fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

چای شیرین؛

چای شیرین؛

رفتن به کانال در Telegram

نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
512
مشترکین
-224 ساعت
-107 روز
-2330 روز
آرشیو پست ها
دوستم در به خاطر سپردنِ آن‌همه جزئیاتِ کوچک و به‌ظاهر ناچیز، چنان دقیق بوده که انگار مدت‌هاست بی‌صدا تماشایم کرده؛ حتی آن گوشه‌هایی از من که کمتر به چشم می‌آیند..
20 نوامبر, 13:15

دوستم در به خاطر سپردنِ آن‌همه جزئیاتِ کوچک و به‌ظاهر ناچیز، چنان دقیق بوده که انگار مدت‌هاست بی‌صدا تماشام کرده؛ حتی آن گوشه‌هایی از من که کمتر به چشم می‌آیند..
20 نوامبر, 12:50
20 نوامبر, ~13:17

Younes Bayat - Ghesmatemoun Ine.mp36.08 MB
20 نوامبر, 09:22

photo content
19 نوامبر, 07:08

تولدم رو برام قشنگ کردی و به قلبم خوش نشست؛
🍰۲۷-
18 نوامبر, 11:34
20 نوامبر, ~12:01

ما با این اسم اُنس می‌گیریم و کار درمیاریم؛ بقیه‌ش اضافات دنیاست. خیمه هنرمون"]
ما با این اسم اُنس می‌گیریم و کار درمیاریم؛ بقیه‌ش اضافات دنیاست.
خیمه هنرمون"]
16 نوامبر, 11:28

ما با این اسم اُنس می‌گیریم و کار درمیاریم؛ بقیه‌ش اضافات دنیاست. "خیمه هنر
ما با این اسم اُنس می‌گیریم و کار درمیاریم؛ بقیه‌ش اضافات دنیاست.
"خیمه هنر
16 نوامبر, 11:17
16 نوامبر, ~11:28

"اشکال نداره، تجربه شد"هام داره میره برای جلد دوم.
15 نوامبر, 08:43

میشه برای بابای دوستم فاتحه بخونید؟
12 نوامبر, 02:17

زندگی عجیب بی‌رحمه؛ گاهی در عرض چند ثانیه، چنان ورایِ تمام پیش‌بینی‌هات ظاهر می‌شه که تمام تصوراتت از آنچه ممکنه اتفاق بیفته، رنگ می‌بازن؛ کلاً کلپس می‌شی.
12 نوامبر, 02:14

هیچ‌چیز قشنگ‌تر از این نبود که وسط هیئت بارون گرفت؛ اون بارید و منم باهاش باریدم.
11 نوامبر, 15:36

Masin - Faghad To Bia.mp35.62 MB
10 نوامبر, 06:51

پای حرف‌هایی نشستم که نمی‌شد به‌سادگی از کنارشون گذشت. چند باری تا مرزِ سرریز شدن پیش رفتم؛ اما نمی‌خواستم رشته‌ی کلام از دستم خارج بشه و از مسیر حرف‌هام دور بمونم. با لبخندی که از آرام گرفتنِ چیزی در عمق وجودش خبر می‌داد و آرامشی ریشه‌دار، تجربه‌هاش رو برام تعریف می‌کرد. انگار رنجِ روزهای گذشته، راهی به خلوتِ آرامِ درونش پیدا نکرده بود. آخرِ صحبت، این حق رو بهم داد که به زعم خودش، آنچه از سر گذروندن و پذیرفتنش برای او آسون شده، برای من هنوز سخت‌ترین چیز ممکن باشه. میان تمام حرف‌هامون، لحظه‌ای به لبخندش خیره شدم. همون‌جا دیدم می‌ارزه؛ می‌ارزه که وقتی از این کلافگی عبور کردم، ردِ تمام این روزها به لبخندی از ته دل روی صورتم ختم بشه. -زندگی کلاً می‌ارزه.
08 نوامبر, 12:45

ما معنا رو اشتباه معنی می‌کنیم. زیستِ ما پر از چاله‌چوله‌ست؛ حالا اگه بخوای چکیده‌ی این زیست رو توی پوچی خلاصه کنی و اسمش رو بذاری من غرق در معنا شدم، تو یه خری! معنا، از نظر من، باید در مسیر رسیدن به خدا صرف بشه. اونم حد و اندازه داره؛ نه اون‌قدر غرق بشی که تبدیل به کفر بشه و نه اون‌قدر دور که از خلقتت فاصله بگیری.[همون افراط و تفریط خودمون.] اتفاقات سردردآور توی زندگی کم نیستن؛ بعضی‌هاشون آدم رو وادار به سکوت می‌کنن. کم‌کم غرق در کلمات منفی می‌شی؛ نگاتیو پشت نگاتیو تصویر شکل می‌گیره و از دل این انباشت، بارش افکار مخرب شروع می‌شه. افکاری که اگه بی‌وقفه ادامه پیدا کنن، تو رو به فرسایش می‌کشن. اگه به حال بدت تن بدی و فکرت رو مهار نکنی، اعصابت به تشنج می‌افته و سر از هپروت درمیاری. بعد هم سیسِ متفکر به خودت می‌گیری و رفته‌رفته تبدیل می‌شی به آدمی که نه خودش معنای زندگی رو فهمیده و نه اطرافیانش از بودن در کنارش لذتی بردن؛ چون هنوز درک درستی از سختی، غم و علت وجودشون در این عالم پیدا نکردی. برچسب عقل کل رو به پیشونیت می‌زنی و باهاش روی همه‌چیز ماله می‌کشی؛ اما با اون طوفانِ درونت که پشت این ظاهر پنهان کردی، می‌خوای چی‌کار کنی؟
06 نوامبر, 13:52

یه کم از توهمِ مهم بودن بیرون بیاید؛ دنیا نه ملک شخصی شماست، نه آدم‌ها سیاهی‌لشکرِ نمایش غرور و خودخواهی‌تون. صرفا خودتون رو معیار و ملاک همه‌چیز ندونید؛ کسی موظف نیست مدام مراقب باشه مبادا به غرور نازک‌نارنجی‌تون بر بخوره. کمی هم خودتون و به نقد بکشید. آدم‌های اطرافتون وظیفه ندارن به ساز شما برقصن، در شرایطی که خودتون هنوز نه آهنگ مشخصی دارید، نه حتی از تشخیص نت‌هایی که می‌زنید برمی‌آیید. قبل از اینکه از دیگران انتظار بلوغ رفتاری داشته باشید، بد نیست کمی با خودتون روبه‌رو بشید؛ شاید بالاخره متوجه بشید مشکل همیشه از کوک نبودن ساز دیگران نیست!
05 نوامبر, 07:11

هر وقت در دکون منطقم و بستم به چیز رفتم.🙂‍↔️
05 نوامبر, 06:41

مزه کن یه لیوان آبم بزار دم دستت
31 اکتبر, 15:22
02 نوامبر, ~08:27

هیچوقت نفهمیدم پایان تلخه یا نه.
31 اکتبر, 14:41

آخر هفته که بوی رشت به مشامم برسه، همه‌چیز رو می‌بوسم و می‌ذارم کنار. کاش بعدش هم همین‌طور بمونم؛ وقتی برمی‌گردم، مثل پرِ کاه سبک شده باشم.
31 اکتبر, 13:57

photo content
+1
31 اکتبر, 13:25