مُــبـهَـمْ

مامور محترم، بخشی از زندگیم توش بود، ممنون:)

-

-بین اقبالِ من و قسمتِ او کاش خدا، گِرِهی سخت بیندازد و بازش نکند.‌.

من میدونم این تصمیمِ درسته ولی کاش تصمیم درست این نبود:)

کاش احساسات آدما انقد پیچیده نبود..

بود همواره امیدم که مرا میخواهی.. من همانم که نشستم به امیدی..

اگر جامی خالی است، آیا آب را باید به جام نسبت داد یا به دستی که آن را نگه داشته؟

من میخواستم یه نفر باشه که به چرا های بزرگ توی ذهنم دونه دونه جواب بده، اما خب اونی که باید باشه نیست.

-عقل میگفت برو عشق به پایان آمده، عشق میگفت بمان سوءتفاهم شده است..

اونی که کربلا رفته باشه؛ دیگه هیچوقت آدم سابق نمیشه، چون ثانیه‌ به ثانیه‌ی زندگیشو با دلتنگی میگذرونه..

بیچاره اونکه حرم رو ندیده، بیچاره‌تر اونکه دید کربلاتو..

آقای امام حسین؛ یادته حوالیِ اربعینِ پارسال، رو به ضریحت ازت قول گرفتم تا اربعین دیگه بازم مهمونت بشم؟ نشد.. امسالم دوباره ازت قول میگیرم، نکنه به خونه رام ندی...

این گرما فقط وقتی قابل تحمله، که رو به روی مه‌پاشای بین‌الحرمین وایساده باشی:)

می‌گفت مجنون که تصمیم‌گیرنده نیست "در بزم وصالش همه کس طالب دیدار تا یار که را خواهد و میلش به که باشد..." پس وصال یا فراق انتخابش به دست خودشه.. و ما اگه مجنونیم، پذیرنده‌ی دوتاش باید باشیم؛ هم آرامشِ وصال، و هم غمِ فراق مهم اینه که سر نخ دوتاش به اون میرسه و همین بسه‌ همین برای مجنون بسه..

-نذر کردم دور تسبیحی بخوانم اهدنا، تا صراطم اربعین افتد به سمت کربلا..

آقای امام حسین؛ ما ز دست فراق خسته شدیم، بعد زُوار حریمت حالی از ماهم بپرس..