مُــبـهَـمْ

-برای‌ اسم‌ حسن حق‌ نوشته‌ غربت‌ را، چه‌ عسکری‌ بشود یا که‌ مجتبی‌ باشد..

نَحنُ شیعَةُ الحَسَن..

-عاقل آن است که این موقع شب خوابیده، من دیوانه که خوابم به خیالت طی شد..

بهم بگو ببینم خسته‌ نشدی‌ انقدر‌ تو‌ ذهن‌ِ من راه رفتی؟ پاهات‌ درد‌ نگرفت؟

فِدٰاکَ روحیْ یٰا اَمیرَالْمؤمِنین..

بپذیریم یا نپذیریم آدمی که دوست داشته باشه نمیتونه از بی‌خبریت دووم بیاره؛ اگه دووم آورد یعنی هیچوقت دوست نداشته.

-به چه مشغول کنم دیده و دل را که مدام، دل تو را می‌طلبد دیده تو را می‌جوید..

از آن پس دیگر با غم نجنگیدم؛ کنارش نشستم، مثل دو مسافری که می‌دانند تا پایان راه هیچ یک از دیگری جدا نخواهد شد مگر با حضورِ او.

یه دل آشوبه‌ی عجیبی دارم

کاش میشد که از خودم تا کربلا فرار کنم:)

خیلی‌ باید‌ چوب‌ درد و دل‌ با‌ بقیه‌ رو بخوریم؛ تا بفهمیم‌ جای‌ درد‌ و دل‌ رو پله‌های باب‌القبلس..

خوابشو ندیدید بفهمید دلتنگی چیه.