محمدرضا جلائیپور🍀Jalaeipour
دلمشغولِ «آرمانگرایی واقعنگرانه»، «دادگریِ مصلحانه» و «جامعهشناسی و سیاستشناسیِ ایران» https://instagram.com/m.jalaeipour آیدیِ ارتباط با نویسنده @jalaeipourm
نمایش بیشتر📈 تحلیل کانال تلگرام محمدرضا جلائیپور🍀Jalaeipour
کانال محمدرضا جلائیپور🍀Jalaeipour (@jalaeipour) در بخش زبانی فارسی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 12 008 مشترک است و جایگاه 4 369 را در دسته سیاست و رتبه 26 720 را در منطقه إيران دارد.
📊 شاخصهای مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 12 008 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین دادهها در تاریخ 17 ژوئیه, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر -79 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر 2 بوده و همچنان دسترسی گستردهای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 14.39% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 10.66% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب میکند.
- دسترسی پستها: هر پست به طور میانگین 1 728 بازدید دریافت میکند. در اولین روز معمولاً 1 280 بازدید جمعآوری میشود.
- واکنشها و تعامل: مخاطبان بهطور فعال حمایت میکنند؛ میانگین واکنش به هر پست 46 است.
- علایق موضوعی: محتوا بر موضوعات کلیدی مانند جهانی, میناب, هرمز, اقتصاد, دفاع تمرکز دارد.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاههای شخصی توصیف میکند:
“دلمشغولِ «آرمانگرایی واقعنگرانه»، «دادگریِ مصلحانه» و «جامعهشناسی و سیاستشناسیِ ایران»
https://instagram.com/m.jalaeipour
آیدیِ ارتباط با نویسنده @jalaeipourm”
به لطف بهروزرسانیهای پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 18 ژوئیه, 2026)، کانال همواره بهروز و دارای دسترسی بالاست. تحلیلها نشان میدهد مخاطبان بهطور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته سیاست تبدیل کردهاند.
در حال بارگیری داده...
| تاریخ | رشد مشترکین | اشارات | کانالها | |
| 18 ژوئیه | 0 | |||
| 17 ژوئیه | +8 | |||
| 16 ژوئیه | +12 | |||
| 15 ژوئیه | +8 | |||
| 14 ژوئیه | +5 | |||
| 13 ژوئیه | +1 | |||
| 12 ژوئیه | +1 | |||
| 11 ژوئیه | +2 | |||
| 10 ژوئیه | 0 | |||
| 09 ژوئیه | +1 | |||
| 08 ژوئیه | 0 | |||
| 07 ژوئیه | +3 | |||
| 06 ژوئیه | +3 | |||
| 05 ژوئیه | +3 | |||
| 04 ژوئیه | +1 | |||
| 03 ژوئیه | +6 | |||
| 02 ژوئیه | 0 | |||
| 01 ژوئیه | +5 |
| 2 | https://www.youtube.com/watch?v=tFPPchISlKY | 866 |
| 3 | موضعگیری یک فرمانده نظامی ملی باید همینقدر سنجیده و با ادبیات فراگیر باشد،
@jalaeipour | 1 882 |
| 4 | ⭕️ در #نبرد_هرمز در همین چند روز ۳۸ هموطن عزیزمان شهید و ۴۰۰ هموطن مظلوممان زخمی و تعداد زیادی پل و زیرساخت نظامی ایرانمان نابود شده است. هر موضعی در سیاست داخلی یا هر تشخیصی دربارهٔ بهترین مسیر و راهبرد دفاع از ایران و نیل به امنیت و توسعهٔ ایران داشته باشیم، اگر نیرویی ملی و دغدغهمند ایران و بقا و ارتقایش و خیر همگانی ایرانیان هستیم، هیچ تعللی در محکومیت این تجاوزها و جنایتهای عریان و کمک تمامقد به همبستگی ملی برای دفاع میهنی روا نیست. در دفاع از ایران در برابر شقیترین متجاوزان استعمارگر هیچ حدی از لکنت و اما و اگر و ملاحظهکاری و تاخیری روا نیست. شعارهای ریاکارانهٔ مدعیان ایراندوستی را رها کنید؛ مثل دو جنگ ۱۲ روزه و رمضان، نوع عملکرد و میزان تاخیر نیروها در کمک به دفاع میهنی و همبستگی ملی یک عیارسنج روشن برای تشخیص نیروهای باپرنسیب ملی است.
@jalaeipout | 1 784 |
| 5 | 🎥 هدیه موشکی آمریکا به کودکان سرطانی؛ روایت شب هجوم به بیمارستان بقایی اهواز
🔸بمباران محدوده بیمارستان تخصصی کودکان سرطانی شهید بقایی اهواز در ساعت ۲۳:۳۰ شب گذشته سبب تخلیه اضطراری بیش از ۲۰۰ کودک سرطانی در میان وحشت و گرمای طاقتفرسای هوا شد.
👈دریافت آخرین اخبار:
سایت | ایتا | بله | روبیکا | سروش پلاس
🆔 @snntv | 1 125 |
| 6 | بدون متن... | 1 788 |
| 7 | ⭕️ چه تجربهٔ قدرتمند و عجیبی است. با هر خبرِ هر اصابت موشک و بمب آمریکا به شهرها و زیرساختها و پادگانهای جنوب ایران دلت برای سربازان و هموطنانی میریزد که تا امروز ندیدهای و چهرههایشان را تصور میکنی و گویی عضوی از خانوادهات را میبینی که عمیقا دوستش داری و نگران سلامتش میشوی. عجب چیز عجیبی است حس همخانواده و همسرنوشت بودن با میلیونها انسانی که شخصا نمیشناسی ولی از تصویر وضعیتشان اشکت سرازیر میشود و دلت هری میریزد. سربازان عزیز ایران! هموطنان عزیز جنوبی! ما هموطنانتان در هزار و اندی کیلومتر آنسوتر «گرچه دوریم، به یاد تو سخن میگوییم» و اشکمان میریزد و دست دعایمان بالا میرود و از عمیقترین ژرفای دلمان آرزوی سلامتیتان را میکنیم. امشب دل و ذهنمان کنار شما است. تنتان سلامت و از گزند دشمنان دور و ایرانمان پایدار.
@jalaeipour | 2 501 |
| 8 | خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستانِ غیور و قهرمان!
شما امروز بعنوان خط مقدم جبهه دفاع از وطن، به نیابت از همه ایران و ملت بزرگش، مردانه مقاومت میکنید و هزینه میپردازید.
دست یکایک شما مردم عزیزی که در این ایام، هدف کینهتوزی آمریکای جنایتکار قرار گرفتهاید، خصوصا ساکنان ۴ استان ساحل جنوبی کشور را میبوسم و خود را در مصائبشان شریک میدانم.
ای کاش ممکن باشد که این هزینه را با شما شریک باشیم.
https://t.me/alibagheri1345 | 1 484 |
| 9 | ✔️جهان بینظم؛ مانیفست تازه قدرتهای میانی
✍🏻سهند ایرانمهر
یادداشت مشترک مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، و الکساندر استاب، رئیسجمهور فنلاند، که در تازهترین شماره اکونومیست منتشر شده، مطلبی در خور تامل برای فهم تحولات جدید جهان و شناخت ادراکی رهبران آن است. این دو سیاستمدار بیش از آنکه بخواهند درباره سیاست خارجی کشورهای خود سخن بگویند، تصویری از جهانی ترسیم میکنند که دیگر شباهت چندانی به جهان پس از جنگ جهانی دوم ندارد؛ جهانی که ستونهایش هنوز پابرجاست، اما دیگر وزن گذشته را تحمل نمیکنند.
نظمی که از سال ۱۹۴۵ شکل گرفت، بر این فرض استوار بود که اگر قواعد مشترک، نهادهای بینالمللی و تجارت آزاد تقویت شوند، رقابت قدرتها نیز قابل مهار خواهد بود. سازمان ملل، بانک جهانی، صندوق بینالمللی پول و بعدها سازمان تجارت جهانی، محصول همین تصور بودند. اما نویسندگان معتقدند آن دوران به پایان رسیده است. نه اینکه این نهادها از میان رفته باشند، بلکه دیگر توان تعیینکنندهای در مدیریت بحرانها ندارند. رقابت آمریکا و چین، جنگ اوکراین، منازعات خاورمیانه، تحریمهای اقتصادی و تبدیل فناوری به میدان اصلی رقابت، همه نشان میدهد سیاست بینالملل وارد مرحلهای شده که قواعد دیروز برای توضیح آن کافی نیست.
نکته جالب اینجاست که نویسندگان نه به آرمانگرایی قدیمی دل بستهاند و نه به واقعگرایی کلاسیکی که همه چیز را به موازنه قدرت فرو میکاهد. آنها از مفهومی سخن میگویند که «واقعگرایی مبتنی بر ارزشها» مینامند؛ یعنی کشوری میتواند از دموکراسی، حاکمیت قانون یا حقوق بینالملل دفاع کند، اما نه صرفاً به عنوان یک آرمان اخلاقی، بلکه چون این ارزشها بخشی از امنیت و منافع بلندمدت خود او نیز هستند. به بیان دیگر، ارزش و منفعت دیگر در برابر یکدیگر قرار نمیگیرند، بلکه در بسیاری از موارد به هم گره خوردهاند.
اما شاید مهمترین بخش مقاله، توصیفی باشد که از شکل جدید همکاریهای بینالمللی ارائه میدهد. نویسندگان معتقدند دوران ائتلافهای فراگیر و دائمی رو به پایان است. جهان امروز بیشتر شبیه شبکهای از همکاریهای موقت است؛ ممکن است کشوری در حوزه هوش مصنوعی شریک شما باشد، در زنجیره تأمین رقیبتان و در یک بحران امنیتی، اصلاً موضعی متفاوت اتخاذ کند. بنابراین، دیگر نمیتوان با منطق بلوکهای ثابت قرن بیستم جهان را فهمید.
این همان چیزی است که آنها از آن با عنوان «چندجانبهگرایی محدود» یاد میکنند؛ همکاریهایی که نه جهانیاند و نه دائمی، بلکه برای حل یک مسئله مشخص میان گروهی از کشورها شکل میگیرند. امروز ممکن است ائتلافی برای امنیت سایبری تشکیل شود، فردا برای نیمههادیها و پسفردا برای مواد معدنی راهبردی. اعضای این ائتلافها نیز الزاماً یکسان نخواهند بود.
در لایهای عمیقتر، مقاله از جابهجایی مفهوم قدرت سخن میگوید. زمانی قدرت را با تعداد تانکها، ناوها و موشکها میسنجیدند؛ امروز هوش مصنوعی، داده، تراشه، انرژی، زیرساخت دیجیتال و حتی زنجیره تأمین میتوانند همان اندازه تعیینکننده باشند. به همین دلیل، مرز میان امنیت ملی و اقتصاد روزبهروز کمرنگتر شده است. کارخانه تولید تراشه یا شبکه فیبر نوری، گاه به اندازه یک پایگاه نظامی اهمیت پیدا میکند.
این تحلیل بیش از همه برای قدرتهای میانی اهمیت دارد؛ کشورهایی که نه توان تحمیل اراده خود را دارند و نه میتوانند خود را از رقابت قدرتهای بزرگ کنار بکشند. پیام کارنی و استاب این است که این کشورها باید به جای تکیه بر یک اتحاد ثابت، توانایی حضور در شبکهای از مشارکتهای متنوع و انعطافپذیر را به دست آورند؛ شبکهای که با تغییر موضوع، ترکیب آن نیز تغییر میکند.
اگر بخواهیم همه این بحث را در یک جمله خلاصه کنیم، شاید بتوان گفت جهان در حال عبور از «نظم» به سوی «مدیریت بینظمی» است. در قرن بیستم، سیاست بینالملل بر این فرض بنا شده بود که میتوان یک نظم جهانی نسبتاً پایدار ساخت؛ اما اکنون مسئله اصلی، اداره جهانی است که دیگر نظم واحدی ندارد. تفاوت این دو، صرفاً یک تغییر واژگانی نیست؛ تغییری است در فلسفه روابط بینالملل.
شاید به همین دلیل است که این یادداشت را نباید صرفاً مقالهای درباره سیاست خارجی کانادا یا فنلاند دانست. این متن، تلاشی برای نامگذاری جهانی است که آرامآرام در برابر چشمان ما شکل گرفته است؛ جهانی که در آن، ائتلافهای دائمی جای خود را به مشارکتهای سیال دادهاند، فناوری به اندازه ژئوپلیتیک اهمیت یافته و قدرت، بیش از هر زمان دیگری، در توان سازگار شدن با بیثباتی تعریف میشود. این همان تغییری است که احتمالاً تاریخنگاران آینده، از آن به عنوان یکی از مهمترین دگرگونیهای نظام بینالملل پس از سال ۱۹۴۵ یاد خواهند کرد.
@sahabdiranmehr | 1 069 |
| 10 | ⭕️ از ۱۷ عامل کوتاهمدتی که برای مثال دو هفته پیش در این متن ذکر شده بود و تحقق یا عدم تحققشان تاثیری تعیینکننده در سرنوشت صحنهٔ میدان و دیپلماسی و پیشگیری از جنگ و تقویت مولفههای قدر ملی ایران میگذارد تا امروز فقط دو موردش تا حدی محقق شده و ۱۵ موردش نشده. بازز بزرگ و ناتمام است و تعلل در کمک به تحقق یکایکشان پرهزینه.
@jalaeipour | 1 396 |
| 11 | بانک خون در جنوب کشور دچار کمبود شده. هر کجای ایران که هستید، اگر شرایط اهدای خون را دارید، لطفا امروز خون اهدا کنید. شاید به یک سرباز ایران و هموطنمان زندگی ببخشد.
@jalaeipour | 2 317 |
| 12 | دشمن، در همان زمانی که بنادر و جزایر کشور را میکوبد و خود را برای اشغال برخی از آنها آماده میکند، به جنگ داخلی و رویارویی نیروهای سیاسی در ایران چشم دوخته و دل بسته است.
آنکه میگوید «امت مبعوث شده، بعثی است»، در خط دشمن است.
آنکه میگوید اسلحه بردارید و مخالفان خود را درو کنید، در خط دشمن است.
آنکه میگوید مسئولان کشور کودتاچیاند، در خط دشمن است.
آنکه میگوید ایران توافق را نقض کرده و مسئول آغاز جنگ است، در خط دشمن است.
و آنکه میگوید بروید در جنوب بجنگید و چنین فضایی را میسازد، در خط دشمن است.
امروز، هر سخنی که شکاف داخلی را عمیقتر کند، ایرانی را در برابر ایرانی قرار دهد و کشور را از درون فرسوده سازد، خواسته یا ناخواسته، به همان هدفی خدمت میکند که دشمن برای تحقق آن به جنگ آمده است. | 1 309 |
| 13 | ⭕️ در مسألهٔ پیچیدهٔ تفاهم/جنگ کنونی که در زمینهای آشوبناک و دائما تغییریابنده، عوامل و ملاحظات پرشمار و با عدم قطعیت بالا دخیلند، مواضع و پاسخهای قاطع و ساده رهزناند. انصاف و اقتضائات گفتوگوی سازنده و مبتنی بر حُسن تعبیر مدعای طرفِ دیگر ایجاب میکند که طرفین بپذیرند ماجرا اختلاف بین «صلحطلبی» و «جنگطلبی» نیست و در واقع اختلافِ طرفین بر سر مسیر بهتر برای رسیدن به امنیت و بالندگیِ بلندمدت ایران است. پاسخ واقعا ساده و روشن نیست. به رسمیتشناسی پیجیدگی مسأله و گفتوگوی جمعی زاینده و حل مسالهای و بدون برچسبزنی و حیدری-نعمتیسازی و از لوازم کشف مسیر بهتر است.
@jalaeipour | 1 663 |
| 14 | ترجمه:
ترامپ میتواند از مدار زمین، نام روی کارت شناسایی یک تکنسین را بخواند؛ اما ظاهراً نمیتواند تشخیص دهد چه کسی یک مدرسه ابتدایی را در میناب بمباران کرده است.
او همزمان بر دو ادعایی پافشاری میکند که جمع میان آنها ناممکن است.
ادعای نخست این است که سامانههای اطلاعاتی و شناسایی آمریکا آنقدر دقیق و پیشرفتهاند که میتوانند از فضا، نام روی کارت شناسایی نصبشده بر سینه یک تکنسین را در داخل یک تأسیسات فوقامنیتی ایران بخوانند. او بارها با افتخار گفته است که آمریکا میداند چه زمانی «محمدِ فلانی» با یک بیل در نقطهای ممنوعه ایستاده است و میتواند همان لحظه که حرکت کند، او را هدف قرار دهد. ترامپ در سال ۲۰۱۹ نیز تصویری ماهوارهای از یک پایگاه پرتاب ایران منتشر کرد که وضوح آن، به گفته کارشناسان، حدود سه برابر بهتر از بالاترین کیفیت تصاویر ماهوارهای تجاری موجود بود.
ادعای دوم این است که همین دستگاه اطلاعاتی و شناسایی قادر نیست مشخص کند چه کسی در ۲۸ فوریه مدرسه ابتدایی دخترانهای را در میناب بمباران کرد و ۱۶۸ کودک را به قتل رساند؛ اینکه تصاویر «شاید با هوش مصنوعی تولید شده باشند» و «هیچ گزارش قطعی» در اینباره امکانپذیر نباشد.
این دو ادعا نمیتوانند همزمان درست باشند. همان دقتی که ترامپ هنگام نمایش قدرت آمریکا به آن میبالد، همان دقتی است که وقتی علیه او به کار میرود، مسئولیتش را اثبات میکند.
در ماجرای میناب هیچ ابهامی وجود ندارد. تصاویر ماهوارهای نشان دادند که هفت ساختمان در حملهای که به نظر میرسید کاملاً دقیق و هدایتشده باشد، هدف قرار گرفتهاند. تحلیلگران نوع مهمات بهکاررفته را موشک تاماهاوک تشخیص دادند؛ سلاحی که در این جنگ، تنها ایالات متحده از آن استفاده میکند. رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا نیز تأیید کرد که نخستین موشکهای تاماهاوک توسط نیروی دریایی آمریکا شلیک شدهاند. شبکه سیانان گزارش داد که مقامهای آمریکایی ظرف چند روز، عامل احتمالی حمله را شناسایی کرده بودند؛ فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) اعلام کرد که تحقیقات تا ماه مه تقریباً تکمیل شده بود؛ و بازرسان آمریکایی نیز در محافل غیرعلنی مسئولیت ایالات متحده را پذیرفتهاند. بنابراین، هنگامی که ترامپ میگوید هیچکس هرگز نمیتواند حقیقت را بداند، او از محدودیت توان اطلاعاتی سخن نمیگوید؛ بلکه از تصمیم به عدم افشای حقیقت سخن میگوید.
ادعای «ساختهشدن تصاویر با هوش مصنوعی» نیز آشکارا بیاساس است. نهادهای مستقل راستیآزمایی اصالت تصاویر را تأیید کردهاند و این تصاویر فاقد خطاهای مکانی و ناهنجاریهای فیزیکیای هستند که معمولاً تصاویر جعلی را افشا میکنند.
همین طفره رفتن، خود گواه ماجراست: «کار ما نبود؛ شاید ایران هم تاماهاوک داشته باشد؛ مدتها از آن گذشته؛ اشتباه پیش میآید؛ از هگست بپرسید؛ تصاویر جعلیاند؛ هیچ گزارش قطعی ممکن نیست.» و هنگامی که از ترامپ در برابر دوربین پرسیده شد آیا نتایج تحقیقات منتشر خواهد شد یا نه، تنها سکوت پاسخ او بود. دولتی که بتواند بیگناهی خود را اثبات کند، گزارش را منتشر میکند؛ اما دولتی که از انجام این کار ناتوان باشد، آن را پنهان میکند؛ همانگونه که به نظر میرسد سنتکام چنین کرده است.
از این مجموعه، دو نتیجه حقوقی به دست میآید:
۱. نخست، مسئولیت: تمامی رشتههای شواهد به یک عامل واحد اشاره دارند.
۲. دوم، عدم تمایل: گزارش مسکوتمانده، فرافکنیهای مکرر، و یافته بازرس کل وزارت دفاع آمریکا مبنی بر اینکه این وزارتخانه تدابیر حفاظتی خود برای کاهش آسیب به غیرنظامیان را اجرا نکرده است، نه ناتوانی، بلکه امتناع از انجام تکلیف را ثابت میکند.
این امتناع، پیامدهای حقوقی مشخصی دارد. حمله مضاعف («دابلتپ») به مدرسهای مملو از کودکان هفتساله، نقض فاحش کنوانسیونهای ژنو و جنایت جنگی موضوع ماده ۸ اساسنامه رم محسوب میشود. تعهد به تحقیق، در وهله نخست بر عهده دولت مسئول است. اما هرگاه آن دولت «واقعاً مایل» به انجام تحقیق یا تعقیب کیفری نباشد، معیار «تکمیلی بودن» مندرج در ماده ۱۷ اساسنامه رم محقق میشود. در چنین شرایطی، دولتهایی که صلاحیت قضایی جهانی را به رسمیت میشناسند ــ از جمله بسیاری از کشورهای اروپایی که به استقلال دستگاه قضایی خود میبالند ــ میتوانند تحقیقات کیفری را آغاز کرده و برای مقامهای آمریکایی که دستور اجرای عملیات میناب را صادر یا فرماندهی کردهاند، قرار جلب یا حکم بازداشت صادر کنند.
هیچیک از این موارد، یک استثنا یا حادثهای منفرد نیست؛ بلکه بخشی از یک الگوی رفتاری است. | 1 316 |
| 15 | در این روزها در نحوه مقابله با آمریکا با دو روایت ظاهرا متضاد روبهرو هستیم: روایتی که بر «خویشتنداری» تاکید می کند و روایتی دیگر که شعار «جنگ تا پیروزی» را سر میدهد. اما تامل در ماهیت این دو گفتمان، پرده از یک حقیقت مشترک برمیدارد، هر دو، اسیر نگاه خطی و تکبعدی به جنگ هستند و از درک ماهیت شبکهای، سیال و لایهلایه نبرد غافلماندهاند. این دو رویکرد، درست مانند دو روی یک سکه، تصور میکنند که میدان نبرد، یا میدان تسلیم است یا میدان جنگ بی امان؛ غافل از اینکه راهبرد هوشمندانه، نه در تداوم جنگ بینتیجه و نه در عقبنشینی، بلکه در مدیریت هوشمندانه تنش و بازتعریف پیوسته قواعد بازی معنا مییابد.
در واقع در نگاه اول، یعنی خویشتنداری، در پوششی از عقلانیت تکنوکراتیک، تقابل با آمریکا را بمثابه یک بازی از پیش باخته میبیند که در آن هر گونه واکنشی به زیاده خواهی های آمریکا، هزینههایی گزاف به کشور تحمیل میکند. از این منظر، فایده راهبردی با حداقلرساندن اصطکاک از طریق همراهی بی قید و شرط با واشنگتن حاصل می شود . اما اشکال اساسی این رویکرد، در کوتهنگری ساختاری آن نهفته است؛ زیرا خویشتنداری بیضابطه، در نظام بینالمللی که مبتنی بر آنارشی است نه به عنوان دوراندیشی، بلکه به عنوان نماد ضعف و آمادگی برای امتیازدهی تفسیر میشود. زیرا ترامپ که به غلط خود را در اوج هژمونی میبیند، همواره به دنبال نشانههایی از اراده حریف برای ایجاد فشار بیشتر است تا آن را بستری برای تعمیق نفوذ و تسلیم قرار دهد. بنابراین خویشتنداری یک طرفه، نه تنها فضا را برای ابتکار عمل تنگ میکند، بلکه بتدریج کشور را در موقعیت وادادگی محض قرار میدهد.
در نقطه مقابل، گفتمان «جنگ تا پیروزی» با زبانی رادیکال و ظاهرا قاطع، وعده شکست قریبالوقوع دشمن را میدهد. این نگاه، برخاسته از یک آرمانگرایی سادهانگارانه است که تصور میکند با انباشت فشار و تشدید تقابل، میتوان دشمن را به زانو درآورد. اما این رویکرد نیز از همان نقص بنیادین رنج میبرد، که چیزی نیست جز نادیده گرفتن ماهیت پیچیده قدرت در عصر کنونی. در واقع جنگ امروز، میدان فتحالفتوح های جمشید هاشم پور در فیلمهای دهه شصت و هفتادش نیست؛ بلکه ترکیبی از نبرد نظامی،اقتصادی، شناختی، سایبری، دیپلماتیک و اطلاعاتی است که هر یک از آنها، افق زمانی و ابزارهای خاص خود را میطلبد. در چنین شرایطی شعار جنگ تا پیروزی، در غیاب درک درست از میدان و تعریف دقیق از پیروزی و نقطه پایان، به سرعت به سرخوردگی، فرسایش منابع و انزوای هر چه بیشتر میانجامد. در این میان این رویکرد، همچون رویکرد خویشتنداری، اسیر ظاهرنگری است؛ زیرا پیروزی را نه در یک فرایند، بلکه در یک پایان کارتوتی جستجو میکند که در ساختار فعلی جهان، نه تنها دستنیافتنی، بلکه خودعاملی برای تشدید فرسایش است.
در مجموع آسیبشناسی عمیقتر این دو گفتمان، ما را به این نتیجه میرساند که ریشه دوگانگی آنها اختلاف بر سر نحوه خوانش واقعیت است. بطوریکه گفتمان خویشتنداری، واقعیت را از منظر قدرت هژمونیک آمریکا در دهه نود میلادی میبیند و ایران را بازیگری حاشیهای فرض میکند که چارهای جز همراهی با واشنگتن ندارد. در مقابل، گفتمان جنگ تا پیروزی، واقعیت را از منظر اراده محض بازنمایی میکند و بر این باور است که میتوان با نادیده گرفتن محدودیتهای مادی و بینالمللی، به طور معجزهآسایی توازن را برهم زد. اما هر دو، از یک حقیقت غفلت میکنند، آمریکا، با تمام توانمندیهایش، امروز بیش از هر زمان دیگری درگیر محدودیتهای ساختاری است. اما این وضعیت، نه فرصتی برای تسلیم است و نه بهانهای برای رودررویی بی پایان؛ بلکه بستری برای «دیپلماسی هوشمندانه » و «جنگ نامتقارن» فراهم میکند، به عبارتی تا نبود یک افق روشن برای توافق، بازیگر در فضایی حرکت می کند که در آن ضربآهنگ رویداد ها مسیر را مشخص می کند، فضایی که در آن نه تنش غیر قابل کنترل است و نه وضعیت گل و بلبل؛ بلکه میدان مانور بازیگری است که قواعد را میشناسد، بیآنکه اسیر آنها شود؛ فشار را تا حد امکان تحمل میکند بدون آنکه بشکند یا از واقعیات فرار کند، مذاکره را تا پیدا کردن نقطه بهینه ادامه می دهد بی آنکه سند تسلیم را امضا کند و می جنگد بدون آنکه از عِده و عُده خود و دشمن غافل شود. در واقع نه سریع القلمی به منازعه می اندیشد و نه ثابتی طور به نبرد می نگرد.
@katechon6 | 1 243 |
| 16 | 🎭 برگزاری رویداد بزرگ هنری «مشق ناتمام» با روایت حسین پارسایی از امشب روی پل طبیعت
▪️این رویداد، یادنامه بیش از ۴۰۰ کودک ایرانی است که جنگ، دفتر رؤیاهای کودکانهشان را ناتمام گذاشت.
▪️ «مشق ناتمام» با اجرای نمایش، موسیقی، برنامههای تعاملی ویژه کودکان، نوجوانان و خانوادهها و نیز آیین شمعافروزی به یاد کودکان شهید جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، در کنار نمایش تصاویر بیش از ۴۰۰ کودک شهید، انجام میشود.
▪️ این رویداد جمعی به روایت حسین پارسایی و با همیاری جمعی از هنرمندان حوزههای تجسمی، نمایش و موسیقی، و به تهیهکنندگی محمدصادق میرکریمی، در سراسر پل طبیعت برگزار میشود.
▪️ حضور در این رویداد بزرگ فرهنگی و هنری برای عموم مردم آزاد و رایگان است.
▪️ چهارشنبه ۲۴ تیر تا یکشنبه ۲۸ تیر، هر شب از ساعت ۲۰ تا ۲۳، در پل طبیعت تهران
#به_نام_ایران
@benameiran404 | 1 085 |
| 17 | تصاویر شهدای حملهٔ آمریکا به پادگان ارتش در بمپور
چه جوانانی اسماعیل…
چه جوانانی…
#به_نام_ایران
@benameiran404 | 1 156 |
| 18 | ♦️ قطعه جدید وحید تاج روی پل B1
#به_نام_ایران
@benameiran404 | 1 108 |
| 19 | با توجه به شرایط جنگی، در صورت نیاز، امکان اسکان موقت یک خانواده از استانهای عزیز جنوبی کشور در شهر کرج فراهم است.
اولویت با خانوادههایی است که از بیمار، سالمند و یا کودک نگهداری میکنند.
در صورت نیاز جهت هماهنگی، با شماره ۰۹۳۳۱۳۱۷۳۷۱ تماس بگیرید. | 1 257 |
| 20 | میشود ویدیوی این سرباز خوشلبخند هموطن که دیشب با تجاوز آمریکا به خاک ایران شهید شد را دید و اشک نریخت؟
لعنت به تجاوزگر؛ لعنت به همهٔ سفیدشویان جنایت؛ آرزوی صبر برای مادر و نزدیکانش و آرزوی سلامت برای سربازان وطن و پایداری و استقامت برای ایران در نبرد هرمز
@jalaeipour | 1 486 |
