گوشه ای از کتاب🕯

نکته مهم اینجاست که بیش اندیشی و کمال گرایی بهم وصل اند وقتی می‌ترسیم انتخاب اشتباهی داشته باشیم اونقدر تحلیل میکنیم تا دیگه نتونیم تصمیم بگیریم

کمال گرایی فقط عالی انجام دادن کارها نیست میتونه خودشو به شکل های زیر نشون بده : کارها و مدام به تعویق بندازیم تفکر صفر و صد داریم یا کامل یا شکست روی نقص ها بیشتر از پیشرفت تمرکز میکنیم تصمیم‌های قبلی و بارها مرور و بازبینی میکنیم

تو قرار نیست طعمِ محبوبِ همه باشی، و این اصلا اشکالی ندارد. چای تلاش نکرد قهوه باشه؛ فقط آدمایی رو پیدا کرد که دوستش داشتن. تو هم قرار نیست محبوبِ همه باشی. کافیه آدمایی رو پیدا کنی که تو رو همان‌طور که هستی دوست داشته باشن. #مهدی_احمدی @mdihnz

خدایا رزق و روزی من رو از راهی که برام خیره از همه‌ی مسیرهایی که خودت بهتر میدونی بگذرون تا بهم برسه♥️

یکی از نشونه های کمال گرایی این نیست که همه چیز و عالی انجام میدی بلکه اینه ک اونقدر منتظر بهترین شرایط میمونی تا اصلا شروع نمیکنی

نکته ای که بهش اشاره کرده ارتباط کمال گرایی با بیش از حد فکر کردن یعنی وقتی استاندارد ها غیر واقعی باشن ذهن مدام درگیر تحلیل میشه و تصمیم گیری سخت تر

اگه کمال گرایی و نشناسیم کم کم کنترل رفتار و افکار ما رو به دست میگیره نمونه های از کمال گرایی که شاید برای همه ما پیش بیاد •داشتن ذهنیت صفر و صد •سخت گرفتن بیش از حد به خود برای تموم کردن پروژه ها •نگاه انتقادی به خود و دیگران •مرور مداوم حرف ها و تصمیمات گذشته

این صفحه راجب کمال گرایی و اثر پنهان اون روی تصمیم گیری و زندگی روزمره صحبت میکنه مشکل اصلی تلاش برای بهتر بودن نیست مشکل زمانی شروع میشه که نیاز به کامل بودن باعث توقف و اضطراب میشه

هیچ‌چیز بیشتر از فکر و خیالِ خودت، انرژی‌ت رو نمی‌گیره. دست از حرص خوردن برای چیزهایی که کنترلی روشون نداری بردار. تو امروز به اندازه‌ی کافی تلاش کردی، و خودِ تو، همین‌جوری که هستی، کافی هستی. همه چیز درست می‌شه، قول می‌دم. #مهدی_احمدی @mdihnz

همیشه بهترین تصمیم ، تصمیم کامل نیست گاهی یک تصمیم خوب که به آن عمل شود ارزشمندتر از یک تصمیم عالی ست که هیچ وقت اجرا نشه

فکر کردن لازمه اما وقتی فکر کردن جای عمل رو بگیره به فلج تحیلی تبدیل میشه تصمیم بگیر ، اقدام کن و در مسیر تصمیم هاتو بهتر کن

از نمونه های فلج تحلیلی میشه اشاره کرد به •مدام تصمیم و به تعویق میندازی •احساس میکنی هنوز اطلاعاتت کافی نیست •از اشتباه کردن میترسی

فلج تحلیلی یعنی بجای اینکه تصمیم بگیری اونقدر اطلاعات جمع میکنی و گزینه‌ها رو سبک سنگین میکنی که در نهایت هیچ اقدامی انجام‌ نمیدی

این مشکل فقط مخصوص کودکی نیست خیلی از بزرگسال‌ها هم به خاطر فکر کردن بیش از اندازه تصمیم گیری و به تعویق میندازن یا اصلا تصمیم نمیگیرن

پسری به نام آلن از کودکی هربار که با مادرش به فروشگاه میرفت برای انتخاب یک اسباب‌بازی بازی دچار مشکل میشد با اینکه میتونست هر اسباب‌بازی رو انتخاب کنه اونقدر بیت گزینه‌ها فکر میکرد که نمیتونست تصمیم بگیره از یک طرف دلش می‌خواست با دوستاش بازی کنه و از طرف دیگه می‌خواست اسباب‌بازی رو به خونه ببره این فکر کردن بیش از حد باعث میشد حتی از یک انتخاب ساده هم درمانده بشه

ذهن ما بیشتر از خودِ سختی ، از شروع کردن میترسه وقتی اولین قدم و برداریم مقاوت ذهن هم کمتر میشه و ادامه دادن راحت تر میشه پیروزی های کوچیک فقط مارو به هدف نزدیک تر نمی‌کنند باعث اعتماد ما به خودمون میشن با هرموفقیت کوچیک به مغز این پیام و میدیم ( من از پس این کار برمیام ) و همین باور و انرژی لازم برای قدم بعدی رو ایجاد میکنه

بیش اندیشی به این دلیل خسته کننده است که ذهن حرکت رو با پیشرفت اشتباه می‌گیرد صرف فکر کردن زیاد به معنای نزدیک شدن به راه‌حل نیست گاهی تنها چیزی که لازم داریم یک اقدام کوچیکه نه یک دور دیگه فکر کردن

بارها مکالمه دیروزمون و مرور می‌کنیم و باخودمون میگیم ( کاش این جمله رو نمیگفتم ) مدام نگران آینده ای هستیم که هنوز اتفاق نیفتاده برای یک تصمیم ساده اونقدر جوانب مختلف رو بررسی می‌کنیم که در نهایت هیچ تصمیمی نمیگیریم از دلایلی که دچار بیش اندیشی میشیم •ترس از اشتباه کردن •نیاز به کنترل همه چیز •کمال گرایی چطوری میتونیم از چرخه بیش اندیشی خارج بشیم؟ از خودمون بپرسیم ( الان دارم مسئله رو حل میکنم یا فقط دارم اونو تکرار میکنم؟ )

بیش اندیشی یا (Overthinking) چیست؟ بیش اندیشی یعنی ذهن یک موضوع و بارها و بارها بدون رسیدن به نتیجه مرور میکنه ( بیش اندیشی زیاد فکر کردن نیست ، یعنی یک فکر و بی نتیجه بارها تو ذهن تکرار کردن )

مشکل اصلی بیش اندیشی ، خود فکرها نیست باور به غیرقابل تغییر بودن اوناست خیلی وقت‌ها آدم ها ساعت‌ها درگیر یک فکر می شوند نه چون‌ راه‌حلی وجود نداره چون اصلا احتمال نمیدن که بتونن‌ مسیر ذهن شون و عوض کنن تا وقتی که فکر میکنی ( من همینم ) یا ( ذهنم دست خودم نیست ) هیچ اقدامی نمیکنی اما از لحظه ای که بفهمی افکار مهارت پذیرند تازه دنبال ابزار و تمرین میگردی