میخواهم زنده بمانم
رفتن به کانال در Telegram
روزمرگیهای یک جنگجوی تنها و مغلوب. 🦋🍂🪷🪴🐋🥑🪐🌙🌧🌂🌊🪶🎧📚 http://t.me/BluChtBot?start=63a7aa03badbaa8c8d41
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
606
مشترکین
+224 ساعت
اطلاعاتی وجود ندارد7 روز
+2130 روز
آرشیو پست ها
اما عزیزم، آن زمان که روح مرا را گردباد حوادث از هم گسست،
و باقیماندهام را همچون برگِ سرمازدهای از شاخه جدا کرد و با خود به ناکجا برد،
آیا مرا به خاطر خواهی آورد؟
[دستنویسهای من، شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۵]
11 ژوئیه, 12:03
Repost from مَرد سانفرانسیسکویی
بعضیها هم نسخهی بهگِلنشستهات رو دوست دارن. تا یکم رشد میکنی سریع از زندگیت لفت میدن.
11 ژوئیه, 11:23
نمیگم بیفایده و بیارزش بودن، ولی گاهی فکر میکنم کاش در کنار اونهمه فرمول و تعریف و... که فقط حفظ میکردیم و بعد از امتحان همه از یادمون رفته، توی مدرسه بهمون مسئولیت پذیری رو یادمیدادن. یا مهارت گفتگو کردن، تفکر، حل مسئله، مدارا با ابهام و... که توی بزرگسالی، با این همه بی ثباتیِ محیط و مسئولیت زیادِ روی دوشمون، وقتی مثلا اضطراب میاد زنجیر میندازه دور دست و پامون، حداقل بدونیم با خودمون میخوایم چیکار کنیم.
11 ژوئیه, 09:20
Repost from خطِ فاج
هیچکس نمیبینه چندبار توی دلت خداحافظی کردی، چندبار مجبور شدی خودت رو از نو سرهم کنی و چندبار از جایی شروع کردی که حتی امید هم همونجا، جا گذاشته بودتت؛ و هربار، بیشتر فهمیدی همین یه سر، چه هزار سودایی با خودش میکِشه.
11 ژوئیه, 05:01
یه سری خستگیها هم هست که روزها و شاید ماهها زمان میبرن تا از تن و جونمون بهدر بشن.
10 ژوئیه, 09:50
Repost from مَرد سانفرانسیسکویی
فراموش نکن؛ کوچیککردن رنج من، رنج تورو بزرگ نمیکنه.
10 ژوئیه, 06:37
خانه؛
_مکانی که حس یک آغوشِ محکم را میدهد، در آن زمان برای لحظه ای متوقف میشود، هیاهوی دنیای بیرون به آن راه پیدا نمیکند و میتوان بعد از یک روز پرتنش، نفسی راحت کشید.
از لحظهی ورود به آنجا، سرشار از گرما، امنیت و عشقی غیر قابل وصف خواهی بود.
به بیانی ساده تر از زبان دهخدا:
"جایی که آدمی در آن سکنی میکند."
#واژه
10 ژوئیه, 06:32
Repost from از دیدِ یک خیال پرداز.
ترجیحم دوست داشتنیه که کمکم جلو بره
زود عنوان نشه،عجله توش نباشه،ریشه ای باشه،تا دوست داشتن هیجانی و با شدت بالا
10 ژوئیه, 05:26
Repost from حیات خلوتِ دِنج من
ترجیح میدهم دیگر با آدمهایی در ارتباط باشم
که تهماندهی امیدم را از من نگیرند؛
به من اضطراب ندهند، حسادت نورزند،
و مرا با کسی مقایسه نکنند.
به این نتیجه رسیدهام:
آرامش، حاصلِ انتخابِ آدمهای درست است...
10 ژوئیه, 05:13
جناب اردیبهشتی نوشته بود:
دوستان انگار این مسئله جدیه که هرجا مراعات یکیو بکنی، فکر میکنه دهن نداری گند بزنی بهش.
09 ژوئیه, 15:33
آدم مگر چه میخواست؟ کمی آرامش. این حق آدم بود، اما آدم را راحت نمیگذاشتند.
قطره اشکی در اقیانوس، مانس اشپربر
09 ژوئیه, 15:09
Repost from روزمرگیهای یک رواندرمانگر
خودآگاهی فقط این نیست که خودت رو خوب بشناسی. بخش سختترش اینه که چیزی رو دربارهی خودت ببینی که دوستش نداری و با این حال از خودت فرار نکنی و باهاش مواجه بشی.
09 ژوئیه, 13:39
وقتی چشمات هم میاد
دو ستاره کم میاد
میسوزه شقایق از داغ...
[کاملا بداهه و ناموزون، برای غمِ امروز، پنج شنبه ۱۸ تیر۱۴۰۵]
09 ژوئیه, 13:24
