Anliliy اساطیر ایران و

بچه‌ها جون اسم این مجموعه زن در آیینه‌ی ایران باستانه یعنی اگه اسمش بود مردم ایران باستان، قطعا از هردو جنس حرف میزدیم. ولی این یک‌بار رو فوکوس کردیم روی زن ها برای همین محتوای پست ها درمورد وضعیت و دستاورد زن هاست وگرنه اصلا قابل چشم پوشی نیست که مردها هم در این دوره ها دستاورد های بسیاری داشتن🤍 فقط چون همیشه درمورد شاهان و پهلوانان و مردان خوندیم، تو این سری میخوایم نگاهمون رو ببریم سمت زن ها، همین.

ببخشید ولی بنظرم کاملا افراطی داری مینویسی مگه میشه مرد کاره ای نباشه اونم وقتی برتریت فیزیکی با مرداس؟؟؟

عسل من✨ خب بزار اینطوری بگم اونجارو خوندی که گفتیم ماه های سال در قدیم ۳۰ روزه بوده؟ خب حالا ماه های اول سال(از فروردین تا شهریور) ۳۱ روزه شده بیا بشماریم ۳۱ فروردین، ۳۱ اردیبهشت، ۳۱ خرداد، ۳۱ تیر چهار روز اضافه تر از تقویم کهن از اول سال تا اینجا داریم. پس چیکار میکنیم؟ چهار روز از هفتم امرداد کم میکنیم. و میرسیم به روز سوم. جشن ما میوفته به سوم امرداد فعلی

وای خیلی نازییی💕😭 اره حتما خوشحال میشم معرفی کنی ولی من نفهمیدم چرا امردادگان شد سه مرداد میدونممم توضیح دادییی ولی خب بازم نفهمیدممم😭😂

بقیه ی فرهنگارو نام ببرم مینوآیی در یونان و رم موسوئو در چین و ایروکوی در امریکای شمالی هم نسب مادری رو حفظ میکردن

فداتون شم ✨🤍 نه اتفاقا یه چیز فراگیر در جهان بودن و اکثر مردم ساکن در زمین، تو اون دوره، چنین رسمی داشتن مثلا مردم اناتولی، بین النهرین تو مصر باستان هم نسب پادشاهی از مادر منتقل میشد برای همین فرعون ها برای مشروعیت داشتن پادشاهی شون با دختر فرعون قبلی، یا خواهرشون ازدواج میکردن

چقدر لذت بردم از خوندنش.🌱 https://t.me/Anliliiy/338 یه سوال داشتم، این انتقال نسب از مادر فقط تو ایران بوده یا جاهای دیگه هم همچین رسمی داشتن؟

اما این قداست از نظر مذهبی باعث میشده که خیلی دارای ارج و احترام باشن. هرچند که همونطور که گفتیم هنوز حکومت و ریاستی شکل نگرفته تو این دوران. به همون اندازه که زن یه مفهوم معنوی مقدس داره، مرد هم در جهان مادی دارای ارج و احترامه و هم‌قدم هستن

درسته مهربان فرق زیادی بینشونه ما یه مفهومی داریم به نام مادرشاهی که یعنی تمام امور و چرخه‌ی قدرت در کنترل اوضاع و شرایط دست زنه، حاکمی اگر باشه زنه و تصمیم گیری ها هم به این سمت میل داره ایا جامعه نوسنگی ایران مادرشاهی بوده؟ خیر

یه چیزی... یعنی اون زمان زن‌ها واقعا قدرت داشتن یا فقط از نظر مذهبی مقدس بودن؟ چون خیلی فرقه بینشون

خب درودد اومدمم

یه ماه دیرتر تبریک گفتم ولی خب:)))

زادروز یه ایراندختِ اگاه و خوشگلههه🎉 شاااد باشیی و نیک‌بخت🥹✨🤍

زادروز یه ایراندخت اگااه و خوشگلههه🎉 شاااد باشیی و نیک‌بخت🥹✨🤍

نیک‌مهر‌ ها پرسشایی که تو بات داشتینو دیدم. خیلی ممنونم که می‌خونین پست هارو و ارزش میدین. و این‌که بذارید اخرشب که از سرکار برگشتم بیام دونه دونه پاسخ بدم؛ اگه بازم پرسشی از مطالب پیش اومده تا اون موقع تو بات بپرسید🤍

زن در آیینه‌ی ایـــران باستـان | فصل خیلی دور

بخش دو : زن و زمین، باورهای مقدس

در بخش گذشته دیدیم که ۸ تا ۱۰ هزار سال پیش، دهکده‌های اولیه در فلات ایران چطور با دست‌های زنان رونق گرفتن؛ اما حالا وارد یک لایه‌ی عمیق‌تر میشیم: انسان پیشاتاریخ به چی باور داشت و «زن» در جهان‌بینی و دینِ مردم چه جایگاهی داشت؟ برای فهمیدن این راز، باید به تنها مدارکِ به‌جامانده از افکارشون یعنی مجسمه‌ها و آیین‌ نگاه کنیم. دنیای بدون کتاب، و پیوند دو مفهوم مقدس

در دوره نوسنگی و مس‌وسنگ، هنوز خط، کتاب یا پیامبری وجود نداشت. تمام باورهای انسان‌ها حول دو مسئله حیاتی می‌چرخید: «تداوم حیات» و «برکت زمین». اون‌ها دنیا رو سرشار از نیروهای جادویی می‌دیدن و بزرگ‌ترین معجزه هستی براشون این بود که: «چطور از یه زمینِ خشک، محصول سبز میشه؟ و چطور از وجود یه انسان، یه انسان دیگه متولد میشه؟» در ذهن انسان پیشاتاریخ، بین «زن» و «زمین» شباهت وجود داشت. هر دو زاینده، بخشنده و سرچشمه زندگی بودن. زمین غذا می‌داد و زن، حیات می‌آفرید. همین نگاه باعث شد که مقدس‌ترین و والاترین نیروهای آفرینش در ذهنشون، شکلی زنانه بگیرن.

 راز ونوس‌های گلی در زاگرس

باستان‌شناسان وقتی تو محوطه‌های پیشاتاریخی ایران(مثل تپه سراب کرمانشاه یا گنج‌دره) کاوش می‌کردن، به یافته‌های شگفت‌انگیزی میرسن. صدها مجسمه و پیکرک کوچیک گِلی از بدن زن هایی با ران‌ و سینه‌های برجسته! مشهورترین شون، پیکرکی هست معروف به «ونوس سراب»؛ یه زن نشسته با جزئیات حیرت‌انگیز که از گل سرخ ساخته شده. این مجسمه‌ها به عنوان اسباب بازی و دکوری ساخته نشدن؛ اولین نمادهای مذهبی بشر، یعنی «ایزدبانوی مادر» بودن. مردم پیشاتاریخ معتقد بودند توانایی زایشِ زن، یه نیروی کیهانی و مقدسه. اون‌ها این پیکرک‌ها رو می‌ساختن و در مزارع یا خونه‌هاشون می‌ذاشتن تا زمین برکت بگیره، بیماری دور بشه و زنان به سلامت زایمان کنن.

 تبار مادری؛ وقتی نسب از مادر نوشته میشد!

حالا این همه احترام مذهبی چه تأثیری در زندگی واقعی جامعه داشت؟ یکی از شگفت‌انگیزترین نکات این بود که نسب، هویت و خانواده از طریق مادر منتقل میشد. در اون روزگار، فرزندی که به دنیا میومد، نام قبیله، خانوار و اموالش رو از طرف «مادرش» به ارث می‌برد، نه پدر! این سنّتِ انتقالِ نسب از طریق خط مادری، به قدری در فلات ایران ریشه‌دار بود که حتی هزاران سال بعد و در دوران تاریخی مثل تمدن ایلام، پادشاهان جانشینی شاه رو به پسر خودشون نمیدادن، بلکه به پسرِ خواهرشون (خواهرزاده) می‌دادن؛ چون اصالت و خونِ شاهی فقط از طریق زن منتقل می‌شد!

 در اون دوران جامعه بر پایه برابری و صلح اداره می‌شد. محوریت باورهای جامعه بر «آفرینش، باروری و ساختن» بود که نمادهای زنانه بودند؛ و مفهوم جنگ، لشکرکشی و قلعه‌های نظامی اصلاً معنا نداشت. یجورایی یعنی زن در این جامعه فرمانروای مستبد نبود؛ بلکه پناهگاه، نماد برکت و محور معنوی قبیله محسوب میشد. در بخش بعد میخونیم که زن در دوره نوسنگی استقلال مالی داشت 🪎 - منابع این بخش برای مطالعه‌ی بیشتر

فیلیپ اسمیت ـ بررسی های دوران دیرینه‌سنگی در ایران رومن گیرشمن - ایران از آغاز تا اسلام دانیل پاتیس - باستان شناسی ایلام اگه میخواین درباره انتقال نسب از خط مادری بخونین ماریا گیمپوتاس ـ زبان ایزدبانو ماریا گیپوتاس - تمدن ایزدبانو آثار ماریا گیمپوتاس کاملا مربوط به ایزدبانو ها و آیین و فرهنگ های زنانه است. تو ایران خیلی منتشر نشده اما اگه دنبال پژوهشگری تو این حوزه هستین کتاباش بهترینه.

‌‌« پیکرک ونوس سراب » ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌