کافه‌ مستاجر پلاک ۱۲

باز من ماشینو بردم کارواش بارون اومد.

آدمی که بیشعوره و نمی‌فهمه چرا اشتباه کرده، معمولاً توی محیطی بزرگ شده و اطرافیانش هم آدم‌هایی هستن که این رفتارها کاملاً نرمال بود. تو نمی‌تونی به اون فرد بفهمونی که چرا رفتارش اشتباه بوده چون در اطرافیان و محیطی که هست بیشعور بودن کاملاً نرماله.

شماهم یه سری چنل‌هایی عضوید که نمی‌دونید چی شد و از کجا پیداشون کردید ولی دنبالشون می‌کنید؟ مخصوصاً چنل پرایوت‌ها.

آقا شما تا صبح توجیه کن. دلیل و منطق بیار و حتی مدرک بیار بابتِ این حست. بگو آره من همه‌ی زندگیم از مردها آسیب دیدم، من همه‌ی زندگیم از زن‌ها آسیب دیدم، من همه‌ی زندگیم از فلان قشرِ جامعه، فلان مردم آسیب دیدم پس حق دارم از تمامشون بیزار باشم. نه راستش. من قانع نمی‌شم. شرمنده، ببخشید. قدرتِ درکم به اون نقطه‌ای نرسیده که بخوام بپذیرم چرا یک نفر باید از کلیتِ یک جنسیت، یک جامعه، یک ملت یا هرچیزِ دیگه‌ای که بخواد جمع ببنده متنفر باشه. بابتِ تجربه‌های تلخی که داشتی واقعاً متاسفم و امیدوارم هر طوری که شده بتونی بگذرونی و کنار بیای، ولی من طوری بزرگ نشدم که بخوام از همه‌ی زن‌ها متنفر باشم، یا بخوام از همه‌ی مردها متنفر باشم. یا نخوام به هر دلیلی بپذیرم همه مثلِ هم نیستن. در نتیجه اگه همچین طرزِ فکری داری پیشاپیش با من قطعِ ارتباط کن. با احترام، بهتره دیگه در ارتباط نباشیم باهم.

هیچ‌وقت درک نکردم چطور می‌شه یک نفر به جایی برسه که فکر کنه همه‌ مثلِ همن. مثلاً من هیچ‌وقت متوجه نشدم چطور ممکنه یک نفر طرزِ فکرش این باشه که "حالم از همه‌ی مردها بهم می‌خوره." یا برعکس، بخواد بگه: "حالم از همه‌ی زن‌ها بهم می‌خوره." صرفاً فقط در ارتباط با جنسیت صحبت نمی‌کنم. حتی اگه یک‌ نفر بیاد بگه از فلان‌جایی‌ها متنفرم. برای مثال بینِ حرفاش بگه: "آره من از هرچی شمالیه بدم میاد." یا بگه: "از همه‌ی جنوبیا متنفرم." اصلاً چی می‌شه همچین‌ طرزِ فکری توی مغزش رُخ می‌ده؟ چرا یک نفر نباید آگاه باشه به این موضوع که همه جا خوب و بد هست همیشه و هیچ‌وقت، هیچ‌جا، امکان نداره همه مثلِ هم باشن. متوجه‌ نمی‌شم.

دلم می‌خواد یه رفیقی داشته باشم که به هیچ پلنی نه نگه.

واکنش به تنهایی در افراد مختلف متفاوته. یکی به غذا پناه می‌بره، یکی به کار، یکی به خرید، یکی هم به شبکه‌های اجتماعی. این رفتارهای جایگزین، لزوماً بد نیستن. گاهی راهی‌ان برای اینکه موقتاً شدتِ احساس تنهایی کمتر بشه و فرد بتونه باهاش کنار بیاد. مشکل از جایی شروع می‌شه که این راه‌های موقتی، تبدیل به تنها راهِ مواجهه با تنهایی می‌شن.

زندگی عادلانه نیست و همیشه مطابق میل ما پیش نمی‌ره عزیزم. یه وقت‌هایی نه تلاشت کم بوده، نه کوتاهی کردی؛ فقط زور شرایط و جغرافیا از تو خیلی بیشتر بوده.

این ژستِ روشن فکریِ جماعتِ ایرانی و طرزِ فکرِ بعضیایی که فکر می‌کنن فقط خودشون درست می‌گن و بقیه همه اشتباه می‌کنن عجیب تمومی نداره. عجیب آقا عجیب.

میثم‌ تازه جوین شدی اینجا؟ این یکی رو نداشتی؟ عمراً برات چیزی بفرستم دیگه.

هنوز که هنوزه بعد از این همه سابقه نوشتن توی کانال‌های مختلف وقتی می‌بینم یک‌ ممبر قدیمی که می‌شناختمش به هر دلیلی لفت می‌ده از اینجا ناراحت می‌شم. حس می‌کنم یک همسایه‌ی چند ساله رو‌ از دست دادم.

نصیحتِ امروز: سعی‌ کنید یک زمانی رو برای زندگی‌تون صرفِ یاد گرفتنِ کارهای فنی بکنید. چه پسر، چه دختر، کارهای ضروری و فنیِ خونه رو تا جایی که می‌تونید یاد بگیرید که اگر روزی روزگاری یه چیزی خراب شد، محتاج به دیگران برای تعمیرش نباشید.

جالب بود. هرچند اینکه چت‌جی‌پی‌تی انقدر خوب منو می‌شناسه دیگه کم‌کم داره عجیب می‌شه.

چطور ممکنه انقدر پشت‌سر هم بگا بره همه چی؟

زندگیم خلاصه‌ای شده از گند زدن و گند زدن و گند زدن. از زندگیِ شخصیم گرفته تا روابطم پشتِ هم دارم گند می‌زنم و خسته‌ام از توضیح دادن.

پرچمِ اینایی که تو خیابونن تاحالا نرفته بود تو چشمم که خداروشکر امشب اونم تیک خورد. کور شدم.