر گوشی محرم راز نیست و هر دلی ظرفیت آینگی ندارد. گاه افشای حقیقت، نه روشنگری، که زنگار می‌آورد. پس سکوت، در نگاه مولانا، گاهی حفاظت از نور است، نه خاموشی آن. در روز بزرگداشت مولانا، اگر تنها دیوانش را بگشاییم و غزل بخوانیم اما این حکمت عملی را نشنویم، حق او را ادا نکرده‌ایم. مولانا شاعر عشق است، اما حکیم جامعه نیز هست. او به ما می‌آموزد که در جهانی پر از خصم و عدو، باید مراقب سه آینه بود: مقصد، ثروت، عقیده. باشد که روزی برسد که در ایران و اسلام، هیچ‌کس ناچار نباشد برای بقا، ذهاب و ذهب و مذهب خود را پنهان کند. آن روز، روز واقعی بزرگداشت مولاناست. @IranvaIslam @tarbd 📚📚📚📚📚 "تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود" https://telegram.me/tarbd

✅هشتم مهرماه روز بزرگداشت اسطوره عرفان حضرت #مولانا شاعربزرگ پارسی گوی... 🌾🌾🌾🌾🌾🌾 در طلبت رها شدم درد شدم دوا شدم من نه منم شما شدم تا ز خودم جدا شدم نغمه منم نوا منم شوق منم شعف منم سوز فراغ نے منم شور سماع دف منم روز تویے روزه تویے حاصل دریوزه تویی آب تویے ڪوزه تویے آب ده این بار مرا #مولوی ‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌ @tarbd 📚📚📚📚📚 "تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود" https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲 شیخم به طنز گفت حرام است می مخور گفتم به چشم! گوش به هر خر نمی کنم!!! @tarbd

🌲🌲🌲 دریغ است ایـران که ویـران شــود کنام پلنگان و شیران شــود چـو ایـران نباشد تن من مـبـاد در این بوم و بر زنده یک تن مباد همـه روی یکسر بجـنگ آوریــم جــهان بر بـداندیـش تنـگ آوریم همه سربسر تن به کشتن دهیم بـه از آنکه کشـور به دشمن دهـیم @tarbd 📚📚📚📚📚

✅ نخستین کتاب اول دبستان یک ایرانی... ایرانی ها آموزش رسمی را با کدام کتاب فارسی آغاز کردند؟... @tarbd 📚📚📚📚📚

@tarbd 📚📚📚📚📚 "تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود" https://telegram.me/tarbd

✅گنجه؛ نبردی که نقاشی، صحنه رزم را ترسیم کرده است... این تابلو در نگاه نخست، تصویری پرهیاهو از رویارویی سپاه ایران و روسیه در گنجه است: اسب‌های رمیده، سواران شمشیرکش، پرچمی در میانه میدان، پیکرهای افتاده بر زمین و دود و غباری که مرز میان انسان و اسب و سلاح را محو کرده است. اما یک نکته مهم در شناسایی اثر باید اصلاح شود: این تابلو نبرد گنجه در سال ۱۸۰۴ نیست؛ اثر فرانتس روبو (Franz Roubaud) در سال ۱۸۸۷، صحنه نبرد گنجه/الیزابت‌پول در سال ۱۸۲۶ را به تصویر می‌کشد. نبرد گنجه ۱۸۲۶ در جریان دومین جنگ ایران و روسیه روی داد. عباس‌میرزا در تابستان آن سال توانسته بود بخش‌هایی از سرزمین‌های ازدست‌رفته پس از عهدنامه گلستان را بازپس گیرد. سپاه ایران به سوی گنجه پیش رفت؛ اما نیروهای روس به فرماندهی ایوان پاسکویچ در حوالی شهر با سپاه عباس‌میرزا درگیر شدند. نبرد سرانجام با شکست سپاه ایران و عقب‌نشینی آن به سوی ارس پایان یافت. اما تابلو بیش از آنکه گزارش دقیق یک لحظه تاریخی باشد، یک بازسازی حماسی از میدان نبرد است. روبو در سال ۱۸۸۷، یعنی بیش از شصت سال پس از جنگ، این صحنه را نقاشی کرد. از همین رو نباید انتظار داشت که هر سرباز، لباس یا آرایش نظامی را همچون یک سند تصویری هم‌زمان با واقعه تلقی کنیم. نقاشی، تاریخ را به زبان حافظه، قهرمانی و نمایش نظامی بازآفرینی کرده است. در مرکز تابلو، پرچم سرخ و پاره‌ای که در میان انبوه سواران برافراشته شده، مهم‌ترین نقطه تمرکز چشم است. پیکره‌ای که در کنار آن قرار گرفته، گویی آخرین توان خود را برای حفظ پرچم به کار گرفته است. روبو با قرار دادن این پرچم در مرکز ترکیب‌بندی، نبرد را از مجموعه‌ای از برخوردهای پراکنده به صحنه‌ای درباره حفظ صف، نشان و حیثیت نظامی تبدیل می‌کند. در سمت چپ، تراکم نیروها بیشتر است. توپ‌ها، سواران و پیادگان در فضایی آکنده از دود درهم فرو رفته‌اند. در مقابل، سمت راست تصویر با صفی گسترده‌تر از سواران روسی شکل گرفته است. این تفاوت در تراکم، چشم را از آشوب بخش چپ به حرکت منظم‌تر جناح راست هدایت می‌کند؛ گویی نقاش می‌خواهد تفاوت میان دو شیوه جنگیدن را نیز در ساختار بصری تصویر نشان دهد. اسب‌ها در این تابلو فقط وسیله حرکت نیستند؛ بخشی از زبان دراماتیک اثرند. اسب سیاهِ پیش‌زمینه که سرکشیده و بدنش را در جهتی مخالف حرکت سوار می‌پیچاند، یکی از مهم‌ترین عناصر بصری نقاشی است. در کنار آن، اسب‌های سفید، قهوه‌ای و سرخ، با حرکات متفاوت، ریتمی موج‌وار در سطح تابلو ایجاد کرده‌اند. همین حرکت مداوم باعث شده چشم بیننده هیچ‌گاه در یک نقطه متوقف نماند. پیکرهای افتاده در پیش‌زمینه نیز اهمیت دارند. روبو میدان جنگ را فقط با قهرمانان و سواران پیروز پر نکرده است؛ زمین خود به صحنه تاریخ تبدیل شده است. بدن‌های مجروح، اسب‌های افتاده، سلاح‌های رهاشده و سنگلاخ‌های زیر پای سپاهیان، هزینه انسانی نبرد را به چشم می‌آورند. در دوردست، کوه‌های بلند و برف‌گرفته قفقاز دیده می‌شوند. این بخش از تابلو تنها پس‌زمینه نیست. کوهستان، میدان جنگ را در جغرافیای قفقاز قرار می‌دهد و در عین حال، عظمت طبیعت را در برابر آشوب انسان. آسمان روشن و کوه‌های آرام، در تضاد کامل با دود، خون و حرکت پرشتاب پیش‌زمینه‌اند؛ طبیعت ساکن است و انسان در جنگ. از نظر تاریخی نیز این نکته مهم است که نام گنجه در این دوره خود بخشی از مسئله سیاسی بود. پس از تصرف گنجه در ۱۸۰۴، روس‌ها آن را به «الیزابت‌پول» تغییر نام دادند. گنجه در ۱۸۲۶ بار دیگر به کانون درگیری ایران و روسیه تبدیل شد و این همان واقعه‌ای است که روبو در این اثر بازسازی کرده است. و اینجا تفاوت آن با نبرد گنجه ۱۸۰۴ اهمیت پیدا می‌کند. در ۱۸۰۴، مسئله اصلی تصرف قلعه گنجه به دست نیروهای روس به فرماندهی پاول سیسیانوف و مقاومت جوادخان بود؛ حمله نهایی در ژانویه ۱۸۰۴ صورت گرفت و سقوط گنجه آغازگر مرحله‌ای مهم از جنگ ایران و روسیه شد. اما تابلوی حاضر نه صحنه محاصره قلعه در ۱۸۰۴، بلکه نبرد میدانی گنجه در ۱۸۲۶ است. از این منظر، ارزش تابلو تنها در بازنمایی یک نبرد نیست. این اثر نمونه‌ای از چگونگی ساخته‌شدن حافظه جنگ‌های ایران و روس در هنر روسیِ اواخر قرن نوزدهم است. روبو، بیش از نیم قرن پس از آغاز نخستین جنگ، گذشته را دوباره به صحنه آورده و آن را در قالبی پرتحرک، قهرمانانه و تماشایی روایت کرده است. تابلو را اگر دقیق‌تر ببینیم، تاریخ در آن فقط در چهره سربازان نیست؛ در لباس‌ها، پرچم‌ها، اسلحه‌ها، آرایش سواره‌نظام، کوهستان، توپخانه و حتی زمین زیر پای اسب‌ها نیز حضور دارد. اما باید میان «تصویر هنری از تاریخ» و «سند تصویری هم‌زمان با واقعه» فاصله گذاشت. این نقاشی، خاطره‌ای هنرمندانه از جنگ است، نه عکسی از میدان نبرد.

✅تابلو نقاشی نبرد گنجه بین ایران و روسیه در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۸۲۶ ◻️نگارگر: فرانتس روباود ◻️تاریخ اثر:سال ۱۸۸۷ @tarbd