『آوای دریا』

گَر دِگَری نَدانَدَت، چون تو مَنی بِدانَمَت. "مولانا"

کسی نمی‌دانست که پناه بردنش به سکوت، از بی‌اعتنایی به اطرافش نبود، بلکه آخرین راه او برای دوام آوردن میان هیاهوی دردی بود که لحظه‌ای رهایش نمی‌کرد.

-ارورا.

دوست ندارم کسی را برنجانم، این یکی از ضعف هایم است که بیشترین مشکل را برایم درست کرده.

-چارلز بوکفسکی.

زمان اما درمانگر خوبی است؛ زخمی که هفته های پیش مرا به گریه انداخت، اکنون درد نمی‌کند.

بله آقایِ ابی؛ کنارش انقد آرومم،که از مرگم نمی‌ترسم...

در «خود» قدم میزنم از «تـو» سر در می‌آورم.

زمان می‌گذرد و می‌فهمی همان روزهای ساده و معمولی که عبور از آن‌ها برایت چندان اهمیتی نداشت؛ بهترین روزهای زندگیت بودند.